Nie zaufałem Jej i stwierdziła ,że to nie ma sensu. - Netkobiety.pl

Powiem Ci stary tak, skoro nie ufasz jej to znaczy że coś zrobiła nie tak jak należy i to nie jest powód żeby rzucić odrazu, no chyba że jej wmawiasz że ma kogoś innego to fakt nie wytrzyma xd
Źle zrobiłeś że przepraszałeś ale dobrze ze juz nie naciskasz na nią, niech sobie ochlonie i pomyśli. Po drugie nie pokazuj słabości.  Po trzecie nie patrz na fejsa, odbierasz to tak jak chcesz przez pryzmat miłości. Moja była wystawiła piosenkę Wenus tu Mars i co? A właśnie i nic bo jestem pewny że odbieram ja taka jakby mnie dalej kochała i czeka aż napisze a tu gucio ona mnie rzuciła i to w jej roli jest napisać jeżeli naprawdę kocha, ale wiem też że nie odchodzi się od kogoś kogo się kocha i koniec rozkminy xd

Musisz sobie odpowiedzieć, kolego, na pytanie dlaczego jej nie ufasz? Jak na moje to Ty masz problem i musisz nad nim pracować
. Mój kolega był swego czasu tak zaślepiony mitem, że wszystkie kobiety zdradzają, że sam postanowił to zrobić swojej , myśląc, że czego go to samo. Teraz oczywiście żałuje bo związek nie przetrwał. Tak to odbieram na podstawie tego co napisałeś. Ale być może się mylę i są ku temu jakieś powody. 
W każdym razie pamiętaj ,że 3 miesiące to nie długo . Ktoś mądry powiedział, że jeśli związek przetrwa 4 miesiące to pózniej może przetrwac wszystko.
Ciekawi mnie tylko co ona rozumie przez to : wie jaka jest
Dostarczasz jej wielu emocji, wydaje się to niepotrzebne, ale o dziwo, działa to na Twoją korzyść. Tylko nie przesadź. Powodzenia

Zastanawiam się nad tym by do Niej pojechać , przeprosić porozmawiać przytulić , dac gwarancje zaufania

Jak dla mnie to nic złego się nie stało i spokojnie mozesz to uratowac, dziewczyna ma po prostu dość Twoich zmiennych stanów emocjonalnych - raz  bowiem jak piszesz dajesz jej znaki ze jej nie ufasz zeby zaraz mowic ze ja kochasz. Masz prawo do tego zeby porozmawiać nt zaufania w Waszym zwiazku ale po 1 jak ma Cie kopnac w 4 litery to i tak to zrobi a gnebieniem jej i uswiadamianiem ze jej nie ufasz na pewno sobie i Waszemu zwiazkowi nie pomożesz, po 2 zachowujac sie jak pewny, stabilny w emocjach facet raczej nie będzie chciala tego zrobic ( ale zawsze miej swiadomosc pkt 1 ) a po 3 jak na spokojnie wytlumaczysz jej przyczyny Twoich obaw trzymajac za reke i patrząc w oczy to ona tez to doceni. Mysle ze trafiles na dojrzała kobiete wiec walcz.

Pojechała do swojego miasta na urodziny z kumplem , pozwoliłem jej nie chciałem jej zabraniać , tylko dac zaufanie . Następnego dnia napisała mi ,że ten jej kolega okazał jej coś więcej niż kolega , ale do niczego nie doszło . Pisała dośc dziwnie tłumacząc się zmęczeniem i tym ,że musi sobie to poukładać bo jest zaskoczona tym co jej powiedział itd. Zapewniała mnie ,że do niczego nie doszło . Okej , pozniej wrzuciłem jej na Tablice serce , zobaczyłem ,że na jej tablicy jest ,ale widoczność na znajomi znajomych , nie publiczne . Zadzwoniłem rozmawiałem z Nią , tłumaczyła ,że nie ma pojęcia ,że nic nie ukrywa ,że po co by do mnie przyjezdzała , po co miała by to robić , mówiła że moge do tego kumpla zadzwonić ,że Ona nic nie ukrywa , a ja niestety poszedłem w zaparte ,że okłamuje ją. Zapytała więc ! , Więc mi nie ufasz ? odpowiedziałem NIE. i pojechała . Dzwoniłem i odebrała , powiedziałem ,że przepraszam , ale to trudna sytuacja mam prawo być zazdrosny , może przesadziłem , a pogadalismy i powiedziała mi ,że nie Tomek to nie ma sensu musze kończyć prowadze auto pa. No i od tamtej chwili to co pisałem wyżej ..

Przed momentem z nią pisałem , dzwoniłem wcześniej ale nie chciała odebrać , pisaliśmy , nawiązywałem do spotkania zgodziła się na jutro , bo dziś nie ma jej w mieście , gdzieś pojechała . Powiedziała mi ,że że możemy się spotkac porozmawiac , ale ,że zdania nie zmieni , wróciła pomyślała i napisała ,że wróciła z czustą głową i chce zeby tak zostało .Pozniej czyli 20 minut temu a jest 13.20 napisała ,że jest zmęczona bo jechała długo i idzie spać

Można by zakłady przyjmować, co jej siedzi w głowie. Martwi mnie jednak to

Osoba, która jest pewna tego co i do kogo czuje to co najwyżej może sobie puzzle poukładać. Jak dla mnie to również wydaje się dziwne. To, że do niczego nie doszło- OK , skoro nawet zaproponowała telefon do tego jej "kumpla" ale co jej siedzi w głowie po tym spotkaniu - to już musisz z nią wyjaśnić.
Racjonalnie rzecz biorąc powodów może być wiele
- albo tak na nią podziałał fakt, iż jej nie ufasz, że postanowiła zerwać i trzymać się swojej decyzji
- albo ten kolega zamącił jej tak w głowie, doszła do tego kłótnia między Wami i sama już nie wie co myśleć, czy dać szansę Waszemu związkowi, czy spróbować czegoś nowego
- albo chce, żebyś ruszył tyłek i się o nią postarał
- albo chce odpocząć od Ciebie ( bo może jesteś zbyt nahalny i jej się znudziłeś )
- albo, czego Ci nie życzę, zaufanie było tylko pretekstem, aby zerwać i pójść do tamtego
W każdym razie moim zdaniem musisz z nią o tym porozmawiać. I spróbowac nie unosić się, jak wspomni coś o tym koledze, bo to zagra na Twoją niekorzyść. Tego Ci nie życzę oczywiście, ale ja tej lekcji zawczasu nie odrobiłem i na wszelki wypadek piszę, żeby pomóc.
Powodzenia

Na początek zaznaczam, że nie wiem co ona myśli i nie uzurpuję sobie prawa do wygłaszania przepowiedni. Napiszę jak ja widzę taką sytuację. Dziewczyna zwierzyła Ci się, jak sama powiedziała z zaskakującej dla niej sytuacji, bo kolega się w niej kocha. Była z Tobą szczera i otwarta, zapewniała, że do niczego nie doszło. Oczywistym jest, że takich rzeczy raczej się nie zapomina, a niektórzy mają tendencję do rozkminiania. Jak zareagowałeś na to jej wyznanie? Domagałeś się szczegółów? Poczułeś się zagrożony? Robiłeś jej jakieś przytyki z tego powodu? W konsekwencji tej rozmowy wrzuciłeś jej na fejsa serducho - przyklepałeś swoją własność, oznaczyłeś teren, "patrzcie wszyscy ona jest moja!". Po czym przyczepiłeś się, że nie udostępnia tego wszystkim użytkownikom internetów a TYLKO znajomym znajomych. Serio? Znajomi znajomych to tak mało? Ona wszystko na swoim profilu udostępnia ogólnoświatowo? Ewidentnie zrobiłeś jej jazdę w innym wypadku nie proponowałaby, żebyś sobie do tego kumpla dzwonił i wyjaśniał. Jakbym ja się spotkała z taką sytuacją, chociaż nie.. spotkałam się i z doświadczenia Ci powiem, że nie do wytrzymania są takie pretensje, jeśli nie masz sobie samej nic do zarzucenia. W skrócie stawiałabym na to, że już sobie pozamiataliście ten krótki związek. Możliwości są dwie. 1. Ona faktycznie coś czuje do tego kolegi a jego wyznanie pobudziło ją do zastanawiania się nad zmianą. 2. Ona nic nie czuje do tego kolegi, a Ty swoją zazdrością i awanturowaniem pobudziłeś ją do zastanawiania się nad zmianą.

edit: Zapomniałam wytknąć Ci przy okazji, że słowo "pozwolenie" w kontekście drugiego człowieka ma zastosowanie w przypadku nieletnich dzieci, stosunku pracy oraz sytuacji, które wymagają specjalnego zezwolenia. Związek to nie jest miejsce na udzielanie pozwoleń.

Czyli powiniennem sobie po  prostu odpuścić  ?

Nie ma już żadnych szans ?

A jakie szanse widzisz? Chcesz się przed nią płaszczyć i błagać o powrót? Wyprosić sobie, żeby wróciła mimo tego, że ona zdecydowała się na zakończenie? Wiesz, to może się udać, ale procent szczęśliwych związków wśród związków wybłaganych raczej nie powala na kolana.

Zamiast oczekiwania na to, że "coś" się wydarzy, postawiłabym raczej na rozwój osobisty i zastanowienie się skąd bierze się u Ciebie brak poczucia bezpieczeństwa i atak  w sytuacjach takich jakie opisałeś powyżej.

Wszystko rozumiem,  ale jedno mnie trapi.  Mówi nie zmienię zdania,  a przed chwilą być może to zabawne, ale polubiła ten tekst. 

“Musisz wiedzieć, że nie jest łatwo, lecz warto walczyć. Są rzeczy, które docierają do Ciebie dopiero gdy miną. Są dni, które nabierają sensu dopiero wieczorem”

Więc to ,że ona takie rzeczy aprobuje , nie ma tutaj żadnego znaczenia ? Po prostu przepadłem jak kamień w wode

Mam u niej swoje rzeczy , Ona ma u mnie swoje . Czy ubiegać się o nie , pojechac po nie ?

Przepraszam najmocniej, bo może mi umknęło, ale co ten biedny chłopak zrobił aż tak strasznego,
że pannie z dnia na dzień się w tyłku o 180 stopni odwróciło i w jednej chwili go pożegnała bez słowa?
Jak na moje oko, to ewidentnie ona coś tutaj kręci, a teraz już tylko szuka jakiegokolwiek pretekstu,
żeby się go teraz szybko pozbyć i jeszcze mu wmówić, że to wszystko jego wina, no bo on jej nie ufa...
No toż to klasyka. Złap za rękę zdradzacza, to pierwsze co robi? Próbuje na ciebie zrzucić winę,
bo mu grzebiesz w komputerze, bo mu sprawdzasz telefon, bo mu nie wierzysz jak mówi gdzie i z kim idzie.
Przecież to są podręcznikowe reakcje, żeby tylko odwrócić kota ogonem i wyjść suchą nogą z gówna.

Ale on nie miał żadnych powodów, by jej nie ufać. Jak dziewczyna, która nic nie zrobiła ma udowodnić, że jest niewinna? Chyba tylko dając się zamknąć w domu... Dla mnie najlepszym dowodem na jej uczciwość jest to, że powiedziała autorowi o sytuacji z kolegą. Gdyby coś było na rzeczy, to raczej trzymałaby to w tajemnicy.

Jedynym powodem nieufności autora jest to, że kiedyś tam jakaś laska go rzuciła i on teraz myśli, że wszystkie takie same, ze tylko szukają powodu i okazji do zdrady. A ja powtarzam: jak niewinna dziewczyna ma udowodnić swoją niewinność?

O jakim zdradzaniu Ty mówisz? Kto kogo tutaj złapał? Bo ja nic nie widzę.

Widzę natomiast autora, który na siłę próbuje się zdrady dopatrzeć oraz jakichś ukrytych motywów, bo laska nie udostępniła serduszka publicznie. To są całe jego dowody: przeszłe doświadczenia i ustawienia prywatności na FB.

Pytasz, co takiego zrobił. Otóż okazał brak zaufania bez powodu. To jest obraźliwe dla uczciwej dziewczyny. Nic nie zrobiła, a oskarża się ją o najgorsze i to bezpodstawnie - bo przeszłości i wybujałej wyobraźni nie uważam za podstawy. A że związek trwał tylko 3 m-ce, dziewczyna nie zaangażowała się jeszcze zbytnio, to postanowiła to urwać zanim zabrnie za daleko. Też nie wyobrażam sobie, żeby nowo poznany koleś robił mi sceny zazdrości o coś, czego nie zrobiłam.

Nie rozumiem zdziwienia. Gość ma jakieś fanaberie, robi pannie jazdy o nie wiadomo właściwie co - widoczność na fejsie, no ludzie... załamka... Wprost mówi, że jej nie ufa. Też bym zwiewała, gdzie pieprz rośnie, nawet jakbym była bardzo zakochana. Lepiej się z zakochania wyleczyć niż całe życie spędzić z jakimś Otello. Bez zaufania nie ma związku, koniec, kropka.

Do Autora - radziłabym mniej żyć na fejsie, a więcej w prawdziwym życiu, łatwiej Ci będzie.

Tak samo ona ma prawo być "niepewna" po 3 miesiącach, jak słusznie zauwazyłaś i  tak samo on ma prawo być "niepewny", zwłaszcza po tym co powiedziała Ne powiedziała mu, że była zaskoczona, tylko, że musi sobie to poukładać  To znaczna różnica.
Może nie powinien tak dobitnie mówić, że jej nie ufa, ale mądra i dojrzała osoba chyba nie odebrałaby tego na powaznie, bo skoro by jej nie ufał całkowicie, to nie zostawiałby u niej rzeczy i bez problemu nie wysłałby jej na imprezę, bez żadnej rozmowy ( takie abstracyjne przykłady podając ). Pomijając fakt, że wczesniej na tej bazie miał problem z inną kobietą, o czym jego wybranka zapewne wiedziała to daje mu jakąs podstawę do obrony.
Teraz facet pokazuje, że mu zależy, ona go "olewa".
Osobiście również uważam, że ONA nic złego WTEDY nie zrobiła, ale zauważyłem, że w pojęciu niektórych osób to nic jest bardzo szeroko rozumiane. Dla niej nic to może być nawet obopólny pocałunek w policzek, a dla niego to może być już naruszenie pewnej zasady. Zresztą nieistotne. Zgadzam się również z tym ,że za dużo FB, za mało rozmowy

Koniec bronienia jego

Być może, być może ona odebrała te słowa również bardzo poważnie. Może uznała, że nie chce wiązac się z kimś kto na dłuższą metę będzie miał zmienne stany emocjonalne - co ją w pewien sposób usprawiedliwia.
Ale podtrzymam zdanie, że dopóki nie dowei się co jest prawdziwym powodem,  a tych może być wiele i niekoniecznie musi to być zwykłe NIE na pytanie o zaufanie, to możemy tu dyskutować i dyskutować.

Każdy popełnia w życiu błędy, doskonałość trwałych związków polega jednak na wspólnym ich rozwiązywaniu, a nie uciekaniu od problemów. Patrzac na to co piszesz, życzę Ci i Wam szczerze powodzenia.

Marcinie, jeśli w tej chwili nie wiemy co jest prawdziwym powodem to na 100% się tego nie dowiemy. Nie warto wysyłać chłopaka, żeby się tego dowiadywał, ponieważ nie uzyska takim działaniem żadnego pozytywnego dla siebie skutku. Rozumiem, że Autor ma pewne zaszłości i trudności związane z byłą dziewczyną. Niestety zachowania jakie pokazał mieszczą się w kategorii "czerwonych lampek" toksycznych związków. Takie trudności jakie Autor ma należy najpierw przepracować, a dopiero potem myśleć o wiązaniu się z kolejną osobą, robić to z czystą kartą. Nowa partnerka czy nowy partner (jeśli sytuacja byłaby odwrotna) nie mają żadnego obowiązku bycia bardziej wyrozumiałym ze względu na przeszłość. Myślę, że większość osób szuka partnera, który będzie traktował ich uczciwie, a nie przez pryzmat poprzedniego związku. Jeśli faktycznie zachowanie autora wynika tylko z przeżyć z byłą warto, żeby był tego świadomy. Wtedy będzie mógł pracować nad sobą, tak aby jego reakcje były adekwatne do sytuacji. Z drugiej strony mogło też być tak, że dziewczyna po otrzymaniu informacji od kumpla zaczęła się zastanawiać. Trzy miesiące związku to jest czas poznawania i łatwo jest z tego zrezygnować w obliczu zakochanego kumpla, którego zna się długo i może nawet bardzo lubi. Jestem pewna, że można byłoby znaleźć tysiące takich przykładów, a tutaj mieliśmy jeszcze do czynienia z przesadzoną reakcją Autora.

Podsumowując ludzie już tak mają, że się poznają, wiążą, rozstają z różnych powodów. Myślę, że dobrze jest zaprzyjaźnić się ze świadomością, że druga osoba ma prawo zdecydować o zakończeniu związku z powodów jakie uzna za stosowne, a nie z powodów obiektywnie wystarczających.

Masz dużo racji w tym co piszesz Mamidełko. Rozmowa przeprowadzona kulturalnie, na poziomie osób, które niczego nie oczekują względem siebie, może być w tym przypadku jednak bardzo konstruktywna, bo pomoże jednej i drugiej osobie spojrzeć z perspektywy uczuć drugiej.
W fazie końcowej swojego związku usiadłem ze swoją ex na  spokojnie i wyjaśniliśmy  co w nas nie pasowało. Bez wypominania, zarzutów, pretensji ( to było w fazie wcześniejszej ). Jedno drugie przeprosiło, podziekowało i poszło w swoją stronę. Mi to pozwoliło spojrzeć na związek przez pryzmat tego co mogę naprawić, aby więcej tych błędów nie popełniać.

Nie wiemy jak było naprawdę. Jeżeli on jest rzeczywiście w jej oczach stracony i podejdzie do tego na spokojnie, to przynajmniej wyciągnie z tego lekcję na przyszłość. A jeżeli nie jest, to myślę, że może go ona docenić za chęć zmiany.

Po 3 kuźwa ludzie miejmy trochę serca. Zdroworozsądkowo nawet po 30 latach można się rozstać. Przecież kazdy związek kiedyś miał miesiąc, dwa, trzy, czy to dawało którejś ze stron przyzwolenie psychiczne na pisanie, randkowanie, umawianie się z innymi i zastanawianie się co by było gdyby?  Jeżeli jedno mówi : kocham, drugie mówi kocham, to gdzie tu zdrowy rozsądek. Jest to czas poznawania, ale też szczególnego starania się o to, aby było dobrze co się tyczy obu stron.

I przede wszystkim już sama rozmowa i przepraszam , chęć rozmowy i wytłumaczenie to już przejaw dorosłości i dojrzałości do tego co się zrobiło ! To nie musi być dialog Alpacino , powiem co myślę , co się stało ze mną , a co jest teraz . Przeproszę i jesli to było prawdziwę to może nie odrazu , ale może od przyjazni coś dalej wyjdzie

Pewnie , nie chce nikogo do siebie przekonywac . Dzięki

skoro miała by mnie w dupie tak jak piszesz , to nie przyjechała by pogadać . Uderzyłem w mocny punkt , jeden z najwazniejszych . Zaufanie , zabolało Ją to , a to świeży związek . Nie zamierzam błagać , chce po prostu to wyjasnić , co się tam stało , polegam już na zaufaniu bo jadę Ją za to przeprosić . co się stanie zobaczymy. Ale jeśli będę siedzieć bezczynnie i nie ruszę jej uczuć w jakiś delikatny sposób to nie dowiem się niczego

Załóżmy na chwilę, że było całkiem inaczej niż ona to przedstawia i co myślisz, że w tej szczerej rozmowie teraz Ci się do tego przyzna?
Oj biedny naiwny...

a co mam olać ją ? a jesli chodzi tu o zaufanie , jesli tylko o to a ja ją oleje ??? no prosze Cie , jesli zalezy to trzeba pogadac wyjasnic , a nie stać z założonymi rękoma . Nie znamy się 2 lat

Trzeba wziąć sprawy w swoje ręce , nie mamy 18 lat i nie chowamy głowy w piasek . Liczą się czyny nie słowa .
W każdym razie dzięki za próbę , ale skorzystam z okazji i porozmawiam , zrobię co w mojej mocy żeby mi uwierzyła , oczywiście bez głupich rozmów .

Teraz napisała żebym wziął jej rzeczy.  No nic,  przeprosze,  to nic nie kosztuje oddam,  bez kłótni i wyjdę

Panowie, jednym z elementów bycia osobą dojrzałą jest umiejętność przyjęcia odmowy. Dywagacje na temat tego jak ona się zachowuje, co jest tego przyczyną i jak bardzo jest dojrzała czy niedojrzała są bezcelowe i nie niosą za sobą jakiejkolwiek wartości dla naszego Autora. Ja się pytam po co Ci to rozkminianie czyja wina i kto bardziej? Przecież nawet jeśli ona sama uzna za błahy powód rozstania z Tobą, to myślisz, że na tej podstawie wróci do Ciebie? Swoją drogą nie słyszeliście nigdy o tym, żeby ludzie się rozstawali z bzdurnych powodów?

Pomijając powyższe namawiam Ciebie do powstrzymania się od robienia wszystkiego, żeby przekonać ją do siebie. Tak jak wspomniał Anderstud powyżej w najbardziej optymistycznym wariancie wrócicie do siebie na krótko i znowu Ciebie zostawi.

Z innych spraw:

Chłopie no nie wciskaj nam kitu, jej też nie wciskaj, a tym bardziej nie wciskaj kitu sobie. Nie ufasz jej, dla mnie to jest jasne jak słońce. Przekonywaniem jej, żeby uwierzyła, że jej ufasz niczego nie wskórasz, ona ma dowody na to, że to nie jest prawda. Zaufanie nie oznacza zamknięcia oczu na to jak zachowuje się druga osoba, zaufanie to jest wewnętrzna pewność drugiej osoby.

Tak ,ale muszę odebrać też swoje rzeczy od niej

Wymień się rzeczami, życz szczęścia i jedź do domu.