Wyjście z żałoby po ex - Netkobiety.pl

Tak, ilościowo - bardzo. Zwykle po kilku randkach był rzucany.
A ja, jak na ddd przystało - przygarnęłam kropka.. faceta, którego odrzuciły inne (rozsądniejsze )
Na szczęście kiedyś można z tego wyrosnąć.

Coś w tym jest..

Instynktu macierzyńskiego nie mam, ale włącza mi się coś takiego jak trafię na faceta- mameje. Bo z takim ani do łóżka, ani do gadki.. to wtedy się jakby 'opiekuję' (?) nie wiem.
Kiepsko na tym wyszłam tak czy tak

Elle to przez te ich gadki i slodkie oczka, moj ex np powiedzial mi, ze nie potrafi klamac Chyba sobie przepisze twoj tekst o polslowkach i robieniu wody z mozgu. Normalnie tego mi bylo trzeba. Jak to jest mozliwe, ze taka laska jak ja, ktora w zyciu nie dala by sie tak zrobic nikomu tak pieknie wpadlam. On tak pieknie zrobil ze mnie psychiczna, tak powywracal kota ogonem, ze teraz jak sobie przypomne pewne rzeczy to jestem pelna podziwu dla jegomoscia. Np. taka sytuacja, przelecial pare miechow wczesniej zanim nie poznal pewna lasencje, ktora musiala wyjechac i byl z nia w kontakcie na mailu i skypie, wszedzie mial jej foty(twierdzil ze o tym nie wiedzial)- powod mojej niby choroby psychicznej (wg niego bylam control freakiem bo chcialam na wlasna reke wybadac sprawe ze wzgledu na to, ze mi sie lampka czerwona zapalila-powod: jego klamstwa, ze sie z nia niby nie kontaktuje), bo przeciez to ja jestem nienormalna bo UWAGA.... on nigdy nie powiedzial, ze z nia spal. A przeciez pare tygodni wczesniej po paru browarach opowiedzial mi o tym jak z nia sypial i jak zlamala mu serce.Takie beznadziejne wypieranie sie z tego co wczesniej powiedzial i robienie ze mnie dramy queen bylo na porzadku dziennym. Nie wiem o co biega, zazwyczaj mialam doczynienia z normalnymi facetami, ktorzy nie bali sie powiedziec prawdy. A ten palant nie dosc, ze klamal to jeszcze wmowil mi jakas psychoze maniakalna

No prosze witamy w klubie Moze by ich tak razem umowic na browarka ?

martka88 tu jeszcze wiele zachowań cię zaskoczy bo my zachowujemy się bardzo schematycznie i tyle powiem ci że gdybyś mnie znała to nigdy przenigdy nie podziałałabyś że taka silna, pewna siebie, niezależna kobieta jak ja mogła się tak zachowywać wierz mi nikt z mojego otoczenia nawet nie podejrzewa mnie o to i ja siebie tez bym nie posądzała o takie zachowanie ale życie zweryfikowało wszystko gdybym ci opowiedziała jak ja się poniżyłam to aż sama siebie nienawidzę za takie zachowanie ale stało się i teraz jak na to patrzę to żal mi samej siebie ale to widzę dopiero teraz i co gorsze ja dalej mimo że nie daję tego po sobie poznać czuje że gdyby on chciał to mogłabym mu ulec i dlatego jestem tutaj na tym forum bo ono otwiera mi oczy i pozwala popatrzeć na siebie z boku

Dobrze tylko, że się opamiętałam, bo w pewnym momencie byłam naprawdę blisko uwierzenia mu, że mam problemy z głową, a on jest taki wspaniały;) I pomyśleć, że wpakowałam się w to z myślą: nie jest taki zły, zobaczymy co z tego wyjdzie i jak to jest z kimś być...Nie sądziłam, że można się tak w to wplątać, że wyplątanie jest strasznie ciężkie i zajmuje tyle czasu w dodatku psując głowę - jakbym wiedziała, to bym się trzymała z daleka.

No, to fakt mojemu exowi tak dalam wejsc na glowe ze przesada. Ale posmiac sie zawsze mozna kkzb to rzeczywiscie takie mamusiowanie a zaden facet nie chce sypiac ze swoja matka. Najgorsze jest to, ze np moja wlasna matka walila do mnie tekstami typu czemu mu kanapki do pracy nie zrobie ! Troche ciezko mi bylo jej powiedziec ze moj ukochany dzisiaj rani prawie mnie udusil z milosci i ze nie mam ochoty go nawet widziec a co dopiero mu gotowac. Ja powtorzylam taki schemat z mojego domu, ze ostatnio jak tam bylam to przezylam szok, Bo widzialam w moich rodzicach mnie i exa. Teraz w sumie sie boje ze znowu mi sie przytrafi taka wpadka, wiec woke wlozyc troche wysilku i przekuc ten schemat Na zdrowszy.

Byc moze rodzice nie napełnili Cie do konca miloscia jaką należy, a w wiekszosci słowną. Dlatego mozna Ciebie zmanipulować słowami (rozkochać także).

Desperacja? Co to znaczy u Ciebie, ze zobaczysz, ze jest zainteresowany? Musisz stawiac wymagania i blokowac swoje angażowanie, bo będziesz tak "kręcona".

Wiem, ze to może troszkę odbiega od poprzedniego postu,natomiast wpisuje sie w temat.. Mam problem..
Rozstałam sie z facetem 1,5 msc temu. Zostawił mnie , po zerwaniu nie było miedzy nami kontaktu dopiero po jakimś czasie porozmawialiśmy i powiedzmy rozeszlismy sie w zgodzie.. Trzeba było jakoś to rozwiązać bo udawanie ze sie nie widzimy nie miało sensu(często wpadliśmy na siebie -głowa w dół. Po 2 tygodniach od ostatniego spotkania, po tym jak sie rozeszlismy "na dobre" przez przypadek minęliśmy sie z daleka. Przywitał sie z pewnej odległości i poszedł. Ja tez. Następnego dnia wysłał mi wiadomość : ze przeprasza ze tak tylko sie przywitał, ze był zabiegany i bla bla bla . Spytał sie tylko czy wszystko u mnie w porządku..
Moje pytanie: szuka kontaktu? , złe sie z tym czuł, bo może mu już przeszło a ja sie mecze? Co myślicie?

Niby łatwe.. Ja za każdym razem jak go widzę wszystko zaczyna sie trzasc.:/

U mnie mija już chyba pełne pół roku od rozstania. Teraz już jestem pewna, że zerwanie kontaktu było najlepszym lekarstwem, które jeszcze raz polecam tym, którzy pytają się co robić w tej sytuacji.

JA się swojego postanowienia trzymam i jak powiedziałam, poprosiłam mojego ex, żeby oszczędził mi swojej przyjaźni, której nie potrafiłam unieść.

Niestety to on nie do końca trzyma się tej zasady.
Pracuję w przedsiębiorstwie handlowym, zajmującym się instalacjami. Zapytał się mnie z dwa tyg temu, mimo iż prosiłam, czy może lubię kogoś w pracy u siebie na tyle, żeby dać mu zarobić na instalacji sprzętu u jego klienta. Oczywiście prowizja dla mnie też będzie mówił:)
Prowizję poprosiłam, żeby wsadził sobie w buta to zyska kilka cm:)
Ale jako, że on zawsze mi pomagał to i ja odwdzięczyłam się przysługa, załatwiłam instalatora, ale z zastrzeżeniem, że ma sie kontaktować z nim a nie ze mną.

Po przeglądzie okazało się ze częśc za 60 zł jest popsuta, wczoraj przejechał 20 km od klienta do nas osobiście, żeby ją kupić zamiast zamówić gdzie kolwiek przez internet, albo u siebie.

Mam do niego pretensje, że nie przestrzega umowy.

Ale gdzie jest sukces? Instalator dał im cynk, że tamten się wybiera. No więc sukienka, obcasik te sprawy:)

Na domiar złego nad moim biurkiem stał kolega z pracy, na temat którego wkreciłam mu na ostatni spotkaniu, że byłam razem na wyjezdzie. Pokazałam mu tez wtedy jego zdjecie więc go skojarzył.

Mina moim drodzy była bezcenna:) jakoś uśmiech mu zrzedł i dopóki tamten sobie nie poszedł nie bardzo był rozmowny. Potem zapytał co u mnie, ale jakoś nie chciał mi sie z nim gadac, ale oczywiście byłam miła jak to dla klienta.

Dostałam potem smsa:

ślicznie wygladasz.... widzę, że bodygard nie opuszcza Cie ani na krok. miłego dnia:) PS. dziś jest otwarcie pubu nad Wisłą (który ja bardzo lubię)

i wiem, że nie mowi tego bo za mną teskni i chce wracac, ale tez chwilowy żal w jego oczach był bezcenny:)

nie wiem czy wzmianka  pubie, była formą zaproszenia, ale powiedziałam, że życzę mu miłej zabawy i dziękuję za uznanie:)

Także dziewczyny i chłopaki też, trzymam kciuki za tych którzy są na początku albo już w połowie tej drogi. Będzie dobrze. Potrzebne tylko odpowiednie myślenie. Mnie ogarneła złość i to ona mnie uratowała, wczoraj wzyta trochę mną tąpneła ale już nie ma tego żalu. Choć nie umiem sie jeszcze z nikim spotykać:)

Ja niestety sobie nie radzę :-( zapewne dlatego że ja zawinilam a on odciął się całkowicie.zablokował na portalu spolecznosciowym a także  w tel.Jestem wrakiem człowieka.

ja też obecnie biorę antydepresanty Łatwiej sobie poradzić,gdy druga osoba nawali...Ja ukryłam przeszłośc,której bardzo się wstydziłam...Tj.utaiłam fakt za co eks mąż jest w areszcie.Nie iwiedziałam,że ten aspekt będzie dla niego bardzo istotny.Dawałam jemu wiele miłości,oddanie,wierność...Gdy zweryfikował reszte informacji zablokował mnie na portalu,a także w tel.Chwie wcześniej ,zanim to uczynił przekonywał mnie ,że bez wzgl. na syt. zawsze mogę na niego liczyc...Potem nagle znikł...Nawet się nie pożegnał...To już 9 dni...Boli bardzo...Te wspomnienia,wiara ,że mogę jeszcze być szczęsliwa w życiu...Teraz wiem,że jest to niemożliwe...Żaden NORMALNY mężczyzna nie zaakceptuje patologicznej przeszłości...Ja nie chce jej ujawniać...Boli mnie ona i jest niezwykle wstydliwa....ech ;(