moje cudowne życie po rozwodzie - Netkobiety.pl

Bardzo proszę Chyba każdy,  ma takie myśli i gdzieś w którymś miejscu swojego życia chciałby wszystko zostawić...
Też polecam film, chyba go sobie jeszcze raz obejrzę

Kaju,  ja też mam nadzieję, że potrafimy. Muszą się tylko zabliźnić rany a wtedy trzeba się będzie trochę otworzyć na nowe, bo ono przyjedzie prędzej czy później
Ta próżnia się wypełni, jeszcze nie teraz, przyjdzie czas
Dlatego ja zostawiam puste miejsce w szafie ... kupiłam podwójne łóżko i dwie szafki nocne zamierzam też dokupić do tych szafek dwie lampki...

P.s
Z tym brodaczem trafiłaś w 10

No to mam znów stres. Pod presją się nie czuję, ale presję czasu w pracy mam, to może zamiast głębokich przemyśleń ...

...niech będzie o lisach. Spróbuję odpowiedzieć na poniższe pytanie:

Ummm... Odpowiedź brzmi: Tak?

AiR, czytając Twoje ostatnie posty ja widzę, że odpowiednio przygotowujesz sobie przestrzeń na nowe.

Nie jestem pewna, ale czy tak właśnie nie zalecaFeng Shui?

Kiedyś coś czytałem o potędze umysłu (Joseph Murphy) w temacie podświadomości.
To jest tzw. samospełniająca się przepowiednia. Tak trzymaj AiR7!

Proponuję przerwę na kawę i ciacho 

Ps Kaju, tak jak pisałam powyżej, coś ma w sobie, mnie urzekła

Miłego dnia pracusie, do popisania za parę dni  !!!!!

Paaa 

To trudne, ale możliwe... Sama stosuję,  nie zawsze mi wychodzi, często nie wychodzi i poddaję się A kluczem są konsekwentne, systematyczne ćwiczenia...
Czyli ćwiczymy świadome myślenie inaczej myślimy o tym o czym myślimy   a że podświadomość nam serwuje w zasadzie negatywy, stereotypy myślowe... Więc je wyłapujemy i świadomie zmieniamy na te właściwe, pozytywne przekazy, myśli
Nie wiem czy dobrze to przekazałam Jeżeli nie to proszę mnie poprawić

Dzięki Air słuszne i jasne tylko praca praca i praca nad sobą a miało być tak fajnie

AiR, sypialnia jest takim szczególnym pomieszczeniem, które bardzo się kojarzy z tym drugim człowiekiem. Bardzo trafnie określiłaś to, co z niej wyrzucasz.

Niektórzy twierdzą, że w przedmiotach zamknięta jest energia. Dla mnie to już trochę ezoteryka, w którą nie bardzo wierzę, jednak po przemeblowaniu domu i usunięciu z niego przedmiotów należących do mojego męża - poczułam ulgę. To proste działanie - usunęłam z pola widzenia to, co mi się z nim kojarzyło w newralgicznym momencie - bardzo bolesnym, świeżo po odkryciu prawdy o romansie.

Potem przemeblowałam dom na potrzeby osoby żyjącej w pojedynkę. Zajmuję tylko część domu, zrobiłam wszystko, aby było inaczej, a jednocześnie funkcjonalnie i przytulnie.

Moim zdaniem warto zmienić przestrzeń wokół siebie. Nie zawsze się da wprowadzić radykalne zmiany - rzucić wszystko i wyjechać na drugi koniec świata, choć w początkowej fazie mamy chyba wszyscy taki syndrom uciekiniera. Potem się człowiek przyzwyczaja. Jak do wszystkiego. I to jest w nas ludziach, dobre - potrafimy się adaptować do nowych warunków.

U mnie jest tak, że duże zmiany życiowe następują jednocześnie. Moje sprawy formalno-majątkowe znajdą swój finał, prędzej czy później. Mam takie przeczucie, że dużo się wtedy zmieni na raz. Jak? To Wam tu pewnie na którejś setnej stronie kiedyś napiszę. Jednak będzie to HAPPY END. Mnie interesują tylko takie. Jako dziecko naczytałam się bajek i baśni, storpedowałam swoją podświadomość szczęśliwymi zakończeniami, no to jak może być inaczej?

Kaja, jeśli chodzi o podświadomość to prawda, to ona rządzi naszym życiem. Niedawno pisałam tutaj, że takie wzorce w podświadomości kształtują się w nas od najmłodszych lat. Ekspertem w tej kwestii nie jestem, ale nie spotkałam się w żadnej publikacji z twierdzeniem, że nie da się w ogóle nic z tym zrobić. Potrzeba bardzo dużo ciężkiej pracy nad sobą i ja jednak będę się upierać, że podświadomość tak, oczywiście, ma wpływ na nas, no ale jest jeszcze cała reszta - m.in. nasza wolna wola, co ze sobą zrobić dalej, w jakim kierunku iść.

Dziś furorę robi coaching, rozwój osobisty ... Poznawanie siebie. Da się naprawdę wiele dobrego zrobić ze sobą. Ważny jest rozwój, w tym rozwój świadomości, to bardzo pomaga mierzyć się z życiem, naprawdę.

EDIT

Bardzo dobrze to opisałaś powyżej o tych ćwiczeniach. Ja to może rozwinę jeszcze.

Witaj sluu, na czym polega ten trening? Zaciekawiło mnie to.

PS.
Jestem mężczyzną...ponoć

Witaj Sluuu.
Ja też jestem mężczyzną ale to chyba widać.
Nooo, z tym poczuciem wartości, warto by było coś zrobić.

Uff...przeszłam test Jakoś mi się włączyła z boku przecież  "cioteczka dobra rada" ale wolałam być "słodką czarodziejką"

Kaja, nie kuś tym jedzeniem
Akurat głodny jestem, a nie chce mi się iść do sklepu na zakupy.
Nigdy nie robiłem klusek...

Ja jeszcze przed rozwodem wyprowadziłam się ze wspólnego mieszkania.
Wzięłam ze sobą jedynie swoje osobiste rzeczy.
Zaczęłam naprawdę nowe życie. Było trudno (jeszcze czasem jest ; patrz- sprawa porządnego żelazka   ) ale bez tego dodatkowego balastu.

Należę do tych ludzi, którzy wierzą w to że w przedmiotach zamknięta jest energia. Coś w tym jest...

Spokojnie Ja tak trochę napisałam to , żebyś się uśmiechnęła
Czuję się w miarę swobodnie na tym forum, chociaż o dziwo gorzej mi wychodzi pisanie o uczuciach i emocjach niż rozmowa w cztery oczy, gdzie znacznie lepiej się czuję.

Mam, ale nie czytam...

Ale Syzyf przecież ty jesteś ... mężczyzną

To intrygujący tytuł.

Wiesz co, Syzyf, tej książki akurat nie czytałam. Opis wygląda ciekawie. Aż się zaczęłam zastanawiać, ile tej "małej dziewczynki" we mnie jest. Dopieszczam czasami swoje "wewnętrzne dziecko", ale tak coś czuję, że ta "mała dziewczynka" we mnie jednak już dorosła. Trudno mi dyskutować o czymś, czego nie przeczytałam, ale ... z pewnością nie lubię czyjejś dominacji. "Macho" wywołuje u mnie niezbyt dobre skojarzenia. Jakakolwiek próba narzucenia mi czegokolwiek powoduje we mnie bunt - czarno to widzę, gdybym miała się związać z "macho" w ogóle, a dominującym?  Oj, poleciałyby wióry!

Czy jestem silna i niezależna? Tak. Czy mam w sobie potrzebę opieki i oddania, o której pisze Maja Storch? Tak. Nie wiem na ile ten konflikt wewnętrzny wobec powyższych jest we mnie poważny. Jak skończę czytać to, co teraz zaczęłam, to będę pamiętać o tej książce.

No a skoro "mała dziewczynka" we mnie jest już dorosła, to ... się wtedy okaże, co dalej.

Cyt.:
".. z pewnością nie lubię czyjejś dominacji. "Macho" wywołuje u mnie niezbyt dobre skojarzenia. Jakakolwiek próba narzucenia mi czegokolwiek powoduje we mnie bunt - czarno to widzę, gdybym miała się związać z "macho" w ogóle, a dominującym?  Oj, poleciałyby wióry!"

Dokładnie dlatego też książka leży, a ja się jej przyglądam

ale jeśli okazałoby się, że może tam w środku, w czeluściach swej nie poznanej jeszcze osobowości, jest się taką właśnie tęskniącą za tym typem mężczyzny "dziewczynką"? co wtedy? a jeśli by się to nie spodobało?

Mag kluski kładzione prościzna a jaka pychota ;P

Czy kluski kładzione to te same co kluski śląskie z dziurką?

W kwestii komunikacji.
Nic nie zastąpi tej realnej rozmowy. W kontakcie bezpośrednim mamy możliwość odczytać też wszystkie sygnały niewerbalne. Te same słowa, identyczne w zapisie można wypowiedzieć na różne sposoby. Można mówić z przekonaniem i pewnością siebie, ze strachem i wahaniem, z czułością, z ironią itd.
Jeżeli rozmowa ma być poważna, dotyczyć czegoś istotnego to oczywiście najlepiej w kameralnej atmosferze, w niewielkim gronie lub sam na sam.
Nie przepadam za wszelkiego rodzaju czatami gdzie pisze się szybko i bardzo skrótowo. To często powoduje spłycenie rozmowy lub nawet nieporozumienia. Wole się czasem chwile zastanowić nad tym co naprawdę chce powiedzieć czy napisać.

W kwestii odbioru.
W kontaktach z innymi ważny jest dla mnie sygnał zwrotny, to czy zostałem właściwie zrozumiany, zgodnie z moja intencją. To jest chyba naturalne, że każdy chce być dobrze odbierany. Również opinia innych osób (nie ocena) ma dla mnie dużą wartość. Jeżeli usłyszę od jednego człowieka, że się mylę, to pewnie to zignoruję, jeżeli od 3 osób to się mocno zastanowię, ale jeżeli powie to wiele osób, to najprawdopodobniej  tak właśnie jest.
Nie przejmuję się za to wcale opiniami i ocenami osób trzecich, osób które nie uczestniczą w moim życiu a są jedynie jego obserwatorami. Takie opinie też mnie czasem interesują ale nic od nich nie uzależniam.
Tak mi się przynajmniej wydaje bo tak naprawdę wszyscy czasem ulegamy wpływom otoczenia i "wpasowujemy" się w nie.

AiR, ja właśnie też tak traktuję ten wątek - pewne rzeczy mogą się odbiorcom moich postów wydać banalne, oczywiste ... Jednak czas robi swoje -zapominamy o wielu ważnych rzeczach. Ja sama przypominam tutaj właśnie "oczywiste oczywistości" - nie tylko Wam, ale pisząc, również sobie. Myślę, że trzeba to robić. I powiem Wam coś, warto wrócić czasem do tego, co się samemu napisało wcześniej. To jest też wspaniały wgląd w siebie - przyjrzenie się sobie z dystansu czasowego.

Spotkałam się z takim terminem "umiejętność kontrargumentowania myśli". Stosuje się to w terapii poznawczej. Przyrównać to można do prokuratora i adwokata w naszej głowie.

Pojawia się myśl negatywna, lękowa, depresyjna, zaniżająca poczucie własnej wartości ... a my znajdujemy kontrargument dla niej właśnie. To wypróbowana przeze mnie technika. Działa. Jednak, jak ze wszystkim, wymaga treningu.

To przydatne w kwestii poczucia własnej wartości, między innymi.

Heja wszystkim
Nosz kuźwa, że teraz muszę pracować,  a tu takie fajne tematy...
Byłem rok z drapieżną, konkretną kobietą. Ciężko było. Nie jestem typem, który pieskuje ale lubi kompromisy. Lubię dawać i to nie stanowi dla mnie problemu. Any way spotkały się 2 mocne charaktery i były kłótnie, a jakie szpile wylapywalem ;-) Tak ogólnie chętnie się później wypowiem.
Dodam też, iż ex z pozoru silna, konkretna kobieta chciała czasem być "papużką", czyt.  słaba, delikatna, bezbronna. I paradoksalnie z tym miała problem.
Tylko naprawdę silni, świadomi ludzie mogą sobie pozwolić na bycie słabym, bezbronnym w związku. Dla mnie osobiście to ważna cześć PRAWDZIWEJ bliskości. Między innymi tego się ciągle uczę.
Super temat :-P

Air nie to nie to samo.
Ja robię tak
Ubijam całe jajko z solą, dodaję smietanę lub gęsty jogurt 200 ml oraz tyle mąki aby odstawało od miksera. Kładę łyżką do zupy takie łezki 4 na 1 cm na osolony wrzątek i chwilę gotuję.  Do mięsa z sosem pycha.

Taaa silne i samodzielne kobiety są takie złe. Oni tacy niespełnieni przy nich. Tylko dlaczego lubią się pod nie podczepiac? Patrzą na nie tymi oczkami kota ze Shreka i mówią: kochanie no jak to tak sam mam....
A  nawiasem mówiąc jakie mamy być my te silne jak nas życie cały czas rzucało na pożarcie hienom?

Edit:
U mnie było tak że jak tylko okazywałam słabość to widziałam panikę w jego oczach ale juz ustaliłam że ja byłam z Piotrusiem Panem

Przepraszam a co ma założenie rodziny do zagubienia delikwentki? Dla mnie takie osoby są po prostu niedojrzałe chcą się "bawić" w rodzinę  tak jak inni tylko kondycji to takiej gry nie mają bo to nie byle jaka zabawa każdy krok to odpowiedzialność za innych.

Mi kobiety zaradne bardzo imponują  i  uwielbiam takie bo taka kobieta wrazie co to i w warsztacie bedzie potrafiła pomóc    Fajnie jest czasem razem zrobić coś zniczego np półkę  lub szafkę i ta świadomość że jak dam jej młotek do ręki to wiem że sobie krzywdy nie zrobi 

Ale Kaja, czy ja napisałem,  że silne i samodzielne kobiety są złe?  Nie.
Ja sobie bardzo cenię samodzielność,  ogarnięcie u człowieka.
Widzisz?  Wystarczy jak facet napisze o swoich odczuciach i już jest,  że się "żali" na kobiety. Spokojnie my tu wymieniamy poglądy, a nuż się czegoś nauczymy. A co my ze stali jesteśmy? Nie jesteśmy i także mamy swój odbiór rzeczywistości, swoje emocje. No inna galaktyka po prostu :-P
Potrafię być wyrozumiały, rozumiem, że trzeba się dotrzeć, potrafię konstruktywnie rozmawiac, ale też mam prawo do tego i tego, a na pewno do wlasnego zdania. Nie lubię szpilek (te w serce :-P),chamskich  textow, wjezdzania na emocje,  wbijania w poczucie winy. Zdrowy związek nie na tym powinien się opierać.
I od kiedy agresja ma coś wspólnego z byciem silną kobietą?
To samo się tyczy facetów. Można nam zarzucić wiele negatywnych cech syndrom Piotrusia Pana np.
I żeby nie było ja szanuje byłą ex. Kobieta daje sobie radę w życiu. Co nie znaczy,  że miałem być u Jej boku szczęśliwy.

Oj Krych przecież ja Was nie atakuję, wydaje mi się, że czytam ze zrozumieniem, drapieżna to nie silna, o to mi chodzi.

Wsadzanie szpili przez takie kobiety w mężczyznę jak np jest słaby z wielu powodów dla mnie jest niskie to brak poszanowania drugiego czlowieka.

Ja piszę z własnej obserwacji mężczyzn którzy się mną interesują takich wagoników którym imponuje siła kobiety bo daleko z nią zajadą ale jedoczesnie gardza nią i nienawidzą w skrytosci ducha bo chcieliby być tacy jak ona ciagnac caly ten skład zwany życiem ale jakoś im nie wychodzi.
Patrzą oczami pełnymi zachwytu a tak naprawdę pełnymi pogardy

To nie do Was chłopaki naprawdę.

To takie moje przemyślenia do dyskusji.

Choroba, czasu brak żeby popisać a tu tyle ciekawych tematów... wygonię baby do wyrka i przyłączę się do Was!

Chris, Twoja jż będzie kiedyś bardzo żałować swoich decyzji nie podrywam żeby nie było

To ja sobie idę polatać i połknąć parę baranów a przy okazji spalić ze trzy chałupy

Kaja, pewnie oglądałaś Shreka.
Wybacz, ale może Ty właśnie potrzebujesz takiego osła.

Tak mi się skojarzyło. Ale całkiem fajna była ta smoczyca, nie?

Dla mnie to już też nie ma znaczenia. Choć jeszcze niedawno martwiłam się że się wpakował w coś czego kiedyś będzie żałował (nie tego nawet że wyrzucił ... to na co wielu ludzi pracuje) ale że kiedyś to coś go wypluje tylko że wtedy nikt mu już nie pomoże.

To co ? Kto dziś coś fajnego do posłuchania zaserwuje? Mi jakoś weny brak

Czytam teraz to, co napisaliście. Mam to w PLAYLIŚCIE: