seksualność mężczyzny - kilka prawd

in_ka napisał/a:

pitagoras napisał/a:

Pewnie stąd wiem więcej niż inni.

no i pozostań w tym przekonaniu, aczkolwiek nadal jest to tylko przekonanie a nie żadne potwierdzenie realiów rzeczywistości

Chyba nawet Ty rozumiesz, że przy swoim namolnym narzucaniu wszystkim wkoło swojej wizji świata i swoich zasad, nikt Ci się nie przyzna do pewnych rzeczy.
Więc musisz tkwić w urojonym światku bajkowych związków i totalnego uduchowienia.

No właśnie..i na jego podstawie próbujesz wyciągać wnioski ogólne.

Masz rację.Zaśmieciłaś kolejny wątek, możesz iść dalej epatować małżeńskim szczęściem.

1. A skąd wiesz, że nie było zdrad..? Podstawową zasadą zdrady jest dyskrecja. I naprawdę sprawy które wychodzą należą do rzadkości.
2. Wiesz jaka jest kolejna prawda apropo zdrad-nie-zdrad.Tak naprawdę wierność jest często gęsto wynikiem...konieczności.Tak naprawdę ludzi nie zdradzają bo nie mają jak i z kim.Bo technicznie rzecz ujmując to nie jest takie hop siup znaleźć kogoś na boku kto chciałby zaryzykować społeczny ostracyzm etc.
W wątkach, o zdradach, moralizujące panie nie omieszkują podkreślać w co drugim poście ile to okazji do zdrady miały.Nie wiem po co, chyba żeby udowodnić swoją atrakcyjność wydumaną.
Nie twierdzę naturalnie, że to o czym piszę dotyczy wszystkich.Na pewno nie, i są związki bez zdrad z wyboru.Ale naprawdę, spora ludzi niezdradzających skoczyłaby w bok mając jak, z kim i gwarancję, że nie będzie konsekwencji.

Facet "zdradzał" oczami i będzie dalej to robił , jak byście kobiety tego nie chciały. Wątpię, że to zmieni się w przeciągu najbliższych tysiąca lat,  skoro matka natura tego nie naprawiła jeszcze od czasów naszego "pra pradziada" Adama. Swoją drogą na kogo on się patrzył?

Natomiast drugą i bardzo ważną sprawą jest jak kto używa swojego rozumu i swojej woli. Ile facetów tyle przykładów, zresztą tak samo was kobiet to dotyczy

Myślę rossanko, że nawet jesli fizycznych zdrad nie było, to pożądanie kogoś innego niż męża/zony (partnera) na pewno tak.
Czy to jest smutne czy też nie robi specjalnego wrażenia na nas - tak naprawdę zależy jedynie od zasad jakim jesteśmy wierni.
Wierząc, ze czegoś nie ma, nie sprawimy, ze to coś zniknie.

A ja to ujmę inaczej.
Wśród tzw. stałych związków- w randze małżeństwa lub nie, jest z 10% absolutnie wiernych- tzn. wierność jest realnym świadomym wyborem: mają logistyczną możliwość oraz atrakcyjność pozwalającą znaleźć odpowiednio ''ciekawego'' kochanka/kochankę.Lecz przez wzgląd na swoje zasady tego nie robią.
Po drugiej stronie jest też z 10% par, gdzie przynajmniej jedno zdradza w sposób głupi/ostentacyjny, czyli taki, że powszechnie wiadomo o tym.
Cała reszta, czyli te 80% to większość- część żyje w wierności, część zdradza.Ale nie jest to zależne od ich wyboru, raczej od losu, możliwości i po prostu okazji.I w tej grupie, przy odpowiednim splocie okoliczności- jakieś połączenie typu kryzys w związku + odpowiednio ciekawa pokusa- zdrada może się wydarzyć.

Ja tak odebralam:zdradzilem,ale jestem usprawiedliwiony,bo mężczyznami rządzą popędy a to jest zgodne z natura,wiec nie ma się co dziwic--tak to z (mojego)boku wygląda.

A ja to ujmę inaczej.
Wśród tzw. stałych związków- w randze małżeństwa lub nie, jest z 10% absolutnie wiernych- tzn. wierność jest realnym świadomym wyborem: mają logistyczną możliwość oraz atrakcyjność pozwalającą znaleźć odpowiednio ''ciekawego'' kochanka/kochankę.Lecz przez wzgląd na swoje zasady tego nie robią.
Po drugiej stronie jest też z 10% par, gdzie przynajmniej jedno zdradza w sposób głupi/ostentacyjny, czyli taki, że powszechnie wiadomo o tym.
Cała reszta, czyli te 80% to większość- część żyje w wierności, część zdradza.Ale nie jest to zależne od ich wyboru, raczej od losu, możliwości i po prostu okazji.I w tej grupie, przy odpowiednim splocie okoliczności- jakieś połączenie typu kryzys w związku + odpowiednio ciekawa pokusa- zdrada może się wydarzyć.

Nie chciałabym mieć męża który by mnie zdradzał,bo kryzys, bo rutyna,bo ktoś nowy się pojawił.Zakładami,ze tez bym nie zdradziła.Do tej pory nie zdarzyło mi sie,.Pomimo, ze mówi się aby nigdy nie mówić nigdy mam nadzieje,ze tak nie będzie.W końcu jak przychodzi co do czego sama dokonuje wyboru.
Chciałabym związać się z kimś o podejściu podobnym do mojego.

KapitanNemo napisał/a:

Bodźce zewnętrzne mają jednak tendencję do zmniejszania siły swojego oddziaływania w miarę częstości ich występowania. Każdy następny cukierek smakuje mniej. Niestety tak samo jest z kobietami. Największe pożądanie wzbudza kobieta jeszcze nie zdobyta.

[
Tak widzę myślenie "dorosłych chłopców".
Będzie grała niedostępną, nie poda się na tacy - co za kłoda, seksu nie chce uprawiać, ciągle głowa ją boli, przecież to moja potrzeba - MAM PRAWO IŚĆ NA LEWIZNĘ.
Będzie dostępna, nie odmawia zbliżeń, lubi seks - podaje się na tacy, aż się prosi żeby szukać gdzie indziej bo już się znudziła - MAM PRAWO IŚĆ NA LEWIZNĘ.

rossanka napisał/a:

pitagoras napisał/a:

Rossanko, znów niechcący świetny przykład podałaś.Zobacz: mam swój portfel, ale chcę inny, ładniejszy i grubszy.Czuję pożądanie.Ale nie realizuję go w myśl zasad moralnych które wyznaję.
Tymczasem tutaj próbuje się zmusić do myślenia: mam własny portfel, tandetny i pustawy ale nie chcę innego, nie chcę i już, więc nie kradnę.
Skutek ten sam, przyczynologia inna.W pierwszej opcji prawdziwa, w drugiej hipokryzja pod publiczkę.

Zzgubilam się znowu.Znaczy w drugim przypadku chodzi ci o to,ze ktoś jest nieszczęśliwy w związku?Własny portfel tandetny i pustawy-to partner,którym się klocimy,nie odpowiada nam,jest nieatrakcyjny itd ??:(

Pustawy portfel to jest seks z jedną przeciętną wizualnie kobietą.Ale oprócz portfela są wygodne dresy i oryginalne reeboczki, czyli odpowiednik domowego ogniska itp fajnych rzeczy.
I teraz- gdybym zajumał gruby fajny portfel, to mi zabiorą dresy i reboczki i dadzą więzienne pasiaki z drewniakami.
Więc nie warto.Ale chętka na portfel jest...

Swoją drogą, każdy interpretuje ten temat swoim doświadczeniem, a Wy kobiety nie potrzebnie nakręcacie się tymi wypowiedziami. Obce opinie to nie jest czubek lodu, aby podważyć wasze obserwacje. Chyba nie muszę wspominać, że dużo zależy od tego gdzie/jak/kiedy/w jakim środowisku kręcimy się itd.? I tak jak wspomniałaś najważniejsze są czyny!

rossanka napisał/a:

Wejdziesz w taki układ i co,jesteś szczęśliwy ale szczerze?.

Zależy od miliona czynników.Tak jakbym zapytał, czy ślub daje szczęście?
Też zależy.
Ja żadnej ze swoich relacji nie żałuję i bardzo miło wspominam.Zdaje się, że nie tylko ja.

Albo przeciwnie,tu każdy siedzi przed monitorem i czasem może sobie na więcej pozwolić.

Aishka napisał/a:

[

Co do facetow skaczacych "z kwiatka na kwiatek"  taki Pan z czasem sam siebie bedzie niszczyl tym trybem zycia  wieksze depresje ,alkoholizm itp...  ..

co za nonsens...

Osobowość narcyza

Każdy uwodziciel ma osobowość narcystyczną ? jest skupiony wyłącznie na sobie i zaspokajaniu swoich własnych potrzeb. Nie angażuje się w związek, nie składa jasnych deklaracji ? utrzymuje je w ciągłej niepewności, bo mu tak wygodnie. Wyśmiewa się z monogamii, uważa ją za przebiegłą strategię kobiet, które chcą mężczyznom założyć kaganiec moralny. Ma infantylny system wartości ? liczy się dla niego atrakcyjność fizyczna, bogactwo, władza, a w życiu najważniejsze dla niego są własne przyjemności. Nigdy nie będzie wierny, ale skrzętnie ukrywa przed kobietą swoje prawdziwe ?ja?. Jest mistrzem kamuflażu i kłamstw -  potrafi mieć naraz kilka partnerek, które nic o sobie nie wiedzą. Nie jest zdolny do prawdziwej empatii, jeśli pomaga, to tylko dlatego, by przez to osiągnąć jakąś własną korzyść. Chorobliwie nie znosi krytyki, a słysząc ją wpada we wściekłość. Gdy dochodzi do konfliktu, nigdy nie widzi własnych błędów i nie jest w stanie powiedzieć ?przepraszam?. Uważa, że wszystko mu się należy, a gdy nie dostaje adoracji od innych ? szczególnie kobiet, podsyca to tylko jego nienawiść do nich i utwierdza w przekonaniu, że z natury są one próżne i nic niewarte. Ciągle chce być podziwiany i chwalony, uważa się bowiem za kogoś szczególnego. Jest zręcznym manipulatorem i skutecznie stosuje szantaż emocjonalny ? z łatwością wzbudza u partnerki poczucie winy. Paradoksem jest, że skupiony na sobie narcyz swoje poczucie wartości i nastrój całkowicie uzależnia od oceny innych. Czując się doceniony, przeżywa euforyczne chwile szczęścia, nie znajdując uznania, wpada w czarną rozpacz i depresję.

Potwór? Na dłuższą metę każdemu trudno z nim wytrzymać, oprócz tych kobiet, które ze swojego cierpienia budują sobie pomnik i dzielnie na nim stoją. W pierwszych kontaktach z innymi narcyz zachowuje się dwojako. Może wydawać się bardzo pewny siebie, być sympatyczny i miły, choć sygnałem ostrzegawczym powinno być to, że z pogardą odnosi się do innych ludzi, dzieli ich na lepszych i gorszych. Oczywiście on należy do tych lepszych. Może też być nieśmiały, czuć się niepewnie, mieć wrażenie, że wszyscy go obserwują i za swoją osobistą klęskę uznać, gdy spotka się z jakąkolwiek krytyką lub objawami odrzucenia.

Dla wszystkich narcyzów skoncentrowanie się wyłącznie na sobie jest źródłem olbrzymiego cierpienia. Wynika to z tego, że jego ?ja? staje się nie tylko obiektem adoracji, ale także ataków. Stąd tak typowe dla narcyza wahania nastrojów ? od samouwielbienia i poczucie bycia wyjątkowym, po samoponiżanie i depresję z powodu wiecznego niespełnienia.

Arsenał współczesnego uwodziciela

Wraz z rozwojem Internetu i telefonii komórkowej uwodziciele zyskali wspaniałe narzędzia do usidlania swoich ofiar. Co więcej ? konsumpcyjna kultura gloryfikująca przyjemność jako cel nadrzędny, nie tylko sprzyja aktywności uwodzicieli, ale wręcz do niej zachęca. Młodzi ludzie mają do dyspozycji mnóstwo poradników typu ?Szkoła uwodzenia?, czy ?Jak podrywać kobiety?? W tekście reklamującym jeden z nich czytamy: ?Czy myślisz, że do uwodzenia kobiet potrzebujesz dobrego samochodu, dużych pieniędzy i sławy? Nieprawda! Przekonaj się jak łatwo można uwieść kobietę za pomocą samych słów. (?) Podczas tego kursu dowiesz się jak wprowadzić kobietę w stan podniecenia. Podryw na maksa. Uwodziciel, to twoje przeznaczenie!?

No właśnie ? co do jednego autor tego teksu się nie myli ? na kobiety bardzo działają słowa. Ileż młodych dziewczyn uwierzyło w czułe słówka wysłane przez Internet od ich adoratorów z serwisów randkowych i zakochało się w nich nie widząc nawet na oczy? Co gorsza, lep słodkich słówek przyciąga także kobiety dużo starsze, które nigdy od swojego męża nie usłyszały ?Kocham cię?, a teraz są zasypywane miłosnymi wyznaniami. Włącza się wtedy u nich, typowe dla spragnionych miłości kobiet, fantazjowanie. Adorowane, czują się jak w siódmym niebie, wolą żyć w zbudowanej przez siebie iluzji niż stawić czoła prawdzie. A prawda jest taka, że zdecydowana większość ogłaszających się w serwisach randkowych mężczyzn szuka wyłącznie seksu bez zobowiązań. Grą wstępną jest pisanie miłosnych maili, czy flirtowanie na czacie, czego celem jest rozpalenie kobiety do czerwoności i uwiedzenie jej. Sprawienie, by uwierzyła, że oto poznała niezwykłego mężczyznę, który ją pokochał. Po spotkaniu, zakończonym cudownym seksem, uwodziciel trzyma złapaną w sidła własnych fantazji kobietę dokonując minimalnego wysiłku ? wysyłając jej sms-y. A jeśli ma do dyspozycji trzysta darmowych, jak Ricardo, to w dodatku nic go to nie kosztuje.

Taka relacja może trwać bardzo długo. Gdy kobieta wpadnie w obsesję na punkcie swego partnera, jej życie składa się z ciągłego sprawdzania telefonu i skrzynki mailowej, czy aby nie przysłał wiadomości. Nie zauważa, że spotykają się wtedy, kiedy on chce, że tak naprawdę poza uprawianiem seksu nic więcej nie robią razem. Jest zakochana ? i to jej wystarcza. A uwodziciel ma ją w garści. Czasem w bezwzględny sposób wykorzystuje ? ona pożycza mu pieniądze, załatwia za niego różne sprawy, pomaga w zrobieniu kariery. Gdy zaczyna rozmowę o sformalizowaniu ich związku i staje się coraz bardziej natarczywa, kontakt się urywa. A ona cierpi, zastanawiając się ? co ze mną jest nie tak, że nikt mnie nie chce?

Wielu mężczyzn uzależnionych od uwodzenia tworzy, czasami zadziwiająco długotrwałe, toksyczne związki z kobietami ? nałogowcami miłości, polegające na ciągłych rozstaniach i powrotach. Gdy kobieta dąży do bliższej relacji, on się wycofuje, traktując to jako zagrożenie dla własnej wolności, którą rozumie jako możliwość prowadzenia własnego, prywatnego życia. A on po prostu nie potrafi żyć bez wiecznego uwodzenia innych kobiet. Po jakimś czasie, gdy czuje się samotny, gdy wpada w depresję, zaczyna odczuwać brak kochającej go, czułej i troskliwej partnerki. Ponownie nawiązuje kontakt, a gdy kobieta, zniechęcona jego wcześniejszym postępowaniem, stawia opór, dla niego ponownie staje się wyzwaniem, bo on uwielbia zdobywać. Znów pojawiają się słodkie sms-y z zapewnieniami, że to właśnie ona jest miłością jego życia. Uwodzi ją po raz kolejny?

Uwodziciel, który wszedł w stały związek, potrafi mamić kobietę latami. Ma w domu służącą, terapeutkę, kochankę ? i z tym mu wygodnie. Coraz mniej się angażuje, coraz częściej wyjeżdża i jest zajęty wyłącznie własnymi sprawami. Swojej wolności broni jak fortecy ? nosi zawsze przy sobie telefon komórkowy, w komputerze wprowadza hasło, żeby partnerka nie mogła wejść do jego skrzynki mailowej. A korzystając z tych narzędzi uwodzi kolejne kobiety. Gdy zostaje zdemaskowany, reaguje agresją i zarzutami naruszenia prywatności, wpędzając swoją partnerkę w poczucie winy. Ona przyznaje mu rację, bo nie potrafi już odejść. Uzależniła się od niego, kocha go, mimo wszystko. Woli cierpieć, będąc z nim niż decydować się na przeżycie koszmarnego bólu rozstania.

Przykra prawda

Każdy ponosi odpowiedzialność za swoje życie i prawdą jest, że kobieta na własne życzenie staje się ofiarą uwodziciela, a ?kochając za bardzo? karmi tylko jego uzależnienie i nie pozwala mu dojrzeć. Prawdą jest również, że uwodziciele zadają kobietom wiele bólu, a nie powinno być się pobłażliwym dla oprawców. Najgorsze jednak jest to, że zarówno kobieta ofiara, jak i mężczyzna oprawca często przez całe życie bezskutecznie szukają tego samego ? swojej tożsamości płciowej, której nie otrzymali od swoich rodziców i bezinteresownej miłości, którą tylko oni mogli im dać.

Aishka napisał/a:

zadna wartosciowa prawdziwa  kobieta

Nie obraź się, ale stosowanie takiej terminologii całkowicie dyskredytuje wszystko co piszesz.
Co to za rozgraniczenie ''wartościowa'' ; ''prawdziwa''.
Każda kobieta jest prawdziwa, każda wartościowa. Niestety w podtekście uzurpujesz sobie prawo osądzania kto jest wartościowy- w domyśle ktoś, kto odpowiada Twoim standardom.

Aishka napisał/a:

pitagoras napisał/a:

Nie obraź się, ale stosowanie takiej terminologii całkowicie dyskredytuje wszystko co piszesz.
Co to za rozgraniczenie ''wartościowa'' ; ''prawdziwa''.
Każda kobieta jest prawdziwa, każda wartościowa. Niestety w podtekście uzurpujesz sobie prawo osądzania kto jest wartościowy- w domyśle ktoś, kto odpowiada Twoim standardom.

Chyba wiesz co mam na mysli 

Tak, właśnie wiem....Że wartościowa kobieta to taka, która dąży do stałego, ''przepisowego'' związku.
Problem w tym, że nie każda ma takowe parcie, a mimo wszystko potrafi być wartościowa...
Chociaż to właściwie nie problem.Sporo ludzi jest zainteresowanych relacjami o inne formule.Wiele spośród nich sobie nie zdaje z tego sprawy, bo przecież mamy wbite do łba, że trzeba się ożenić i żyć długo i szczęśliwie. Innych opcji nie ma, inne opcje, to tylko kure***o, sodoma i gomora.

Seksualnośc dla mężczyzny to nie tylko sam seks z kimś, to także emocje jakimi darzy się daną osobę. Nie na darmo jest stwierdzenie, że jeśli facet się zwiąże z kobietą, to bywa wierniejszy, bardziej stały w uczuciach.

Ale ja odniosłam wrażenie, że tu nie chodzi o zdradę jako taką, tylko o sam fakt, że facetowi, który jest w związku, mogą podobać się inne kobiety, może się podniecić na ich widok czy pomyśleć automatycznie o seksie. I to można zrzucić na biologię. A co z tym zrobi, czy zdradzi, czy nie, to rzeczywiście inna sprawa. Po prostu śmieszy mnie postawa części kobiet, wg których facet po wejściu w związek dosłownie przestaje dostrzegać kobiety raz na zawsze, bo inaczej jest do dupy.

No właśnie, czyli facet który chce być uczciwy wobec kobiet nie może się z żadną związać bo zawsze będzie coś co jej sie nie spodoba. Single mają przynajmniej poczucie, że nikogo nie oszukują.

Na studiach mieszkałem w babskim akademiku, potem dwa lata pracowałem w branży finansowej z samymi kobietami w wieku +/- 25.
Nie przesadzę mówiąc, że połowa miała coś do ukrycia przed swoim chłopakiem/narzeczonym/mężem.
To nie była patologia, tylko normalne dziewczyny z normalnych domów.Z wierzchu przykładne monogamistki.Żadna ze zdrad, o których wiem nie wyszła.

Tak, właśnie wiem....Że wartościowa kobieta to taka, która dąży do stałego, ''przepisowego'' związku.
Problem w tym, że nie każda ma takowe parcie, a mimo wszystko potrafi być wartościowa...
Chociaż to właściwie nie problem.Sporo ludzi jest zainteresowanych relacjami o inne formule.Wiele spośród nich sobie nie zdaje z tego sprawy, bo przecież mamy wbite do łba, że trzeba się ożenić i żyć długo i szczęśliwie. Innych opcji nie ma, inne opcje, to tylko kure***o, sodoma i gomora.

truskaweczka19 - ja tego nie rozpatruję w kategoriach winy. To nawet nie oznaczało, że on nie kochał tej swojej dziewczyny. Po prostu popęd - rozmawialiśmy, żartowaliśmy, zrobiło się miło, najpierw sądziłam, że on się nie da sprowokować, nawet jak ten pozornie niewinny flirt podejmę. Ja w sumie nawet prowokować nie musiałam, sam sprawdzał na ile się odważę i czy mu powiem, że wystarczy. Podobał mi się, to skorzystałam z okazji. Warto było.
Mimo, że wiem, że on nie jest taki kryształowy jak się co niektórym wydaje, to nie mogę powiedzieć, że jest złym człowiekiem, kłamcą, oszustem, bo nie jest. Nie mogę nawet powiedzieć, że jest złym facetem dla swojej dziewczyny.
Czy powinien być wierny, to już jego problem. Uważam, że nie mam prawa go oceniać.