seksualność mężczyzny - kilka prawd

Smaczne to nie jest na pewno, co do dojrzałości to se można eseje pisać.
Rozkminy moralne zdrad można znaleźć w hurtowych ilościach w dziale ''zdrada, rozwód''...
Tu rozpatrujemy sprawę w kontekście seksualności, czyli piszemy o faktach, nie wnikając w kwalifikację etyczną.
A fakty są takie, że zdrady w związkach są (świerzbią mnie paluchy, by napisać ''powszechne'', ale nie..) bardzo częste.
Rozbrajają mnie infantylne mądrości w stylu ''każda zdrada ujrzy światło dzienne'' ; ''nie można zbudować szczęścia na kłamstwie'' itp.
No niestety- można, a zdrady przeważnie nie wychodzą.Taka jest rzeczywistość.
Nikt zdrowy psychicznie się skokiem w bok nie chwali, nawet przed najbardziej zaufanymi ludźmi, bo i po co.

Rockfor pozytywnie mnie zaskakujesz, ha ha.
Tak, ludzie obojga płci mają kobiece i męskie cechy w różnych proporcjach.
Fajnie, że ktoś tu o tym wspomniał i był to facet, najs.
Trzeba dążyć do równowagi w wielu aspektach życia (przynajmniej ja to robię), a jednym z nich jest osobowość androgyniczna.

wikipedia.

Bóg przekracza podziały i ludzki dualizm ? na tym zasadza się jego boskość.

Taki tam temacik.

A czy to temat o zdradzie? ^^' Ale jak bardzo chcesz, to do zdrady FIZYCZNEJ (o emocjonalnej to oni niewiele wiedzą, więc "chęć na cukierek" nie jest dla nich niczym szczególnym, błahostka taka) największe skłonności mają "męscy" faceci, szczególnie ci z wybujałym ego, które blokuje wzrost świadomości.
Na skłonności do zdrady/jej braku składa się wiele cech charakteru/innych, ale niektórzy chcą tutaj TYLKO tłumaczyć owe skłonności seksualnością i popędem, który charakteryzuje głównie tych samców z wysokim poziomem testosteronu/zaburzeniami typu seksoholizm.

Nawet kobiecy mężczyzna może mieć skłonności do zdrady, ale przede wszystkim emocjonalnej, bo on potrzebuje przede wszystkim UCZUĆ, emocji, a kiedy będzie ich mało/słabej jakości w jego związku... ;D

Na koniec dodam, że ludzie mogą się zmieniać i dążyć do równowagi (androgynia). Tylko tutaj trzeba wiary, mobilizacji, wielu poświęceń, wiedzy itd.

To, że większość opinii była kobiecych to wcale za wiele nie zmienia - nie skreśla ich zdania. Zresztą nic dziwnego bo jest kobiece forum Mówisz tak jak byś nigdy na oczy faceta nie widziałaś i nie możesz nic na jego temat powiedzieć. Każda osoba buduje swoje zdanie na własnym spostrzeżeniu, wiedzy, doświadczeniu itp. - jedne mniej lub bardziej trafne.

Czy jeżeli lekarzem urologiem jest kobieta, to automatycznie jej to ujmuje wiedzy i stawia w przegranej pozycji w stosunku do pacjentów męskiej płci, bo nie zna się na przyrodzeniu? Śmiem wątpić w to

Czy mężczyznom nie wolno pełnić z tego względu zawodu lekarza ginekologa? Wręcz jest ich całkiem sporo

Dla Ciebie to powodem nie jest, dla innych tak.
Dla mnie człowiek, który ślubuje "miłość, wierność i uczciwość" a postępuje na odwrót jest niewiele wart, bo nie słowa się liczą a czyny.
Co innego, gdy ludzie się wiążą i oboje akceptują fakt ewentualnej zdrady a co innego gdy mydlą sobie oczy a na boku prowadzą drugie życie.

karolcia_38...No to już druga na tym forum kobieta, która ma jakieś pojecie o mężczyznach...
Będzie następna..?

może od początku. to że rozumiem o czym piszą mężczyźni w tym wątku wynika z tego że takie właśnie mam doświadczenia. poza tym nie spinam się zbytnio gdy poruszana jest kwestia zdrady bo nie jest to dla mnie koniec świata. mam nieco inne podejście do tematu niż no powiedzmy "większość" kobiet.  do tego dochodziłam latami zdobywając wiedzę zarówno wynikającą z doświadczanych sytuacji jak pogłębiając wiedzę czytając książki uczestnicząc w warsztatach czy wykładach o miłości między kobietą a mężczyzną na świecie. ot taka kompilacja. na domiar "złego" dość dużo osób w moim otoczeniu ma "za skórą" "niemoralne uczynki". powodów jest tysiące. czasami słabość, czasami poszukiwanie siebie, czasami zagubienie no generalnie ludzie są kolorowi pełni sprzeczności. nie oceniam nikogo bo każdy ten krzyż nosić musi sam. zdrada tak naprawdę według mnie najbardziej uderza w osobę która zdradza bo tak naprawdę zdradza ona siebie.  poza tym to że mężczyźni nie ślepną ani nie głuchną nie oznacza że nie mają wolnej woli czy moralności zwyczajowo przyjętej. to niczemu nie przeszkadza. tylko kobiety mają tendencję do wkładania w usta facetów własnych przekonań i frazesów dotyczących miłości. nie widząc czy też nie chcąc widzieć rzeczywistości taka jaka ona jest nie spowodujemy że ona będzie inna. no proszę was weźcie poczytajcie to forum i wyciągnijcie wnioski. toć tu można namalować niemalże konkretny obraz. ona porządna poukładana wie co i jak moralność na baczność dzieci wypieszczone i miłość po grób.... i on. tu zakres już nam się nieco poszerza.... pije, czasami uderzy, lata za kobietami ma liczne romance wersja hard....... wersja light... chowa komórkę, jest nieobecny, jest chamski awanturuje się, nie zajmuje dziećmi, w ogóle w zasadzie zapomniał że ma żonę za to odzyskuje wzrok na widok pięknej cycatej blondynki/brunetki lub odzyskuje wigor jak kumpel przyjdzie i na browara zabierze lub nagle tajemniczo "zakochany" w porno etc.... mój mąż wielokrotnie mi powtarzał że mężczyźni nie lubią rozmawiać. on nie lubił rozmawiać ale ze MNĄ. bo nagle na imprezach gęba mu się nie zamykała. baaaa nawet doradzał żonie kolegi jak ma postępować bo miała z nim problem. gdy ja rozpoczynałam rozmowę o emocjach zaraz miałam na głowę wylany kubeł pomyji. wielokrotnie powtarzał że nie lubi czułości a dzieci potrafił godzinami tarmosić przytulać i głaskać z miłości. teraz wiem że nie ważne jak bym się zachowywała to i tak nic by z tego nie wyszło. chyba że zamieniłabym się w zombii (co notabene w końcu nastąpiło). miał mnie serdecznie dość bo jak już wspomniałam jestem wymagająca. a do szału go doprowadzały moje konfrontacje bo ja nie odpuszczałam. pomimo że przez lata próbował mi robić pranie mózgu tekstami że "wszystkiego mieć nie można", "jesteś pierdoloną księżniczką" itp. ja się nie poddałam i szukałam sposobów na to by mieć z nim "powinowactwo dusz" byśmy rozumieli się "bez słów" by czuć go na głębszym poziomie. sama z siebie starałam dawać się tyle ile potrafiłam. na tamten czas jeszcze żyłam w złudnym przeświadczeniu że jeśli zmienię siebie nad sobą popracuję (terapia) to zmienię tym samym jego relację ze mną. czyli chciałam od siebie zacząć. i tak trwałam ponad 7 lat. oszukiwałam siebie całe 12 lat.

i teraz do konkretów. to czego wymagam jest mi potrzebne w związku żaden mężczyzna nie jest mi w stanie dać. i to  nie dotyczy tylko mojego męża. mój ostatni partner był w swoich poglądach klonem mojego byłego męża pomimo iż był diametralnie inny. a na koniec okazało się że facet oszukiwał mnie całe 4 lata. przegadałam z nim chyba miliony godzin i to nic nie zmieniło. po prostu nie umiał nie miał tego w sobie czego ja potrzebowałam a ubierał to w głupie gadki "nie można mieć wszystkiego" itp. no ale żeby to zrozumieć trzeba doświadczyć pełnego zaspokojenia bez kompromisów. wówczas widzi się te zasadnicze różnice. zresztą moje koleżanki czy przyjaciółki choć są w 100% hetero często patrzą na mnie i moją partnerkę z uśmiechem bo widzą że my porozumiewamy się niemalże telepatycznie widzą to nasze zaangażowanie ehhh.. tą miłość i chęć dzielenia się nią bez wstydu czy zahamowania i bywa że komentuje no "zazdroszczę". i choć nie mogłaby być z kobietą to chciałaby by jej mąż też chciał tyle z nią rozmawiać by czytał jej w myślach by był tak czuły delikatny namiętny odgadywał jej myśli by rozumiał jej język ciała znał fizyczność czułe miejsca etc. czyli chciałyby MIEĆ WSZYSTKO. oczywiście nie oznacza że są wielce nieszczęśliwe ale pewne potrzeby są zmuszone realizować poza związkiem. ja mam to wszystko NA MIEJSCU. z mężczyzną byłoby to nierealne bo ma inną konstrukcję psychiczną.

natomiast "zabijanie" siebie z powodu zdrady jest dla mnie jakiś kosmicznym nieporozumieniem. jak to możliwe że wartościowe niezależne kobiety aż tak siebie nie szanują by powierzyc własne zycie drugiemu człowiekowi bez względu kim on dla nich jest.

Urok tych wszystkich typów jest taki, że są one uwarunkowaną kulturowo naroślą na rdzennej seksualności, którą bazowo wszyscy mają taką samą.
Kwestia na ile udało się tę naturę przykryć i zagłuszyć wychowaniem, religią i innymi takimi.
Przy odpowiednich ''bodźcach'' zewnętrznych całe to opakowanie się rozlatuje i wracamy do punktu wyjścia.

Wystarczy deczko zmysłu obserwacyjnego.Jak zachowują się ludzie w warunkach skrajnie odmiennych od typowych.Jak modyfikują się zachowania na przykład żołnierzy na wojnie, albo ludzi w obozach koncentracyjnych, gdy dotychczasowe ramy kulturowe ich nie obowiązują.
Czy- banalna rzecz- emigranci pewni swej anonimowości.

wątek jest o seksualności nie o zabijaniu, więc mowa o zachowaniach seksualnych...które w wykonaniu żołnierzy frontowych nieco różnią się od tego, co prezentowali siedząc w domach...
   Co do tego, jak ''powinna'' się zachowywać kobieta w naszej kulturze.Oczywiście też w kontekście seksualnym.Seks bez ślubu jest aktualnie ''dobry''.
Dwieście lat temu był równoznaczny dzisiejszej zdradzie.Wszystko jest względne, wszystko ustalone.W tej materii nie ma rzeczy dobrych i złych obiektywnie.Dobre jest to, co ktoś ma kaprys za dobre uznać.

To napiszę teraz o więzieniu, ok? Skoro piszemy o zachowaniach w warunkach ekstremalnych.

W więzieniu brakuje ci..., najbardziej brakuje ich samcom, którzy mają wysoki poziom testosteronu, nie potrzebują emocjonalnych uniesień, nie trzeba im uczuć, aby odbyć stosunek, czyli samcom "męskim".
I co ci panowie robią? Gwałcą tych słabszych fizycznie współwięźniów, ale też tych, w których widzą poniekąd "kobiece" cechy. (Nie wspominam już o gwałconych pedofilach i gwałcicielach, bo to inna sprawa.) Napisałabym dosadniej, co im robią, ale jesteśmy na publicznym forum.
Oni nie są gejami, ale w warunkach ekstremalnych zachowują się tak, jakby nimi byli.
A to, że właśnie podobni więźniom (warunki ekstremalne) żołnierze wiedząc, że mogą zginąć... korzystali z życia, to wcale mnie nie dziwi. Ale jestem przekonana, że nie wszyscy "jak jeden mąż" (ironia) się tak zachowywali.

Seks bez ślubu jest według KK zły, a żyjemy w Polsce, gdzie dominuje katolicyzm.
Po prostu ludzi to już nie dziwi, kiedy ciągle się słyszy o jakichś chorych/dziwnych akcjach: molestowaniu, gwałtach, orgiach itd.

Jeszcze zależy, kto patrzy.

Jak facet spogląda na kogoś atrakcyjnego - po to ma oczy.
Aczkolwiek bawią mnie te komentarze w stylu "faceci są z Marsa/faceci tak mają/facet ma być twardy/facet to i tamto, i siamto". Ojej, to takie zabawne... stereotypy. ;p

Wiele kobiet, które wiążą się z panami, co lampią się na inne laski, komentują, a nawet fantazjują itd. - często potem karzą tego konkretnego faceta, karzą za jego seksualność (po co się z takim wiązała?) - krzyczą, obrażają, wyzywają od najgorszych, wyrzucają z łóżka itd. I to jest akurat fatalne posunięcie. ;p Taka panna nie akceptuje go w pełni, a on to podświadomie odbiera. I czuje się odrzucony. ;p

I w drugą stronę też to działa, czyli np. stereotyp, że baby to w większości "głupie blondynki".
Albo parcie na faceta przy kasie, na szybki ślub i dzieci, bo ona ma "zakodowane", że musi zapewnić jak najlepszy byt swojemu potomkowi.
Świat pełen stereotypów.

Wychodzi na to, że tylko meżczyżni rozumieją seksualność mężczyzn i tylko kobiety potrzeby kobiet.

Może więc przyszłośc nalezy do związków homo.

tylko z niepełnej wiedzy oraz fałszywych przekonaniach o świecie

Ty możesz to nazywać przykrywaniem czy zagłuszaniem. Ja to nazywam ukształtowaniem siebie. Niektórym się udaje, innym nie.

Niektórym się rozleci.
Tym, którzy nie stosują relatywizmu moralnego - nie rozleci się nigdy.

Pitagoras - no napisałeś kiedyś, że zatrudniłbyś mnie zawsze i wszędzie oceniając jakoby mój wygląd a nie wykształcenie nie wiem dlaczego... No ale prawda jest taka, że wygląd ma duże znaczenie.
No, ale z tymi stereotypami to coś jednak jest na rzeczy super laska nie weźmie byle jakiego faceta...
I zgadzam się w 100% z tym co napisał/a WitchQueen o zdadzie

Trochę prawdy jest w tym co pisze pitagoras...
Ja będąc moim zdaniem ( i nie tylko) fajną laską, wykształconą, pochodzącą z dobrego domu, żyjącą na jakimś poziomie szukałam faceta przystojnego, zaradnego i w ogóle. Brzydal z najniższa krajową jakoś mnie nie kręcił...

z tym kosmicznym nieporozumieniem odniosłam się do tego zdania a nie ludzi którzy już na "starcie" musieli wykazywać silne problemy psychiczne. czego konsekwencją była ich obopólna śmierć. i jestem przekonana że zdrada była jedynie zapalnikiem tego co i tak tkwiło głęboko w nich a w zasadzie jednym z nich. i gdyby mąż tej pani uważał siebie za wartościowego człowieka żył świadomie a nie w toksycznych przekonaniach lub chorobie psychicznej nie doszło by to tej tragedii. nie czarujmy się jeśli człowiek ma przekonanie że osoba z którą żyje w związku jest jego własnością i może dysponować jej życiem jest chory psychicznie. to że mężczyźni silnie reagują na widok kobiety w żadnym aspekcie nie zwalnia ich od ponoszenia konsekwencji za dokonywane wybory.

co do androgyniczności to proszę Cię Apoteoza same kobiety są jej przeciwnikami bo dają mężczyznom sprzeczne sygnały. i nie pisze tu o świadomych siebie niezależnych kobietach które wiedzą czego chcą. piszę o zjawisku powszechnym kulturowym.  i tu mogłabym napisać mały elaborat..... jak o siebie dba - gej, jak nie dba syfiasz i brudas, jak popłacze na filmie- ciepła klucha, jak się nie wzrusza - uczuciowy analfabeta, jak rozpieszcza i nadskakuje to czegoś chce pewnie seksu albo wali nieźle po rogach, jak nie nadskakuje nie obsypuje kwiatami nie kocha i ogólnie ma w czterech literach i tak można mnożyć. jednego dnia kobieta chce by był czuły i wrażliwy bo jest "przed okresem" i tego potrzebuje drugiego "okres" jej się kończy i wkurza ją to jego przylepianie się osacza ją. sorry ale to naprawdę bardzo trudne. ja tak naprawdę piszę o tym z autopsji i obserwacji. ja dużo pracowałam nad tym by umieć komunikować własne potrzeby mężczyźnie. no akurat w moim przypadku spełzło na niczym jeśli chodzi o facetów ale za to dowiedziałam się o sobie wielu rzeczy. i powiem tak byłam nie w zasadzie nadal jestem zdumiona jak bardzo brak zaspokojenia w pewnych aspektach naszego życia wpływa nie tylko na jego jakość ale też determinuje nasze wybory. z tego robi się śnieżna kula bo kolejne wybory podyktowane są poprzednimi i tak ciągnie się to latami. mężczyznom jest bardzo ciężko uchwycić kobiecy tok myślenia czy widzenia świata. nawet tu można zaobserwować jak ścierają się dwie różne psychiki. ponadto z moich obserwacji często w związku problemy wynikają z pewnych powtarzających się zależności (no niestety kulturowo uwarunkowanych) gdzie kobiety nie wiedzą czego chcą, sądzą że facet powinien się domyśleć jakie w danej chwili są ich pragnienia, ludzie zakładają że jeśli dla nich coś jest normą to dla partnera/partnerki także, miłość to wirus który opanowuje ciało i umysł i nie ma nad nim żadnej kontroli, nie potrafią ze sobą rozmawiać a już zabójcze jest ..... jakoś to będzie. i w tym wszystkim to "oglądanie się za płcią przeciwną" jest malutkim aspektem będącym jedną z wielu składowych tych nieporozumień. poza tym czy nam się to podoba czy nie jesteśmy poligamistami z natury. świadomość siebie wyznawane wartości własna godność i szacunek do siebie oraz drugiego człowieka są motorem naszych wyborów. jedni się z tym uporali inni nie. jedni żyją prawdziwie w zgodzie ze sobą inni jeszcze szukają motają się. mój partner od początku jak mantrę powtarzał mi że jest sobą. i faktycznie sprawiał takie wrażenie. taki dojrzały rozmawiający i w ogóle. był jednak jeden problem cosik ten dojrzały dorosły facet słabo chciał się ze mną kochać. i jak mantrę powtarzał że on tak ma i koniec. garbata nie jestem czasami facet się za mną obejrzy więc aspekt fizyczności raczej odpadał. gdy zaczęłam naciskać pojawiło się że może jestem od seksu uzależniona. hę se myślę. była wizyta u lekarza no nic nie stwierdził a tym samym anomalii no temperamentna jestem ot co. no ale seksu nadal jak na lekarstwo gdzie ja jadąc tyle na hamulcu już futryny się trzymałam by nie puścić się w tango z jakimś ogierem. przypadek sprawił że prawda ujrzała światło dzienne. szok niedowierzanie i wkurw maksymalny. przez całe lata oszukiwał mnie uprawiając seks z pannami przez telefon czy kompa. a mi wciskał uzależnienie. no facet ma po prostu mega problem ze sobą ale za to ja już nie mam z nim. i o to chodzi. ludzie niektórzy mają ze sobą problemy nie wiedzą czego chcą są uzależnieni od różnych rzeczy nieuczciwi wobec siebie. tego przeskoczyć się nie da. jedynie warto ufać własnej intuicji a nie wierzyć w utopie że .... jakoś to będzie. bo owszem będzie DRAMAT.

to lubię wyrwanie zdania z kontekstu. ehh..... choć muszę się przyznać że nastąpiła u mnie pomyłka z racji niedostatecznej wiedzy. poligamia odnosi się do małżeństw ja piszę o naturalnej skłonności do interesowania się także innymi osobnikami płci przeciwnej nawet będąc w związkach. i wówczas mówimy o poligynii i poliandrii. i raz jeszcze powtórzę to że coś istnieje nie odziera nas z moralności czy nie czyni głupimi atawistycznymi zwierzętami kierującymi się instynktami. co tu dużo pisać wystarczy poczytać wątki na forum. rzeczywiście monogamia rządzi.

Oczywiście, że można oceniać. Nie mamy prawa oczekiwać wierności? Jestem wierna, tego oczekuję. Tak samo wiele wiernych ludzi. Jest to realne. Dlatego zdrada może zakończyć się wtedy rozpadem związku. Owszem, nie musi, wiem, że są różne sytuacje, ale nie widzę nic dziwnego, jeżeli rozpadnie się. Każdy z nas bierze odpowiedzialność za swoje czyny. Jeśli oboje deklarują, że są za wiernością, a potem jedna strona to łamie, to musi się potem liczyć z konsekwencjami, które mogą być różne. Owszem, powody mogły być różne, ale to ten osobnik czy osobniczka zdradziła. Nie można wszystkiego tłumaczyć hormonami. A jeśli czujemy, że ta wierność to nie dla nas to można być singlem albo szukać kogoś, kto będzie akceptował, że czasem będziemy uprawiać seks z kimś innym. Jeżeli ktoś ceni wierność, jest dla niego ważna po prostu, to zrozum, że po prostu może nie potrafić być z kimś, kto zdradził. A zmuszać się ma? Nie na tym to chyba polega... Owszem, czasem może uda się wybaczyć, ale różnie to bywa. Nic dziwnego też raczej, że nie chce się być zdradzanym. Jeżeli dla kogoś ważna jest wierność to po prostu tak jest. Owszem, może być ktoś kto zdradza, ale oprócz tego niby nie jest złym tak całkowicie, ale jeżeli cenię wierność i ktoś inny, to jednak szukam/szukamy kogoś, kto będzie i dobry w codziennym życiu i wierny. Tak samo nie wzięłabym wiernego, ale pijaka itp. Wierność jest możliwa i uważam, że to nic dziwnego, że się jej wymaga i nie zadowala półśrodkami. Dla wielu osób to by było wbrew sobie, dla mnie zdecydowanie. A dla kogoś innego brak wierności nie będzie końcem świata i ok. W końcu to indywidualna sprawa i każdy może znaleźć kogoś dla siebie. Dla mnie i dla wielu osób jednak jest ważna, nie ma co tego ukrywać, negować. Nie widzę w tym nic dziwnego.

WitchQueen, tzn tak, ja wierzę, że w innych kwestiach może być w porządku, uczynny. Jednak dla mnie osobiście, jak ktoś zdradza, to jednak wtedy sporo traci na wartości. No ok, jak raz to może bardzo jeszcze nie, może się ogarnie, już tak nie postąpi, ale jak wielokrotnie (nie wiem jak u tego faceta co z nim spałaś, ale tak daję przykład), to dla mnie jednak bardzo traci na wartości. No bo co, oszukuje dziewczynę, zdradza. Tak postępują osoby, które naginają zasady dla siebie, nie myśląc w ogóle o drugiej osobie, którą jest jego dziewczyna. Jakoś jej nie przejmuje się, że ją zrani. No i uwierz, to bywa różnie, czasem ktoś wydaje się fajnym kumplem, a jest to jakaś poza. Ciebie to nie obchodziło bardzo, to tylko seks dla Ciebie był. Ja bym tak nie mogła, jest to dla mnie kiepskie moralnie, ale nie oceniam, bo Ciebie ogólnie lubię patrząc po postach Gorzej jak pisałam oceniam tego pana. Wiesz, z tą pozą chodzi mi o to, że np był taki kumpel co ja też myślałam, że fajny człowiek, a dopiero jak moja kumpela była z nim, to potem okazało się jaki jest. Po prostu niezły aktor, który miał oj naprawdę wiele za uszami, czego się po nim kiedyś w ogóle bym nie spodziewała. Nie musi być tak u tego faceta co piszesz, no ale taki przykład.

Pewnej pięknej nocy 10 lat temu, która w założeniu nie miała być niczym więcej stwierdziłem, że chciałbym aby trwała wiecznie. Póki co trwa...:)

Otóż to.
Ciekawe jest to, że nic złego/szczególnego w zdradzie nie widzą zdradzacze, np. Gary.

Dla mnie taki mąż co za plecami żony idzie do innej, jest tak samo "dobry" jak ten co pije, bije itd.

Nie lubię jak ktoś próbuje mi coś wmawiać, a tego typu hasła "z natury jesteśmy poligamistami, kierują nami instynkty a jeśli robisz inaczej to tłumisz popęd" itd. o tym świadczą.
Ja mówię NIE, nie jestem poligamistką, nie wmawiajcie mi tego.
Jestem wierna i będę wierna, więc "nie straszcie mnie", że życie zweryfikuje moje zasady i postępowanie.

Ja się nie przejmuję, ale nie przyklasnę "większości, którą kieruje natura".

Chęć "włożenia" gdzie indziej, to nie jest powód aby rozbijać czyjeś życie.

Właśnie o to mi chodzi.

lepiej tego ująć nie mogłaś :-D. podpisuję się pod tym dwoma rękoma.

bardziej mylnego pojęcia nie czytałam. sama sobie robisz "krzywdę". chyba, że z góry zakładasz, iż masz do czynienia z ludźmi niezdolnymi do autonomicznych wyborów. ja zauważyłam, że wśród kobiet szerzy się taka tendencja do odbierania mężczyznom mózgu i czynienia z ich przyrodzenia głównego dowodzącego w życiu. nic bardziej mylnego. każdy facet nawet ten o małym ilorazie inteligencji jest w 100% odpowiedzialny za własne wybory. i żadne mini spódniczki, chodzenie topless czy wielkie dekolty nie czynią go mniej odpowiedzialnego za to co powie, zrobi czy pomyśli. i tu nie ma ani zmiłuj ani kompromisów. i oczywiście vice versa.

Skoro mamy świadomość, że związek ucierpi a pomimo tego zdradzamy to ile dla nas znaczy ten związek?
Po co być w takim związku skoro świadomie swoim postępowaniem możemy doprowadzić do jego upadku?

Sorry WitchQueen, ale kobiety z takim podejściem określam mianem MODLISZKA.

niunia77 - Nazywaj jak chcesz, kompletnie mi to wisi i nie jest mnie w stanie personalnie dotknąć. Ja się bez żadnej fałszywej moralności przyznaję, że mi zależało wtedy tylko i wyłącznie na seksie. Nie jestem dla nikogo sumieniem, matką, jakimś głosem moralności i nie zamierzam być. Nie moja sprawa dlaczego kolega zdradził swoją dziewczynę. Pewnie gdyby mnie tam nie było, to by nie zdradził, bo nie byłoby okazji, ale byłam. Jego problem. Ja nie mam moralnego dylematu, bo też nie mam wobec kogokolwiek zobowiązań.

truskaweczka19 - wiesz, jakbym miała się z tym gościem związać, to rzeczywiście - jako partner do stałego związku traci. Oczywiście, że w związku mamy prawo oczekiwać od partnera wierności. Tylko, że to nie mój związek, więc ja mam gdzieś czego on i ona nawzajem od siebie oczekują. Nie interesuje mnie to.
Mam pewne zasady, którymi się w życiu kieruję i tych zasad nigdy nie łamię, nie chwalę się tym, bo to moja sprawa. Nie narzucam sobie natomiast niczego w kwestii przygodnego seksu, a już na pewno nie zamierzam być czyimś głosem rozsądku. Jakby ten facet potrzebował głosu rozsądku, to by się nawet za mnie nie zabierał, bo obawiał by się tego, gdzie go ta sytuacja zaprowadzi i co z niej wyniknie.

nie wiem czy jest to, proces złożony
sama zdrada procesem żadnym nie jest
bywa impulsem, zapomnieniem, brakiem kontroli, itd.
nie wiem również czy zależy od masy czynników ...
na pewno dajemy na nią sobie przyzwolenie lub nie
a potem no cóż, jakoś próbujemy sobie siebie samych wytłumaczyć, usprawiedliwić, wybielić i rozgrzeszyć

a co do tego, że faceta można nakręcić czy podpuścić na maxa o tak z tym się zgadzam

tak, zgadzam się można ...

jest,
ale co z tym zrobię, jest moim wyborem i o tym należy pamiętać