czy w dzisiejszych czasach istnieje jeszcze miłość?

Misiu Serce! co ty za goopoty gadasz, ja kilka razy myslalam ze to jest ten na zawsze na cale zycie, a teraz bedac na mocnym 30 ++ spotkalam tak cudownego mezczyzne, ze chodz nie umieram dziennie z tesknoty (dzieli nas jeszcze odleglosc) to wiem ze kocham , miloscia nauczoną przez lata, kocham tak mocno i spokojnie, niesamowite... bo wiesz,  kiedys kochalam mocno i szalenie, spalałam się jak ćma... i to tez bylo piekne, nauczylo mnie tego co jest dzis.

Wow! są wspaniali mężczyźni , jest ich mnóstwo - tyle samo co pięknych kobiet...

Misiu , miej Serce otwarte i wierz, że go znajdziesz.

Nadzieja to zawsze jest, nawet taka maleńka. Ale z cierpliwością gorzej...

Mam dopiero , a może aż 21 lat. Studiuję sobie polonistykę i generalnie wszystko byłoby w porządku, gdyby nie to, że na studia przyszłam razem z chłopakiem, z którym byłam 4 lata i wszystko tak się potoczyło, że nie jesteśmy ze sobą. Jesteśmy skłóceni i w ogóle, większość znajomych, osób z uczelni jest po jego stronie, bo tak im naopowiadał, jaka zła jestem, że go zostawiłam, że chciałam być z kimś innym, że on jest pokrzywdzony. Tylko, że jak się rozstaliśmy to ja widziałam go na mieście z nową dziewczyną, w 2 tygodnie po rozstaniu szli za rękę. A teraz dochodzą mnie słuchy, że on łazi po klubach i zarywa wszystkie panny. Natomiast ja jakoś nie umiem, nie potrafię znaleźć sobie chłopaka, może mam za duże wymagania? Albo po prostu zaczynam watpić w to czy jest jeszcze prawdziwe uczucie? Jestem normalną dziewczyną, mam trochę zalet i wad, nie cierpię zdrady.

Jedni mówią rozglądaj się inni natomiast nie  szukaj. I znajdź tu rozwiązanie. Zastanawiam się nad tym, dlaczego niektórzy mają tzw. "gadane" dzięki którym łatwiej im nawiązywać kontakty. Mnie ludzie często tremują. Nie potrafię się przelamać, boję się, że wyjdę na idiotkę jak coś powiem...

Według mnie tez nie ma miłośći, podobnie jak Bliźniaczka tez mialam faceta 4 lata, kochaliśmy sie bardzo mocno, przeszliśmy przez wile prób, i dalej się kochaliśmy, aż ostatnio w tydzień podjął decyzje ze mnie nie kocha, i ze próbuje z inną... to dopiero boli... Po tym co mi zrobił i to po 4 latach nie po miesiącu stwierdzam ze miłości nie ma!!! bo jak moge to sobie tłumaczyć? była, i już nie ma, to nie takk działa, jeśli sie kogoś kocha, to w tydzień sie nie można odkochać...

Łatwo powiedzieć daj sobie czas....

Kochane;)
Wiadomo ze urazone serduszko kobiety trudno sie goi,dlatego rozumiem tez ze zadne argumenty nie beda w tym poscie odpowiednie ...ale uwierzcie mi po burzy zawsze swieci slonce!!!

Milosc istnieje i sa zywe tego dowody!!I nawet takie TYPKI jak ten  "Twoj" chlopak Misiu tego nie zmienia!!!i zgadzam sie z Dorka!!!

Trzymaj sie powodzenia

kami_kaa bardzo dobrze powiedziane

Ja myśle, że prawdziwa miłość istnieje, ale zdarza się bardzo rzadko... Jeśli mamy na myśli związki, gdzie relacja opiera się głównie na seksie, paleniu razem trawy i imprezkach co weekend - to według mnie nie ma to dużo wspólnego z miłością. Ale jeśli dwoje ludzi stara się o związek, potrafią się poświęcić dla drugiej osoby, są wierni i krok po kroku tworzą własny świat - to jest właśnie miłość. Przykre jest to, że po kilku latach jedna ze stron nagle odchodzi, stwierdza że to nie miłość, że się pomyliła itp. Bo przecież ta druga osoba pokładała wielkie nadzieje, przyzwyczaiła się do obecności swojej połówki... Przyznam szczerze, że jeszcze na SZCZĘŚCIE nikt mnie nie zostawił i nie usłyszałam podobnych słów, zwykle to ja odchodziłam gdy chłopak z którym byłam popełniał wciąż te same błędy i mnie krzywdził. Ale obecnie jestem w szczęśliwym związku, opartym na dużym zaufaniu i wzajemnych kompromisach, budujemy wszystko tak jak najlepiej potrafimy, mieszkamy razem, dzielimy razem życie... I gdyby on nagle teraz lub za kilka lat powiedział mi, że to nie ma dla niego sensu i odszedł to załamałby mi się świat. Często osoba, która nagle bez wyraźnej przyczyny zostawia drugą połowę, nie zdaje sobie sprawy że właśnie komuś odebrała sens życia, nadzieje i powietrze... To według mnie nieodpowiedzialne, wiązać się, dawać radość, snuć wspólne plany,a  potem zniknąć jakby nigdy nic... Smutne jest to,co się dookoła nas dzieje w ostatnich latach.

Osobiście coraz więcej słyszę o parach, które były ze sobą bardzo szczęśliwe i nagle bum! Wszystko się rozwaliło.:( a bliskie osoby potrafią nadużyć zaufania.

Ja byłam w związku 7 lat i nastapiło BUMM... ale z mojej strony. Czułam, że to nie jest miłość tylko przyzwyczajenie. On bardzo cierpiał, oj bardzo. Serce mi pęka jak sobie go przypominam po tym rozstaniu. No ale... poznał szybko dziewczynę, bo po 3 miesiącach, myślę, że szukał lekarstwa , bo wiedział, że my juz nie mamy szans, choć walczył o mnie jak lew. A teraz jest niesamowicie szczęśliwy, jestem pewna, że bardziej niż ze mną, w sierpniu bierze ślub. Ja również znalazłam swoją prawdziwą miłość i czuje to, czego nie czułam do byłego i czego nigdy bym do niego nie poczuła. Także moje kochane być może los szykuje dla Was coś wspaniałego, na co warto poczekać i nie smucić się już z powodu tego co się stało, bo widocznie tak miało być... Powodzenia dziewczynki !!!

Pewnie, że istnieje PRAWDZIWA MIŁOŚĆ!!!!!!!! bez względu na to jakie są czasy... teraz po prostu trudniej ją dostrzec, albo trafiamy na złych partnerów. Ale Drogie Netkobitki jestem przekonana, że każda w końcu odnajdzie tą prawdziwą miłość !!!! Czego wszystkim życzę

Oj babeczki, tak trudno uwierzyć w tą miłość skoro już raz komuś się zaufało, kochało i nic nie wyszło z tego... A los jest ślepy...

he he to ja musze kupic sobie okulary by ją dostrzec

A ja czytam te posty i dochodzę do wniosku że my - kobiety, w wielu przypadkach się nie szanujemy. Nie urażając nikogo. Na logikę: Pojawia się super gość, nasze drogi się spotykają, jest związek i co? Pragnąc stabilizacji, wielkiej miłości i opieki osaczamy faceta. Dochodzi załóżmy do kłótni. Kto wychodzi pierwszy na przeciw aby "wyjaśnić problem"? MY! Facet się nie odzywa jakiś czas do nas? Kto dobija się do niego smsami? MY! Inicjatywy, kompromisy, często - MY! A może by tak przytrzymać faceta na dystans? Może by tak olać niech sam zawalczy? Boli? Zacisnąć zęby i cierpliwie poczekać. Nie robić nic ponad to co on robi, bo gwarantuję, potem boli jeszcze bardziej... Albo jak jest źle i czujemy że cierpimy, uciąć relację. Kurde, dlaczego niektóre z nas trzymają się tak kurczowo tych facetów. Niektórym udaje się faceta udobruchać, siłą ciągną przed ołtarz a potem po latach stwierdzają że nie ma miłości... No kurde!!! Jest miłość!!! Tylko my się za bardzo staramy, za bardzo chcemy, za często wbijamy się w fantazję że to "TEN" i określamy tym mianem niesłusznych facetów lub pierwszego lepszego co trafi się na dłuższy czas. Któraś z Was wspomniała, miłość jest cicha i spokojna. Oczywiście tego co napisałam powyżej nie kieruję do nikogo konkretnego, taka refleksja. Sama popełniam błędy do dnia dzisiejszego ale zamiast się buntować, dołować i gdybać, wyciągam wnioski i żyję dalej!!! Z nadzieją że spotka mnie to najpiękniejsze... I jeszcze jedno... Co to do cholery znaczy "facet jest całym moim światem"? A jak odejdzie? To co? "Świat nam się zawala" tak??? A może by tak gdy facet "inwestuje" w jakikolwiek sposób w siebie, my też byśmy "zainwestowały" zamiast ślepo go wspierać modląc się o to aby docenił naszą troskę. Życzę wam i sobie abyśmy miały siłę ! A na dobranoc polecam lekturę obowiązkową "Biegnąca z wilkami". Miłość istnieje, a jak ją odnajdziemy nadchodzi długa droga zwana pracą nad związkiem wychodząca od obydwu stron! A nie jednej. Wtedy jest miłość...

Nie rozumiem po co się nad tym zastanawiać?
Czy nie lepiej przestać wierzyć w to?

Okruszka jak chodzi o mnie to ja wierzę i nie. Wiem, że są ludzie, którzy będą ją mieli wcześniej czy później a są ludzie którzy jej nigdy nie będą mieli
Takim ludziom łatwiej jest żyć wierząc, że miłość nie istnieje.
Bo jak szukać czegoś co nie istnieje ?

A mnie zastanawia, jak w ogóle można się zastanawiać nad tym, czy "miłość istnieje".
Rozumiem, że można się zastanawiać nad tym, czy Bóg istnieje, bo to coś zewnętrznego, coś czego nie możemy doświadczyć, empirycznie poznać, poczuć. Rozumiem, że można się zastanawiać, czy istnieją kosmici, Yeti, potwór z Loch Ness, wszechświaty równoległe.

Ale przecież miłość to coś, co się rodzi w nas - jak może więc "istnieć" albo "nie istnieć"? Jeśli powołamy ją do życia, to będzie istnieć, jeśli nie - to nie będzie. Potencjał jest w nas, my wszyscy jesteśmy zdolni kochać, stworzyć miłość. Nie ma "miłości" jako pojęcia oddzielonego od człowieka, jako teorii. Miłość może być tylko praktyczna, nie teoretyczna. To nie jest jakaś rzecz zawieszona w eterze, tylko nasze wewnętrzne odczucie.

Martyno, cóż, nie znam Cię więc trudno mi cokolwiek powiedzieć. Przeczytałam tematy jakie zakładałaś (choć wiem że to oczywiście mało aby poznać osobę) ale widzę że zawsze problem jest ten sam. Boisz się samotności, boisz się wielu rzeczy. Zastanawiasz co to będzie jak poznasz kogoś doświadczonego bo ty nie jesteś (tak jakbyś się bała bycia tą "gorszą") i w rezultacie boisz się w kimś zakochać mam wrażenie. Cierpienie w miłości czyni nas silniejszymi. Mówię o różnych porażkach jakie ponosimy. Ale w końcu nie może być zawsze źle?! Dając sobie szansę jak i również szansę napotkanym ludziom UCZYSZ SIĘ. A to wielki skarb, bo potem wiesz już czego chcesz.
Nie dajesz sobie szansy, zakładasz że Twoje życie w tej kwestii jest tak beznadziejne że mu nic nie pomoże bo inni jakoś dają radę i kogoś znajdują a Ty nie. Przejmujesz się wieloma niepotrzebnymi rzeczami... A w efekcie końcowym zaczynasz mówić "na co to wszystko? Jest mi dobrze samej", chociaż w środku wciąż krzyczysz o miłość (widać to). Ale wiesz co jest najgorsze? Że na tym forum pocieszano już takie osoby jak Ty i Ciebie również, a jednak wciąż będziesz się uparcie  dołować, lub w związku z tym że musisz mieć rację mówić "I wybaczcie, ale teksty masz 21 lat jeszcze kogoś znajdziesz są żałosne".

Nie mówię tego ze złośliwości. Ale może właśnie z perspektywy obserwatora.

Owszem, nie muszę czytać Twoich postów (jeżeli wychodzisz z założenia że "i tak wiem swoje"), owszem, mogę to olać... Mnie to nie rusza... Ale szkoda mi jak ktoś przez swoje kompleksy(?), w tak (sorry) młodym wieku miewa do tego stopnia dołujące przemyślenia...

I chyba nie jestem pierwsza która to mówi...
Już schodzę z Ciebie ... I szczerze przytulam .

Wybacz, ale przecież Ty cały czas się nad sobą użalasz właśnie... Skoro to dla Ciebie takie normalne, to po co zakładałabyś taki temat? Widać, że jest Ci z tym źle i chciałabyś coś zmienić, więc nie rozumiem, czemu sama (tak!) sobie odbierasz szansę na to.

Miłość to nie nauka mówienia, że jak na pewnym etapie życia się tego nie nauczysz, to potem już nigdy nie dasz rady. Chcesz powiedzieć, że jeśli nie spotkałaś "miłości" w wieku, dajmy na to, 16 czy 18 lat, to już zostaniesz starą, bezdzietną panną mieszkającą ze stadem kotów? W którymkolwiek wieku by ta miłość nie przyszła, to pozostanie tą pierwszą. Nie da się przeżyć drugiej czy trzeciej bez pierwszej I przyznam szczerze, że dawno nie widziałam, żeby ktoś tak się nad sobą użalał bez powodu - sama sobie narzucasz taki tok myślenia, a potem masz pretensje, jaki ten świat niesprawiedliwy. Jednemu się trafia wcześniej, innemu później, w życiu nigdy nie ma po równo. Jak się zamkniesz na to doświadczenie, to nie będziesz go miała - proste. Jednak jest to całkowicie Twój wybór, wmawiasz sobie że jest inaczej chyba tylko po to, żeby przed samą sobą usprawiedliwić swój marazm.

A ja myślę, że te zamężne już koleżanki będą Ci zazdrościć wtedy tej pierwszej miłości

I pewnie, łatwo jest pisać - ale łatwo jest też siedzieć i lamentować nad sobą, zamiast wziąć tyłek w troki i ruszyć w świat, by zdobywać doświadczenia. Rozejrzyj się, ludzie mają sto razy gorsze problemy (których w dodatku wcale sobie nie życzyli) i dają sobie radę. A Ty najpierw sama tworzysz sobie problem, a potem na niego narzekasz.

Piszesz, że w pewnym wieku nie umieć czegoś to wstyd - a co w miłości jest do "umienia"? To się czuje, a nie umie. A wstydem jest raczej to, że mając 21 lat gadasz tak, jakbyś miała 80. Może do tej pory nie znalazłaś miłości dlatego, że odstraszasz wszystkich facetów swoim pesymizmem i gderaniem?

Nie zdajesz sobie sprawy, ilu jest facetów w tym przedziale wiekowym, którzy z jakiegoś powodu nigdy nie mieli jeszcze dziewczyny, albo niedawno się rozstali i są do wzięcia.
Spróbuj poszukać w internecie - niektórzy twierdzą, że portale randkowe są dla desperatów, ale ja się nie zgadzam, można poznać w ten sposób kogoś wartościowego. Popatrz, ile dziewczyn chociażby na tym forum poznało swoich facetów przez internet.

Nie wszyscy faceci w internecie szukają seksu, wierz mi. I nie każdy facet po rozstaniu szuka pocieszenia - przecież nie mówię o takich, którzy rozstali się kilka dni wcześniej. W końcu jakoś ludzie się wiążą drugi, trzeci raz - to też przecież nastąpiło po jakimś rozstaniu...

Anemonne to gdzie Ty znajdujesz tych facetów ? Jakoś czasem jestem na portalach randkowych i nie trafił się żaden, który by nie oferował szybkiego seksu. Podziel się z nami....

A tak ogólnie to dziewczyny, kiedyś na pewno uśmiechnie się do nas miłość i szczęście!!!

Nie mówię o czatach, tylko bardziej o serwisach randkowych na jakimś poziomie (nie portale w stylu fotka.pl). I nie chodzi tak naprawdę tylko o to gdzie szukać, ale jak szukać. Nie wiem, może to jakaś moja nadprzyrodzona zdolność (choć wątpię ), ale ja po prostu przeczytam czyjś opis w profilu, zobaczę zdjęcie i na tej podstawie mniej więcej oceniam, co ten człowiek sobą reprezentuje. Potem rozmawiam i weryfikuję to. Czysta psychologia, nie jest to bardzo trudne. Oczywiście nie twierdzę, że nigdy się w tym nie pomyliłam, ale w 90% przypadków można na tej podstawie stwierdzić, czy dany człowiek ma coś pod czaszką, czy tylko echo mu się od zębów odbija.

Inną sprawą jest to, że jeśli uzupełni się w odpowiedni sposób swój profil, to będzie się przyciągać konkretnych facetów. Oczywiście, i mi się zdarzało dość często dostawać wiadomości w stylu "joł, fajna dupcia jesteś, może chcesz mnie poujeżdżać" ale takie po prostu ignorowałam. Zdarzały się też normalne od normalnych facetów.

Bo jesteś zbyt uparta. W internecie nie, w "realu" nie... Zostań sobie tą starą panną skoro tak bardzo chcesz, tylko przynajmniej przestać się użalać Przecież sama sobie tak wybrałaś w końcu, nie miej pretensji do świata.
Wszystkie rady kierowane do Ciebie po prostu z góry odrzucasz.

Wiesz, ludzie zazwyczaj poznają się po prostu przypadkiem. Wiem, że straciłaś już wiarę w to, że i Ty kogoś poznasz, ale może pewnego dnia Cię trafi jak grom z jasnego nieba i tego Ci, Martynko, z całego serca życzę Bo cóż innego niż życzenia mi pozostało.

Hm, ale Ty mówisz, że jesteś za stara, czy on?

To nie dziwne, że nikt się "nie nadaje", skoro każdego od razu skreślasz dlatego, że i tak jesteś już za stara

No, teraz to już pozostaje Ci tylko balkonik, sztuczna szczęka i jedyna rozrywka to wyglądanie przez okno, ostatecznie weekendowa gra w bingo

Ci porządni są ale w życiu jest najczęściej tak ja oddałem całego siebie i teraz mam 36 lat stan przedzawałowy a nadal kocham 2 razy mnie zdradziła cierpie szukam co ja źle zrobiłem szukam w sobie wad a Ją usprawiedliwiam błagam Boga aby tylko wróciła!!!