17 lat ran, czy to się może udać?

Twoja żona nie byłaby z taką osobą, tak długo, gdyby Cie nie kochala. Złota kobieta. Dawno powinienes dostać kopa! Rozumiem uzależnienie, ale stary masz juz duze dzieci, a nigdy nie brałeś udzialu w zyciu rodzinnym. Wiec jak pisalam - kocha Ciebie i gdyby juz nie kochala - nie dostalbys kolejnej szansy. Obudziles sie na ostatni gwizdek. Nie zmarnuj tego. Uzaleznieni jestesmy cale zycie (niezaleznie od czego) ;z

Masakra !!!!

Masz szczęście że masz tak dobrą żonę. Myśle że skoro tyle z tobą wytrzymała to teraz kiedy  zmieniłeś swoje postępowanie nie zostawi cię.
Znam lepszych od ciebie i żony ich dawno zostawiły.
Masz na prawdę szczęście!!!

Cześć. Powiem Wam, jak się rozwija sytuacja. Ciągle się staram, pomagam w domu, w lekcjach itp., co jakiś czas jakąś niespodziankę przygotuję. Żona też próbuje. Poszliśmy na terapię małżeńską.

Jest jednak coś, z czym nie mogę sobie poradzić. Pewnego razu na imprezie u znajomych niechcący podsłuchałem rozmowę, w której żona powiedziała komuś, w stanie nie do końca trzeźwym, że mnie nie kocha i weźmie rozwód po komunii syna, powiedziała też o tym, że jest ktoś, kto jej się podoba i pokazała jego zdjęcia z Facebooka. Nie dawało mi to spokoju i ostatecznie udało mi się sprawdzić billing połączeń z telefonu żony, gdzie zauważyłem codzienne smsowanie po 50-100 sztuk. Ostatecznie nie wytrzymałem i pokazałem billing. Żona mówi, że to był ktoś, komu mogła się wyżalić, wygadać. Poznałem gościa, twierdzi że nie ma między nimi nic więcej.

I teraz. Proszę o wypowiedzi bez hejtu, konstruktywne. To, że możemy się rozejść, to wiem, natomiast ja chcę dać szansę naszemu małżeństwu i zrobić wszystko, żeby je ratować. Jeśli się nie uda dostanę to, na co zasłużyłem. Jestem chorobliwie zazdrosny i nie potrafię sobie z tym poradzić. Jak sobie poradzić z zazdrością? To uczucie prowadzi mnie do tego, że bym chciał żonę kontrolować, podsłuchiwać, a nie prowadzi tam, gdzie bym chciał...

Jedyne co mi przychodzi do głowy, to spróbować spędzać więcej czasu razem, choć nie jest to łatwe, bo pracuję średnio 250 godzin w miesiącu... :/

Chcę spędzać z żoną więcej czasu nie po to, żeby mieć ją na oku, lecz po to, by się do niej zbliżyć.

Jeśli czujesz, że sobie z czymś nie radzisz - zainteresuj się oddzielną terapią dla siebie. Szczególnie, że jednak z uzależnieniem trudno jest wygrać - możliwe, że szukasz podświadomie zamiennika, który wypełniłby tę "pustę" po grach. Zastanów się nad tym.