moje cudowne życie po rozwodzie - Netkobiety.pl

Mag ależ ja się nie spiełam

Chris to jeszcze zależy od sposobu trzymania ręki na moim ramieniu i jego uśmiechu ale jeśli byłoby to z dumą miłością szcunkiem i pożądaniem z jego strony to pomyślałabym że jest niesamowitym tym jedynym któremu w końcu udało się mnie upolować

Edit:
Hm Mag a ja mam wrażenie że czasami mi życie ucieka między palcami i przez to co się ostatnio wydarzyło straciłam prawie cały cenny rok bo kompletnie się od ludzi odsunęłam ale powoli jak dla mnie powoli wracam i staję na swoje wszystkie 4 łapy a jak mówi moja przyjaciółka to byłam bardzo silną a po tym co mnie spotkało (wielu tu dokładnie nie wie co) Ty wiesz to jak już powstanę to już nic mnie nie złamie tak mnie odbiera a zna mnie 30 lat ale ja chciałabym być jeszcze mądra bo siła bez rozumu nie znaczy wiele ale już razem .....

Dobrze, będę miała ten film na uwadze, Snake. Chcę zobaczyć, z czym Wy, mężczyźni musicie się czasami zmierzyć!

No bo jak ...

Uff!

Czekaj, czekaj ... Podobny scenariusz to ja w pewnej netkafejce widziałam.

Cześć AiR, gdzie byłaś jak Cię nie było?

Co tam dobrego u Ciebie?

Zabieram się za napisanie poważnej odpowiedzi do Piotra*, ale coś mi moje wszystkowidzące, jastrzębie oko się przymyka ...
Chyba napiszę jutro.

Dziś mam ochotę na relaks.

AiR, czego słuchasz w tej chwili?

*

No to super, dzięki. Nie dam rady dziś.

Witaj AiR, miło Cię widzieć.

a tego

Wiem, jakoś nie miałam ciśnienia na forum choć dużo ciekawych tematów poruszacie do których może zechciałabym się odnieść, ale czasu mi brak...

Zresztą i tak nikt za mną nie tęsknił

i jeszcze to, choć słowa brrr straszne są

Witaj Air

Mag jeszcze dodam że moje poczucie humoru dystans do siebie (tak jako lew uważam że go mam) i żywiołowość (nie taka znowu duża a może jest to zależy dla kogo oczywiście) po prostu czasami jestem niepoprawną naiwną wierząca w ludzi i potrafiącą się z siebie śmiać (bo z innych nie uznaję) powodują że jestem odbierana inaczej i tego się boję

Bo już miałam o nim coś bardzo brzydkiego napisać ...

Ta smutna buźka na końcu Twojej wypowiedzi powinna zostać zastąpiona uśmiechem.
Pisanie listów to znana technika psychologiczna. Dobra i sprawdzona. Jeśli to Twojemu synowi pozwoli wyrazić w ten sposób uczucia i chce tego samego od Ciebie - zgódź się.

To jest też forma komunikacji - rozróżnia się przecież dwie werbalne: ustną i pisemną. Wybrał sposób łatwiejszy dla niego, ale chce rozmawiać, i to się liczy.

A dlaczego zależy Ci, Kaja na tym, jak Cie odbierają ludzie? Dlaczego się tego boisz?

Mag moje życie i praca wymagają ode mnie przede wszystkim profesjonalizmu odpowiedzialności znajomości przepisów kontrolowanie się umiejętności negocjowania analitycznego myślenia a jestem jaka jestem każdy tu widzi ja czasami muszę się powygłupiać zaszaleć uwolnić w sobie to dziecko którym nigdy nie byłam bo nie mogłam

Dlaczego smutna buźka bo nie lubię pisać chyba że całki i różniczki a też przykro mi że bie potradimy się porozumieć że nie udalo mi się stworzyć pełnej rodziny dla mojego dziecka ja jestem z paczworkowej rodziny nigdy takiej dla siebie ani moich dzieci nie chciałam ale los jest przewrotny kto mi kiedyś naprawdę przepowiedział że będę z kimś innym niż x i nie swoje dzieci będę wychowywać popatrzyłam się wtedy jak na wariata

późno już.  Jutro do tego wrócimy... dobrze? Wiem, że będzie mnóstwo mądrych porad i przemyśleń. Już dziękuję

Dobranoc wszystkim

Witam Was wszystkich
Tęskniłem. Piszecie bardzo interesująco

Air może coś weźmiesz dla siebie z mojej opinii, sugestii. Także byłem niedzielnym tatą (teraz skype'owy). Nie wiem ile Twoje dzieciaczki mają lat. Moje obie poniżej 10 lat, więc jeszcze bardzo się słuchają. Nigdy nie narzekały jak przychodziły do mnie, choć szału z warunkami nie było.
Wracając do Twojej sytuacji. Jako tata napiszę, że to było dla mnie szalenie ważne, by spędzać z dziećmi weekendy, generalnie wspólny czas. Niestety, po rozwodzie, rozejściu się rodziców, więź z dziećmi z czasem słabnie. Tak się dzieje w 80% przypadkach, może nawet więcej. Co tu dużo pisać, prawo natury, naturalna kolej rzeczy. Spędza się mniej czasu, mniej rozmawia, następuje oddalenie. Z mojego punktu widzenia jest to strasznie ciężka sprawa, dlatego ja bym kładł bardzo duży nacisk na widzenia, weekendy z dziećmi. Dzisiaj nie chcą, jutro mogą docenić. Jako rodzice czasem podejmujemy decyzje za nasze dzieci, w ramach odpowiedzialności, w myśl zasady "dla ich dobra".
Any way w Twoim przypadku jest problemik. Zastanówmy się jak go rozwiązać. Może zapytać dzieci dlaczego u taty źle się czują? Może wystarczy coś zmienić, by każdy był zadowolony. Być może to tylko przejściowy moment i z czasem wszystko wróci do normy i z chęcią będą spędzać z tata czas u niego.
To miłe, że dałaś im wybór To prawda, że tak źle i tak niedobrze. Najważniejsze, że rozmawiasz, że się starasz. Powodzonka Air

Ruda, dalej ruda jesteś? Co u Ciebie koleżanko?
Chris - jak się trzymasz brachu, dajesz radę?
I_see - Twoje rady, porady, pytania i te lekcje z numerkami są świetne. Uwielbiam je czytać. RUMAK'a mam ciągle w głowie, genialne
Kaja - witam Cię lwico Bliźniak się kłania o 16'tu twarzach hyhyhyhyh. Dobrze, ze Twój syn chce napisać list, warto docenić chęci. Mi np. też łatwiej się wyraża w listach, czy tam w pisaniu.
Syzyf - fajnie, że tutaj jesteś. Lubisz rozkminiać, tak jak ja
Piotrek, Snake i tych co nie wymieniłem również witam

U mnie busy. Zapracowany i niestety czasowo nie wydalam. Wiele na głowie, ale nie narzekam. Nikt nie mówił, że oswajanie, ujeżdzanie RUMAK'a będzie zawsze miłe, krótkie i przyjemne I dla niewtajemniczonych nie chodzi o tego rumaka Hyhyhyhyhy.
Niech no znajdę notatkę...O mam! Słowa naszej Maggie
"...W tej metaforze chodzi o to, aby marzenia zamienić w cel. A cel powinien być jak rumak."
Ihaa ihaaa!

R - Realistyczny
U - Umiejscowiony w czasie
M - Mierzalny
A - Ambitny
K - Konkretny

Pozdrawiam ekipę!

Dzień dobry

przepraszam, że wczoraj się nie pożegnałam i nie do końca odpowiedziałam, ale zasnęłam nad telefonem (wizyta syna dużo mnie kosztowała)

lecz nie wiem, czy ja będę chciała jego list przeczytać, bo sama nie mam już nic do napisania
za bardzo mnie zranił prze ten ostatni rok, odpychał mnie a czasami wręcz dobijał
teraz kiedy zrezygnowałam z zabiegania o jego miłość on jej chce, ale nie wiem czy ja jeszcze dam rade wejść na tę karuzelę uczuć

nie czujesz = nie boli

i to jest Syzyf to o co się pytałeś, dlaczego eks jak się bał że mnie straci to o mnie walczył, gdy ja rezygnowałam z walki o nasz związek to on łapał mnie za kostki, a jak miał moją miłość to odpychał, to skomplikowana i długa historia

ta gra w tzw króliczka - bo można w nią grac na każdej płaszczyźnie życia i z każdym mnie niestety już męczy - być może już się w niej wypaliłam - lata emocjonalnego się szarpania zrobiły swoje
każdy oczekuje ode mnie, abym była elegancką profesjonalną w każdym calu s.... - wypraną z emocji - do takiego obrazu im pasuję - nie ma sprawy to nią będę, ale już nic więcej bo wchodzenie w oczekiwane role mnie już męczy (za wiele ich już było)

podziwiam Syzyfa, że zaczął grzebać w starym i niezmiennym od lat problemie on i ona, odwieczna walka o dominację, której tak naprawdę nikt nie wygrywa a zawsze wychodzi poraniony

podziwiam Cię Mag, że rozbierasz (i potrafisz) każdy problem na części pierwsze - pięknie piszesz to co masz w głowie - umiesz to przelać na papier - i odbierana jesteś tak jak masz być odebrana

ze mnę jest inaczej im bardziej się staram tym jest gorzej

OK powiedziałam a to powiem i b jeśli chodzi o terapię - pójdę na nią - czekam na pierwszą wizytę - osoba polecona i sprawdzona i rekomendowana przez przyjaciół
a po co, a po to aby w końcu przestać się starać, aby przestać już walczyć

dlaczego się boję odbioru ludzi - bo bierze się to z mojego dzieciństwa - to co dziecko dostanie - odda potem w dorosłym życiu - a historia lubi się powtarzać - ja bardzo pracowałam, aby tak się nie stało, a niestety dzieje się niezależnie od mej woli

jestem silna i dumna a zarazem złamana i krytyczna w stosunku do siebie
nigdy nie oczekuję od ludzi więcej niż wymagam od siebie

to tyle z mego wczoraj przygotowanego referatu

przepraszam jeśli kogoś uraziłam lub przekroczyłam jego granice

ale przede wszystkim dziękuje że jesteście

Krych, dziękuję za sugestie

Rozmawiałam z nimi na ten temat wcześniej, dlaczego nie chcą tam chodzić, odpowiedź była przeważnie taka sama, że źle się tam czują, nie mają swojego kąta (tata do tej pory nie przewiózł dla nich biurka, które stoi i czeka) i że się tam nudzą. Przemyślałam to i doszłam do wniosku, że może dla nich było to za szybko, może ten wybór i poczucie że nie muszą jest im potrzebny, żeby łagodniej to przejść a nie bach... musisz, bo tak jest ustalone... Postanowiłam teraz je pytać i zostawiać im wybór, czy chcą zostać aż do poniedziałku, czy może jedną noc... niech się poczują swobodnie z tym wszystkim. Zobaczymy co dalej... Z ex nawet nie będę o tym rozmawiać, kiedy mu cokolwiek sugeruję i powtarzam to co dzieci mówią wina jego zdaniem zawsze leży po jednej stronie.  Jego zdaniem to ja nastawiam dzieci przeciwko niemu... bardzo się tym przejmowałam, bo czułam się niesprawiedliwie oceniana a on wie, że takie oskarżenia bardzo na mnie działały... a to przecież ja je zachęcam, żeby spędzały czas z ojcem.  Wiecie co ? stwierdziłam, że muszę to po prostu olać, bo cokolwiek nie zrobię, czy powiem to zawsze będę winna.

Życzę wszystkim dobrego dnia

Krych23,

Dopiero teraz przeszłam do Twojego posta z 2013, zaczęłam czytać i aż mnie fala gorąca uderzyła... zobaczyłam podobieństwo sytuacji przynajmniej z tego co do tej pory przeczytałam. Mój były mąż też poznał mnie kiedy był bardzo młody, miał 20 lat, też przy mnie dorastał... to był świetny czas, wiem że dla niego również. Dobrego czasu użyłam BYŁ...

Witaj Krych
przepraszam zapomniałam o podstawowym savoir-vivre

Ale aby naszej tradycji stało się zadość podaję kawę

oraz muzyczkę

Mag dziękuję za odpis, lecz boję się cokolwiek pisać, aby to potem nie zostało wykorzystane przeciwko mnie - już tę gorzką lekcję od życia dostałam - jak pamiętasz eks przez parę miesięcy przed już zbierał dowody na mnie, moje wyrwane z kontekstu sms itp.

A teraz wstawię coś na wieczór dla nas drogie Dziewczyny

i dla Net-facetów

Witam przy popołudniowej kawie.

Dzisiaj dopadł mnie ku...wski nastrój. Przepraszam za dosadność ale tak właśnie się czuję. Nie smutek, nie żal, ale własnie totalny wk...rw.
Uprzedzam, dzisiaj lepiej się do mnie nie zbliżać, zachować bezpieczną odległość, nie draznić.
No chyba, że któraś z tu obecnych koleżanek chce zaryzykować podrapanie mnie za uchem, wtedy czasem mruczę.

Dziś mam ochotę wyryczeć to:

Alika masz rację, mnie ch..... nastrój już dopadł po przy porannej kawie, wypiłam ją sama przed komputerem zamiast ze swoim zespołem.

Chris ja się nie boję, mogę Cię podrapać za uchem (bo nie odbierzesz mnie opacznie).

Edit:
Ale potem mnie mocno przytulisz, tak troszeczkę, bo jest mi cholernie źle samej w pustym domu.

Krych tylko ciiiii o tym bo ściemniam że zarobiona

Bardzo proszę, Krych. Zawsze piszę 100% prawdy. Ci, którzy mnie znają wiedzą to.

Chris, widzę postępy. Wskoczyłeś po prostu na wyższy level. Ode mnie nie będzie drapania za uchem na tym etapie. Po prostu. Ja mam nadzieję, że ten gniew to będzie w końcu jak pożar lasu. Po którym zostanie tylko popiół. Dlaczego? Znasz zasady tej gry. 

Życzę Wszystkim Miłego Wieczoru.

Tak do końca pusto i cicho to tu nie jest. Ja sobie siedzę przyczajona. I czytam.

Koniecznie. Daj nam później po tomiku z osobistą dedykacją dla każdej z nas.

Po tym pożarze, o którym pisałam, powinno pojawić się uczucie ulgi.

Na pewno coś urośnie na takiej żyznej glebie. Tylko to się musi wypalić las - chodzi mi o intensywność emocji.

EDIT

Uczucie ulgi długofalowej.

To mam właśnie na myśli. To potrwa, ale jego totalne wypalenie jest niezbędne, żeby przeskoczyć na następny level. Piszę z autopsji. U mnie ten etap zakończył się ... jakieś 3 tygodnie temu. Dopiero.

EDIT

Pamiętasz, że się spada czasem na level niższy, a potem mozolnie znowu do przodu ... I tak ... do 3 lat. Standardowo. Ale chodzi o niemalże 100% rekonwalescencję.

EDIT

A teraz jestem na levelu 15.

Nie. Nie mam takiej wizji dla Ciebie.

Dobrej nocy. Ja też spadam do siebie, bo ... padam dziś z nóg i na twarz.

Dzień dobry wszystkim i miłego dnia życzę.

Dzień dobry Wszystkim

Mysti na Ciebie można liczyć

Alika jak tam poszło z koszulą?

bo u mnie cd.

Mag ja czytam
no i staram się naprawdę staram się korzystać

Dzień dobry

Mag i Chris,  jak ja dobrze wiem o czym Wy piszecie Płonące lasy, popioły, zgliszcza i kamienie na żołądku i sercu To wszystko we mnie jest ( na chwilę obecną kamienie i płonący las). Cofamy się,  robimy kilka kroków do przodu po to by znowu się cofnąć,  ehh...trochę nam zejdzie, ale w końcu minie i przyjdzie nowe, lepsze

Dobrego dnia

Ehh u mnie był i jest tylko popiół i zgliszcza już bez pożaru.....

Słusznie Alika
To ja zacznę też może dodawać takie inspiracje do tego folderu z pomysłami Mag

P.S. A ja sobie pomyślałam, że to nie awaria systemu, ale że zostałam wyrzucona z tego cudownego miejsca za moje wygłupy

Alika, zdążyłam już sama poprawić to, co się zapisało z tymi "chińskimi znaczkami". Ale nagroda niespodzianka będzie wieczorem. Doceniam Twoje chęci i zaangażowanie w postawione zadanie.

See you later, bo znowu piszę w pracy.

Ale ale Mag ja też odczytałam
i nawet w mym folderze po polsku zapisałam

Mysti a na czym polega "wypasienie" szczotki do włosów