Czy to normalna forma terapii? - Netkobiety.pl

Myślę, że to nie jest normalne. Psycholog po przeprowadzeniu wywiadu powinien tak kierować rozmową abyśmy sami wpadli na rozwiązanie lub sami sobie odpowiedzieli na nurtujący nas problem.

Oprócz dawania rad pojawiały się też teorie i hipotezy np. taka iż w mojej bliskiej rodzinie panuje przekonanie, że faceci się do niczego nie nadają . Może być w tym jakieś ziarno prawdy, ale taka opinia jest dość obcesowa. Chyba pomyślę nad zmianą psychologa.

Zrezygnowałam w końcu z tej terapii po tym jak psycholog stwierdziła, że nie lubię być podrywana przez mężczyzn. W końcu powinno mnie cieszyć adorowanie Pana koło 60-tki, życiowego pesymisty czy napalonego typa którego tematem numer jeden jest seks . W końcu powinno działać coś takiego jak chemia a ja widzę same wady. A skoro nie to całkiem możliwe, że kobiety też mi się podobają (brakowało tylko tego, żeby powiedziała spróbuj z jakąś ).To nic, że nie raz mi się podobał facet i nawet w jednym byłam zakochana. Takie rewelacje trochę zniechęciły mnie to do terapii. Teraz na początku października zaczęłam chodzić do osoby która jest psychoterapeutą, ale i tak póki co nie potrafię się w pełni otworzyć. M

Skoro idziesz do psychoterapeuty teraz, to do kogo wcześniej chodziłaś? Mówisz, że chodziłaś do psychologa, tak? Psycholog to nie terapeuta, nie może prowadzić terapii, bo nie ma takiego przeszkolenia, takich umiejętności.

To co przytoczyłaś powyżej, to interpretacja psychologa ("nie lubisz być podrywana przez mężczyzn"). Właściwie to nic nie wnosząca opinia, możesz potwierdzić lub zaprzeczyć i nic więcej z tego nie wynika. Właśnie wróciłam z zajęć z PUPu, czyli podstawowych umiejętności psychologicznych, już na pierwszym roku w pierwszym miesiącu studiów psycholog uczy się, że opis sytuacji to co innego niż interpretacja.

Ja miałam doświadczenie z 2 terapeutami, być może oni się wywodzili z 2 jakiś nurtów psychoterapii i przez to się różnili. W każdym razie pierwszy to był facet i on zadawał mnóstwo pytań, niczego nie podpowiadał i to było dla mnie ok, potem była kobieta i ona też sugerowała różne rzeczy tak dość natarczywie, wtedy gorzej się czułam. Nie wiem, zawsze mi się wydawało, że terapeuta ma naprowadzać i sugerować, a nie odpowiadać za Ciebie...

Podczas terapii na którą teraz uczęszczam uświadomiłam sobie, że poprzednia to była jakaś farsa. Z perspektywy czasu odnoszę wrażenie, że... terapeutka miała do mnie negatywne nastawienie i stąd różne dziwne czasami nawet lekko obraźliwe insynuacje, brak profesjonalizmu, przewaga oceny. Jeżeli faktycznie tak było to przez prawie rok utrzymywałam kogoś kto z jakiegoś powodu mnie nie polubił:). A myślałam, że KAŻDY terapeuta powinien być obiektywny.