czy walczyć o związek, który trwał 2 miesiące - trudny facet - Netkobiety.pl

Aneta, troche tak... ja bym w ogóle nie podjęła takiego rodzaju flirtu

iggam dobre nastawienie, przepraszam że sie wtrącę ale wiedz że myśli o nim będą wracać do Ciebie jak bumerang, będą Cie prześladować jeszcze przez spory kawał czasu. tak jak teraz mnie prześladują myśli o mojej byłej,
też sobie wczoraj wieczorem powiedziałem rano wstanę i będzie lepiej ale wcale nie jest lepiej, dobrze że przynajmniej urlop teraz mam bo w pracy to nie mógłbym się na niczym skupić no a z drugiej strony co z tego urlopu jak trzeba go spędzać samemu.
Zyczę Ci jednak powodzenia i wytrwałości.

Wiem, że reszta forumowiczów już nieco postawiła Ciebie na nogi, ale właśnie przeczytałam cały wątek i postanowiłam, że dodam coś od siebie, w razie, gdybyś potrzebowała jeszcze paru słów, dzięki którym łatwiej będzie Ci przestać myśleć o tym człowieku. Tak jak mówili inni, jemu na Tobie nie zależało i traktował Ciebie jak podbój, który może i mile łechta jego ego, ale nie wywołuje żadnych cieplejszych uczuć. Ja bym się ewakuowała już po tych pierwszych sytuacjach, gdy flirtował z innymi kobietami. ŻADEN facet, któremu naprawdę zależy, nawet NIE WPADŁBY na to, żeby podrywać kogoś poza Tobą - w dodatku w Twoim towarzystwie. To zresztą znaczyło też, że jego zdolności do empatii są zerowe. Moim zdaniem ani trochę wtedy nie przesadziłaś. Co prawda, przewinienia nie były też jakieś ogromne, ale jednak były, a nie powinny. Ciekawa jestem jak pan idealny poczułby się, gdybyś takie dziwne wtrącenia kierowała względem jego kolegów, czy nawet obcych facetów. Pewnie by poczerwieniał z wściekłości, bo jak to tak, jego zdobycz śmiała spojrzeć na kogoś poza nim?

Od takich to tylko uciekać, nieważne jak wiele innych, wartościowych cech mogliby mieć. To jak wadliwy sprzęt. Niby wszystko gra, ale jednak jest ta jedna usterka, która sprawia, że nie funkcjonuje do końca normalnie. Gdyby zmienić go w telefon, idę o zakład, że zamiast doszukiwać się przyczyn tych niedociągnięć, poszłabyś do salonu i powiedziała, że chcesz nową, w pełni sprawną sztukę. Ciesz się więc, że masz to już za sobą, bo to prawdziwe błogosławieństwo, że poświęciłaś mu TYLKO te dwa miesiące, plus teraz ten okres po zerwaniu. Życzę Ci, byś szybko się podniosła, zrozumiała, że znaczysz o wiele więcej niż on czy nawet Ty sama moglibyście przypuszczać i dasz sobie bez niego świetnie radę A on nadal będzie chamem oraz małym chłopcem, skrytym za kurtyną swojej udawanej pewności siebie i arogancji.

Pamiętaj, że z Waszej dwójki to Ty masz większe szanse na szczęście!

Dzięki...
Nie sądziłam, że przydarzy mi się w życiu taka historia.
Byłam przekonana, że na początku mu zależało, a potem ten proces odrzucania i szukania wad przebiegał jakoś tak na poziomie podświadomym.
Teraz już nic nie wiem.
Naprawdę myslicie, że to było od poczatku wielkie kłamstwo?
To on chyba okłąmywał samego siebie, bo wierzył w to, co mówi.
Jego stosunek do mnie zmienił się po tym fochu, tak myślę.

Byłam dziś u psychoterapeutki (pierwszy raz w życiu), ona pyta - czy ja to kupiłam, że on nie wie, czego chce.
E... no ja myslałam ze on właśnie dopiero stwierdził, że jednak nie chce. Bo tego wyznania nie planował i to ja wydusiłam to z niego wtedy.
Gdyby to była gra w kotka i myszkę, to już by zadzwonił i badał, czy nadal jestem zainteresowana, a on urwał kontakt już na stałe.

Tak, to wiele znaczy, bo myślałam, że jestem rozsądna i nie tak strasznie głupia. Tylko z niską samooceną. Zaślepiona, z rozumem w kieszeni, bo tak strasznie chciałam miłości.

Jeśli on siebie oszukiwał i chciał na początku czegoś głębszego, a wyszło jak zawsze, bo go to przerosło, to znaczy, że jest niedojrzały i nie wie, czego chce plus jest chamem, co oczywiste, bo jest zagubionym zakompleksionym narcyzem.

Natomiast, jeśli to WSZYSTKO od początku było z premedytacją, to kompletnie tracę w siebie wiarę, we własny osąd , zdolność postrzegania, no już nie wspomnę o błyskotliwości.

Nie no w obu przypadkach nie wspominam o błyskotliwości.
No i jak tu poprawić poczucie własnej wartości przy takim odkryciu?

taak oldorando, dzięki - ale przyznać trzeba szczerze, że to nie ja wybrnęłam, to on mnie "wybrnął".
Jakby on chciał dalej grać to ja bym w tym tkwiła. Tylko coraz bardziej bym się gimnastykowała, żeby tylko był ze mnie zadowolony. Coraz bardziej bym winiła siebie o wszystko i coraz mniejszą bym miała samoocenę.

A wszystko dlatego, że na początku zakochałam się w iluzji.
To forum dało mi to, że przynajmniej nie płaczę dalej za ta iluzją i mogę iść do przodu, bo wiem że to było toksyczne i nieprawdziwe.

Skoro martwi Cię to, że dałaś sobie tak wyprać mózg, to po prostu postaraj się na przyszłość być ostrożniejsza. Wiem jak możesz się teraz czuć, ponieważ miałam już taką sytuację w życiu, że byłam ślepo zapatrzona w pewnego chłopaka, nie widziałam niczego, nawet jeśli bardzo mnie krzywdził. Ciągle go usprawiedliwiałam, a to niestabilną sytuacją w domu, a to wieloletnią depresją. Byłam zwyczajnie zakochana i... cóż, ogłupiała. Myślałam, że mnie to nie czeka, bo ja to przecież ta rozsądna, ta, która zawsze wszystko analizuje i nie daje się zrobić w bambuko. A jednak dałam. Bo w grę weszły uczucia. Rzecz, której nie da się kontrolować w nas samych. Możemy jedynie starać się kontrolować ich skutki i w porę włączyć w całe przedsięwzięcie nasz rozum. Byle tylko się za bardzo po wszystkim nie obwiniać ani sobie nie ubliżać, bo to nie ma przecież sensu.

Ciężko mi powiedzieć co nim kierowało, ponieważ go nie znam, tak samo jak Ty go nie znasz, przynajmniej nie na tyle, żeby móc go teraz rozgryźć. Równie dobrze mógł robić to od początku z premedytacją, ale też być w jakiś sposób zagubiony. Nie określałabym tego jednak w ten sposób, że PO tej akcji z flirtami mu się nagle odmieniło, a już prędzej, że DZIĘKI niej pokazał Tobie o co jemu chodzi tak naprawdę. Może wiedział to od początku, ale się ukrywał. Może zrozumiał dopiero wtedy i postanowił się wycofać dla dobra ogółu. Wie to tylko on. Ważne jest, że nie chciał stworzyć z Tobą związku i trzymaj się tej myśli, bo ona jest kluczowa. Ty nie zrobiłaś nic złego, naprawdę. A w każdym razie nic poza tym, że próbowałaś robić wszystko pod niego, co było złe i krzywdzące dla Ciebie. Pamiętaj, że nawet jeśli ktoś pokocha osobę, którą przed nim udajemy, to nie pokocha nas. Nie chciałabyś chyba grać do końca życia, prawda? Wierzę w to, że nie i że ta relacja będzie Ci przestrogą, żebyś nigdy dla NIKOGO nie posunęła się do czegoś takiego. Mądra i uczuciowa z Ciebie osoba, pielęgnuj to w sobie i bardziej doceniaj

Tak bo oprócz tego rzeczywiście zaczelam skakać wokol niego i pokazywalam, ze martwie sie, ze cos źle zrozumie z mojego zachowania. Tlumaczylam sie.
Masakra.

Igam- powiem ci z doswiadczenia wlasnego.

Ty szukasz faceta charyzmatycznego, ktory bedzie na tyle silna osobowoscia, ze cie poprowadzi.
( rozumiem, ze z tego powodu " emocjonalnie wtopilas")

Zauwazylam, ze takie osoby w necie, to ludzie, z ktorymi ciezko sie umowic.
" normalny facet" dazy szybko do spotkania/wyjasnienia sobie wzajemnych oczekiwan.

Ten silny, charyzmatyczny, najpierw sprawdza, czy warto sie z toba spotkac.
Najpierw musisz go czyms ujac/zachecic/oczarowac.
On nie leci z hurra optymizmem, na spotkanie z blizej nieznajoma.....on wybiera z kim sie spotyka.

Odnies to do swoich doswiadczen z tym panem. On juz po 2 tygodniach" zadeklarowal" wasz zwiazek.
Wzial cie szturmem, nie wybrzydzajac...
A ciebie to ujelo, jako przejaw stanowczosci i decyzyjnosci.

Wez to pod rozwage na przyszlosc...

Tak- z moich doswiadczen.....

Oldorando, dużo racji. Na pewno wezme pod uwagę to umawiajac sie w przyszłości.
Z drugiej strony, ponieważ odnosisz sie do internetu, są ludzie którzy wola sie spotkać szybko na żywo żeby sie przekonać jaka jest interakcja. Bo nie każdy lubi bez końca 'klikac' po to by po miesiącu sie spotkać i przeżyć rozczarowanie bo sie osoba nie spodoba na żywo.

X nie był z internetu tylko ze wspólnego kręgu. Tu była chemia od samego poczatku. Wziął mnie szturmem tak, to wszystko było szalone, ja mu dalam zaufanie na kredyt, ale głównie dlatego ze moja kolezanka przedstawiła go w samych superlatywach. Że spokojny, w porządku, stały ( wiedziała o tej dziewczynie przez 4 lata)
Wyszło potem ze ona go az tak dobrze nie znała i tez oceniała po pozorach.

Ee.. z tym, że charyzmatyczny facet o silnej osobowości i bardzo pewny siebie czeka ze spotkaniem długo i bada i ogląda i przesłuchuje to się nie mogę zgodzić.
Zazwyczaj taki mężczyzna dąży dość szybko do spotkania - z mojego doświadczenia z kolei

To ja mam tendencję do "badania" i "przebierania", przesłuchiwania zanim się spotkam, bo rzadko mi się chce, a jeśli już się z kimś zdecyduję spotkać, to musi mi się autentycznie chcieć, czyli musi mi się podobać nie tylko wizualnie ale i mentalnie.

A zauważyłam, że pewni siebie faceci, jeśli wstępnie są zainteresowani, resztę chcą obadać odrazu i jak najszybciej już na miejscu

A a propos deklaracji chęci bycia w związku z autorka juz po 2 tyg. (!!) to wali a) albo desperacją b) gościem, który wie jak "dotrzeć" do danej kobiety. Widzi spokojną, o cechach bliższych do żony niż kochanki -to proponuję związek, żeby się poczuła bezpieczniej ..i wtedy heja ! ale już innego pułapu, nie trzeba się tak gimnastykowac, bo ona już cała szczęsliwa i ufa

Ale tak w praktyce to by wychodziło, ze jak cos komuś nie pasuje, to niewarto rozmawiać o tym, wymagać, docierac sie. Tylko wymieniać na lepszy model?

Tak , właśnie tu tkwił mój błąd. Uslyszalam ze jestem w związku i automatycznie zaufalam.

Wiem widzę to... Ze jemu zupełnie nigdy. To juz chyba najbardziej możliwie przedmiotowe potraktowanie.

Może nie chcial wykorzystywac a moze na tyle mu zbrzydlam ze po prostu nie miał ochoty juz na mnie patrzec

Czy dla 2 miesięcy warto się tak zadręczać?nie wyszło to trudno.Nie byliście  ze sobą paru lat, nie byliście małżeństwem ani nawet narzeczeństwem.
Za szybko "wyobraziłaś' sobie dalsza otoczkę związku. A tu trzeba pomału.

Nie powiedzialam, ze charyzmatyczny facet bedzie klikal miesiacami, tylko, ze trzeba czyms go zainteresowac/oczarowac// zeby zaprosil na spotkanie.
Nie rzuca sie do reala tak z marszu, jak niektorzy- im wiecej spotkan, tym lepiej, nadzieja na chemie wieksza...

Tak- tytulem wyjasnienia.

A jesli chodzi o tego konkretnego, to jak by mnie po 2 tyg. Oznajmil ze jestesmy w zwiazku, to by mi wszystkie syreny alarmowe zawyly( wiem, wiem, ze u mnie o to latwo, ale jednak)
I nie z powodu despery, tylko- nie liczy sie z moim zdaniem, jest zaborczy, apodyktyczny, hola, hola...na te frajde, to trzeba zasluzyc!, a moze ja tak z przekory na nie?, co to znaczy " jestesmy" ustalil to z sasiadka?  Zaraz , zaraz...ja mam cos do powiedzenia w tej sprawie. Wyjdz kolego z pokoju, i zobacz czy za drzwiami przypadkiem taktu nie zgubiles.

Tak , mniej wiecej bym pomyslala na takie " jestesmy para" po 2 tyg.

No dobra, wiadomo że taki facet nie jest zdesperowany.
Chodziło mi tylko o to, że wystarczy się wizualnie spodobać i on wtedy CHCE Ciebie poznać i jeśli macie choć 1 wspólny punkt zaczepienia -jakieś zainteresowania dajmy na to- to on jest gotów na kolejny etap w tempie błyskawicznym.

W sumie facet, jak facet. Od reszty wyróżnia go tylko to, że jest przystojny i pewniejszy siebie.

Co do reszty się zgadzam. Związek po 2 tyg. - to zawsze jest coś nie tak z tym, kto proponuje, ale i tym, kto w to idzie

Dlatego chcę ją wybić z tego myślenia bagatelizujac ten jej związek poprzez zwrócenie uwagi na czas. To było 8 tygodni tylko.

A ja znow autorke rozumiem...

Czuje sie tak...szla sobie ulica, widzi, lezy milion $
Milion mowi- jestem twoj!!!
Zabiera ten milion, idzie z nim na zakupy, a w kazdym sklepie jej mowia, ze falszywy...

Przyznacie, ze rozczarowanie spore....

Zaczyna sie zastanawiac o co chodzi, ( co z nia nie tak), ze milion nie sprawdza sie w sklepie.

I ja chce jej pokazac, ze to nie jej wina, i nie od niej zalezy, czy znaleziony milon byl fortuna, czy falszywka.

Fantastyczne porównanie!!

To nie dobrze.Mam na myśli, ze nie było mędzy wami równowagi.

No i popłynęłaś. I pięknie. Nic w tym złego.
Co zyskałaś to Twoje.
A co się nauczyłaś, to wynieś na przyszłość.

ps.
Biczujesz się tak, jakbyś zrobiła coś złego. A tak przecież nie jest.

Dokladnie- kochana!!

Nauka zawsze kosztuje. Ty sie i tak tanio wywinelas....
Glowa do gory, i do przodu!!

Ja ostatnio dochodze do wniosku, ze nic nie dzieje sie bez przyczyny, i nalezy dziekowac rowniez za te zle doswiadczenia.

I JA to mowie!!!!!
JA!!!!!

Nie elle- tylko JA!!!!

( sama sobie nie wierze, ze to napisalam!!!!)

Szybko szybko, róbcie skany ekranu

Rossanka, no właśnie pytałam go po miesiącu - w rozmowie zaraz po fochu, gdy on opowiedzial mi o swoich byłych - co mu sie we mnie podoba - a on stwierdził że miesiąc to za mało, żeby stwierdzić co mu sie podoba, że na razie próbuje zobaczyć co lubie, co nie lubie itp...
zamiast więc wymienić moje dwie zalety, wymienił bez wahania moje wady: strzelam fochy i krzyczę na niego.
Spytałam, czy coś jeszcze. Powiedział że nie. A ten dzień to i tak był początek końca.

On często testował mnie, prowokował. Chciał sprawdzić gdzie są moje granice, jak zareaguję gdy po raz dziesiąty wspomni o biuście koleżanki, że "nie może się skupić i mówi jej - weź Anka zakryj się". Oczywiście grunt bezpieczny - Anka sporo starsza od niego i zajęta, więc nic między nimi na pewno nie mogło być. Ale moją reakcję sprawdzał. Przez kilka rozmów, w których o tym wspominał, zbywalam go bez słowa. Za następnym razem wtrąciłam "o, znowu biust Ani".
I co? Miał gotowy pocisk w moją stronę, gdy doszło do rozmowy po fochu. Flirt? Jaki flirt? Ja się czepiam o wszystko, mam rozwiniętą paranoję - pewnie uważam, że z każdą flirtuje?? Nawet o biust Ani miałam pretensje... poza tym, zanim byliśmy razem, powłóczyłam spojrzeniem za jego kumplem... itp.

I tak, jeśli prześledzisz poprzednie posty, zauważysz że on był tu idolem do podziwiania i wszystko wokół niego.
Jak raz śniły mi się kruszące się zęby i mówię mu "ooo to ktoś bliski umrze??", a on zgaduje: "Ja!"

Oldorando - prawda ale ciężko za takie coś dziękować.
Ja mam raczej "Why? Why bad things happen to good people?"

:D

The same, the same:)

Iga- bo podziekowania przychodza z czasem.

Zalozmy, ze za dwa lata poznasz nastepnego takiego. I sie nie wkrecisz.
Wkreci sie inna dziewczyna, a ty jej bedziesz perswadowac, ze nie warto.
Pomyslisz sobie: jak dobrze, ze ja mam to w tyle!!!

I jeszcze dodam, że ta zmiana w jego zachowaniu to ewidentnie wynik tego, że w pewnym momencie zakwalifikował Ciebie jako niżej w hierarchii, czyli Ty byłaś Pragnienie w tej relacji

Zawsze wtedy i tylko wtedy, gdy mamy wątpliwości co do atrakcyjności partnera na jakims poziomie - zaczyna się testowanie, czy to kobieta czy facet, nieważne -wszyscy to robimy.
Tam gdzie testowanie, tam wątpliwości.

Im więcej "oblanych" testów, tym mniejsza wartość..itd.

Inna sprawa, że testy świadczą o niedopasowaniu -tzn. potrzeba ich robienia zbyt często. Bo przecież kiedy kogoś testuję, to nie mam do niego wielkiego szacunku -pokazuję mu, że to on/ona ma mi coś pokazać, udowodnić, że warto inwestowac w nią, w relację.
Słaby punkt startowy.

takie zauważalne testowanie zaczęło się po pierwszym spięciu o flirt.
Mówię ze od początku czułam, że prowadzi w swojej głowie zeszycik moich plusów i minusów.

Iggam, poczytaj sobie ten wątek: http://www.netkobiety.pl/t81115.html
Złapiesz perspektywę.

Słuszna uwaga Elle..