Brak namiętności w związku - Netkobiety.pl

Może ty nie dostrzegasz w tym nic ekscytującego, co nie znaczy, że inni tak nie mają. Może dla nich atmosfera danego miejsca i do tego dreszczyk emocji akurat jest istotny.

Autorko, z jednej strony to:

piszesz, że Ty miałaś 4 partnerów i udane życie seksualne w przeszłości, a On? Jakie ma doswiadczenie? Czy nie jego brak stoi za tą niepewnością siebie? Piszesz, że opowiadasz mu o swoich fantazjach, dajesz propozycje, a czy podjęliście kiedykolwiek rozmowę co stoi za jego niepewnością siebie, czego ON by chciał, jakie on ma fantazje, skąd te teksty? Może ta strefa seksualna to dla niego nowy świat i nie w głowie mu wydziwianie na tym etapie i musi się oswoić jeszcze? Wiem, że to wrażliwa strefa i trzeba umieć o tym rozmawiać, by nie podkopać jego pewności siebie jeszcze bardziej, ale próbowałaś w tę stronę prowadzić rozmowy? Bo jeśli tak i nic, to z Twoim temperamentem, kontra jego temperamentem, gdzie seks raz w miesiącu jest ok, to i tak kwiecistej przyszłości wam nie wróżę bo uschniesz po prostu. Przecież to własnie m.in. ta intymność i wspólna seksualność odróżnia relacje od wszystkich pozostałych, więc skoro nie ma perspektyw na usatysfakcjonowanie Ciebie, no to wiesz, słabo to widzę.

Od siebie mogę dodać, że mój pierwszy partner i równocześnie pierwszy facet, też miał zgoła inny temperament od mojego, o wiele wiele mniejszy. Nie potrzebowałam porównań ani wcześniejszych doświadczeń, by mimo wielu rozmów i prób nie być z tej sfery zadowolona. Było poprawnie, sztywno, nijak i mało komfortowo psychicznie i to też przyczyniło się po części do rozstania bo za sugestie, że to ze mną coś nie tak, skoro tyle mi się chce to podziękowałam.

Co do fantazji- jak takie masz, to życzę zrealizowania. W końcu są Twoje i ok.

Mówią, że seks w związku jest ważny, ale nie jest najważniejszy. Mimo to nadal ważny. Dla Ciebie jest i jeśli w tym elemencie u Was nie gra, to raczej nie widzę przyszłości w szczęśliwej atmosferze, bo zawsze któreś z Was będzie się czuło "poszkodowane". W między czasie może się tak zmienić, że Tobie libido osłabnie, jemu wzrośnie i role się odwrócą, też się zdarza.
Uważam, że w sferze seksu też trzeba się dopasować, by dopełnić związek jako szczęśliwy.

Btw. seks w miejscu publicznym świetna sprawa. Tylko jedna uwaga: rozglądaj się za kamerami

Myślę że nie ma  innego sposobu  niż pracować  nad tym.  Seks jest cholernie ważny,  bez tego nieustannie  będziesz czuła  frustracje.  Niestety,  bez udanego  seksu  nie widzę związku na całe życie,  co najwyżej  z bólem kilka lat...  Wybierzcie się do seksuologa lub psychoterapeuty,  może jest coś co go blokuje?

Seks  w plenerze  jest super,  ale trzeba się zgrać.  Nawet jeśli Ty chcesz,  a on nie to nic z tym nie zrobisz,  ma  prawo  nie chcieć

Twój partner zamiast wziąć się za siebie, poczuć motywację do nauki, ewentualnie po prostu przyjąć na klatę co usłyszał i szczerze z Tobą porozmawiać, maże się jak dziecko, a na domiar złego usiłuje wbić Cię w poczucie winy. Przypadkiem nie daj sobie tego zrobić.

Wy albo kompletnie się rozmijacie, jeśli chodzi o Wasze potrzeby, albo on wciąż nie dojrzał do poważnego związku. W sumie z uwagi na jego reakcje obawiam się, że masz jedno i drugie w pakiecie.
Tak szczerze? Intuicja podpowiada mi, że szczęśliwa to Ty w tym związku nie będziesz.

Najgorsze co może być, płaszczenie się i branie na litość. Typowe troki od kalesonów.

Wiem, że macie racje.
Temperamentu sie nie zmieni a facet takim zachowaniem tylko odrzuca mnie od siebie.
Ostatnio nawet zapytalam go jak wazna jest dla niego namietnosc w zwiazku, napisal ze tak z 10% i pomyslalam sobie wtedy.."no chyba jakis zart"
Nigdy nie spotkalam sie z taka sytuacja. Jestem wobec niego bardzo szczera i od razu mowie mu o swoich uczuciach i obawach..
Ogólnie jeszcze dodajac: jak dochodzi juz do jakiegos zblizenia to jego teksty sa po prostu tak zalosne ze odechciewa mi sie wszystkiego.. podrzuca moimi piersiami jak pilkami, za tylek to nawet zlapac nie potrafi..on kompletnie nie jest w tym smialy i meski. Ostatnio przy rozpinaniu rozporka uslyszalam "uwolnijmy tą orke" TO JEST KATASTROFA. Jeszcze z desperacji zaczely brac mnie mysli o seksie z bylym

Wiesz Justynko, miałam kiedyś takiego partnera. Wytrzymałam rok. Mój albo marudził (tak jak Twój), albo wrzeszczał na mnie, że jestem nimfomanką, chora psychicznie, tylko seks i seks! Wystarczało mu max 2x w miesiącu. Poza tym teoretycznie było całkiem fajnie.

No właśnie, teoretycznie. Frustracja rosła. Zaczęłam myśleć, że może to ze mną jest coś nie tak. Że może ja mu się nie podobam. A może kogoś ma. A może to, a może tamto.

Nie. Po prostu nie byliśmy do siebie dopasowani. I tyle. Każde poszło w swoją stronę, mam nadzieję, że mu się dobrze żyje.

Nie przeprogramujesz człowieka

Po prostu jestesmy rozni i to nie jest nasza wina.
Jednak byloby mi latwiej jakby tez to przyznal i rozstalibysmy sie w zgodzie..
te jego teksty tylko mnie dobijaja, ze sobie beze mnie nie poradzi i ze wyjde na ta zła
Jeszcze mielismy tyle planow na wakacje i takie wspaniale grono znajomych, ale niestety jestem w zwiazku z nim a nie ze znajomymi i musze pogodzic sie ze strata pewnych rzeczy po tym zwiazku
Mam nadzieje ze z biegiem lat bedziemy traktowac sie jak koledzy bo szkoda mi tych 8lat znajomosci (znamy sie z gimnazjum bo chodzilismy do jednej klasy i grono znajomych mamy wspolne ze szkoly )