Długi friendzone - Netkobiety.pl

Powiem Ci z mojej perspektywy - szkoda czasu na ciągnięcie takich przyjaźni, gdzie Ty kochasz i chcesz więcej, a ona widzi w Tobie tylko przyjaciela. W tym czasie mógł bys spotkać wartościową dziewczynę, dla której to Ty będziesz tym najważniejszym, tylko musisz "wyleczyć się" z tej niby przyjaźni.

Jak? Tak, jak wszyscy - odetnij się od niej. Zero kontaktów, zablokowany numer telefonu, blokada na portalach społecznościowych. Wyjaśnij jej, że dla Ciebie ona jest ciągle czymś więcej niż przyjacielem, że kontakty z nią w tej sytuacji sprawiają Ci niepotrzebny ból i z tego powodu ucinasz kontakt. I go utnij.
Potem będzie Ci jej brakowało, ale z każdym tygodniem coraz mniej. To da się zrobić. I szkoda Twojego czasu na tę nierokującą znajomość.

A ona WIE????? Bo albo nie doczytalam albo nie powiedziales jej. 

Edit .sorry doczytalam..
Skoro tak otwarcie powiedziała to ogranicz kontakty..

Witaj. Optymalnie byłoby gdybyś potrafił się z nią przyjaźnić, czerpiąc z tego co najlepsze w Waszych wzajemnych relacjach przy równoczesnej akceptacji, że chleba z tej mąki nie będzie, w kontekście związku damsko-męskiego... Biorąc jednak pod uwagę fakt, jak długo trwają Twoje, ujmijmy to "męczarnie" oraz że bardzo wyraźnie wpływa to na całokształt Twojego życia ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego zainteresowania innymi kobietami zalecałabym Ci abstynencję. Detoks. Przynajmniej na jakiś czas. Możesz otwarcie powiedzieć jej o powodach, jeśli to prawdziwy przyjaciel - zrozumie.
Nie wiem czy poza zawężeniem/zawieszeniem kontaktu, przynajmniej do momentu póki się nie zdystansujesz, są jakiekolwiek inne, realne rozwiązania by nie kręcić się niepotrzebnie w kółko, co teraz ma miejsce, z tego co opisujesz.

Dlatego bo jej nie pociagasz  seksualnie i nie chodzi tutaj o to ,że jesteś za mało przystojny . Po prostu nie widzi Was razem w łóżku mówiąc dosłownie a to wystarczający argument aby pozostać przy przyjaźni .

Pewnie jest tak jak Anulka niżej napisała.
Ale możesz zrobić tak, że odetniesz się teraz na 2 miesiące np- a potem wrócisz do znajomości zobaczysz czy coś u niej zaskoczyło..
Szansa nieduża- ale i tak Cię to boli i czas poświęcałeś- możesz sprawdzić co będzie.
Tylko wtedy naprawdę się odetnij.

Zawsze mnie to zastanawiało. Ja wierzę w przyjaźń damsko-męską, w to, że można razem spedzać czas na rozmowach, czy jakichś aktywnościach. Nie rozumiem męskiej niechęci do tego. Czy jeśli kobieta nie da "dostępu do krocza" to ta relacja jest nic nie warta? CZy relacja z kobietą jest coś warta tylko wtedy, gdy ten dostęp do krocza jest? Wszystko facet może przeboleć, kino, wypady za miasto, do restauracji czy na tańce jeśli tylko na końcu spotka go nagroda w postaci dostępu do krocza? Czy tylko o to facetom chodzi w relacjach z kobietami - przynajmniej niektórym facetom?

Troche jesteś niesprawiedliwy dla tej dziewczyny - skąd wiesz, że autor robił u niej za emocjonalny tampon? Dla niej zawsze był przyjacielem i ona pewnie żadnych sygnałów mu nie dawała, żadnych obietnic, że moze kiedyś. To, że on sobie coś uroił, to nie musi być jej wina. Nie każda dziewczyna zwodzi faceta i coś tam mętnie obiecuje w zamian za uwagę i adorację. Równie dobrze to może być jego wina, że coś sobie uroił, a potem ciągnął to 5 lat. 5 lat to wystarczająco długo, by 5 razy zorientować się, że to nic z tego. To, że on do niej wzdychał tyle czasu to nie jej wina tylko jego.

Jeśli nie występuje, to jak może się kończyć?

Występuje z całą pewnością.

Chociaż zgadzam się, że kończy ją wyjawienie uczuć przez jedną ze stron.

Autor ciągnął to za długo - o wiele za długo. I śmiem wątpić w to, że będzie zdolny całkowicie uciąć kontakt. Jeszcze sporo musi oberwać, by do tego doszło. Na razie obstawiam, że zniknie na dwa miesiące, potem znów się pojawi, licząc, że owa przyjaciółka się w końcu namyśliła. Zobaczy, że jednak nie i znowu zniknie - i tak kilka razy aż w końcu pojmie.

Tu nie chodzi tylko o dostęp do krocza, ale o pragnienie bliskości. Jeśli przebywamy z kobietą, która nam się podoba i jeszcze fajnie nam się rozmawia to pragnienie narasta. To jest po prostu bolesne, gdy czujesz te wszystkie emocje i ciepło drugiej osoby, a nie możesz wziąć jej w ramiona.

Ludzie bliskość realizują w różne sposoby. I z jedną kobietą będzie to bliskość całościowo. emocjonalna i fizyczna przez dotyk i seks, a z innymi - przyjaciółkami - może być bliskość emocjonalna bez chęci uprawiania z kimś seksu. Ba, nawet to, że myślę o kimś, że fajnie by było z nim pójść do lóżka, nie znaczy, że przyjaźń jest mniej przez to warta albo to nie jest "prawdziwa przyjaźń". Chyba większość facetów o tym mówi, kiedy mówi, że przyjaźń damsko-męska nie istnieje, że nie może być tak, że relacja między kobietą a mężczyzną jest zawsze niepełna, jeśli nie ma pocałunków i całej reszty.

Nie rozumiesz, bo nie jesteś jednym z nas i nie znasz męskiego świata od drugiej strony, od tej którą przed wami skrzętnie ukrywamy.
Prosisz znajomego o wniesienie szafy na trzecie piętro i dla Ciebie jest naturalne to, że on tą szafę... tę... wniesie, bo jest facetem.
Ale czy kiedykolwiek zastanawiałaś się dlaczego obcemu gościowi miałoby się chcieć dźwigać po schodach ku*ewsko ciężką szafę za "dziękuję"?
Podejrzewam że nie, bo niby dlaczego byś miała. Wy dziewczyny od urodzenia żyjecie w przekonaniu, że tak już po prostu na tym świecie jest
i skąd macie wiedzieć, jakie naprawdę intencje przyświecają Krzyśkowi koledze z pracy czy Jarkowi mężowi waszej koleżanki, siostry, kogoś,
że tłucze się na drugi koniec miasta w sobotę, żeby jakieś twoje meble nosić, zamiast leżeć na działce z piwkiem przy grillu i celebrować weekend.
Wybacz, jeśli właśnie zburzyłem twój światopogląd na pewne sprawy, ale w życiu to jest tak, że za darmo nie ma nic i facet zawsze na coś liczy,
jeśli nie dziś w kuchni na stole, to kiedyś być może w przyszłości przy nieco bardziej sprzyjających okolicznościach przyrody. Mamy to w genach

Dokładnie - że taki gentleman jest i wogle ;P

No, trzeba być czujnym i stać plecami blisko ściany.

Ja wierzę, że w tych warunkach nie ma szans na platoniczną przyjaźń, bo jedna strona będzie dążyć do czegoś innego. Ale to już zakochanie. Czy w każdej kobiecie się facet zakochuje? W każdej ładnej koleżance? Nieatrakcyjna koleżanka nie ma co liczyć na pomoc we wniesieniu mebli?

Dla mnie to nie jest naturalne, że "wniesie szafę bo jest facetem"

Ale w sumie nie napisałeś, co powodowało w Tobie opisywane stany emocjonalne. Moźe sam tego nie rozróżniasz.
Czy działała na Ciebie „niedostępność” zajętej koleżanki? Czy atrakcyjny i budzący pragnienia był zestaw jej cech indywidualnych? Czy to może bardziej działała natura, podpowiadając, że nie można marnować „okazji”?
A powód ma znaczenie.

Czyżby? Jeśli to jest takie obrzydliwe, to jak w takim razie nazwać to, że przecież każda z Was doskonale zdaje sobie z tego sprawę
i bez mrugnięcia okiem ten fakt wykorzystuje, chociaż oczywiście żadna się nigdy nie przyzna, czego nawet nie oczekuję, bo nie o to tu chodzi.
Ja swoje wiem i nikt mnie nie przekona, a obserwując zachowanie chociażby facetów z którymi miałem okazję pracować (jestem budowlańcem)
to czasami aż wręcz groteskowo wygląda jak potrafią w pół sekundy zmienić swoje nastawienie do wykonania jednej i tej samej czynności
(np. jakichś tam prac dodatkowych, których nie było w umowie) w zależności od tego czy rozmawiają z mężczyzną, czy dla odmiany z kobietą.
Zupełnie dla nich obcą, której być może po zakończeniu prac już nigdy nie spotkają, a i tak pocą im się ręce na samą myśl, że mogą coś zrobić,
znaczy "przymilić się, a potem wykorzystując zdobyte zaufanie zaciągnąć do łóżka" choćby i tylko we własnej wyobraźni.
Dobrze o tym wiecie, że tak ten świat został urządzony, doskonale się orientujecie jak i kiedy to wykorzystać I co, to już nie jest obrzydliwe?

Ładna / brzydka to trochę chyba nie tak

Po co mężczyznom mózgi, skoro jedyne czym myślą w relacjach kobieta-mężczyzna to penisy?

Wow, jaka bezpośredniość i szczerość!

Czy każda poznana kobieta zostaje Twoją przyjaciółką?
Nie? No widzisz... ale jak się spędza razem czas, jest fajnie, dobrze się rozmiecie, itd...

No to przełóż to na relacje damsko-męskie. Jak mężczyzna spotyka się z kobietą, dobrze się rozumieją, czas spędza się ciekawie, ogólnie fajnie to co się stanie? Zaraz się skończy zauroczeniem, jednej ze stron, albo romansem.

A kiedy były?
Wiesz, że ponad 50% małżeństw na świecie jest aranżowanych? Teraz, w 2019.

Świetnie rozumiem. Doceniam po prostu to, że nie owijasz w bawełnę ;-)

No i tu się rozmijamy. Owszem, czasem tak, mocniej bije serce... czasem tak, a czasem się takie miłe spędzanie czasu razem w nic nie przeradza, nie ma chemii i już. Nie masz takich koleżanek, z którymi fajnie się spędza czas, miło, ciekawie, a jednak nic do łóżka nie ciągnie? Trudno mi to sobie wyobrazić, że nie masz Poważnie, jakkolwiek do tej pory mi było super jeździć na wypady w góry, chodzić na piwo, przytulać się i gadać o wszystkim, to ani mi ani mojemu przyjacielowi w naszą stronę nic nie drgęło (a w sumie szkoda, bo całkiem rozsądny facet), a dogadujemy się lepiej niż on ze swoją obecną dziewczyną.

Nie wiem, jak to jest, bo miałam relacje gdzie bliskość emocjonalna przechodziła w zauroczenie, a czasem nie. Więc moim zdaniem - nie musi być tak jak piszesz "zaraz skończy się zauroczeniem".

Jestem ciekawa, czy mężczyźni dlatego unikają przyjaźni z kobietami, bo są przekonani, że zakochanie jest nieuniknione, a chcą sobie tego oszczędzić? Czy dlatego kulturowo kobieta dla mężczyzny może pełnić rolę matki, siostry lub kochanki i nikogo więcej, bo tak się o tym mówi?

Tylko trzeba być jeszcze "wyglednym" w takim ogólnym sensie, nie żadne tam miss/ter instagrama czy coś. W końcu jak ktoś jest całkowicie na "nie" to spędzanie czasu nie pomoże.
Przecież najwięcej związków jest/było w czasach przed tinderowych właśnie z takich sytuacji: praca, szkoła, uczelnia, kursy, itd... Romansów też jest (pewnie?) najwięcej z ludźmi z pracy. Czyli, jak spędzasz z kimś dużo czasu to szanse na "chemię" rosną.   

Tylko tam było o "przyjaźnieniu się", a nie o koleżankach np.: z pracy. Chyba, że dla Ciebie znajomy/kolega/przyjaciel to synonimy.

Daj mu tylko jakiś znak, że jesteś gotowa na wejście z nim w związek/pójście do łóżka. Jak się nie skusi to przyznamy Ci komisyjnie racje.

Oczywiście, że nie musi ale taka jest "psychologiczna prawidłowość".

Przychodzi roztacza swoje feromony z powabem, i zabawia ciekawą rozmową. A potem twierdzi, że nie wie o co chodzi. I kto tu jest głupi

Nie ma sensu się w takiej sytuacji przyjaźnić chyba że tylko po to, żeby się zamęczać. Zawsze gdzieś będzie nadzieja, że ta druga osoba się zakocha, ale obiektywnie szanse na to nie są za duże skoro już sie trochę znacie.

CatLady, daj sobie wreszcie powiedzieć, że Ty najwidoczniej nigdy nie byłaś w kimkolwiek zakochana(a już na pewno nie bez wzajemności), więc nie masz najmniejszego pojęcia, o czym piszesz. I nie będziesz miała, dopóki nie zakochasz się bez wzajemności i nie przeżyjesz tego okrutnego cierpienia. Póki co, to rozmowa z Tobą jest niczym rozmowa z niewidomym(od urodzenia) o kolorach.

Zresztą, kilka osób trafnie przybliżyło problem, a Ty nadal swoje, zupełnie jak grochem o ścianę.

Gdyby tylko chodziło o dostęp do krocza, to sprawa byłaby łatwiejsza do załatwienia: Nie ta, to inna.

Najpierw się nieszczęśliwie zakochaj, najlepiej w zajętym facecie i próbuj się z nim "przyjaźnić" z a dopiero potem się wypowiadaj na ten temat.
-------------------------

Za to Ty Mordimer napisałeś w samo sedno. Widzę że nawet dobrze znasz prawdę nt. działania mechanizmu zakochania się.
Przydałoby się, żeby życie "naćpało" CatLady dużą ilością fenyloetyloaminy oraz dużymi dawkami dopaminy oraz adrenaliny.

CatLady, to nie miało byś śmieszne, bo to śmieszne jednak nie jest.

Wyjaśnię jednak to, co zostało naukowo udowodnione:

Pod wpływem działania feromonów "odpowiedniej" osoby, w mózgu automatycznie uruchamia się ten mechanizm zakochania się - zaczynają się przede wszystkim wydzielają się takie substancje w organizmie jak fenyloetyloamina(główny winowajca) oraz większe niż zwyjczajnie dawki dopaminy i adrenaliny(możliwe że jeszcze inne). To właśnie wtedy w mózgu i całym organizmie człowieka zaczyna się burza chemiczna, co totalnie upośledza i sieje prawdziwe spustoszenie w psychice. A działanie tych substancji są syntetyczne do koktajlu  składającego się z amfetaminy, kokainy, extasy, oraz nawet opium. 
Wtedy właśnie człowiek jest na mocnym HAJU EMOCJONALNYM(ta nazwa tu doskonale pasuje), postrzega tą drugą osobę całkowicie przez różowe okulary, zupełnie nie widzi(i nie chce widzieć) w niej żadnych wad, jakichkolwiek argumentów przeciw, czuje się przy niej mega szczęśliwym, w pełni uniesiony itp. Ta osoba staje się wtedy "ideałem" mimo iż w normalnych warunkach mogłaby nigdy nie wzbudzić jakiegokolwiek zainteresowania.
Niestety, takie coś bardzo szybko poważnie uzależnia, do tego stopnia, że człowiek nawet nie jest w stanie już sobie wyobrazić zerwania z obiektem uczuć(a tym samym ze stanami emocjonalnymi, które ona wywołuje). Zerwanie z tym jest długie, męczące i bardzo bolesne. Nie rzadko potrzebna jest pomoc innej osoby bądź silny czynnik zewnętrzny, a taka osoba przez długi czas okropnie cierpi.

Taki zakochany człowiek nie jest do końca sobą, bardzo ciężko jest mu myśleć rozsądnie, podświadomie mózg podsuwa mu nadzieje i inne fałszywe obrazy tej drugiej osoby jak i jej zamiarów itp.

Całe te zjawisko jest łudząco podobne do naćpania się narkotykowego środkami psychoaktywnymi i silnego uzależnienia się od nich, więc tak właśnie należy traktować zakochanych.
Bardzo łatwo powiedzieć takiemu, by się wziął w garść, żeby dał sobie spokój z taką osobą, moralizować itp. gdy samemu nie jest się w takim stanie, o wiele trudniej zrobić, będąc w takowym.
Owszem, z zakochaniem da się walczyć i trzeba, ale do tego trzeba niezwykle silnej woli i zawsze to się dzieje ogromnym kosztem. W końcu jest to swoisty rodzaj DETOKSU, podczas którego stale obecna jest silna chęć sięgnięcia po "narkotyk".

Także łatwo powiedzieć że "nikt nie każe się zakochiwać", ale TAK TO NIE DZIAŁA!
Tak naprawdę, jedynym, skutecznym środkiem zapobiegawczym jest trwała izolacja za wczasu od potencjalnej osoby, która mogłaby spowodować taki stan. Najlepiej w ogóle do takiej osoby nie pochodzić, żeby podczas oddychania nie wciągnąć nosem jej feromonów(będących bezpośrednim zapalnikiem uruchamiającym całą tą narkotyczną chorobę).

Chyba najgorszym w tym wszystkim jest to, że z racji tego, w jaki sposób się to wszystko zaczyna, dzieje się to bez względu na to, jaka ta druga osoba jest, ile ją znamy(im mniej/krócej tym szanse są większe, bo tajemniczość może pociągać) oraz jej stanu cywilnego. Z cudem graniczy też rozpoznanie tej osoby, co do której może grozić zakochanie się w niej, gdyż ta osoba może nawet z początku rzekomo zniechęcać.

Ten cały mechanizm istniejący w człowieku(jak i pewnie wielu innych istotach żyjących - a przynajmniej ssaków) ma oczywiście na celu łączenia w pary i rozmnażanie się, ale jak już sama może zauważyłaś, jest cholernie wadliwy.

Co do przykładu tego chłopca to pewnie dodatkowo był nieśmiały, a zakochanie się może to jeszcze potęgować. Żeby przyznać się tej drugiej osobie i tym samym pchnąć całą sytuację w kierunku kontynuacji bądź końca trzeba niesamowitej odwagi, a strach przed odrzuceniem nierzadko jest paraliżujący. Choć fakt, że jakby ten chłopak od samego początku miał tą odwagę, to pewnie trochę szybciej mógłby wyjść z tej choroby.

A TY/WY często masz/macie pretensje do wszystkich, którzy po dostaniu kosza i propozycji "przyjaźni", wolą zerwać kontakt, niż trwać w tej "przyjaźni", okrutnie męcząc się przy tym.  To nawet nie jest to żadna przyjaźń, a zwykłe FriendZone.
A to właśnie całkowite odcięcie jest koniecznym warunkiem do tego, aby [szybciej] wyjść z tego obłędnego stanu zakochania się.

I nie muszę już mieć jakiekolwiek pojęcią jeśli chodzi o związki - wystarczy, pojęcie o tym, jak najskuteczniej nie doprowadzać do sytuacji kolejnego zakochania się. Defensywna postawa to podstawa.

Pod tym względem kobiety i mężczyźni mocno się różnią. Z tego co ja widzę to biologia zafundowała oddzielne pułapki dla każdej płci. We friendzonie cierpią mężczyźni, a po kobietach to spływa. Za to w relacjach seks bez zobowiązań cierpią kobiety, a po mężczyznach to spływa. Taka równowaga naturalna

Na mnie też nie - ale X77 zaraz nam napisze, że nigdy nie kochałyśmy prawdziwie

rozumiem, że chemia, że procesy... itd, ale nigdy nie zachowywałam się jakbym była naćpana środkami psychoaktywnymi. Owszem, ekscytacja, te tzw motylki, radość itd, ale nie do tego stopnia, żebym zachowywała sie jak potencjalna pacjentka psychiatryka - a tak odbieram opis X77.

Druga sprawa, że ten stan - nawet jakby był bardzo ekstremalny - trwa stosunkowo krótko, a więc nie można o nim mówić w przypadku autora, bo 5 lat takie silne bodźce nie trwają. W tym wypadku to już jest decyzja, czy raczej jej brak i usilne trwanie w czymś co nie działa i wiara w mrzonki, że może za rok, za 2, za 5 jej się odmieni. A potem obwinia się dziewczynę, ze go "zwodzi", że na pewno się bawi, że traktuje jak narzędzie do pompowania sobie ego. To mnie w tym najbardziej irytuje.

Są ludzie, którzy zakochują sie tylko w niedostępnych osobach. Osób, z ktorymi miałyby szanse coś stworzyć nawet nie zauważają. Miałam taką znajomą, która wiecznie wzdychała do kogoś, a to za czasów nastoletnich do jakiegoś nieosiągalnego kolesia spoza naszego towarzystwa, który był dla niej niemiły, a to do żonatego, albo zajętego... Kto wie, czy tak trochę nie jest z autorem.

Mystery po kobietach friendzone nie tyle spływa, co kobiety cenią sobie przyjaźń z mężczyznami, a dla mężczyzn przyjaźń z kobietą nie istnieje.