Odchodzę - Proszę wesprzyjcie, bo muszę być silny. - Netkobiety.pl

Rozwiodłam się kilka lat temu. Podzielę się z tobą mądrością, do której sama dotarłam, niestety, za późno: kiedy związek się rozpada i masz do czynienia ze sporymi komplikacjami, szybko uciekaj! Nic już tu nie uratujesz(choćby z powodu braku zaufania...), a dasz się jedynie wciągnąć w coraz większe absurdy i idiotyzmy. Nie wyjaśniaj! Nie dowiaduj się! Nie grzeb się w tym!!! Zajmij się formalnym załatwieniem tego, co trzeba, a potem maksymalnie się odetnij!!! Uwierz mi, nic lepszego dla siebie nie możesz zrobić! Reszta życia jest jeszcze do przeżycia! Ja, niestety, dałam się wciągnąć i ogromnie tego żałuję.

Jeśli rzucisz okiem na inne wątki, to zauważysz pewnie, że większość facetów wraca potulnie do zdradzających żon, niezależnie od tego, ile się odgrażają. Jakiś czas później odświeżają temat, pisząc, że nic nie wyszło, że znów zostali zdradzeni. Oby w Twoim przypadku było inaczej.

Witaj
No to ciekawie się zrobiło .. (wiem, że dla Ciebie nie )
Wygląda na to że pani prowadziła i prowadzi bogate życie poza Twoimi plecami.
A to co się dowiedziałeś to ułamek tego z czym czy też z kim masz do czynienia.
Trzeba dojść prawdy!
Wbrew wszystkim, którzy radzą abyś tego nie robił .
Zdejmij jej maskę i pokaż prawdziwe oblicze.
Uciekanie przed poznaniem jej prawdziwego obrazu to tylko pozory ucieczki przed czymś, przed czym uciec i tak się nie da..

Rozwód bez orzekania?
Wybij sobie to z głowy..
Nie ma że boli.
Trzeba zrobić kipisz z jej życia,
Za to co zrobiła Tobie i dzieciom litości mieć nie wolno!
Bierz się za zebranie dowodów.
I tutaj wcale nie chodzi chodzi o poznanie ile razy i w jakich pozycjach, choć pewnie tego nie da się uniknąć
Ale o przełożenie tego na materiał dowodowy dla sądu
Mam nadzieję, że ta rozmowa z nią jest nagrana?

Skoro nagrana, to malutko, ale coś już  jest,
Choć akurat to będzie raczej trudno wykorzystać procesowo
Potrzebne są Ci jednak twarde dowody, a nie poszlaki.

Też to tak odbieram. Chciałem ją trochę sprowokować, żeby powiedziała co jednoznacznie, jakiś konkret. Niestety rozmowy będą chyba coraz trudniejsze, i coraz rzadsze, jeżeli w ogóle będą.
Ona nie ma już ochoty niczego mi wyjaśniać ani mnie słuchać. Powiedziała, że będzie mogła ze mną pogadać, jak będę  miał coś nowego do powiedzenia a nie tylko pretensje i analizowanie jej postępowania. Powiedziała, że ma świadomość tego co zrobiła i że to ona rozwaliła związek ale nie chce już o tym rozmawiać.

Wiesz, to podłe.. Ale na swój chory sposób "normalne" zarazem. Normalne ze strony zdradzających. Te słowa to rodzaj 'tarczy', mózg uruchomił już wszystkie mechanizmy wyparcia - obojętność i emocjonalne wyjałowienie, brak empatii. Nic nowego

Fajnie, że tak szybko łapiesz co się naprawdę dzieje i jesteś zaskakująco przytomny i obecny. Z reguły osoby wpadające na Forum po lub w trakcie przyprawiania im rogów zachowują się jak 'naćpane', albo jakby byli za jakąś szybą, przez która nie dociera do nich 3/4 istotnych strategicznie informacji.

Cały czas jesteśmy z Tobą, nie łam się

Ja zorientowałem się, że jest "ktoś" na rzeczy jakieś 10 miesięcy temu.  Gdybym ja nie był "naćpany" przez ten czas, to pewnie dzisiaj miałbym "twarde dowody". Niestety zadziałał mechanizm wyparcia. O wszystkim zresztą już pisałem. Poza ty, w tych sprawach trudno mieć doświadczenie i wiedzieć jak sie zachować. No chyba, że jest się "rogaczem recydywistą"

A o tym chyba może zadecydować tylko żona. Sama musi chcieć zmienić nazwisko.

W moim przypadku, ale gro czarnej roboty wykonał detektyw
Były to zdjęcia z randek z namietnymi pocalunkami, spacerów za rączkę, trzymanie ręki w miejscach za które kolega nigdy by nie trzymał
Nagrania ich rozmów,
Pełen billing rozmów i SMS - ów

Z mojej strony - to co było w poczcie i na GG.
Keylogger (u mnie był to profispy na pendrivie od detektywa) na kompie wykonał swoje zadanie i miałem pełen wgląd w ich korespondencje
Są też darmowe(np. Revealer Keylogger Free)  ale trzeba sprawdzić, który jest najlepszy
No i wisienka na torcie - kochanek powołany na świadka. U ciebie to będzie dwóch..
Nie lituj się nad takim bratem, bo nie ma nad kim..
Do tego doszły zeznania żony kochanka, która pokazała jaja i nie miała zamiaru puścić plazem qrestwa jej ślubnego..
Nawet chciała zwrócić połowę nakładów na detektywa
Oczywiście odmowilem..
Nie przejmuj się błędami..
90 % zdradzonych je popełnienia.. Ja również, ale na szczęście nie wychlapałem co wiem tylko udawalem zaniepokojenie, że coś się psuje..
To na pewno ułatwiło sprawę zdobycia dowodów

No cóż, nie wiem czy to co napiszę Ci się spodoba ale w takiej sytuacji i po takich słowach zadam Ci pytanie :
Czy aby na pewno córki są Twoimi dziećmi..
Bo być może byłeś od samego początku oszukiwanym również w sprawie ojcostwa. 
Bo te jej słowa zabrzmiały dość niepokojąco..
Może się bowiem okazać, że tak jak pisałem, latami waliła Ciebie po rogach..

Czego od niej oczekiwałeś?
Bo jeśli skruchy, żalu, wytłumaczenia czy też przeprosin to się tego nie doczekasz.
Musisz zabić te resztki uczucia bo ona będzie to chciała bezwzględnie wykorzystać..
Nie pozwól sobie (przynajmniej przy niej) na jakąkolwiek chwilę słabości
Jeśli chcesz urządzić prowokację, to musi być to prawdziwy majstersztyk..
Taki aby się nie polapali
Najlepiej jednak ustalić miejsca ich schadzek i poprosić kogoś, komu możesz ufać..
Można wtedy sporo fotek zrobić, no i może mu się uda coś nagrać..
Lepiej samemu tego nie robić, bo w tym stanie możesz nie wytrzymać ciśnienia i kłopoty gotowe    
No i skoro wiesz gdzie mieszka, może spróbować jednak porozmawiać z żoną gacha.
Wiem, że pisałem co innego ale można spróbować

Wiem, że trochę dowaliłem i zasialem sporo niepokoju do Twojej głowy...
Wiesz dlaczego zrodziły się mi te podejrzenia..?
Z powodu tych dwóch zdań, które przytoczyłeś..
A szczególnie to ostatnie cytowane przez Ciebie

Oprócz tego, że wskazują na wiele innych rzeczy, w tym na prowadzenie niemal podwójnego życia(a są takie artystki, które potrafiły latami robić  to tak, że ich ślubny długo żył w blogiej nieświadomości) , to również i na taką ewentualność...
Żeby nie było. Ja niczego nie przesądzam..
To są wyłącznie tylko moje przypuszczenia jakie mi się nasunęły po takich tekstach..
Ale..
Musisz się niestety przygotować psychicznie i na taką ewentualność.. 
Bo co zrobisz, gdy Ci powie, że to jednak nie są Twoje dzieci?
Mało to co prawda prawdopodobne, ale przecież wykluczyć tego nie można..
Wydaje mi się, że jednak nie znasz całej prawdy o życiu tej kobiety ...

Nie wariuj, bo to akurat najgorsza rzecz w tym momencie. Właśnie teraz musisz zachować spokój i być opanowany.
Zero alkoholu!
Musisz mimo tego wszystkiego wytrzymać ciśnienie.
Wiem, że wrze w Tobie niczym w diabelskim kotle ale tutaj teraz najbardziej potrzebny jest spryt i działania z zimną krwią..
Jak będziesz wrzal, to głowa pod kran!
Bierz się za dowody.
I działaj z pełnego zaskoczenia. Masz być cały czas o co najmniej krok przed nią i mieć pełną kontrolę nad sytuacją..
Wiedza a jednocześnie wobec niej całkowita przezroczystość..
Im ona mniej będzie wiedziała o Twoich działaniach i zamiarach, tym lepiej dla Ciebie.
Musisz uzyskać efekt pełnego zaskoczenia. Pozornie udawać słabego, zagubionego misia ale jednocześnie szykować jedno decydujące uderzenie..
Tam i w takim momencie gdy ona się tego w życiu nie spodziewa...
3maj się chłopaku.. Choć doskonale wiem, jakie ciężkie to są dla Ciebie dni..

Oj ciężkie...
Próbuję.. Nie topię smutków w alkoholu.
Muszę się trochę wyciszyć, odpocząć i poobserwować. Wiem, muszę "trzymać rękę na pulsie". Muszę też ogarniać codzienne sprawy, przede wszystkim praca. A jest ciężko, nie jestem nocnym stróżem (absolutnie nic nie mam do nocnych stróżów) a trudno skoncentrować się kiedy w głowie jak w Sajgonie.

Wracając do tematu podjętego w sąsiednim wątku, przytoczę kilka ostatnich wypowiedzi jednego z forumowiczów, który z lubością zagrzewa cię do walki:

Żebyśmy się dobrze zrozumieli. Nie jest moim celem odwodzenie ciebie od rozstania z kobietą, która ciebie nie kocha i nie szanuje, co udowodniła wielokrotnie. Bardzo dobrze, że się na tym forum znalazłeś, bo zyskujesz szerszą perspektywę, ale czy faktycznie chcesz wybrać wojnę podjazdową z wszystkich propozycji, które pojawiły się w twoim wątku? DOBRE SĄ METODY, które proponuje After, ale on między podawanymi sposobami udowodnienia twojej żonie zdrady, KARMI CIĘ NIENAWIŚCIĄ. Pomyśl o tym. Chcesz tak jak on po latach od rozwodu pałać wciąż nienawiścią, wlewać ją innym?

Jako przeciwwagę spójrz na słowa innego mężczyzny, które swoje też przeszedł a jaki ma zupełnie inny sposób narracji:

After skreśla. On nawet skreśla osoby, które nie postępują tak, jakby ON to zrobił. Ego ponad wszystko, resztę zabić, wyprzeć, zapomnieć.

Abyśmy się dobrze zrozumieli, skoro zostałem wywołany do tablicy. Konsekwencja w działaniu, wyciągnięcie adekwatnych konsekwencji wobec czynów jest jak najbardziej potrzebne. Nie znam sytuacji ,aby ktoś sam od siebie poszedł po rozum do głowy. Najpierw taki delikwent dostaje zdrowo po dupie. Najprostszy przykład to alkoholik. Nie znam żadnego, który wytrzeźwiał sam od siebie. Zawsze to konsekwencje zaprowadzają takiego na odwyk, na AA, do kościoła, gdziekolwiek. A znam takich mnóstwo, sam jestem jestem jednym z takich modeli. Podobnie jest również ze zdradą. Można kochać, starać się, wybaczać, ale bez martyrologi. Szansa na powrót zawsze będzie, nawet po rozwodzie. Rozstanie to również szansa dla zdradzającego na zmiany w życiu, moralności, systemie wartości. Tyle, że czasami droga do takich zmian musi boleć.

Powtórzę, że w żadnym wypadku nie polecam facetowi z wąsem otaczać opieką zdradzającą żonę, nawracać ją, "leczyć", tłumaczyć cokolwiek. Zgadzam się nawet z Afterem co do potrzeby zbierania dowodów zdrady i sposobów, które proponuje. Odrzuca mnie tylko od wojennej retoryki, podjudzania do walki w atmosferze nienawiści i przede wszystkim zachęcania faceta, aby zapomniał o swoich emocjach i skupił się na ochronie ego.

A pod tym podpiszę się obiema rekami. (nie mylić z glosowaniem na dwie ręce:))

Bardzo przykra historia. Współczuję Ci. Czy już tylko zbrojenie, podsłuchy i ciężka, rozwodowa artyleria czy rozważasz jeszcze ratunek? Ratunek z zewnątrz, albo od Ciebie - od Twojej wytrwałości - cierpliwej, nieugiętej ciszy, podbudowanej miłością?

A czemu już nie o Was? Proszę, napisz.

Nie mogę spać woęc próbuje pisać.
Nie dla NAS,  bo NAS juz nie ma. Nie wiem, czy to strach,  czy potrzeba znalezienia stałych punktów odnoodniesienia.  Nie chce już dłużej żyć spoglądając ciągle przez ramię, czy ktoś nie czai się za mną.  Chcę budzić się rano obok kogoś, nie myśląc o tym,  czy wieczorem odnajdę tę samą osobę.
Chcę żyć a nie walczyć o życie.  Chcę dawać i dostawsć coś,  tak porostu..
Zaczynam pisać głupoty.
Sorry. Wypiłem kilka drinków.  Napisze jutro.

Córki, na razie próbują się od tego odciąć. Mówią, że to nasze sprawy i mają rację. Wiedza tyle, że nie możemy być razem. Nie wtajemniczam je w szczegóły ale wiedzą, widziały i słyszały, że to ich matka powiedziała "już nie potrafię cię kochać". Myślę, że wiedzą, że chodzi o zdradę chociaż z moich ust to słowo nigdy przy nich nie padło. Żyją tak, jakby nic się nie zmieniło. Ich stosunek do nas, przynajmniej w zachowaniu, też się nie zmienił. Zawsze były bliżej matki i tak jest nadal. Już sam nie wiem co powinienem im powiedzieć.

PS. to są bliźniaczki jednojajowe, ale ta kwestia jest rzeczywiście "poza tematem rozważań"

Na razie nic nie mów, myślę że po rozwodzie jeśli do niego dojdzie dzieciom należny się prawda. Maja prawo wiedzieć dlaczego dokonałeś takich a nie innych wyborów i z jakiego powodu. Zakładam że są to nastolatki. Z tego co piszesz matka nie manipuluje nimi??

Myślisz, że córki nic nie wiedzą? Nawet małe dzieci sporo widzą i swoje wiedzą. Czemu nic nie mówią i zostawiają wasze sprawy wam to inna bajka.

Facecie z wąsem tak sobie myślę i myślę nad Twoją historią i przyszło mi coś do głowy, a mianowicie że ta depresja Twojej żony może mieć swoje źródło w wyrzutach sumienia. Zastanawiające są Jej słowa o tym "gdybyś znał całą prawdę". Widać że ona nie umie mówić Ci trudnych rzeczy, tak jak nie umiała wprost powiedzieć że zdradziła, ale chciała byś wiedział, nie zaprzeczyła gdy powiedziałeś że wiesz. Ja myślę, że ona chce byś się dowiedział co skrywa, by zrzucić ciężar z siebie. Tylko sama Ci nie powie.
Pisałeś o tym jak ją poznałeś, pisałeś 'dziewczyny brata', może była jedną z nich, może od początku coś ich łączyło.
A brat tak jak Ty może mieć bliźniaki.
Ja bym sprawdziła na Twoim miejscu ojcostwo, zostawiając info dla siebie, bo jaka prawda by nie była to Ty i tylko Ty jesteś ich ojcem.

Myślę, że dziewczyny sporo widziały. Przesiadywanie matki na kompie, telefonie, wyjścia. Umieją również myśleć. Mówię tak, bo moje dzieciaki dużo więcej wiedziały o swojej matce, niż ja chciałem dostrzec. Zostawiły swoją wiedzę dla siebie, nie ma się co temu dziwić. Odbiło się jednak na ich psychice. Po prostu bądź uważny, spokojnie czekaj, aż będą chciały porozmawiać z Tobą. Powinny wywalić z siebie swoje żale, strach. Bardzo dobrze, że nie naciskasz. Możesz jedynie pokazać swoją gotowość, no i dawać poczucie bezpieczeństwa. Niezależne od wieku dzieci.
Cokolwiek czytasz o pewności ojcostwa jest nieważne. Chyba nie muszę tłumaczyć dlaczego.

Już samo stawianie przeze mnie takich pytań jest trochę chore. Dokąd mnie to doprowadzi ?

Facecie z wąsem to co napisałam to jest pod kątem tego z kim żyłeś do tej pory i jak wyglądało Twoje życie.
Ja chciałaby znać prawdę, chciałabym wiedzieć czy od początku to była jedna wielka iluzja.

Pamiętaj że ja pisze ze swojego punktu widzenia. Wolę najgorszą prawdę niż kłamstwo.

Prawdę o żonie mam na myśli. I o bracie.

PS

Nie wiem jak się robi takie badania, ale napisałam że tylko on powinien o tym wiedzieć.
Jeśli bez udziału dziewczyn się nie da to oczywiście ta opcja odpada.

Oczywiście, że tak i tylko wtedy gdy ta prawda ma dla Ciebie znaczenie.

Sam jeszcze nie wiem. Jak patrze na księżyc, to nie ma dla mnie znaczenia co jest po jego "ciemnej stronie". Ważne jest to co widzę, choć jakas ciekawość zawsze jest.

Ja też myślałem, żebym tak nie umiał. Ale inaczej nie mogę więc "muszę umieć"

Nigdy nie powiem, że nie potrafię grac na skrzypcach, dopóki ich nie wezmę do reki i nie spróbuję.

Są sytuacje, gdy świat się wali. Takim przykładem jest zdrada bliskiej osoby. Nawet gdy myślisz, że ma już czego zbierać, to się mylisz. Zawsze coś jest czego można się uchwycić. Masz wręcz uprzywilejowaną sytuację, szansę jakiej niektórzy nigdy nie dostaną. Osiemnaście lat miłości . Podwójnej miłości. Pomyśl jaką głupotą byłoby pozbywanie się tej szansy, nawet zachwianie. Nikłość kłamstw żony, nawet sprzeniewieżenia się brata jest niczym w takim wypadku. Nawet jeśli żadne z nich nie ma odwagi usiąść z Tobą porozmawiać. To oni będą żyli w niepewności, ty już pewność o ich moralności i lojalności masz. Jedyną rzeczą za którą nie warto ich cisnąć, doszukiwać się są Twoje córki. Bo one są Twoje, od Ciebie zależy czy pozwolisz sobie je odebrać. Każdy też ma swoją siłę, wytrzymałość. Czy trzeba dokładać sobie ponad miarę?
PS. Być może dzisiaj Lilka.

Dzięki za te słowa. Niegłupi z Ciebie gość.

Z innej beczki. Czy jest szansa na jakąś sensowną psychoterapię za free (NFZ, stowarzyszenia, organizacje itp.) czy tylko prywatnie? Ktoś ma doświadczenia?
I ja i żona jesteśmy na dokładkę DDA i też nigdy nie było to "leczone".

Jeśli dda to przychodnia dla alkoholików. Darmo, NFZ, z reguły dobrzy fachowcy. Radzę umówić się samemu na pierwszą terapię i później raczej na terapię indywidualną. Ewentualna małżeńska wyjdzie na Twojej terapii. Psycholodzy mają swoje kontakty, więc skierują cię dalej do raczej dobrego miejsca. Jeśli masz koło siebie to ośrodek interwencji kryzysowej. Znajdziesz na necie. Rynek prywatnych psychologów jest duży, kosztowny i ryzykowny. O ile nie masz awersji do kościoła, to ich oferta jest całkiem przyzwoita. Nauczyli się sporo i nie naginają wszystkiego na sztywno pod watykan. Mają swoje ośrodki.