Wyobrażenie na temat pierwszego razu a rzeczywistość - Netkobiety.pl

Wiedziałam, że mój pierwszy raz będzie szybki i bolesny. Tak właśnie było, mimo calego romantyzmu i czaru chwili. I dzięki Bogu. Ale drugi był już cudowny.

Ja mam zdanie, że z pierwszym razem nie ma się co pieścić, jest błona, którą trzeba przerwać, jest to tkanka więc boleć musi, cudów nie ma. Jednak to ból do przeżycia jak najbardziej.

Nie miałam właściwie konkretnych oczekiwań. Najpierw ból, w moim przypadku piekielnie silny, ale bardzo krótki, a potem... Niewiele w sumie Ot, tarcie. Finalnie pierwszy raz skończył się na kilku razach i nie dał mi za wiele radochy. W sumie nie wiem, czy ma sens pytać innych i się wciąż nastawiać - z tych koleżanek, z którymi o tym gadałam, to każda miała inaczej. Jedna tak zestresowana i obolała, że błonę poszła po dłuuugim czasie od pierwszej próby, innej poszło bez bólu, ale też nijako, jedna z kolei miała bardzo przyjemny pierwszy raz. Wiadomo, nastawienie jest ważne i chyba nikomu nie trzeba tłumaczyć, że najlepsze jest pozytywne oraz na luzie, ale do tego dochodzi budowa anatomiczna kobiety, budowa faceta i to, na ile umiejętnie z tego skorzysta, a nawet jakieś przypadkowe warunki.

A może jakieś opowieści ze strony facetów...jak oni przeżyli swój pierwszy raz?
ps. szkoda , że ja nigdy nie doświadczę jakto jest z dziewicą

Hazardzistka

Albo bez wyobraźni. Ale w tym wieku to jeszcze sie marzy o księciu i wierzy tylko w szczęśliwe zakończenia.

Daj dziewczynie spokój. Pierwszy post, gdy nie miała jeszcze księcia, napisała o 19:23. Natomiast o 23:05 napisała, że ma już narzeczonego i planują ślub i dzieci. Kto wie co się wydarzyło przez te niespełna 4 godziny

ale o mężu pisała przedwczoraj...