Brak dziewczyny ;( - Netkobiety.pl

I tutaj leży Twój błąd. Ty nie masz być taki, jak kobieta sobie zamarzy. Masz być sobą, a kobieta, której będzie na Tobie zależało (za to jaki jesteś naprawdę) to doceni. Nie zmieniaj się dla kogoś, tylko bądź naturalny. Nikt nie lubi osób, które udają.

"Nie krytykuj czegoś, zanim nie spróbujesz"- Moyse

Jeżeli nie będziesz próbował, to nigdy się nie przekonasz, czy miałeś rację. To tak jak z lotkiem - wiele osób narzeka, że nigdy nie wygrywa, a gdy ich zapytać czy wysłali los, odpowiedzą, że nie. Uwierz mi lepiej spróbować i się sparzyć (oraz zdobyć bezcenne doświadczenie o tym, jakich błędów nie popełniać) niż siedzieć w kąciku i płakać.

Czy tylko ja to widzę?
Może pomóżcie sobie nawzajem. Już od samego początku świetnie się rozumiecie, to już dużo, być może zalążek czegoś pięknego.
Pozdrawiam

Pieskowanie?? Bierność? Tom, jakie kobiety ty masz w swoim otoczeniu? Gdybym czekała, aż mój mąż mnie poderwie, to do teraz bym się nie doczekała. Nie był to w sumie pierwszy raz, kiedy związek zaczął się z mojej inicjatywy. Średniowiecze dawno minęło.  Kobiety inicjują relacje, ale trzeba też umieć dać coś z siebie.

Daj sobie czas, zacznij wychodzić na imprezy do ludzi .. otwórz się trochę. Samo przyjdzie

Ale dlaczego nie? Ja tak robiłam . Właśnie jak zaczniesz to zobaczysz jak to jest prosto - praktycznie podejść i zacząć rozmowę. Nic wielkiego, a robi się z tego wielki wyczyn. Co więcej wydaje mi się, że zdecydowanie większa część mężczyzn odbiera takie zachowanie kobiety jako "niepoprawne", bądź "chce zaliczyć" i źle się z tym czują (chyba widzą jak dziwnie zaczyna to wyglądać, że strony kobiet; podchodzi mężczyzna który Ci się kompletnie nie podoba i sobie radź, aby nie urazić ). Natomiast tego zachowania wręcz oczekują Ci co sobie w tych sprawach najzwyklej nie radzą.
Z drugiej strony jeśli kobieta jest tradycjonalistką to nie powinna robić pierwszego ruchu, bo chyba szuka tradycyjnego mężczyzny ? 

Generalnie nie lubię gdy ktoś jest bierny (nie ważna płeć), a narzeka. Tak właśnie wygląda społeczeństwo XXI w - chce dobrej jakości, za małą cenę. Tak się nie da.

Ja tylko piszę o tym jaka jest sytuacja i nawet jeśli to co piszesz to prawda to twój jeden przypadek nie obala tego co napisałem wcześniej.

Wiesz wszyscy są dziwni na swój sposób . Ważne, aby zaakceptować siebie. Ja wychodzę z założenia (i naprawdę nigdy się na tym nie zawiodłam), że zawszę w związku robię to co ja uważam za normalne. Właśnie tak sprawdzamy czy dobrze dogadujemy się z partnerem . Naprawdę trudno jest trafić tak, aby np. pierwszy aspirujący na poważnego partnera jednak w przyszłości nim się stał. Po drodze wychodzą pewne kwestie, nie ma co się tym przejmować. Oczywiście zawód miłosny lub rozstanie boli - ale co nie zabije to tylko wzmocni i przy okazji wiele nauczy o nas samych .
Co do historii bez problemu pisz tutaj - nie podawaj jakiś szczegółów, bądź zmień charakterystyczne rzeczy na pochodne. Nie ma co się bać, zauważ jak wielu pisze tutaj o swoim osobistym życiu nawet jak osobiście nie zakładają tematów.

Nie wydajesz mi się zarozumiałą (zatem opcja o zawyżonych wymaganiach nie wchodzi w grę). Mało atrakcyjna - niestety musiałabyś obiektywnie opisać mniej więcej jakie masz zalety i wady. Chociaż dla kogoś możesz być nieatrakcyjna, a dla innego być 7 cudem świata . Natomiast fakt bycia nietowarzyską to rzeczywiście wielki problem. Z wiekiem niestety ludzie zaczynają przejmować się byle pierdółkami. Kiedyś podchodziło się do kolegi pytało "chcesz ze mną chodzić " i już było się udawaną "parą". Teraz obie strony 1000 myśli, zamiast dać szansę na rozwinięcie znajomości jeśli druga strona zrobiła na nas dobre wrażenie.
Jeśli nie zaczniesz sprzątać to garaż będzie zawalony. Jeśli nie zaczniesz wysyłać CV/pytać się znajomych o pracę to nie będziesz miała rozmów kwalifikacyjnych. Jeśli systematycznie nie będziesz pisać pracy dyplomowej to nie zdążysz się obronić. Akcja-reakcja. Nie ma akcji to nie można oczekiwać reakcji. Sygnały niewerbalne również są istotne. Niestety problem leży również w innej kwestii - wiele osób za bardzo zamyka się we własnym świecie kierując się tylko mantrą samodoskonalenia, a później mają pretensje do świata że nikogo nie poznali.

No widzisz dlaczego zdanie kogoś wywarło tak wielki wpływ na Twoje poglądy w pewnych kwestiach, iż zaczęłaś wątpić? Albo masz niską samoocenę (za bardzo przejmujesz się zdaniem ludzi, a szczególnie tych co wiele znaczą w Twoim życiu), albo dotychczas nie zastanowiłaś się nad pewnymi kwestiami przez co nie zdążyłaś wyrobić zdania w pewnej płaszczyźnie i tym samym podważenie Twojego stanowiska nie było trudne (w tym temacie łatwo było wzbudzić u Ciebie wątpliwości).

Pogrubione słowa to kubeł zimnej wody na głowę "kolegi" i stąd nagłe ostudzenie entuzjazmu .

Ej, @martita0427, czyli co, nie chcesz się umówić z autorem?
Słuchaj, masz 23 lata i jedno nieudane podejście do związku i jakiegoś kolegę.
Nie wdrażaj się zanadto w analizę tego niedoszłego związku oraz gościa który brał w tym udział. To tylko jeden przypadek w Twoim życiu, nie ma sensu tego rozkmniać.
Może ten gość taki był/jest czy cokolwiek, to jeden nie wypał, za mało żeby generalizować, czy upatrywać jakiś tendencji, za mało żeby poświęcać temu czas i zatruwać swoje myślenie. Tylko celebrujesz jakiś nie wypał, nadajesz dodatkową range czemuś nie istotnemu, problemowi z dupy.
Lepiej pokombinuj żeby było więcej możliwości, podejść do związku, jak to fajnie nazwałaś :]
Jesteś nie śmiała, jak sama piszesz, skąd nieśmiałość? Chodzi o twoją samoocenę, o to jak widzisz swoją atrakcyjność.
Osoby nieśmiałe, to często osoby z kompleksami, niskim poczuciem wartości. To emanuje na zewnątrz, i nawet jak błędnie zaniżasz postrzeganie siebie, to i tak będziesz widziana tak jak sama się widzisz.
Ale czasami to nie ma odniesienia, czasami ludzie są nieśmiali, tak po prostu.
Kolejna sprawa, to brak u Ciebie jakichkolwiek doświadczeń z facetami. Masz jakieś doświadczenia intymne?
Może Ci się wydawać to głupie, ale w relacjach damsko-męskich, ma to spore znaczenie. Często brak doświadczeń, to w konsekwencji zamknięcie się na innych. Tak, chodzi o seksualny podtekst, może dla tego jesteś sama, bo nie bije od Ciebie ta otwartość, oczywiście nie zrozum źle, nie masz się zaraz rozkraczać, ale chodzi o taką niepewność, niewerbalne sygnały. To taki nawet zwykły dotyk, swoboda, postawa, nawet to jak mówisz, jak stoisz. Mnóstwo różnych drobnych czynników, które w całości dają jasny sygnał, na poziomie podświadomym.
Dla tego jak napisałaś walentynkę, że fajny kolega, plus Twoja zamknięta postawa, to może zinterpretował to tak a nie inaczej, ale raczej wydaje mi się, że dobrze zrozumiał, tylko widocznie przeszła mu ochota na głębsze kombinacje z Tobą. Czasami tak jest u facetów, zwłaszcza jak laska jedyną możliwą formę relacji damsko-męskiej rozumie jako związek, przy czym odbierana jest jako osoba wrażliwa i uczuciowa. To odpowiedzialność, zamiast radości jaka powinna wynikać z bycia razem.
Wydaję mi się że jako osoba nie śmiała, stwarzasz obraz siebie, jako takiej cichej skromnej dziewczyny stojącej w koncie. Zamkniętej.
Wiesz to fajnie że chcesz związku z kimś do kogo coś czujesz, ale skoro uważasz że masz problem, to może spróbuj po spotykać się z kimś fajnym, bez uczuć, może same przyjdą, może nie, ale raczej chodzi o to abyś się oswoiła.
Wiesz, wchodzenie w relacje tylko wtedy kiedy są uczucia, to piękne i w ogóle, ale raczej nie praktyczne i mało realne.
Nie możesz znaleźć kogoś kto Ci się tak zwyczajnie podoba, dać parę sygnałów, i tak zwyczajnie zacząć się spotykać.
Widzisz pisałaś coś o sygnałach

Tu dodam tylko moją opinię że masz zamkniętą postawę, seksualnie, dla tego Twoje subtelne sygnały są nie widoczne.
Inna kobieta może być równie subtelna i będzie dobrze zrozumiana.
Musisz po spotykać się z facetami. Spotykanie się to nie musi być zaraz związek. Żeby miło spędzić czas z jakimś gościem, to wystarczy na początek żebyś go lubiła i żeby ci się podobał, pociągał, bo to stwarza potencjał na dłuższą znajomości, a to o tyle fajnie, że nie będziesz odczuwała poczucia straty czasu, albo myślenia że i tak z tego nic nie będzie.
Mam nadzieję że są faceci którzy są dla Ciebie pociągający, nie koniecznie musisz ich znać.

Pozdrawiam

Hej, jak wybierasz fajne dziewczyny- a takie pewnie chcesz, to naturalne, że pojawi sie ktoś inny zainteresowany Ale Ty nie masz wtedy brać nóg za pas, tylko być Sobą. Pozwól jej wybrać z kim chce być, bo to nie kolega zainteresowany tą samą koleżanką zdecyduje, tylko ONA. I nie zdecyduje natychmiast, nawet jak Ci się tak zdaje. Porażkę zaakceptuj też jako naturalną kolej rzeczy.:)
A nawet wiele porażek, zanim trafisz na tę własciwa kobietę.
Anegdota z młodych lat:- organizowałam kiedyś imprezę w akademiku- zaprosiłam kolegę, który mi się podobał, symoatyczny, inteligentny, chyba trochę zahukany. Widziałam, że mu się podobam,
Wjechał jedną windą, zobaczył mojego męża- wtedy status- starającego się i druga windą zjechał na dół. Było mi przykro, ale za nim nie biegłam.
Wyciągnij wnioski.
Umawiaj się z koleżankami bez spiny, oswajaj z ich towarzystwem, zobaczysz co lubią kobiety, co się im podoba, a co nie

Wiesz Co, myślę, że wiedział, że go lubię. ale widocznie potrzebował nie mieć konkurencji.- Ja nie wiem, czy bym z nim była, czy nie, Nikt tego nie wie.
Ale poznać się, nie dał mi szans.. Proste.

Tom- sygnały zainteresowania, to jeszcze nie decyzja. Ucieczka była bez sensu. W ogóle nie uciekajcie od dziewczyn, nawet jak daja Wam kosza, to mają przecież koleżanki, siostry, kuzynki. Ech... Z tego forum dowiedziałam się, że mężczyźni boja się Friendzone jak diabeł święconej wody.. I mocno mnie to zdziwiło. W paczce ze szkolnych i studenckich czasów były przyjaźnie, niektorzy się sparowali, inni nie.

No serio? Chłopak, z którym si e kiedyś nie związałam, bo prostu naprawdę nie było chemii niedługo po tym związał się, a nawet ożenił z moją koleżanką- gwiazdą w okolicy Ale może to ja przynoszę szczęście

Steuben, sam zidentyfikowałeś swój problem. To teraz popracuj nas rozwiązaniem. Wydajesz się bystrym chłopakiem, więc przeczytaj jeszcze raz, co napisałeś w pierwszym poście i pomyśl, jak zmienić to, co uważasz za swoje słabości.

Czemu sądzisz, że nie masz się czym pochwalić? Czym chciałbyś się pochwalić? - Uważam, że to, że studiujesz/pracujesz i jesteś kulturalny i sympatyczny, to wystarczy, żeby wiele fajnych dziewczyn chciało utrzymywać znajomość, więc Twój kłopot to nie brak imponujących osiągnięć. Być może kłopotem jest poprzeczka, jaką sobie stawiasz? Uważasz, że musisz być taki czy siaki, żeby być wartościowym?

Bardzo ładna dziewczyna zagadała do Ciebie, więc wnioskuję, że wygląd masz ok. Czy nie sądzisz, że utraciliście kontakt, bo ona uznała, że nie jesteś nią zainteresowany? - Wnioskuję tak, bo napisałeś, że nie umiesz zawalczyć o dziewczynę. Jaką inną przyczynę byś obstawiał?

Jak Ciebie odbieram po tym, co napisałeś?
Mnie się wydaje, że jesteś wycofany w relacjach z dziewczynami i "robisz uniki". To znaczy, że kiedy jest odpowiedni moment, żeby zadziałać, to Ty zaczynasz rozkminiać "a co, jeśli nic z tego nie będzie? a co ona sobie o mnie pomyśli?". Dziewczyna może czekać i dawać sygnały, aż w końcu dochodzi do wniosku, że to Ty zrezygnowałeś z niej. Hipotetyczny przykład: umówiłeś się z dziewczyną do kina, po seansie ona pyta "odprowadzisz mnie?", Ty się zgadzasz, pod domem ona pyta "może napijesz się herbaty?", a Ty na to "nie dzięki, już późno, ale następym razem chętnie" i się żegnasz. Ja bym coś takiego odebrała jako sugestię kosza :-)
Albo inny przykład: wymieniasz się z dziewczyną numerami i smsujecie, czy tam piszecie na fb. Dziewczyna ze 3-4 razy zagaduje pierwsza, popiszecie chwilę o pierdołach, a potem kontakt zanika. Dziewczyna prawdopodobnie liczyła, że przejmiesz inicjatywę i czekała na zaproszenie do kina/ na kawę/whatever. Wobec neutralności Twoich rozmów doszła do wniosku, że nie wpadła Ci w oko i zrezygnowała.
Jeśli miewasz podobne sytuacje, to czas się przełamać i przestać się bać, bo wszystko wskazuje na to, że będziesz miał powodzenie :-)