skomplikowana relacja - toksyczne osoby - Netkobiety.pl

Zapytaj ich o to zachowanie, jednego i drugiego z osobna. Powiedz im to samo, co tu napisałaś, o swoim zaskoczeniu i rozczarowaniu ich postawą. Mnie też tak kiedyś zaskoczył były partner (lata temu). Gdy był tylko ze mną, reagował na różne przykre sytuacje jak normalny człowiek, może nie przesadnie empatycznie, ale na pewno bez żadnych krzywych akcji. A kiedyś przyszła do nas jego matka, a w tv akurat mówili o tragicznej śmierci męża polskiej aktorki Katarzyny Smutniak, któremu nie otworzył się spadochron i zabił się na jej oczach. Obcy dla mnie ludzie, więc nawet tego nie komentowałam, natomiast tamta dwójka dostała jakiejś totalnej głupawki, cieszyło ich przeogromnie połączenie śmierci na oczach kobiety o nazwisku Smutniak. Siedziałam zszokowana i na nich patrzyłam, a ci ryli jak nienormalni. Nigdy wcześniej i nigdy później już nic takiego im się przy mnie nie przydarzyło, nie mam pojęcia, co ich wtedy naszło. Może ci twoi też złapali jakiś wspólny język, poczuli się ze sobą blisko i tak się dziwacznie odpalili. Nie mają się ku sobie przypadkiem?

Każdy zachował się tak jakim jest i czego potrzebuje. Nawet ty też. Wg mnie facet ci się nie podoba. Trzymasz go na orbicie i szukasz jego negatywnych stron, żeby z czystym sumieniem powiedzieć sobie, to nie ten. Z resztą to wiesz, tylko tak sobie jedziesz z koksem. Pewnie na bezrybiu i rak ryba. No ale właśnie te sformułowania ciągłe o "przyjaciołach". Ty jesteś ok, fajna i przyjacielska. Tylko, że nie chcesz tolerować jak przystało na przyjaciółkę ludzkich słabości, które wychodzą - a to w trakcie dużych emocji, a to przy alkoholu.

Różne są sposoby odreagowania trudnych zdarzeń, a jeśli do tego dochodzi alkohol, to obserwatorowi reakcje mogą wydawać się niedorzeczne, nieetyczne.

Chcesz zakończyć znajomość ze znajomym? To zakończ.
Kontakt z przyjaciółką, mimo że należy do rodziny, nie odpowiada Ci? Zakończ go.

Tak mógł odreagować... Nigdy nie będzie Ci się do końca wszystko podobało w przyjacielu czy partnerze.

Skoro miał się ku Tobie, to zachowanie przyjaciółki można odebrać, że to jej zależy...

A skąd sobie uroiłaś, że jesteś w jakimś trójkącie? Enigmatycznie tylko wspomniałaś, że o ciebie zabiega, ale z opisu sytuacji i jego zachowania, to kompletnie nic na to nie wskazuje.

I co, faktycznie użył takiego sformułowania?

Wiesz, dla mnie to dziwne, że obojga nazywasz swoimi przyjaciółmi, a nawet nie wiesz czy coś między nimi było. I to nie jest zarzut wobec nich, ale wobec ciebie.

Nie chcę się rozpisywać się dlaczego uważam ich za przyjaciół bo mogłabym dużo pisać.
W sprawie czegoś miedzy nimi ona zaprzeczała, ale jednocześnie zaczęła go cały czas oczerniać, wiec zapytałam jego. On powiedział, że było do pierwszego zbliżenia w łóżku. Uwierzyłam jemu i tematu nie drążyłam bo oni przez kilka lat nie mieli ze sobą kontaktu a ja dbałam żebyśmy nie spotkali się razem. Nie każdy przyjaciel musi być przyjacielem mojego innego przyjaciela.

Być może zmiana naszej relacji z przyjaźni na coś więcej wynikała z samotności każdego z nas. To było na zasadzie - zawsze jesteś kiedy Cię potrzebuje tzn w trudnych momentach życia. Ostatnio każdy wolny czas razem. Były cały czas deklaracje z jego strony a ja nie byłam pewna czy to jeszcze przyjaźń czy już kochanie, ale zaczęłam za nim tęsknić jak nie widzieliśmy się 3 dni. Dla mnie tęsknota jest wymiarem innej relacji.

On napisał lakonicznie przepraszam i zamilkł. Ona nie chce rozmawiać na ten temat.  Chyba czuję się oszukana przez jedno i drugie i trochę zła na własną naiwność. 
Wcześniej myślałam, że to ja popełniłam błąd proponując wspólne spotkanie i chcąc ich pogodzić. Ale dobrze się stało bo ja zaangażowałabym się jeszcze bardziej w tą relację a do takiego spotkani ai tak kiedyś by doszło. No cóż - na pewno się pogodzili po latach

Zaproponował rano potem pomyślałam, żeby zabrać go z nami pytając przyjaciółkę czy miałaby coś przeciwko....
Na szczęście są smsy i inni świadkowie, które dowodzą, że ja nie mam urojeń. Natomiast faktycznie coś ze mną chyba nie tak, że w to uwierzyłam. Albo brak mi instynktu samozachowawczego

Długo by opowiadać bo nasze drogi przeplatały się od lat. Ku zaspokojeniu: ja go znałam jako kumpla z czasów młodości. On wyjechał za granicę kontakt mi się urwał.  Ona poznała go przez koleżankę z pracy i przypadkiem spotkaliśmy się 13 lat temu na jej urodzinach. Oni spotykali się, ale ona miała wtedy końcówkę swego małżeństwa, dlatego nie do końca wiedziałam jaki to był charakter spotkań hmmm  Potem kilka wspólnych imprez, przy czym ja miałam wtedy męża a z nim żadnego bliskiego kontaktu. Kiedyś znowu przypadkowe spotkanie (ja już byłam po rozwodzie) i to ona dała mu do mnie telefon. I tak się zaczęła nasza przyjacielska relacja.  On potem miał dziewczynę u której mieszkał też ok. 2 lat i w tym okresie oni się przestali ze sobą odzywać z nieznanego mi powodu. Nie wnikałam nie drążyłam bo jak pisałam ona reagowała złością i oczernianiem go. Od tamtego czasu relacje całkiem odrębne. Po rozstaniu na początku tego roku miał kryzys i terapię kiedy go wspierałam. Potem zaczął naciskać, żeby to było coś więcej. Tak chronologicznie, sorki zrobiła się z tego telenowela

Czy mieli kontakt w międzyczasie ? Jeżeli mieli to dobrze ukrywali, ale wątpię. Ale może znowu jestem naiwna   Nie pytałam ani ich, ani nikogo innego. Ale też z żadnym z nich nie byłam non stop. To już wiedzą tylko oni sami. A ja już nie chcę tego wiedzieć bo i po co.

Nauczka na przyszłość nie wchodzić w relację z nikim kto był kiedyś z Twoją przyjaciółką, kuzynką itp skoro nie potrafię wyczuć/zauważyć czy to temat zamknięty. No bo przecież śledzić nikogo nie będę a bez zaufania nie widzę możliwości relacji. A z drugiej strony obiektywnie rzecz biorąc chyba nie da się przed czymś takim uchronić bo trzeba by było wypytywać o wszystkie kochanki. Chyba kobiety tak nie robią ? no chyba że znowu ja jestem dziwna

P.S. Poza tymi urojeniami z którymi się nie zgadzam i gdyby nie było tych nacisków na zmianę charakteru relacji to też uważałam, że byłam dobrą koleżanką do wypłakania się w chwili kryzysu W sumie to od tematu, który mnie wprowadził w stan haju emocjonalnego  przeszliśmy do rozłożenie na części pierwsze mojej relacji z nim. Wyciągnę wnioski, dziękuję za komentarze.