Czy zwierzanie się jest złe? - Netkobiety.pl

Istotnym jest cel owego zwierzania się/obgadywania/obrabiania tyłka oraz to, co stało się w jego wyniku (nie, nie chodzi mi o zarzuty partnerki).

Ona ma rację w tej kwestii, nie wiem jak w innych bo nie wiem czemu się kłócicie, ale Ty ją obgadujesz i jesteś nielojalny... Jeszcze wypadałoby się zastanowić czy Twoja przyjaciółka faktycznie jest obiektywna...

Po osmiu latach zwiazku to jest calkiem naturalne, że sie o problemach rozmawia z bliskimi.

No ale rzeczywiscie podstawą jest w jakim celu to sie dzieje, czasem nawet samo ponarzekanie na kogos pomaga oczyscic glowe.

Tyle ze kiedy partner sie dowie, to zawsze konczy sie to fochem, bo z pewnoscia nie jest to mile dowiedziec sie o czyms takim...

Dziękuję za odpowiedzi.

Drogie Panie, zwracam się tu do grenade i Małpa69, na prawdę nie zdarzyło się Wam narzekać do swojej przyjaciółki bądź przyjaciela na swojego faceta? Wyobraźcie sobie sytuacje, on ciągle rozrzuca swoje skarpetki, Wy ciągle prosicie go żeby tego nie robił, po wielu miesiącach i rozmowach na ten temat w końcu dochodzi do poważnej kłótni. Spotykacie się w tym czasie z przyjaciółką, nie powiecie wtedy nic złego na swojego faceta? A jeśli coś powiecie czy to będzie obgadywanie? Nielojalność? Oczywiście dla faceta to nic przyjemnego tak samo jak dla kobiety zostać "obgadanym" w takiej sytuacji ale czy na prawdę jest to przejaw nielojalności? Czy to może być powód rozstania?

Jeśli chodzi o cel takiego narzekania to tak jak pisałem, czasem jest to chęć wygadania się a czasem jest to potrzeba zweryfikowania, może jednak to ja źle myślę, może faktycznie nie ma nic złego w porozrzucanych skarpetkach...
My kłócimy się przeważnie o takie "pierdoły", Ona się wścieka jak wejdę w butach do mieszkania, mnie szlag trafia jak pomimo dziesiątek próśb rano muszę sobie umyć nóż żeby zrobić śniadanie bo moja Pani nie ma zwyczaju wycierać go po użyciu itd. Ostatnia mega awantura była bo zwróciłem Jej uwagę, że źle układa sztućce w zmywarce, przez co albo się nie mieszczą albo zostaje w nich woda. Stwierdziła, że układa tak jak jej wygodnie a moja próba przekonania jej, że układanie prawidłowe ma same zalety i zajmuje tyle samo czasu skończyła się właśnie awanturą, której najczęściej pojawiały się zwroty typu "czemu zawsze musi być po twojemu", "chce mieć prawo do robienia po swojemu nawet jeśli robię coś źle" itp. Mówiąc w skrócie odebrała to jak atak na swoją wolność i stanowczo zaprotestowała.
To właśnie o takich problemach rozmawiam ze swoją przyjaciółką. Czasem słyszę, że robię coś źle i według niej moja dziewczyna ma prawo zachować się tak czy inaczej a czasem przyznaje mi racje. Ogólnie zdecydowanie częściej przyznaje mi rację, nie wiem czy to z powodu braku obiektywizmu czy po prostu mamy podobny światopogląd natomiast nie mam powodu przypuszczać żeby kierowały nią złe intencje. Dodam tylko, że jest to osoba mądra i godna zaufania.

Verdad, niestety dowiedziała się o tym przeglądając moje smsy.

To prawda, nasza relacja jest trudna, choć według mnie wciąż ma potencjał. Natomiast nie chciałbym roztrząsać wszystkich aspektów naszych problemów, chciałbym tutaj skupić się na kwestii tematu wątku. Ale dziękuje za Twoją opinię.

Kłótnie o pierdoły to w rzeczywistości najczęściej kłótnie o coś znacznie większego i ważniejszego, czego się nie nazywa wprost. Nie chodzi o samą pierdołę, a o to co się za nią kryje, o to jak interpretowane są zachowania, które są przyczyną kłótni i o to jak odnoszone są do większego problemu wartości i potrzeb.
Skoro Ty ją prosisz o coś, a ona tego nie robi, to zaczynasz rysować większy obraz sytuacji - tzn. że mnie nie słucha, ergo nie szanuje, ergo nie kocha... Ona z kolei walczy o niepodległość w związku i możliwość podejmowania własnych decyzji. To wszystko kryje się za nożem do chleba, butami itp. Zmieniacie się tylko rolami w tym tańcu i raz Ty jesteś nie słuchany/nie kochany, a raz walczysz o niepodległość. Innym razem ona.
Kłótnie o pierdoły będą wracać dopóki nie dostrzeżecie co się za pierdołą kryje, nie wyjaśnicie sobie samym i nawzajem jak interpretujecie takie sytuacje i przedstawicie je bez atakowania siebie nawzajem. Potrzebne do tego jest założenie wspólnego celu, którym w końcu jest życie razem i przeświadczenie, że wspieracie się. To ostatnie mocno skomplikowały Twoje rozmowy z przyjaciółką i jak zostały one odkryte... Trudno będzie bo doszły kolejne problemy.

Wiesz, ciężko mówić o jakichś wyraźnych efektach, natomiast dla mnie jest to albo potwierdzenie, że moje stanowisko jest właściwe co trochę mnie uspokaja wewnętrznie bo często na prawdę nie wiem co myśleć, albo jest to powód do weryfikacji swojego podejścia i argument do starań o zmianę postrzegania pewnych zjawisk

Nie, nie przeglądam Jej smsów. Kiedyś, z różnych powodów ustaliliśmy między sobą pewną "transparentność" i przyzwolenie na to, wtedy faktycznie mi się zdarzało. Jednak, jako że było z tego powodu więcej problemów niż korzyści umówiliśmy się, że nie będziemy tego robić. Niestety Ona robi to wciąż i zawsze znajdzie na to jakieś wytłumaczenie. Najczęściej jest to "przeczucie".
Owszem, zdaje sobie sprawę, że mamy dużo więcej i dużo poważniejsze problemy, natomiast wiem tez, że musimy rozwiązać je jakoś sami dla tego powtarzam, że chciałbym się skupić na kwestii "obgadywania".
Na razie jest chyba mniej więcej remis w opiniach. Szczerze mówiąc ku mojemu zaskoczeniu, wydawało mi się, że to zupełnie normalne i każdy kto ma problemy w związku i przyjaciela to robi... ale może się myliłem.

Z tego, co napisałeś wynika dla mnie jedno: walczycie ze sobą. Nie dziwi mnie więc to, że dziewczyna tak negatywnie ocenia Twe 'zwierzenia'.

Faktycznie, świetnie jest mieć przyjaciela i przy jego pomocy odzyskać rozum. Ty jednak poszedłeś dalej: ujawniłeś dziewczynie treść swych rozmów.

Hmmm... w sensie, że powinienem lepiej zadbać o to, żeby się nie dowiedziała? No bo przecież nie ujawniłem tego dobrowolnie. Ale skoro dobrze jest mieć przyjaciela, który czasem cię postawi do pionu to po co się z tym kryć?

Problem, który tu zgłosiłeś jest objawem tego, co dzieje się między wami. Nie da się wyleczyć żadnej choroby, zajmując się tylko jej objawami i tylko je likwidując.

Powtórzę. Nie widzę niczego złego w zwierzaniu się przyjacielowi i odzyskiwaniu przy jego pomocy rozumu. Jednak, tu truizm, ponieważ słowa ranią, warto zadbać, by treść tych zwierzeń (nie sam fakt szukania pomocy w rozwiązaniu problemu) pozostała znaną tylko dwóm osobom: szukającego pomocy i jego przyjaciela.

Tylko wydaje mi się, że nasza "choroba główna" wzięła się właśnie z tych objawów... trochę to mało logiczne ale mam nadzieję zrozumiałe.

Ok, rozumiem, powinienem się lepiej kryć. Nie podoba mi się to ale masz rację. Niestety ja mam większe wyrzuty sumienia z powodu kasowania smsów do swojej przyjaciółki niż z powodu pisania jej o naszych problemach. Właśnie jak kasuje smsy to czuje się jakbym robił coś złego.

Ty szukasz pomocy, chociazby tu, na forum.Chcesz naprawiac, czy tam ratowac Wasz zwiazek.
A ona ? Zamiesc pod dywan ? Tak daleko nie zajedziecie.

Lepiej nie wywoływać wilka z lasu :-)
Choć faktycznie, mogłaby czy nawet moglibyśmy skorzystać gdyby dała się przekonać, że to co zrobiłem jest normalniejsze niż niektórej jej zachowania. Ech... <westch>

To zależy czy chcesz tylko obrobić jej dupę czy szukasz rozwiązania problemu.

A jak dowieść, że szukanie rozwiązania problemu nie jest obrabianiem dupy, komuś dla kogo wszystko jest obrabianiem dupy?
Powiedz, czy Ty nigdy nie powiedziałaś przyjaciółce/przyjacielowi słowa krytyki o swoim facecie?

Czy ta Twoja dziewczyna ma w ogóle przyjaciół? Choćby jedną przyjaciółkę? Z tego co tutaj napisałeś mogłabym wnioskować, że nie ma żadnego, bo i nie ma żadnego pojęcia o relacji jaką jest przyjaźń. O pracy i pierdołach rozmawia się ze znajomymi, z przyjacielem od czasu do czasu, rozmawia się o wszystkim, również o problemach w związku. Ja się jeden jedyny raz spotkałam z facetem, któremu przeszkadzały moje zwierzenia przyjaciółce - był zaburzony i to całkiem mocno.

Możliwe, że jest to temat na osobny wątek, ale ta Twoja sytuacja z przyjaciółką jest nierozerwalnie połączona z każdą jedną tutaj przytoczoną sytuacją. Jak na moje pobieżne spostrzeżenie ona jest zazdrosna za każdym razem jak Twoja uwaga odwraca się od niej w jakąkolwiek inną stronę. Zamiast się cieszyć, że nie jesteś burakiem, który kobiecie nie pomoże wnieść wózka, to ona się boczy, to jest niepoważne.

Pomijając przyjaciółkę czy ona Ci ufa?