Już 4 miesiąc nie jesteśmy para a ja nadal walcze czy warto??

ja mam tego rodzaju problem ze próbuje o nim nie myśleć starać się odciąć od tego co było ale nie umiem, bardzo tęsknie za nim i są momenty gdy czuje się świetnie ale za parę chwilę już płaczę, jego głos mnie tylko uspokaja, ale wiem ze teraz już nie będzie tak jak bym chciała... ma inną a to bardzo boli
czuje jak bym siebie samą oszukiwała wmawiając sobie ze wszytko jest okej, bo nie jest... z innym tak się nie czuje, nie ważne co by robił ale tak nie jest jak z nim ;(
PS uwierz ze jeśli zacznie układać sobie życie to będzie ciężko i będziesz czuła ze ty musisz a to jest wtedy jeszcze większy ból
życie nadzieją jest okropne ale to nie jest lepsze... wogole rozstanie to tragedia

mój też mówi ze mu żal bo nikt nie stworzy mu takiej rodziny jak ja bym mogła...
może on po prostu czuje ze nie mógł inaczej a że to krzywda dla Ciebie, faceci są dziwni, prości jak konstrukcja cepa, ale dla nas za prości..

Marvie co nie warto??czekać?? zawsze czekałam...i wracał...może dlatego znów czekam...bo mnie do tego przyzwyczaił...
Dziewczyny pomózcie mi rozszyfrować jego opis...
"Mam bardzo pozytywne podejście do życia.Nie zanoszę natomiast większości jego użytkowników."

on i pozytywne podejście??Nigdy...za dobrze go znam...pomocy??nie mogłam zasnąc cała noc

Kami jaki pomysł??Śmiałam się ze znajomymi cała noc....a jednak w głowe wwiercał mi się ten opis jak śruba....

Nie chciałabym wtrącać się w jego związek jeśli byłby z kimś...to było by wredne i szczeniackie z mojej strony.Ale dzisiaj straciłam na dzieje...śmierc jest spokojna i łatwa...życie jest trudniejsze...a ja już nie mam siły na przeszkody i kłody rzucane i pod nogi....mam dośc..pasuje...

Jego opis byl ściągniety z basha....a ja nie wytrzymałam i napisałam mu wiadomośc na gadu..=.= jestem głupsza niz myslałam..mogłam to po prostu olac...za dwa dni minie tydzien jak się nie odzywa a ja juz nie moge wytrzymać..myslicie że przestał kochac skoro zachowywał się dośc czule i z uczuciem kiedy byliśmy sami?To że całował w czoło kiedy wiedział że zaraz się rozpłacze i głaskał bym się uspokoiła.Kiedy tulił do siebie bym nie osuwała się gdy płakał.Kiedy zasypiał wtulony we mnie a kiedy wyszłam szukał mnie reka obok siebie??nie rozumiem go...po prostu nie rozumiem...Nie byliśmy razem a on szukał czułości i uczucia w moich oczach...po co mu to??co??po co?

Wiesz my etż mieliśmy pare rozejść...na poczatku nawet nie dochodziły za bardzo do skutku ponieważ rzucaliśmy się sobie w ramionach po słowach to koniec...wiec to się raczej nie liczy takie rozejście się na tydzień czy miesiąc miało miejsce tylko 3 razy...przez nasze 3 lata związku..a teraz to już 6 miesiąc

Miałam problemy.Kłótnia z matką.Zaraz zmieniłam na wylewający żal opis na gadu gadu.I wtedy zaczęło sie dzwonienie do mnie, do kumpeli do jej brata...co się ze mną dzieje czemu nie odbieram.Co chwile na wysleietlaczu wyswietlał się jego numer.Nie wytrzymałam i napisałam mu esa. "Nie musisz się przesadnie martwic.Ta sprawa nie dotyczy Ciebie.Pa" myslicie że dobrze zrobiłam?Może miałam to olac i się nie odzywać w ogóle.

Widzisz chce go wziąć na przetrzymanie.Może kiedy naprawdę mnie straci to zatęskni...i zechce wrócic...może zrozumie że to to..nie wiem...

Czas jest moim najwiekszym wrogiem, moim najlepszym przyjacielem..

ja bym mu nie dawała czasu(to jest tylko moje zdanie) bo uważm ze ktoś kto kocha jest pewny tej miłości. wydaje mi sie ze teraz stworzyłaś mur ktory,on nawet nie ma zamiaru przebić. Ja bym sie z nim spotkała, porozmawiała, dała wszystko na jedną karte. napewno bym nie prosiła, nie płakała, chciałabym wiedziec na czym stoje. jesli nie chciałby ze mna być,przepłakałbym długie dni, ale i dla mnie zaświeciło by słońce. dla mnie szkoda jest zycia na czekanie, szkoda mi zycia dla kogoś kto sie zastanawia czy mnie kocha. Ty zrobisz jak chcesz, ale czy nie zaczeła cie meczyc cala ta sytuacja?

Kiedy zobaczy że cie stracił i bedzie chciał wrócił, moze nie wrócić, mezczyzni sa dziwni. moze nie wrócic tylko dlatego ze bedzie myslal,ze w twoim zyciu nie ma juz miejsca dla niego. czasami czas bardzo oddala ludzi od siebie,..i pozniej jest trudniej rozmawiac..

Kakyuu, ja za swoim tęsknie ale z dnia na dzień przekonuje się jakim jest kretynem chodź gdy jesteśmy razem to bardzo sie o mnie troszczy... ale cóż jakoś żyje mam z nim kontakt pokazuje mu co stracił, i chodź nadziei nie tracę to mijam na swojej drodze nieziemskich facetów, ale niestety nie mam możliwości na coś więcej od jakiegoś czasu zaczęłam 3 razy bardziej tęsknić za bliskością i tego typu rzeczami trzymaj się, będzie jeszcze dobrze:)

Kakyuu, Dziewczyny, przeczytałam wszystko, co tu napisałyście. Chyba nie dziwi też, że jestem w podobnej sytuacji... Wyprowadziłam się od niego półtora tygodnia temu. Ach, ale okoliczności mojej sytuacji opiszę jeszcze jakoś przy okazji.
Nie radzę sobie. Koc na głowie, nawet dwa. Coraz gorzej mi, łzy, płacze, czarne dziury. Z dnia na dzień tracę nadzieję, że to tylko chwilowe, przejściowe, jak zawsze. Bo kilka razy tak było, tylko po tygodniu wszystko wracało na stare tory. Tym razem to ja odeszłam... Ale jakoś "Nikt" nie prosi mnie, bym wróciła...
Ale ja nie o tym chciałam. Któraś z Was wspomniała o książce "Dlaczego meżczyźni kochają zołzy?". O ironio, wczoraj w pociągu dziewczyna obok mnie właśnie ją czytała... Znaki jakieś. Ściągnęłam ją dziś z netu, przed chwilą, w pdf. Zamierzam natychmiast zabrać się za lekturę, bo coś mi sie wydaje, że też wpadłam w syndrom dobroci, za wielkiej łaski, zbyt intensywnego myślenia nie do końca o sobie samej. Dlatego jeżeli któraś z Was chce, to ja bardzo chętnie ją Wam prześlę. Może to nielegalny kolportaż, ale jeśli tylko którejś z Was / nas ma pomóc, to narażę się
Buzi.

Daj sobie spokój, stać Cię na kogoś bardziej wartościowego. Dlaczego masz się przed nim poniżać? To tylko facet ale wiem, serce nie sługa a szkoda.

Kakyuu wiem co czujesz, ja ze sowim nie mam prawie kontaktu, afiszuje się z nowa a ja czuje się odarta z życia ;( i też nie umiem tak zyć

Najlepszym (i jedynym) lekarstwem na faceta jest......inny facet. Mi też sie wydawało, że swojego kocham ponad zycie, mimo, że zerwaliśmy. Uzalam sie nad sobą, w glowie mialam tragiczne mysli typu: straciłam najlepszego faceta na świecie, w zyciu nie spotkam lepszego'', a wystarczyło.....ogarnąc się, wziąść za siebie i zaromansować!!! Spotkalam innego faceta i stuknęłam sie w głowę.....jak to możliwe, że ja w ogóle byłam zakochana w tak nieodpowiedniej osobie dla mnie!! )))

"On mi zarzuca że trzymała go za krótko"
"czułam się jak bym umierała  kiedy mówił nie pasujemy Do sibie"

Kami90, Kakyuu- znam te slowa bardzo dobrze. Uwierzcie mi, że na to co mówi Wasz facet wpływ mają koledzy. Jesteście młodzi. Facet, który jest w dłuższym związku z czasem zazdrosci swoim wolnym kolegom, którzy wymieniają się przeżyciamy z ostatnich imprez, jakie i ile panienek poderwali i co robili. Faceci bardzo późno dorastają. Nie wiem w jakim wieku facet dorasta do tego żeby miec rodzine i stabilne życie.
Mój mąż ma 30 lat, mamy dziecko, a czasami zachowuje sie jak nastolatek. Zapomina sie, chciałby imprezowac jak jego koledzy, którzy nie mają dziewczyn i mieszkają jeszcze z mamusiami. Głowa do góry dziewczyny. Trzymam kciuki za pozytywne rozwiązanie sprawy.
A i jeszcze jedno. Moj mąż- wtedy bylismy tylko parą- podpadł. Ja poszlam do fryzjera, kupilam nowy ciuch i poszłam z kumpelami na impreze. Wlaściwie to on mnie zawiozł a sam pojechał na noc do pracy. Widziały byscie jaką miał mine...myslałam że go skreci z zazdrosci:)

Bardzo współczuje. Pamiętaj aby zacząć myśleć o sobie. Jestes duzo młodsza ode mnie i mogę Ci powiedzieć, że młodzi panowie potrzebują duuużo więcej czasu na poważne traktowanie czegoś, co się związkiem nazywa. Panowie lubią zmiany.
Wiem, że jak zobaczysz go z inną serce będzie Ci pękać. Ale to z czasem minie. Długie związki często prowadzą do rozstań- szczególnie takie które zaczęły sie wcześnie(mam na mysli wiek).

Pozdrawiam

Dziewczyno weź się w garść!
Czy Ty naprawdę chcesz zejść z tego świata dlatego, że facet Cię zostawił?
Przecież to nic nie da. Musisz się wybić z tego dna, o ktorym piszesz.
Co robisz na codzień, uczysz sie, pracujesz? Postaraj się więcej czasu spędzać z koleżankami.
Może jakaś pomoc psychologiczna? Myślałaś o tym? Pomyśl, co czulaby Twoja mama, która Cię urodziła. Wychowywała, tak żebyś wyrosła na piękną i mądrą dziewczynę. Ja mam dziecko i wiem, że umarłabym z rozpaczy gdyby zrobiło to o czym piszesz.
Zastanów się czy on wart był Twojej miłości. Uwierz, czas leczy rany. Jeżeli on był Twoja prawdziwa miłością zawsze będziesz go kochała, ale z czasem ta milość bedzie tak głęboko, że znajdzie sie miejsce dla tego, który pokocha Ciebie tak mocno jak Ty tą swoją pierwszą miłość.

Nie byłabym pewna czy udało by Ci się go zatrzymać.  Niestety faceci są już tak zbudowani (umysłowo), że jak postanowią to nie ma zmiłuj się. My kobiety jesteśmy wrażliwe i niestety z jakimkolwiek niepowodzeniem nie damy rady bez łez, dołków, itd...
Wydaje się nam, że Świat jest przeciwko nam, że nie ma sensu żyć. Faceci niestety mają inne podejście. Coś się kończy a coś się zaczyna. Skoro tak szybko, po rozstaniu z Tobą tuliłsię w ramionach innej to chyba nie był Ciebie wart.
A ile lat miał ten Twój były? Masz dopiero 21 lat, świat stoi przed Tobą otworem. Za jakiś czas zobaczysz, że łzy, rozpacz itd nie miały sensu. Być może już niedługo stwierdzisz, że to nie była miłość tylko przyzwyczajenie, a może strach przed byciem singlem...?
Są mężczyźni, ktorzy reagują jak kobiety- np. płaczą.
Znalam takiego jednego Grzegorza. Znalazł dziewczynę, zamieszkali razem. Pewnego pięknego dnia dziewczyna wstała, spakowała się i poprostu wyszła.
Jak z nim rozmawiałam popłakał sie jak dziecko...mi taki typ faceta niestety nie leży, ale taki jak ten Twój były też nie.
Trzymam za Ciebie kciuki, bądź dzielna i przede wszystkim silna. Masz czas na prawdziwą miłość. Uwierz mi!!!

Witam Cię Kakyuu
Wiesz co jest najgorsze? Proszenie, błaganie, płakanie facetowi do ucha. Mam nadzieję, że za jakiś czas nie powie Ci, że poniżałaś się w ten sposób, brałaś go na litość.
Chciałabyś, żeby po roku poprosił Cie o zaczęscie wszystkiego od początku? Ja chyba wolałabym tego uniknąć mając na uwadze, że chłopak był w między czasie w związku z inną.
A skoro robi już tajemnicę przed nową panią to nie świadczy o nim nic dobrego

ok ale zastanow sie czy to nie jest przedluzanie agonii.lepiej chyba zapomniec,odciac sie i moze za jakis czas porozmawiac o znajomosci kiedy juz emocji nie bedzie.

Chciałbym by ktoś mnie tak pokochał...

powiem ci tak kobietko
Nie mozecie byc razem bo moze ma inna, bo moze ktos mu grozi>w dzisiejszych czasach to wszystko sie moze zdarzyc
Albo boi sie o wasz zwiazek
Tylko jedno co moze wam pomoc to szczera rozmowa
Musi ci powiedziec dlaczego nie moze zz ta byc?
Musisz go przypiac do muru i skonczyc ten problem
Ty sie meczysz, on sie meczy po co?
Pozniej najlepiej jak byscie poszli na bezpplatna terapie malzenska ,bo widze ze nie mozecie soie sami dac rady .
To nic  zlego ,poprostu ktos wam pomoze rozwiazac wasz problem:)
Bedziecie sie kochac,kochac i kochac
Zyc dlugo i szczesliwie )))))))))))))))))))))))))))

Kakyuu, powiem Ci ze mój mówił to samo o naszym rozstaniu i wiesz, czasem trzeba złożyć broń to czasem lepsza metoda pod każdym względem, ja to zrobiłam... bo nie mam siły walczyć z jego nową sympatią... i nie odzywam sie bo po co, co ja zdziałam, czasem pogadam jak z kumplem uronię łzę popłaczę w miejscu pierwszej randki i wracam do życia...
nie mówię ci co zrobić, ale czasem trzeba się poddać... bo jesli ma byc Twój to wróci bez starań twoich bo to facet ma sie starać... a jesli to nie ten to kto inny da Ci prawdziwe szczęście bo nie zasługujesz na łzy, jak każda z nas...
powodzenia, miłosc nie minie ale możesz znów żyć... nawet musisz

Mi ostatnio kobieta zaproponowała żebyśmy byli razem dopóki sobie kogoś nie znajdziemy. Nie wiem co jej odwalilo. Ona chce sie rozejść a ja nie i tak mamy trwać do świąt moze się coś jej odmieni ale myślę że nie warto zostać przy kimś takim. No ale jak kochasz to walcz choć myślę żę to zdecydowanie za długo.

cóż...macie racje...chce walczyć ale teraz jestem już bezsilna...nie moge zrobić nic więcej jak być.Może kiedyś przyzwyczaję się do myśli że to już minęło...ale moje uczucie pozostanie...tego jestem pewna.Zę nigdy nie przestane go kochac...że jest kims cudownym kto wniósł w moje zycie chociaż kawałek szczęścia...czas pogodzić się z rzeczywistościa a nie zyć tylko złudzeniami i nie kierowac się tylko nadzieja którą mam w sercu...musze podporządkowac serce rozumowi...

No cóż..mam..moje uczucie już trwa 3 i pół roku...i będzie trwało...obiecuje że napisze za poł roku jak się czuje...narazie jednak chciałabym nadal wylewac tutaj żale bo jakoś mi łatwiej jak wiem że mam Was...dziekuje Wam z całego serca...

Nie chce już robic głupot...chce się wziąśc w garsć...ruszyć z kopyta i wziąść się za to co ważne..za nauke za siebie...a o nim nie myslec non stop...ale chociaż zminimalizować to jak się da....nie rozmyślac co robią lub gdzie są...to ich życie..a ja mam swoje...

stram się staram...ale sny mi nie ułatwiają..widze ich w erotycznych sytuacjach, widze jak się obejmują i budzę się niespokojna i zapłakana..nie wiem co robić...jednak nie moge się załamac..obiecałam jego mamie...kiedy wychodziłam przytuliła mnie mówiąc "Do zobaczenia..bo zobaczymy się...będzie dobrze...ułoży się..." usmiechnęłam się ale kiedy tylko wyszłam westchnęłam cięzko i minęłam ulotne wspomnienie nas obejmujących się na ich schodach po raz pierwszy...
cóż...kolejny dzien...kolejne mysli kolejne chwile w których dowieduje się że moja wiara w powrót umiera....miłośc z dnia na dzien rosnie...wspomnienia odzywają...lzy leją się mimo usmiechu na twarzy...płacze jak panienki na starych filmach by po chwili uśmiechnąc się przez łzy do wspomnienia...jednak wiem...moje serce coraz bardziej odbiera bodźce od rozumu że on już nie chce...że to już nie wróci a moje wspomnienia pozostana tylko dobrymi wspomnieniami dla mnie....tylko dla mnie ;(

cóż....poranki są cięzkie..kiedy otwieram oczy uświadamiając sobie że czeka mnie kolejny dzień.Po snach w których przewijają się sceny wyciskające mi łzy nawet przez sen troche ruchu, śniadanie..pare mysli i wbijam się w rytm dnia starając się o nim nie myślec.Jednak przychodzi moment w którym przystaje w tym wyścigu i wtedy znów wszystko wraca a ja muszę zacisnąć zęby by się nie rozklejać.Wraca wspomnienie snu..wraca wwiercająca się myśl że oni sa teraz razem...wtedy wiem że musze się zatrzymać..pozbierać w sobie i zyje sobie dalej.Staram się nie siedzieć sama.Ktoś zawsze jest obok..przyjaciółka, mama, kuzyn...ale kiedy kładę się do łóżka i czekam aż przyjdą męczące sny puszczam tame swoich emocji i pozwalam łzom płynąć niezahamowanie do momentu w którym moje ciało znajdzie ukojenie i otuli mnie sen.I tak w kołko...sa momenty w których na mojej twarzy przez kilka godzin gości uśmiech,ale wiem że przyjdzie moment w którym moje usta zacisną się w cienką linie a oczy zabłysną łzami..staram się unikać tych sytuacji.Niestety nie zawsze się da...masa wspomnien związana z masą różnych miejsc dopada mnie jak orzeł swoją ofiarę i przydusza do ziemi tak że czasem cięzko mi sie wyrwac by żyć dalej bez świadomości swojej samotności.Nie wiem jak to będzie bo z dnia na dzien jest mi trudniej..coraz bliżej świat...sylwestra....dni które spędzaliśmy razem w radości i miłej atmosferze...teraz zostanę sama...boje się...boje się tego czasu okropnie...szczegolnie że w przyszłym tygodniu czeka mnie zabieg dość ryzykowny dla mojej płodności będzie przy mnie tylko telefon..moi rodzice nie wiedzą...nie chce martwic mamy...przyjaciółka w szpitalu z grypą...zostałam sama....

Widzisz wiem na czym polega tęsknota bo pomimo młodego wieku wiem już co nieco o tych sprawach...M. nie był moim pierwszym partnerem...o innych zapominałam w mgnieniu oka...miesiąc i stałam pewnie na nogach z uśmiechem na twarzy pokazując im co stracili...a teraz chce walczyć chociaż by miała się polać krew...TA tęsknota jest inna niż wszystkie bo jest spowodowana prawdziwym i szczerym uczuciem które na poczatku mnie przytłaczało...może dlatego nasz związek się rozpadł..bałam się tego że kocham...że kocham na prawdę...szczerze i nieprzerwanie...ta tęsknota będzie we mnie tkwiła do końca mojego nędznego żywota bo moje serce nie odrzuci tej miłości...chociaż będzie ona bolesna,pełna cierpienia...nie chce wiązać się z nikim bo wiem że będe nieszczęśnika oszukiwała...nie potrafię juz pokochać...moje kochanie jest już niestety ulokowane..może pozwolę się adorować, obdarzyć uczuciem..ale nigdy go już nie odwzajemnię.Nie chce...boje się...

Cóż...on potrafił to zrobić po pół roku...pokochać...ale widocznie nie kochał mnie szczerze...jakoś się z tym pogodziłam...narazie musze się zająć swoimi sprawami..a co do zabiegu to wole bym wiedziała o nim tylko ja i przyjaciółka...

Ja gdzieś tam w głębi serduszka wierze że wrócimy do siebie...że potrzebujemy czasu...ale widze że on jest szczęsliwy z tą dziewczyną wiec nie ingeruje w to chciaż jest mi cięzko....:(