Oczekiwania a rzeczywistość czyli internetowa randka :). - Netkobiety.pl

Strasznie to "buraczane" prawdę mówiąc... On mówi "To pewnie o tej porze będę już gdzieś w mieście", ona myśli "No i co z tego? Kogo go to obchodzi że Ty tam będziesz? Mam skakać z radości? Zaprosić Cię na kolację, bo będziesz?". On tchórzy "Gdyby coś", ona nawet daje mu do zrozumienia jak beznadziejnie rozmawia... na końcu tylko potwierdza jakim durniem jest. Hehehe... zresztą ostatnie dwie linijki dialogu są niezłe. A potem się dziwi burak że nie może znaleźć dziewczyny.

Wg mnie powinno być "Hej cześć! Bardzo miło wspominam nasze ostatnie spotkanie i akurat jutro wieczorem będę w centrum miasteczka gdzie mieszkasz, więc jeśli będziesz miała czas i ochotę to chciałbym się z Tobą zobaczyć...". Powinien powiedzieć co myśli, czego chce, dlaczego chce. Od razu wiadomo jakie są intencje, że dziewczyna mu się podoba, jego radość łagodzi jej obawy... Można powiedzieć "ciągle myślę o Tobie od naszego pierwszego spotkania", "bardzo, bardzo mi się spodobałaś, ale widzieliśmy się tylko raz, więc twoją buzię pamiętam jak przez mgłę, to może byśmy się zobaczyli znowu...". Oczywiście dziewczyna może powiedzieć "Oooo... przepraszam, ale nie spodobałeś mi się...", albo "Niestety nie mam ochoty na spotkanie..." -- kubeł zimniej wody na głowę. Trzeba być na to przygotowanym.

Mężczyzna powinien wg mnie mówić co czuje... opowiadanie o byłych czy dręczenie drugiej osoby swoją pasją jest fatalne.

Oooooo! Właśnie o to mi chodzi. Przez internet się podobał, szybkie spotkanie, najlepiej krótkie, albo takie co można skrócić (ewakuacja od buraka)... jak się okaże fajny i inteligentny to można zawsze przedłużyć. Kończy się spotkanie, nie ma iskry -- za kilka dni inny. Jak sie okaże, że myślimy jednak o tym pierwszym, to można wrócić.

Kolejny tchórz... "Czego byś pragnęłą" -- myślał cwaniak, że usłyszy coś erotycznego, albo chciał zrobić atmosferę erotyczną, oczwyiście kosztem kobiety, aby ona przeszła przez trud. Ona się nie dała.. napisała o lecie.. a on szybciutko z podkulonym ogonkiem uciekł w neutralne tematy. Pewnie za 5 min znowu by próbował...

Hmm.. a  czy ja nie właśnie o tym mówię... szukamy mężczyzny... bierzemy pierwszego, nie ma cech? odwrót/wylot... następny? ma cechy? nie ma -- odwrót... następny... następny... nastpny ma cechy? ma... super... jest iskra, zauroczenie? nie ma -- odwrót

Masz rację. Ja mam na myśli "facet, który nie jest odpychający", przechodzi przez sito dalej. Ale dopiero jak się  bliżej spojrzy, to widać, czy ktoś pociąga, czy nie pociąga. Osoby, które są odpychające powinny być kasowane od razu -- przyszedł na spotkanie zaniedbany? Urywamy szybko...

W rozmowie buraczy "Jakby co, to będę..." -- urywamy..

Ty mówisz o akceptacji pozytywnej... a ja mówię o kasowaniu niespełniających wymagań. Na przykład dziewczyna wyżej widzi, że gość do niczego się nie nadaje, ale traci na niego czas aż "wykrztusi z siebie to zdanie".

No spójrz... kobieta ma wielu facetów chętnych na spotkanie. Część z nich fajnie pisze przez internet. Trzeba ich zweryfikować, zobaczyć. I jak to zrobić? Po co marnować godzinę na randkę, jak można to zrobić w 10 min? Jak kobieta powie "dobra... chcę Cię zobaczyć -- na razie zróbmy to krótko, co proponujesz?" to on raczej się ucieszy. Jak mu zależy na niej a nie na seksie, to pojedzie z radością. Kilka minut i już wiadomo, czy idziemy dalej czy odwrót.

Wyobraźmy sobie, że mamy rekrutację na jakieś ważne stanowisko w pracy. Przyszło 100 podań (CV). I część dziewczyn pewnie by wzięła jakieś jedno CV, poświęciła mu godzinę, aby się przekonać, że dany kandydat się nie nadaje. To zła metoda... nie przeglądniemy 100 CV. Dlatego lepiej działać hurtowo... przeglądnąć wszystkie, wybrać 10, skontaktować się, wybrać 3 na rozmowę, skasować dwóch. Jak żaden się nie nada, to nowa rekrutacja. Czyli działać metodą "jeśli kandydat nie jest odpychający, to przechodzi dalej", a nie metodą "ten nie jest idealny, więc następny". SZukamy idealnego, ale jeśli nie hurtowo, to wg mnie porażka.

Bleee,  jak myślę o przytulania obcego faceta to mi się niedobrze robi....

Jeszcze mi sie jeden "dobry numer" przypomniał. Gadam sobie z panią. Bardzo fajnie nam sie rozmawiało. Mamy wiele wspólnych zainteresowań. Chcemy sie spotkać. Dogadaliśmy sie juz gdzie zostało tylko zgranie planów.

Ona: Czy ty jesteś Rumcajs?
Ja: Heeee? Nie. Ja jestem Tomek.
Ona: Rumcajs mnie prześladuje. Jest dziwny.
Ja: Jesli Rumcajs to jest facet z portalu i Cie prześladuje to możesz go zablokować.
Ona: Zablokować?
Ja: Tak. Jest taki guzik jak spojrzysz na jego profil gdzie pisze "zablokuj"
Ona: O! Dzięki! Nie wiedziałam

Juz nie zdążyłem jej odpisać bo 5 sekund pózniej byłem zablokowany.....

Rumcjas, czuję że nic nie straciłeś. I tak byś z tą panią nie znalazł wspólnego języka

Aż się można wkurzyć... Nie myśli gość co kobieta czuje tylko wali swoje egoistyczne bzdury... Nawet jak go spoliczkowałaś tym "Ja: nie".

Może masz rację... Różne są spojrzenia. Z jednej strony trzeba poświęcać czas na nowe osoby, a z drugiej strony się marnuje czas na niewłaściwych ludzi.
Postaram się nie mędrkować

Hahahaha ^^

Przysięgam, wolę choćby i 20 kotów niż jednego bez przekonania wybranego faceta. Argumenty w stylu "bo zostaniesz sama" uważam za kretyńskie.

A jeśli mowa o spotkaniach z klasą, jestem w stanie wybaczyć pewne nawet i gafy, jesteśmy tylko ludźmi, ale i ja miałam takie niedoszłe spotkanie.
Siedziałam w domu strasznie nieszczęśliwa, samotna i w kiepskiej formie z wiadomych kobiecych powodów. Podkusił mnie czat. Trafiłam na całkiem sensownego gościa. Padła propozycja spotkania za godzinkę. Tłumaczyłam chłopu, że źle się czuję, jeszcze gorzej wyglądam i wolałabym się spotkać innym razem. Odpowiedziało mi naleganie, byłam o krok od napisania czegoś niemiłego.
Koniec końców, wymieniliśmy numery gg. Potem on zagadnął mnie raz, ja jego raz. Zapytał, kiedy dostanie buzi, na co żartem odparłam, że wirtualnie może dostać natychmiast, a spotkania już nie proponował. Nie odzywa się wcale. No, to mam go w nosie.
Chcesz się spotkać, napisz to normalnie, bez wygłupów o buziakach. Konkretnie.

To ja też, wole już te koty niż takie cos na siłę.
Niepokoi mnie tylko jedno, że już mi się nie chce szukac, tak oklapłam. Osiągnęłam chyba poziom, w którym jest albo albo. Albo kogoś poznam i będzie dobrze. Albo nikogo i też będzie dobrze.
To mnie z deka przeraża. Tzn takie zaniechanie. Kiedyś to i na portale typu Sympatia się logowałam, albo na fora tematyczne, szukałam Go gdzieś na jakiś wyjściach, kursach , wakacjach. Teraz nic.
Tak mi się nie chce, że chyba nawet jakbyśmy się cudem spotkali gdzieś w życiu to go najnormalniej w świecie nie zauważę - jedynie ta myśl mnie martwi.
Też tak macie, że wam się nie chce szukać, czy to ja tak mam, nie wiem moze to ze "starości" czy co?

Mam to samo. To nie jest tak, że ja nikogo nie chce bo mi do szczęścia nie potrzebny, ale teraz zrobiło się dobrze tak jak jest.

Owszem, czasami mam gorsze chwile i myśli, ale ogólnie cieszę się życiem i nie czekam na księcia, choć nie pogardzę, jeśli spotkam

Dlatego, że zawsze to miało dla mnie bardzo duże znaczenie, a teraz takie sobie. Nie zrozum mnie źle,  nie uważam aby bycie izycie samej było lepsze od życia z kimś,  o nie, tylko nagle przestał być to nr 1 i to całkowicie. 
No i boję się,  że jak kogoś spotkam, to go "nie zauwaze" bo straciłam swoją czujność. Tego też bym nie chciała.

Mi też nie wyszło póki co. Jesteśmy w tym samym wieku sądząc po twoim nicku?
Wiesz, wiem już dlaczego mi nie wychodziło. Za wyjątkiem jednego przypadku, a może i wiem również w tym przypadku, no tak mniej więcej.
Ale jak mówię,  wymogi mam teraz podwyższone. Tzn według moich standardów.

Bo mało wymagałam. Tolerowalam prawie wszystko (no może nie jakiś alkoholików,  albo złodziei albo takich co kradną etc), ale spotykalam się z takimi, co to nawet mi się nie podobalifizycznie a wręcz mnie odpychali, mieli poglądy całkiem inne do moich, z którymi tak średnio się czułam,   zmuszalam się do różnych rzeczy a tu przrciez nie o to chodziło.  A z tymi co chcialam byc odpuszczalam za szybko sadzac, ze jestm za brzydka, nudna, nieciekawa, glupia, slowem nie odpowiednia dla nich.
Ale to dawne dzieje, tak z grubsza.Bo jeszcze było parę rzeczy ale to nie temat na forum.

Też zaraz wychodze:)

Rossanka jaki to jest wygląd na typowego cwaniaka przy podrywie, bo nijak nie mogę sobie tego wyobrazić, oświeci mnie któraś z was dziewczyny/ kobiety

A ja myślę znowu wejść na jakiś portal randkowy bo bardzo bardzo długiej przerwie, doszedłem do etapu w życiu że poukładałem sobie prace i mam trochę czasu wolnego, chce go zagospodarować w sensowny sposób, jakoś porozwijać się towarzysko bo nie ukrywam że jest mi czasem ciężko, i tak się zastanawiam czy dobry krok zrobię, a może będe zbyt naiwny... no ale pożyjemy zobaczymy

Zorija, mam takie samo podejście.

natolinka, to skoro nie masz złych wspomnień, tzn. że jesteś uprzedzona bez powodu do portali randkowych

kompromisy to jedna z gorszych rzeczy, jakie człowiek wymyślił.
wolę metodę win-win - warto poczytać.

Przemus, bez czego się nie da?

edit: większość ludzi nie ma pojęcia kiedy należy zakończyć dany związek czy relację. brną w nieszczęśliwe zwiazki, nie chcą odpuścić, walczą choć nie ma o co, jedyne co im pozostaje to żal, złość, zgoszknienie i mnóstwo innych negatywnych emocji.
miłość nie trwa wiecznie z definicji. może tak się zdarzyć, że będzie obecna aż do śmierci samych zainteresowanych.
ale bardzo często po prostu się kończy. i nic się z tym nie da zrobić. bo nie da się zmusić drugiej strony do miłości.

jest jeszcze druga rzecz: moje JA, moje szczescie, moje poczucie wartosci, moja pewnosc siebie.
jesli to masz, to żadne rozstanie nie zrobi Ci krzywdy. a jeśli opierasz je na drugim człowieku, jeśli on jest Twoim całym swiatem, to kiedy odejdzie.dzieją się dramaty.

ja tak nie chcę. nie chcę być z kimś kto będzie dla mnie całym światem i przesloni mi ten realny. chce kogoś, kto będzie kroczyl obok mnie, ręką w rękę przez ten swiat.
na kim ja nie będę się uwieszac i kto nie będzie się uwieszal ns mnie. co nie znaczy, że nie bedziemy sobie wzajemnie pomagać w razie potrzeby.

sama jestem ciekawa, czy uda mi się kogoś takiego znaleźć. ja juz dawno dojrzalam do tego,żeby nie zawlaszczac drugiego czlowieka. i chce tego samego dla siebie.

i jak już zostało tu powiedziane nie chodzi w tym o monogamie i wierność.

v już nie ważne, przeczytałem, zajarzyłem , tylko gdzie szukać takich podobnych sobie ludzi na metode win- win bo wiem z doświadczenia że niektórymi sie nie da, czy na portalu randkowym mam szanse ich poznać, czuje sie jak bładzacy we mgle..., brak mi motywacji , nie myślę w stylu czy mi to się opłaci!

dla mnie solidność równa się wsparcie, nie uwieszanie się na partnerze i nie skupianie na nim całej swojej uwagi, takie coś mam na myśli, no wiecie żeby zachować też swoją tożsamość pomimo bycia z kimś, chyba jasno się wyraziłem

Ja jeszcze nawet nie skłoniłem się do szukania, dziś mam zamiar gdzieś tam wejść, porozmawiać, tak nieśmiało z początku, bez stresu, chcę zacząc od portali randkowych bo to jest na wyciągniecie dłoni, chociaż złe wrażenie z poprzednich takich doświadczeń pozostaje, nie wiem jak je pokonać..

teoretycznie szukać nie należy ale samo się nie zrobi, nie uważacie?

pod pojęciem "szukanie" mam na myśli presję na związek. ludzie to czują i często uciekają.
a jak nie ma presji to po prostu można poznawać fajnych ludzi i często z któregoś spotkania coś się wykluwa

moim zdaniem portale randkowe są fajne.
bo można poćwiczyć sobie kontakt z drugim czlowiekiem. poćwiczyć sztukę rozmowy,flirtu.itp.

Pierwsza randka pierwszy pocalunek ,no i sieganie po wiecej.
Jak na pierwszej randce troche zbyt szybko,ale to zalezy od wzajemnych oczekiwań.
Ja poznalam swojego męża przez internet,nie pisaliśmy dlugo jeden dzień na portalu tylko.
Potem byly dlugie rozmowy przez telefon i mnostwo sms.Spotkaliśmy sie w realu bardzo szybko po tygodniowej znajomosci z tego co pamiętam ,to byla pierwsza randka a ja caly czas bylam myslami zeby mnie tylko pocalowal.
Bo wiedziałam ze to jest ten,tutaj chce nadmienic ze jest moim drugim mezem.
Wiec naprawde trzeba byc bardzo ostrożnym.
Ja mialam bardzo duzo szczęścia ze udalo mi sie spotkac na swojej drodze takiego człowieka wlasnie przez internet.Jednak niestety niektórym mężczyznom brakuje oglady i przechodza od razu do rzeczy ,a to niestety odstrasza nas kobiety.Dlatego warto piszac na portalu jasno okreslic czego oczekujemy.
Glowa do gory napewno znajdziesz w życiu tego jedynego ,a wtedy pocałunek na pierwszej randce nawet nie będzie Ci przeszkadzał.

Kiedyś sądziłam jak Ty ,że samo nie przyjdzie. I myliłam się.  Jak tak patrze po znajomych i rodzinie, a nawet jak ich podpytywalam, to żaden czy zadna z nich akurat nie szukali, zapoznali się w przeróżnych miejscach w różnych okolicznościach.
A ja szukałam,  szukałam,  aż w koncu przestałam (i nawet mi się zrymowalo).
Także widzisz jak jest. Uważam,  że zrobilam już wszystko w tym celu. Wiec albo będzie i się trafi albo i nie się nie trafi.
A szukac zwyczajnie mi się nie chce.

@ Przemus- cwaniak na zdjęciu to osobnik o takiej twarzy, po której widać,  że ksiązek prócz lektur w szkole to on nie czytał,  takie jakieś tepo-cwaniakowe spojrzenie,  na kacu i po 5 letniej odsiqdce.
No nie widać w oczach inteligencji-co z resztą każdorazowo się potwierdza.

Pierwsza randka jest po to, żeby się poznać, taką aktywność można zastosowax nie wcześniej niż przy 3-4 randce.

Kawy się napij.

Nie z marketu, ale takiej prawdziwej. To starczy filiżanka jak napastek.

Rossanka dobra kawa może masz na myśli włoską Lavazzę? tylko jak to zrobić musiałbym chodzić na takie spotkania z własnym  termosem, ale da się zrobić

Jacenty no  nie będe się starał na siłę przedłużać, 2 godziny myślę wytrzymam a na drugim spotkaniu 5 godzinny triathlon po parku z błotem po kolana nie żartuje wystarczy mi jakiś rower a może ja poprostu nie powinieniem się rozglądać za kimś takim na portalu randkowym?
narazie jestem na etapie zagajania a nuż się uda...

Oglądaliście kolarstwo?Braz. Ale miałam nerwa.

Patrzałem dłuższą chwilkę ale wolę MTB dla mnie bardziej emocjonujące i szalone, ale dobrze dawali chłopaki brawo

Dzięki za porady, wcielę jak najszybciej w życie i rozważę jak to się ma do mojego charakteru i hobby,  , czas przekuć to w działanie, przez ostatnią ciężką pracę mam dużo wolnego czasu  co kiedyś było nie do pomyślenia, i nie chcę tego zmarnować , no pożyje zobaczę co jeszcze muszę poprawić

Jeżeli mógłbym coś poradzić , przede wszystkim bądź sobą. Spotkanie może trwać kwadrans, godzinę bądź cały wieczór do rana. Ułóż sobie w głowie jakbyś widział wasze pierwsze spotkanie, nie musisz trzymać się sztywno w ramie schematu. Pierwsze spotkanie jest po to abyście się poznali dlatego wybieraj miejsca, w których będziecie mogli spokojnie wymienić się poglądami np. spacer, kawiarnia, park. Jeżeli zainteresowanie będzie obopólne spotkanie pójdzie na tyle łatwo, że jedyną rzeczą jaką będziesz musiał zrobić to się pożegnać .

Ja zawsze jestem sobą bo kim niby mam być, ale ludzie mają różny styl bycia to się nie zgrywamy i jest klapa, i nie chwytam się schematów bo niby jakich mam się chwytać?

No ja akurat znalazłem kiedy myślałem, że już przegrałem z systemem. Jestem facetem, który jak coś robi to robi to dokładnie. Jak się wziąłem za portale to puściłem od razu kilka różnych profili męskich i żeńskich, tak żeby zrozumieć jak ten system działa i w momencie kiedy zrozumiałem jak ten system działa to zdałem sobie sprawę, że ja zupełnie nie pasuję do ludzi na portalach. Nie jestem w stanie zaadaptować się do reguł gry, które tam panują. Ja się nie nadaję na portale.

Najważniejszą lekcją dla mnie było to, że trzeba opuścić swój "comfort zone". W poszukiwaniu miłości musiałem opuścić moją wioskę (w przenośni) i wyruszyć w świat (częściowo w przenośni ). Po drodze oberwałem i to nieźle. Ale! podczas tej przygody zmądrzałem i odnalazłem moją miłość, tyle że była ona zupełnie nie tam gdzie się jej spodziewałem. Tak jak już wcześniej pisałem moja historia przypomina film Stardust.
Edit: OK. Bez piratów, wiedźm, spadających gwiazd, bez czarów itp. itd. ale i tak przypomina

Sorry, że jestem taki enigmatyczny ale i tak już za dużo o sobie na tym forum napisałem

No cóż, zawsze można trafić na nieodpowiedniego faceta… Tak samo przez internet, jak i na żywo. Nie ma chyba reguły, bo i w taki sposób i taki natykałam się na różnych dziwnych facetów. Wydaje mi się, że przede wszystkim trzeba być ostrożna, podchodzić ze sporym dystansem do pierwszych spotkań, a przede wszystkim zaufać intuicji, te rzeczy chyba mogą przynajmniej w pewnym stopniu uniknąć takich nieprzyjemnych spotkań.

Mi się udało jakoś ograniczyć takie nieudane pierwsze randki, nie wiem czego to kwestia, czy jakiegoś mojego większego doświadczenia, założenia konta na matrymonialnym mydwoje, lepszej intuicji czy po prostu większej dojrzałości mojej, jak i mężczyzn, ale jakoś od dłuższego czasu jest lepiej. Najgorszy czas to był ten na studiach, kiedy właściwie nie miałam chłopaka przez cały okres studiów i sporo nowych osób poznawałam. Pewnie to też była kwestia tego, że to byli niedojrzali faceci, wyborażający sobie niewiadomo co, przez co miałam tyle nieudanych randek. Ale teraz jest na szczęście lepiej