Jestem Mamą! czyli perypetie wszelkiej maści związne z niemowlakami :)

Mój Antoś spał dziś do 4
Jestem z niego bardzo dumna.

Dziś mamy ważenie i chyba wybierzemy się do sklepu.

Cyniczna współczuję.

Dorotka budzila sie niemal co godz kurcze w tych cyckach to juz nic nie mam a ona ciagnie...

Na razie nie latam do łazienki, ale brzuch mnie pobolewa... Zjadłam kromkę chleba z masłem i wypiłam kubek herbaty. Powinno przejść do jutra.

Cześć Dziewczyny

Cyniczna - pytam, bo nam lekarka powiedziała, że mamy za ciepło w mieszkaniu i dlatego dziecko nie może pozbyć się infekcji (u nas katar trwał ponad miesiąc ).

AKEME - to on traci, nie Wy, pamiętaj :*

Tak ZielonyDomku, ja wrzuciłam linka z bransoletką.
Taki miły, osobisty akcent w biżuterii zawsze się przyda.

Lusia spała od 20:35 do 7:45. Czyli jak na Nią, normalnie.
Obudziła Nas swoim tańcem i od razu z samego rana, po otwarciu oczu turlałam się ze śmiechu, bo wygląda to dość komicznie.
Lence już katar przeszedł, ale nadal słychać wydzielinę zalegającą w drogach oddechowych...Sama nie wiem. Jutro wieczorem będzie tydzień jak bierze antybiotyk. We wtorek, albo środę znowu pójdę z Nią do lekarza. Czas najwyższy na szczepienie.

Akeme, głowa do góry. Nie Ty kiedyś będziesz żałowała, jestem pewna.

Cyniczna, może zatrucie? Albo nerwy dają o sobie znać...

Iskra, może nie ciągnie, aby jeść tylko dlatego, żeby sobie coś possać. Zrobiła sobie z Twoich cycuszków smoczka po prostu.

A komu masz pomędzić, jak nie nam? I nie będziesz sama, chyba nie sądzisz, że dziecko dyskwalifikuje Cię na rynku matrymonialnym?

cześć kobietki!

Akeme! zobaczysz, że jeszcze sobie życie poukładasz! i będziesz miała fajnego faceta, któy będzie Cię kochał!!

cyniczna jak się czujesz??

miłęgo dnia kobietki!

co za facet, Domku... nie będę krytykować, ale to nie jest w porządku i nie miej do siebie pretensji. Gdyby mój jeszcze-mąż miał dzieci z inną kobietą, to chyba tylko na zasadzie 'od czasu do czasu' bym mu ich popilnowała, gdyby z ŻYCIOWYCH powodów sam nie mógł tego robić, a jeśli on sobie znajdzie jakąś nową babę, to nie będę chciała, by ta kobita miała jakąkolwiek styczność z moim synem.

Dawno nie pisalam o sobie tylko zawsze o synku wiec dzis troche poskrobie moze ktos to przeczyta. Mam juz termin rozprawy co wcale nie zmniejsza stresu ani przeboji jakie się tu dzieja.Chcialam byc w porzadku i do czasu feralnego poniedziałku tydzien temu wpuszczalam ojca dziecka do nas żeby miał kontakt z malym choć dla mnie to żadna pomoc bo musiałam wiecznie nad nim nadzorować jak straznik bo nic nie potrafil zrobic przy synku , nawet do lazienki potrafił wejść za mna bo on nie wie co robić  wiec ani minuty dla siebie od porodu nie mam ale niewazne.Przyjechala niedawno jego matka przez którą właściwie się rozstalismy nie lubie jej mam żal nie akceptuje jej zachowan ale mimo to zgodzilam się  na spotkanie .Nalegala żebym dala jen dziecko sama oczywiście się nie zgodzilam wiec poszlysmy razem powiedzialam to co.mysle o jej synku ale po 10min stwierdzilam że nie ma sensu bo ona wie swoje i nie chce burzyc jej idealnego obrazu syna.Po spacerze zazyczyla sobie ze chce obejrzeć jak mieszka jej wnuk ok wpuscilam  obejrzala kazdy zakamarek.Mialam dość ale poprosila zebym oddala jej koldre ze niby pozyczylam i o to toczyla się walka przez 4dni gdzie zostalam wyzwana ma srodku ulicy w obecności jej syna ktory stal za mamusia murem i jej nie uspokoil. Szybko zorientowalam sie ze o wnuka to jej wogole nie chodzi doszlo do sytuacji ze chciała dziecku wyrwac wlosek do testow dna wyzwala mnie moja mame tatę masakra!!!! Po wyjezdzie tej Pani oczywiście moj były zdziwiony ze nie odpisuje na wiadomości nie otwieram drzwi .Nie wiem i nie mieści mi się w głowie jak matka może tak manipulować synen zabraniac dorosłemu człowiekowi kontaktów z wlasnym dzieckiem? ????? ? Stwierdzila ze nas nie przeprosi a kontakty z dzieckien.jej się poprostu należą wiec niestety się zdziwi bo w świetle prawa jest dla mnie nikim dla dziecka tez.

Sandra... jestem w szoku!
Na Twoim miejscu starałabym się o prawo do dziecka tylko i wyłącznie dla siebie.
On jest sam jeszcze dzieciakiem,  jego matka jest psychiczną krową.

Ogranicz mu prawa rodzicielskie i koniec zabawy.

Dzis chyba jakaś zamotana jestem, bo średnio to wszystko kumam...
Czemu pozwoliłaś kobiecie, która wątpi, ze Twój syn  jest jej wnukiem panoszyć się po Twoim mieszkaniu?
O co chodzi z ta kołdra i kiedy to zajście miało miejsce?
Mam jeszcze kilka pytań zanim coś doradzę, ale to później, bo niunia się budzi

Bo to ja piszę chaotycznie ale mały od rana wisi mi na rękach.

Przyjechała niedoszła teściowa zapewniała w smsach że do wnuka więc stwierdziłam że ok pozwolę na spotkanie żeby znowu nie było jaka to ja zła ,że robię z dizecka kartę przetargowa itp.Chciałam być kulturalna więc wpusciłam ją do mieszkania.Latała z kartką i ołówkiem zaglądając w każdy kąt i zapisujac ile mógł kosztować sprzęt domowy ja zamarłam. Póżniej zaczoł się temat kołdry żę rzekomo pożyczyłam od jej syna(jak mogłam cokolwiek pożyczyć skoro mieszkałam z nim dwa lata)ale ok prawda jest taka że wynajmuję mieszkania na sezon i mam mase kołder a jej syn przez pomyłkę zamiast przywieść kiedyś moją dał jej .Zostało to przerobione w wersję ze byłam w ciąży i jej synek mi dał bo chciał żeby b yłó mi ciepło.Tłumaczę jej że nie mam pojecia gdzie ta kołdra jest posuneła się do tego że pozwoliła sobie otworzyć kanapę w salonie w poszukiwaniu tej kołdry.Po tym incydencie ją wyprosiłam z domu.Następnego dnia wybrałam się do dermatologa bo synek od dłuższego czasu ma wysypkę wracajac od lekarza spotkałam niedoszła tesciowa z byłym nawet nie zapytałi jak dziecko tylko temat kołdry.Odpowedziałam że mam chore dziecko muszę szybko do apteki i nie jest mi w głowie błahy temat kołdry.No i zaczeło się ze to jest kołdra że jak coś się pożcza to się oddaje że ona za nią zapłaciła itp.Były stał i nic nawet nie próbwał mnie bronić odeszłam z wózkiem ta nadal krzyczała .Po powrocie tysiące smsów że mam oddać jej kołdre. Wkurzona poszłam do rodziców szukać tej kołdry ok znalazłam oddałam .Znowu awantura ze to nie jej bo brakuje metki na kołdrze ze nie mam honoru ze wszystkim rozpowie jaka ja jestem.Odpisałam że niech Pani się zastanowi czy przyjechała do wnuka czy w poszukiwaniu kołdry i rozpowiadając te brednie niech Pani nie zapomni dodać ze manipuluje dorosłym synem i ogranicza mu kontakty z dizeckiem.Dzwoniła moja mama tata ona swoje wyzwała nas wszystkich z tej złości chciała robic te testy.Ja nie rozumiem na kołdrę sie zakłada pościel po co komu metka????
Najgrosze w tym wszystkim jest fakt że dziecko na dzień dzisiejszy ma obywatelstwo niemieckie (jestem w trakcei załatwiania bywatelstwa polskiego)prawda taka ze nie mam żadnego dokumentu potwierdzającego że dziecko może przebywać w Polsce( zeby nadal Pesel muszę miec metrykę która jest w urzedzie bo załatwiam obywatelstwo polskie)Nastraszona mnie że gdyby ojciec syna się uparł to do sprawy dizecko mogłoby przebywać z nim.Bałam się że kolejnym krokiem tej chorej kobiety będzie próba zabrania mi dziecka ale udało mi się to załatwić.Ona dalej wypisuje żąda przeprosin nie mam już sil czuję się wypalona bezradna.

Jezu sandra straszne rzeczy piszesz. Ta kobieta to jakaś wariatka. Rób wszystko, żeby ograniczyć jej dostęp do siebie i małego. A Twój były to dupa nie facet

Mam juz termin rozprawy o alimenty okreslone widzenia i zakaz wyjazdow zagranicznych (adwokat twierdzi ze jest za wcześnie na ograniczenie praw dziecko jest za male narazie zeby stwierdzić czy on wykazuje zainteresowanie dzieckiem.
Najgorsze ze oni nie widza swojej winy błędów chyba sobie wmawiaja że sa idealni az w to wierzą.
Ja nie liczę ze sad az wiele zdziala polskie sady alimenty beda pewnie niskie a on dopoki tu będzie mieszkał to nie odetchne.

Nie wiem co zdecydujesz w kwestii ojca dziecka, ale nie wiem czy są podstawy prawne do odebrania mu praw rodzicielskich. Natomiast z jego matka nie musisz się użerać. Nie wpuszczaj tej kobiety w ogóle do swojego mieszkania, nie odpowiadaj na jej smsy i   z nią nie rozmawiaj, nie musisz tego robić i szarpać sobie nerwów.

Penny, jak tam Teo? u nas chyba lepiej, ale jeszcze trochę mój bobas szaleje ,

Babo Osiadla, jak Twoja córeczka ma na imię? Grzeczna jest, czy daje popalić? .

Pennylane, odszedł, bo -cytuje - nie może już dłużej ze mną być. Nie kocha mnie, prawdopodobnie nigdy nie kochał :-((, choć wielokrotnie mi  mówił, że mnie kocha i chciał powiększyć rodzinę. Po prostu jednego dnia stwierdził, że to koniec, przez kolejne 3 miesiące traktował dom jak hotel, niczego nie zrobił przed narodzinami naszego syna, a dzień po porodzie wyjechał na weekend z nowymi znajomymi w góry, by się odstresować. Potem jeszcze chwilę pomieszkał, ale ponieważ bardzo znikomo się udzielał po porodzie, to poprosiłam go aby zdecydował: zostaje i pomaga mi, albo wyprowadza się, a ja poproszę o pomoc moją mamę. I wyprowadził się.
Wiesz... ja znam go tochę,byliśmy razem 5 lat... nie uważam, by ten wyjazd to był z premedytacją, by mi dowalić jeszcze bardziej. Raczej odwrotnie... strach, wyrzuty sumienia i świadomość wyrządzenia wielkiego zła. Mój jeszcze-mąż jest uzależniony od sportu, całe życie ucieka przed własnym popapraniem w sport i tym razem zrobił dokładnie to samo. To nie jest zły człowiek, ale niedojrzały emocjonalnie i niestety z tendencją do silnego egoizmu. Pochodzi z rodziny rozbitej, ale 'dla dobra dzieci' rodzice nie rozwiedli się. Obaj bracia są poranieni i popaprani. Wierzyłam, że dam sobie z tym radę, wspólnie będziemy chodzić na psychoterapię i każde z nas coś tam w sobie naprawi (bo jak każdy, ja też noszę w sobie różne zranienia i zadawnienia). Wyszło tak, że ja chodziłam, on zarzucił temat. Teraz jest z jego strony tłumaczenie, że nie pasujemy do siebie, nie 'działamy jako para' i zmierzaliśmy w kierunku takiej relacji, jaką mieli jego rodzice, a tego bał się szczególnie.To tak w skrócie... wiesz, diabeł tkwi w szczegółach.

Czyli jednym słowem dobrze mimo wszystko się stało...wybacz mi Akeme ale tak czuję i myślę.
Ty i Twój synek zasługujecie na to co najlepsze.
Wyłania mi się człowiek niedojrzały i bez umiejętności kochania.

A Antoś zrobił dziś furorę w mojej pracy - cały czas spał. A potem w przychodni. Pani powiedziała, że jest jak z reklamy. Moje 12-tygodniowe dziecie waży 5600.
Jutro powinnam go szczepić ale ze względu na 1XI zrobię to po weekendzie. Nie wiem jak będzie się czuł a trochę nas czeka objazdu.
Mąż chyba się ogarnął. Milutki jak nigdy. Co nie zmienia faktu, iż nie odpuszczę póki nie przeprosi mnie przy dzieciach.

Hahhahaha

Akeme, to u Ciebie podobna sytuacja, jak u mojej najlepszej psiapsióły. Ze swoim facetem byli razem 7 lat i planowali dzidziusia. Ona zaszła, on ją zostawił. W sądzie twierdził, że to nie jego. Zażądał testów na ojcostwo i stwierdził, że jak wyjdą pozytywne, to on jej dziecko zabierze. Oczywiście małej ani razu nie widział, choć ta ma już pół roku. Dupek. Gołymi rękami bym go zatłukła.
A do tego się okazało w trakcie rozprawy, że koleś sprzedaje gandzię.

U nas dzisiaj spokojna noc. Adaś spał od 20:30 do 3, a potem do 5:30. Niestety, nadal ma katar, więc w poniedziałek idziemy z nim do lekarza, ponieważ boję się, że przejdzie mu to w zapalenie ucha, albo nie daj boże, oskrzeli...

Ja czuję się ok. Mam jakąś tam tkliwość w brzuchu po tym zatruciu.. rodzina podejrzewa, że to wrzody, jako że często miewam biegunki, wymioty, zgagi. No i od lat walczę z nerwicą. Muszę wybrać się do lekarza, tylko najpierw ginekolog. Potem dentysta, bo mam parę dziur i zaczyna boleć.. Tak to jest, jak się nie dba o zdrowie i nie załatwi się spraw zdrowotnych od razu po porodzie..

Kobra, a jak tam jedzenie z cycusia?

Gadaliśmy... ale on trochę inaczej to wszystko widzi.
Jedno jest pewne, musimy spędzać ze sobą więcej czasu produktywnie - dlatego dzisiaj jedziemy najpierw do gina ze mną, a potem na zakupy. Wracając zajdziemy do spółdzielni.
Myślę, że będzie dobrze... prędzej czy później.

Super, że Ola znowu zajada cycusia. Tak myślałam, że to jakiś skok był... Tylko okazuje się, że te rośnięcie niemowląt, to się z samych skoków składa ;p

Hej:) Czy mogę do Was dołączyć? Mam 2,5 letniego synka co prawda, ale jeszcze niedawno był niemowlaczkiem:) Planujemy drugie dziecko więc bym już się tak przyłączyła "na dłużej":)

Dziewczyny, ja gdzieś przez skórę czuję, że prędzej czy później jeszcze-mąż zacząłby traktować mnie jak swoją matkę, czyli z absolutną pogardą. Trudno się jednak pogodzić, że stałam się najmniej ważną osobą w jego życiu. co innego, gdybym nie kochała go. Wtedy zwisałoby mi to, co o mnie myśli. no i oczywiście, zostając mamą nie przestałam być kobietą, która też czasem potrzebuje czułości, wsparcia i zwykłego przytulenia...
a u nas była dzisiaj kolejna trudna noc, z budzeniem w zasadzie co godzinę. Krzyś zrobił się jakiś marudny, chce być ciągle bujany na piłce. Nie akceptuje bujania po prostu na rękach - musi być na piłce.
a wczoraj wieczorem w końcu udało mi się pobiegać trochę i poćwiczyć wieczorem, więc choćby z tego powodu nieco lepiej się czuję. Co tam u Was...?

wyobraźcie sobie że mój mały (ponad 2,5r.) nadal budzi się w nocy, przynajmniej raz zawsze, czasami dwa, ale tak do pół roku budził się bez przerwy, po pół roku tak do półtora potrafił budzić się 3-4 razy co noc. Chyba się już do tego przyzwyczaiłam, na szczęście ja zawsze mało sypiałam bo inaczej chyba bym oszalała. Zawsze po takich maratonach nocnego niespania potem w dzień rozkładałam na dywanie wielki koc, poduchy, jakieś duże miśki i polegiwałam z nim przed tv, robiłam tylko jedzenie, nic innego nie byłam w stanie, prysznic, spacer itp. podnosiły poziom energii ale po jakimś czasie chyba przyzwyczaiłam się do takiego niedosypiania. Teraz też młody chodzi spać ok 20, ja siedzę nad książkami do 24, potem ok.3 wsaję do niego, a od 5-6 już jesteśmy "na nogach".

My od początku nauczylismy synka leżenia w bujaczku który wibrował, jakoś mu się spodobało i było ok. Wszędzie go kładłam w tym bujaczku i na pare minut miałam oddech np. w trakcie prysznica leżał w bujaczku pod kabiną i cośtam do niego gadałam:) Ale przyznaję że bardzo dużo go też nosiłam, najczęściej jednej ręce a drugą coś robiłam, albo robiłam coś w domu jak mąż był z małym na spacerze, albo jak się nim zajmował w domu. Ale przez pierwszych kilka miesięcy to był sajgon zeby to wszystko ogarnąć i mieć jakiś czas dla siebie, teraz już luzik:) Ale według mnie dziecko na pewno mimo wszystko poprawia organizację życia domowego, usprawnia ją:)

O tak, aparatka z tej mojej Małej niezła

AKEME - daleka jestem od rad i pouczań w stylu: "Nie noś, bo rozpuścisz dziecko!" czy: "Noś, bo ono tego potrzebuje!", każda mama musi sama zdecydować, co dla niej i dla maluszka najlepsze. Podrzucę tylko fajny patent na ogarnięcie życia codziennego z dzieckiem, które trzeba/chce się nosić - chusta albo miękkie nosidło typu mei tai. Motasz sobie bobasa na piersiach, obie ręce wolne, pierś (jak ktoś karmi piersią, oczywiście) w pogotowiu, sprzątasz sobie spokojnie, gotujesz, zmywasz, wyskoczyć możesz i na spacer, i po zakupy, bez konieczności dźwigania wózka...

AKAME - znam ten ból... ja w domu mam 6,5 miesięczną terrorystkę... masakra...
na szczęście ona ma 3-4 drzemki w ciągu dnia ok 30 minut wiec wtedy udaje mi się coś ogarnąć...
w bujaku od czasu do czasu też poleży... np wtedy gdy ja się kąpię lub suszę włosy:)))
ale często wszystko wymusza krzykiem i płaczem czasem mam już tego dość...
bo nawet na spacer spokojnie nie mogę z nią iść bo nie wiem co dama ma w głowie...:(
juz kilka razy wracałam z nią ze spaceru niosąc ją na rękach... wtedy oczywiscie sie smieje i spiewa... a jak tylko do spacerowki odłożę to jest krzyk...:(
normalnie nic nie pomaga, coś czuję że taki jej charakter i będzie mi dawała popalić:(((

LuiZjanna, to super, ze jesteś spełniona w roli matki i fajnie, ze chcecie jeszcze powiększyć rodzinę . Podziwiam, ze chcesz mieć trójkę, albo i więcej . Ja planuje poprzestać na dwójce .

Akeme, nie bardzo wiem co Ci poradzić, bo moja nie wymusza noszenia na rekach.....Nadal odciągasz pokarm? próbowałaś przystawiać małego do piersi? Kurcze, bo z tym odciąganiem to dwa razy więcej roboty.....

mm, jeszcze niedawno pisałaś, ze Majka jest bardzo grzeczna, od kiedy daje Ci tak popalić? może to chwilowe?

akeme, moj teo byl dokladnie taki sam. prawda jest taka, ze pierwsze 3 miesiace zycia dziecka potrafia byc dla niego strasznie trudne. niektore maluchy ciezko prze ywaja to, ze zostaly wyciagniete z cieplego brzucha gsize ciagle czuly mame. wiem ze to doprowadza do szalu ale niestety najlepiej jesli to przetrwasz.
i jesli ci to pomoze - nie ma zadnych miarodajnych badan ltore by potwierdzaly, ze mozna "rozpuscic" niemowlaka. oczywiscie znajdziesz rozne opinie ale wg
mnie nie mozna tez go do niczego przyzwyczaic.
jak krzys bedzie wiekszy i bedzie wiecej rozumial, wiecej widzial, bedzie mial kontrole nad swoimi raczkami itd to zacznie sie sam soba zajmowac, zobaczysz.
ja teo nosilam i lulalam non stop, kolki, marudzenie, ryk niwustanny mialam w domu przez trzy miesiace bez przerwy w zasadzie. i nosilam i lulalam i chustowalam (choc tez nie znosil i potem robilam to tak, ze wlaczalam tv i stawalam bokiem tak zeby mogl w nie patrzec podczas wsadzania w chuste), potem odpalalam odkurzacz i go usypialam w tej chuscie i potem nieraz i na 2-3h mialam spokoj a sama siedzialam w
fotelu i ogladalam filmy na hbo
a przede wszystkim - po tym noszeniu i lulaniu teo wcale sie nie "przyzwyczail". za mata nie przepada, chyba ze lezy na brzuszku, ale bujak to juz z checia. w reke dostaje jakas grzechotke i mam na jakis czas spokoj jak proboje ja w paszcze wsadzic
to wszystko minie takze spokojna glowa.
choc wiem ze lekko nie jest.

jedno ci jeszcze powiem - jak chcesz to oczywiscie
mozesz probowac metody takiej zeby on sie wyplakiwal
ale
gwarantuje ci, ze to dopiero potrafi wpedzic
w masakryczna depresje... wytrzymasz
max 5 min i bedziesz bardziej zmeczona niz po noszeniu go przez 20...

Kobra moje dziecko było fantastyczne tak pomiędzy 2,5 -5,5 miesiącem... teraz to terrorystka wszystko wymusza płaczem i musi być tak jak ona chce... ja ją nawet próbowalam z tym płaczem przetrzymać... nie dało rady wytrzymalam z 5 minut a ona wyła z taką siłą że chyba jeszcze z pół godziny by mogła tak się drzeć...
ogólnie ona ma bardzo donośny głos... i płacze jak dziecko 2 letnie... nie żadne piski... więc każdy się za nami ogląda... jak jestesmy na spacerze i ona wyje... juz nawet sąsiedzi w windzie mówią... o to to maleństwo co tak płacze... eh... szkoda gadać..
jedno wiem że to nie zęby bo juz ją kilku lekarzy oglądało... po prostu pokazuje swój charakter i od 3 tygodni zaczyna nami sterować...
ma być tak jak ona chce...
ja po calym dniu z nią już nie mam sily padam na twarz...
bo nie mogę tak słuchać jak płacze i konczy się tym że muszę ją nosić na rękach albo zabawiac na macie, na dywanie w bujaku... non stop z nią muszę być bo inaczej krzyk...
nie wiem z czego to wynika i zastanawiam się kiedy minie...
tak naprawdę zdałam sobie z tego sprawę dzisiaj... bo od 2 dni jestem z nią sama przez jakies 10 h dziennie...
wczesniej się uczylam i od 2 miesiecy prawie codziennie przychodzila niania i brala ją na spacer na jakies 3 godzinki...
ona mi mówila że ona rządzi i wymusza pewne rzeczy i że nie raz musiala ją nosić... a ja jej nie wierzylam... myslalam ze przesadza...
ale jak wczoraj z nią poszlam do parku to wracalam po godzinie biegiem...bo tak sie darła i musialam ją niesc na rękach...
efekt tego taki ze ona byla bardzo zadowolona bo wszystko wokół ją interesowało... ale ja wróciłam cała mokra...

eh mam nadzieje ze to minie...

Kobra, przystawiałam, ale Krzyś zasypia przy piersi. Possie chwilkę, a potem tylko mlimli... no więc odciągam, bo nie chce stracić pokarmu.
Pennylane, właśnie tak po cichu liczę, że po 3 miesiącu trochę się to uspokoi. 10 listopada mamy chrzest... zaczynam się obawiać, że będę musiała w kościele na piłce siedzieć i go bujać, bo inaczej nie da rady bez płaczu.
A propos chrztu... zasadniczo jestem przeciwna takim praktykom, ale co sądzicie o podaniu wody z glukozą przed mszą? Może choć na godzinę zaśnie??? Dotąd nie podawałam słodkiej wody.

Ja po wizycie u gina. Nadżerka, jakaś infekcja, plus zostałam źle zszyta. Cała recepta leków do wykupienia i za miesiąc na kontrolę. Jak nic się nie zmieni, to najpierw mnie czeka usunięcie nadżerki, a jeśli ból podczas stosunku nie ustąpi, to plastyka krocza.
Żyć nie umierać.

Adaś na szczęście dziś b. grzeczny. Wyczuwa mój wisielczy nastrój i stara się nie stwarzać więcej problemów. Kochane Maleństwo.
Dziękuję Bogu, że go mam i nie muszę jutro latać po grobach. Nienawidzę Wszystkich Świętych. Nienawidzę Świąt.

mm83 - pewnie skok jakiś. Po 3-4 tygodniach jej przejdzie. No, max. 6 tygodni.

Penny, metoda 1,3,5 wcale nie jest taka straszna jak to opisujesz. Wiadomo, że nie zostawia się nie wiadomo jak wrzeszczącego dziecka.
U nas jest płacz, krzyk i wrzask. No i jeszcze jęczenie. Podczas stosowania tej metody Adaś jęczał i parę razy zdarzyło się, że troszkę płakał. Ale uspokajał się, jak wchodziłam do pokoju. Więc wrzeszczącego dziecka nie zostawiałam ani razu.