Czy to zdrada czy jeszcze nie? Co dalej?

Moim zdaniem zdradziła Cię.

Wychodzi na to, że jesteś z nią, bo kompleksy odnośnie swoich umiejętności łóżkowych, które utożsamiasz ze zdradą ewidentnie, powodują, że bardziej boisz się zaczynać na nowo z inną kobieta, bo zakładasz taki sam finał, niż ciągnąć to gówno z obecną.
Jeszcze jak przeczytałam, że ona uważa, że "za długo jej d.. trujesz tą zdradą" i dla niej to żadne big deal, a na terapię pewnie ją wyciągasz za uszy, z łaski z takim podejściem, to to się rozsypie wcześniej czy później.
Skoro ona nie ma na tyle zrozumienia i empatii dla Ciebie żeby po prostu znosić Twoje nastroje po tym co Ci zafundowała, rozmawiać n/t nie chce, bo ją to nudzi i w ogóle już dość, a tymczasem nie przegadaliście wszystkiego skoro ciągle coś wychodzi.
Moim zdaniem ona nie ma za grosz szacunku do Ciebie, co widać po braku skruchy, dlatego nic z tego nie będzie. Tracisz czas który mógłbyś poświęcić na WŁASNĄ terapię. Bo z takim podejściem to ta baba Cię jeszcze nie raz zdradzi,a  Ty dalej będziesz się jej nogawki trzymał.

Cześć Polsky

Ja również uważam, że Tobie potrzebna jest bardziej terapia indywidualna niż dla par.
Ty musisz popracować nad sobą, nad swoim uzależnieniem od dziewczyny, nad swoimi słabymi stronami, które każdy z nas przecież ma.
Jeśli tego nie zrobisz, na nic ta terapia się nie zda, bo dalej będziesz nazwijmy to "niewyleczony".

Tak samo Twoja dziewczyna, jeżeli chce mieć w przyszłości zdrowe relacje, znać i przestrzegać reguł panujących w związku, musi przede wszystkim również pójść na terapię indywidualną oraz ponieść konsekwencje swoich wyborów.

Dlatego Polsky zrób to o czym mówiłam już na samym początku wykręć numer do psychologa na NFZ (wcześniej zrób wywiad u znajomych, albo poczytaj w necie, który dobrze rokuje, bo szkoda czasu na patałacha). Zrób to teraz bo i tak będziesz czekał kilka miesięcy, a wyboru jak widzisz innego nie masz.

Polsky jesteś przykładem na to jak chore uczucie (uzależnienie) może zniszczyć człowieka. Na tym etapie sam sobie już nie poradzisz, ani forum Ci nie pomoże. Za długo tkwiłeś w tym bagnie. Ale dasz radę wyjść z tego cało jeśli zrobisz ten jeden krok - pójdziesz na terapię indywidualną.

Ja wierzę, że terapia przynosi dobre efekty, a to dlatego że mam na to dowody w postaci wyleczonych ludzi, którzy wcześniej byli na takim dnie, że nadziei brakowało. Mam też w realu taką przyjaciółkę, nie chcę się tu rozpisywać, ale na Jej przykładzie widzę, że terapia dla par nic by nie dała. Ona podjęła indywidualne leczenie i dziś po kilku latach jest zdrowa (a była o 1000 km dalej niż Ty) i dziś rozstała się z mężem (nikt nie zdradził), bo wie że on ściąga ją na to samo dno w którym była, dziś ona stawia mu warunki - albo pójdziesz na terapię i nauczysz się być mężem i ojcem, albo się rozstajemy (od pół roku są w separacji) i dziś on ma pierwsze przebłyski w mózgu, że może naprawdę coś powinien ze sobą zrobić. I dzięki takiej postawie ona być może uratuje swoją rodzinę. W każdym bądź razie musiała najpierw sama się wyleczyć żeby dziś być matką i ojcem dla swoich trojga dzieci, bo na męża nigdy nie mogła liczyć w ŻADNEJ sprawie.

Jaki z tego wniosek dla Ciebie Polsky - jeśli nie nauczysz się dbać o siebie, nie pakować w chore relacje, albo kończyć je kiedy widzisz, że Cię niszczą, jeśli po prostu nie nauczysz się jak być silnym człowiekiem - to niestety spieprzysz sobie SAM życie i swoim dzieciom, bo pewnie takowe będziesz posiadał.

Jesteś młody, jeszcze wszystko możesz, jeszcze wszystko przed Tobą. Tylko weź się do roboty.

I jeszcze jedno - widzisz i czujesz, że nie ma szczerości w tej relacji w której tkwisz i dlatego wiedz, że niczego nie osiągniesz już w tym temacie.

Żeby cokolwiek osiągnąć musiałbyś znać prawdę, wiedzieć dokładnie co było, a tak to nie wiesz nawet co masz wybaczać, nie ma przyznania się do winy, przeprosin, szczerego żalu i obietnicy że już nigdy takiego błędu ona nie popełni, a potem jasnych i przejrzystych zachowań. Dlatego nic się nie zmieni , a Ty tracisz nadal swój czas i przede wszystkim zdrowie.

Pamiętaj, że na kłamstwie niczego nie da się zbudować, ani też żaden kłamca nie zrobi kroku na przód nie przyznając się najpierw sam przed sobą do kłamstwa.

I pamiętaj, że samo się nic nie zrobi, że jeżeli nie weźmiesz się za siebie, to poprawa nigdy nie nastąpi.
To nie jest tak, że każdy ma swój czas. Niestety dla niektórych czas zmian nigdy nie nadejdzie.

Dlatego Polsky skoro zacząłeś tę terapię dla par to już ją skończ, lepsze to niż nic, ale dziś już dziś rozglądaj się za terapeutą dla siebie, a jutro do niego zadzwoń.

Pozdrawiam

W odniesieniu do tej dziewczyny i do tej sytuacji - w żadnym.
Moje zdanie od początku jest jedno - Polsky niszczy siebie pozostając w relacji z tą dziewczyną.

Niestety jest tak bardzo od niej uzależniony, że nie potrafi sam siebie wyzwolić, musi zwrócić się o pomoc, wtedy stanie się na tyle silny, żeby uwolnić się z tego toksycznego związku i nie pakować w podobny w przyszłości.

Taa.
Są takie filmy dla dorosłych, gdzie jeden facet posuwa żonę/partnerkę drugiemu, a ten drugi siedzi i obserwuje (i się zabawia do tego), a jak trzeba to i jądra mu wymasuje i "posprząta" ustami , obciągnie mu i herbaty poda.
No, tak Cię widzę.

SORRY

Generalnie jaja sobie amputowałeś już, także jak wolisz żeby się do Ciebie zwracać? Żeńska forma będzie ok?

Oraz: zapomnij o wspólnej terapii, paznokcie ważniejsze
Jak osła za uszy ją ciągniesz, a ona ma to w tyłku.
I nie dziwię się. Sam nie masz do siebie za grosz szacunku, a dziwisz się, że ona nie ma.

A tak mniej żartobliwie, to czeka Cię długi okres wychodzenia z tego.
Poczytaj o syndromie sztokholmskim - prawie zawsze ujawnia się u osobowości współuzależnionych po zdradach. Ty go masz na 100%.
Czytaj i nie leń się, nie czekaj uj wi na co. CZYTAJ! Samopomoc. Psycholog też, ale działaj! Nie siedź i nie czekaj aż coś się samo zmieni, bo ona już Ci zjadła jaja, za chwilę weźmie się za resztę i zaprawdę powiadam Ci, każdy dzień zwłoki to droga w kierunku impotencji.

No i chyba już po temacie.
Wczoraj mieliśmy ogromną kłótnie gdzie obrażaliśmy się wzajemnie, na koniec "pożegnaliśmy" się w obraźliwy i krzykliwy sposób. Zostałem wyzwany od różnych, ale i mi nerwy puściły i polała się starta w sumie nie potrzebnych słów, ale teraz to już nie ma znaczenia.
Wyrzuciłem ja z auta, na co usłyszałem tylko kilka wyzwisk.
Od tego czasu zero kontaktu. I jak zawsze po kłótni chciałem pisać, dzwonić, jechać do niej, śledzić ją czy cokolwiek byle tylko pogodzić się, tak teraz nie ciągnie mnie żeby wyciągnąć rękę do niej jak zawsze. Ona też się nie odzywa. Mam nadzieję, że już tak zostanie i będę mógł zająć się sobą.
Jest mi bardzo smutno, bo rozsypało się coś w co kiedyś wierzyłem bardzo mocno, że uda się to naprawić, że wybaczę jej, że ułoży się między nami i że rozstaliśmy się w taki, a nie inny sposób.
Kiepski dzień dziś. Bardzo smutny i w sumie nie wiem co ze sobą teraz zrobić.

Jakiś plan na najbliższy czas jest, tylko muszę go wprowadzić w życie. Póki co siedzenie w domu mi nie służy. Najgorsze jest to, że czuję się jakbym był odpowiedzialny za rozpad tego związku. Że to z mojego powodu to wszystko się rozpadło. Że nie zrobiłem czegoś co mogłoby naprawić tego.
Na szczęście mam przebłyski tego, że to nie ja zdradziłem i przy każdej takiej okazji przypominam sobie co mówiła terapeutka, że to "moja" była wybrała taką drogę, kiedy jej zdaniem coś brakowało w związku.
Mam dziwne uczucie, że muszę ją przeprosić za coś.
Póki co towarzyszy mi tylko smutek i brak motywacji do czegokolwiek. Sam nie wiem co mam ze sobą zrobić, jak zmotywować się do działania. Ale chyba lepsze to niż ciągłe złości, nieprzespane noce, podejrzenia, brak zaufania.

W Twoim przypadku powiedzenie ,że nie wchodzi się do tej samej rzeki jest adekwatne.
Dziewczyna miesza Ci w głowie a potajemnie spotyka się z innym.
Jak dalej wyobrażasz sobie ten związek?
Ciągłe sprawdzanie fejsa, tel i wieczne podejrzenia, dawanie szans.? Szkoda się męczyć przede wszystkim psychicznie.

Dziękuję wszystkim za te miłe i te nie miłe słowa. Jakoś te nie miłe bardziej motywują.

Malineczka00 nawet jak będę chciał za coś przeprosić to ona sobie i tak nic z tego nie zrobi, wiec sobie odpuszczę. Od dłuższego czasu cokolwiek bym jej nie powiedział odnośnie naszego "związku" to ona sobie nic z tego nie robiła.
Piszesz, że nie chciała walczyć. Szkoda tylko, że mi tego wprost nie powiedziała.

alexich jakoś wątpię, że się odezwie po takim zakończeniu. Było to naprawdę ostre rozstanie.
Na siłownie wróciłem jakieś dwa tygodnie temu i mam naprawdę wykańczające treningi, po których czuję się świetnie.
Co do ostatniego Twojego zdania to wolałbym raczej zająć się sobą i rozwojem własnej osoby niż gry komputerowe, imprezowanie czy kumpli. Gry komputerowe dawno mi się znudziły, imprezowanie od czasu do czasu może być.
Wiem, że to tylko przykłady i że chodzi o to, że mam czymś zająć czas żeby o tym nie myśleć i nie próbować do niej się odzywać oraz olać jeśli ona się do mnie odezwie  (w co wątpię tym razem).

Powiem tak, z dzisiejszych postów przebija jakaś nadzieja, że masz jednak jakąś świadomość w jakiej wyniszczającej Cię relacji się znajdujesz. To już coś.

Napisałeś takie pozytywne zdanie, że czujesz się "świetnie" po siłowni. To tej siłowni się trzymaj. Tu już wiele razy na forum pisano, że fizyczny wycisk poprawia samopoczucie i ... dodam od siebie, rozjaśnia myślenie.

Uważam, że warto było podjąć terapię nawet dla tych słów terapeutki, które we właściwym czasie dzwonią Ci w uszach. Tego też się trzymaj. I otaczaj się mądrymi ludźmi, którzy Ci pewne dobre dla Ciebie rzeczy pomogą utrwalić "w głowie."

polskipolaku, gros moich postów dotyczy zdrady właśnie, bo i mnie to boleśnie dotknęło, ale to pogrubione przeze mnie zdanie eliminuje mnie z Twojego wątku na chwilę obecną.

To zdanie, które pogrubiłam, mówi samo za siebie, co z Ciebie zrobiła ta relacja ...  Ty jesteś do takich "niemiłych słów" bardzo przyzwyczajony, takimi na co dzień raczyła Cię ta panna, więc to jest język, jaki rozumiesz, jaki do Ciebie przemawia...

Ja akurat nie bardzo mam nastrój pisać Ci tu na przykład, "Ku**a je**na, ale jesteś w ch***ej sytuacji!" Repertuar mojego słownictwa rynsztokowego jest bardzo bogaty, zapewniam Cię, ale ja akurat wyznaję inną filozofię motywowania ludzi do działania. Jednakże rozumiem, że na jednego podziała to, na innego tamto ... Ludzie mają różne "konstrukcje psychologiczne", o czym pisałam na innych wątkach.

Wiesz, co Ci chcę przekazać?... Dlaczego napisałam jeszcze ten post? Aby dać Ci kolejny dowód na to, że ewentualne ciągnięcie tej wyniszczającej relacji ściągnie Cię na samo dno.

Ja tu widzę głębokie, patologiczne uzależnienie od toksycznej osoby. Tak, zgodzę się, syndrom sztokholmski się kłania.

Forum Ci pomoże, wygaduj się, od tego to miejsce m.in. jest i czytaj ostre komentarze jeśli Ci pomagają.
Ale ... nie zaniedbuj fachowej pomocy. To zaszło zbyt daleko. Sam sobie nie poradzisz, korzystaj z tej terapii. To piszę z pełną odpowiedzialnością.

Na jutro jestem zarejestrowany do lekarza ogólnego, więc jutro będę miał skierowanie.
Tak prawdę mówiąc to nawet nie wiem na jaką terapię iść i co powiedzieć takiemu "lekarzowi" jak zaypta "z czym Pan do mnie przychodzi?". Opowiedzieć mu od początku do końca co się stało czy po prostu powiedzieć, że chce dojść do siebie po nieudanym związku?
I lepiej żeby to był facet chyba czy kobieta?
"moja" była chyba myśli, że to była tylko kłótnia, bo pisze do mnie SMSy, że osiągnąłem co chciałem, że pewnie jestem zadowolony z siebie, że teraz się nie odzywam, a później innym mówię, że to przez nią się nie układa, że mam tak robić dalej to na pewno będzie między nami dobrze.
Nic z tego nie rozumiem, nie wiem co chce osiągnąć takimi SMSami. Nie odpisuje jej, nie mam nawet ochoty.
W końcu się wysypiam :-) a to jest duży plus dla mnie
Chociaż chodzę smutny, to jakoś czuję się lepiej, bez tych zmartwień, bez awantur, bez nerwów. Ale cały czas brak mi motywacji do zrobienia wielu rzeczy. Mam nadzieję, że mi przejdzie i smutek i zacznę się cieszyć z życia.

Pozdrawiam wszystkich :-)

Co ty oglądasz   oj nieładnie nie wiedziałem iż są takie filmiki.