Jak żyć ze sobą po ślubie? Netkafejka :) - Netkobiety.pl

Pigwa a mnie jeszcze wkurza jak ktoś dodaje 50 zdjęć swojego ogródka,albo tyle samo zdjęć z wyjazdu w góry czy gdzieś tam.
Czasem sobie myślę że niektórzy mają ogródek albo wyjeżdżają po to żeby wstawić zdjęcie na fejsie.
Gówniarzom się nie dziwię ale to są ludzie  w moim wieku.

NINA bardzo mi szkoda twojej córeczki,biedna się na cierpi,aby tylko wszystko ładnie się zagoiło
ja też straciłam koleżankę,to jednak nie była koleżanka!
zaprosiłam ją na sobotę,ani nie odpisała ani oddzwoniła!
poszło o faceta ,poznałam ją z synowej koleżanki ojcem,ten dureń zaprosił ją na sylwestra,ona kupiła kieckę a on poszedł z inną
czy ja tu jestem winna? chciałam dobrze i jego córka też a wyszło jak wyszło
trudno ,koleżanek mi nie brakuje a ona się kisi sama

Hej!
Jak u Ciebie? Jak dzieciaki? Jak Twoje prawko?
Czy czegoś się dowiedziałaś w kwestii śmierci męża?\

U mnie dużo roboty.Do tego usg tarczycy wyszło fatalne-zwapniony prawy płat,w lewym guzki.
Jestem ciągle śpiąca.Zaraz idę na szczegółowe badania.Mam już dosyć tego kiepskiego samopoczucia.
Jutro moja córka jedzie podbijać Wawę ze swoją orkiestrą

Hej.

U mnie leci jak zawsze dom, praca, dzieci, no i wczoraj robiłam usg piersi. Mały guz nie urósł, drugi urósł o 1cm przez jakiś rok czasu. I na każdej piersi torbiel mi się zrobiła. Teraz czeka mnie operacja, niedługo pojadę do szpitala i będę wiedziała kiedy. Szczerze mówiąc to się boję i mam jakieś złe przeczucia...

Lena trzymam kciuki za prawko. I podziwiam że się nie załamałaś. Ja bym chyba nie potrafiła tak jak Ty.

Gojka zdrówka kochana. A jak tam córka?

Bombel-co to za guzek? A torbiele będą Ci usuwać?
Ja jestem podłamana moją tarczycą-dziś zrobiłam hormony.Boję się wyniki odebrać...Też mam złe przeczucia...

Córka dziś w Wawie,trochę zwiedzali a jutro mają koncert i lekcję pokazową-coś tam o prowadzeniu orkiestry smyczkowej w szkole muzycznej.Zaprosiła ich CENSA,sfinansowała pobyt,atrakcje a resztę finansuje Rada Rodziców szkoły muzycznej więc w zasadzie dałam stówkę pannie tak zachowawczo,albo po to by było ją z czego okraść:) Stówa to kij,mam tylko nadzieję,że jej skrzypiec nie ukradną

Dziś jestem zdołowana,mój tata miałby dzisiaj urodziny.Ryczałam cały ranek,wzięłam wolne w pracy,poszłam na cmentarz i zwyta wróciłam.Stałam tam i marzłam w ogóle tego nie czując.
Jakoś ciężko mi dziś i wszystko biorę bardzo osobiście-każdy jakiś nieprzychylny gest-a tak miałam z sąsiadem po południu.Prawie się poryczałam...

Lena-nie cierpię święta zmarłych,choć go nie obchodzę.Ale idę jakiegokolwiek sklepu i wszędzie są znicze,wieńce...ech...

Bombelku, trzymam kciuki i za wynik zabiegów i za badania histopatologiczne. Na pewno wszystko będzie dobrze. Nie myśl o złych scenariuszach.

Gojka, współczuję smutnego święta... Są takie dni, że najmniejsza rzecz nas przerasta, oby jak najmniej.  Mam nadzieję, że twoje wyniki będą w porządku
Ja uwielbiam święto zmarłych. Cmentarz 1 listopada wieczorem jest przepiękny.

Lena, dzielna z ciebie kobieta. Poradzisz sobie na pewno, bo masz dla kogo. Ech, nie potrafię nawet hipotetycznie ogarnąć takiej sytuacji.... Podziwiam Twoją siłę...

U mnie powolutku. Kończę praktyki w szkole, za miesiąc składam pracę dyplomową, potem egzamin. Mąż się czepia, bo mało jestem w domu. Samo życie

Buziakuję

Bombelku ja też trzymam kciuki.Będzie dobrze,musi być.
A ja nawet lubię święto zmarłych,choć to dziwnie brzmi.Dawno już pogodziłam się z tym że rodziców już nie ma.Jeszcze w tym roku teściowa odeszła.
Ja na co dzień jestem strasznie uczuciowa,ciągle chce mi się o coś płakać.
Ale jak coś złego się dzieje biorę się w garść,szukam sobie zajęcia.Coś jak Lena pisała...byle do przodu bo inaczej wszystko się zawali.
Gojka gratulacje dla córki.
Moje dziecko przyjeżdża za tydzień i zostaje do 2 listopada.Nie widziałam go miesiąc a tak tęsknię...jakby to był rok.
Kasjaana co do kłótni.
Mój ojciec po śmierci mamy często siedzial u mnie i wspominał jak pokłócil się z nią o pierdołę.I mówił że mógł ustąpić i że teraz żałuje i że za późno.
Często mi się to przypomina co mówił.

Kasjanaa ale ja nie pisałam o tym żeby zawsze ustępować.Do siebie też  jakiś szacunek trzeba  mieć.
Ja piszę ze swojego doświadczenia,wy to co innego.
Z mojego męża też często wychodził cham.I to jaki,szkoda gadać.
Ale to było dawno,teraz jesteśmy na innym etapie.
Dużo razem przeżyliśmy,chyba więcej złego ale i dobrego też trochę.A to dobre przyszło po latach,właśnie teraz.
Prawicowe media,to wiem mniej więcej o co chodzi.
Mój mąż jest niewierzący a politykę i wiarę ma w poważaniu,może i dobrze.
Gojka ,piszesz o swoim tacie.Dla mnie najgorszy był moment jak się dowiedziałam o chorobie mamy.W głowie mi się nie mieściło że ktoś z moich najbliższych może na coś takiego chorować i że może umrzeć.
Ale przyszło i to i oswoiłam się ze śmiercią.
Teraz mam takie momenty kiedy rozważam: Co będzie jak jednemu z nas coś się stanie.Jak sobie poradzi z codziennymi sprawami,finansami.
I myślę o tym całkiem praktycznie i na zimno.
Bo gdyby któreś z nas zostało to będzie miało gorzej od tego co odejdzie.
Ja w każdym razie nie chcę zostać sama,nigdy.

Kasjana-ja odkąd dowiedziałam się o śmierci męża Leny tak często mówię do męza gdy dochodzi do jakichś sprzeczek: kochanie,mimo,że czasem zachowujesz się jak świnia to ja Cię kocham i nie wiem co bym zrobiła gdyby Cię zabrakło.A życie takie jest: jesteś tu i teraz a za chwilę już Cię nie ma.
I mój mąz pojął chyba,że to co teraz robimy może być już ostatnią rzeczą jaką dla siebie zrobimy.Niech więc ona będzie czymś dobrym...

Niki
Ja z mężem często mówimy o tym, co będzie, kiedy jego zabraknie.
Ja bardzo się boję, że sama sobie nie poradzę
On uważa, że muszę sobie kogoś znaleźć, żeby nie być sama.

Cayenne wiem że ci cięzko,nawet nie chce sobie wyobrazać co czujesz. Przypomina mi się jak rok temu pisałyśmy tu o pierdołach...
A teraz tak tu smutno.
Aga mąż. tak mówi bo cię kocha i chce żebyś byla jeszcze kiedyś szczęśliwa.

Jutro minie miesiąc jak mój mąż nie zyje,kurcze to tylko miesiąc i aż miesiąc.
Dzisiaj poszłam z kolegą i koleżanką posprzatac grób,tak stoje z tym kolega i mówię do niego " kto by pomyslał miesiąc temu że przyjdzie nam robić takie coś"...
To jest nadal takie nieprawdopodobne,takie dziwne,nierealne...
Wiecie ja niby jestem silna,twarda,tak mi mówią ludzie w realu.Niby sobie ze wszystkim radzę,wszytskie problemy formalne,administracyjne,finansowe da się przezyć i ogarnąć.
Ale z tęsknotą cięzko jest wygrać,to jest chyba jedyna rzecz,jedyne uczucie na które tak naprawdę nie mam wpływu.Musze się nauczyć z tym zyć,a to jest cholernie trudne i bardzo męczące.
Mój mąż śni mi się często,ciesze się że są te sny,ale po przebudzeniu pojawia się ta mysl,że to był tylko sen,że go już nie ma...

Naprawdę nie życzę nikomu tego przeżyć,to jest chyba jedno z najgorszych doświadczen jakie może spotkać człowieka.

Kasjana przemysl 150 razy zanim podejmiesz jakieś decyzje.

Kasjana tego nie da się wyobrazić,każde wczucie się w taką sytuację to nie to samo gdy przezyjesz to naprawdę.
Wiem że przeżyłaś śmierć syna,to też jest straszne pochować własne dziecko,ale jak sama piszesz to zupełnie inna sytuacja.
Jest inaczej pochować kogoś po 17 latach wspólnego zycia,a inaczej dzieciątko które się dopiero urodziło,chociaż wiem że dla Ciebie musiała to być straszna tragedia.

co do Twojej sytuacji,uwierz było milion sytuacji gdzie ja nasz związek widziałąm w czarnych barwach,gdzie usłyszałam dużo brzydkich słów,ale miałam siłę ciągnąć to dalej i moze teraz w takiej sytuacji mam siłę trwac...pomimo burz.

Jakbym swoje myśli czytała.Miałam tak wiele razy,żę już myślałam,że jestem w czarnej dupie,że po takim jakimś tekście to ja już nie dam rady być z mężem.
Ostatnio coś takiego rzucił jak mu powiedziałam,żeby o to ciszej do mnie mówił bo nie jestem jego pracownicą,na którą sobie może krzyczeć.
Na to mąż mi powiedział,że za głupia jestem na jego pracownicę.
Jakiś czas temu był mega słodziutki i mu to przypomniałam a on powiedział: no co ty? Przecież ja to w złości powiedziałem.Chciałbym,żeby wszystkie moje pracownice były takie mądre jak Ty.
Więc pytam się po co mówi to skoro myśli zupełnie inaczej?
Nie potrafił sensownie odpowiedzieć.

Dziś jestem padnięta bo z moją nastolatką musiałam pójść kupić jej kurtkę i buty.Ochchh....Żadna kurtka jej się nie podoba ta,która się podoba to albo jakaś tandeta albo kosztuje ponad pięć stów:(
Jestem tak padnięta jakbym pole orała.
A panna kupiła jakąś nową książkę o HP-w sobotę była premiera- i nie mogę jej do spania zagonić.Jak weszłyśmy do empiku to zaczęła skakać z radości,że książka jest:)

Miriam dzięki że się rozpisałaś,ale ja już to wszystko wiem.
Sprawa spadkowa jest już w toku,za 2 tygodnie mam pierwsze przesłuchanie.Wiem że prawnie mi się nic nie nalezy,ale zabezpieczył mnie w taki sposób gdzie nie będę musiała placic podatków ani zakładać jakiejś sprawy w sadzie.
Zresztą sprawy zwiazane z gospodarstwem rolnym itp już są na mnie bo ktoś to musi prowadzić.
A  w sprawie  spadkowej tu wszystko zostawiłam adwokatowi,on mi wszystko prowadzi ja tylko wstawiam się gdzie trzeba i kiedy trzeba.
Jesli chodzi o renty,cóż ZUS to niezbyt przyjazna instytucja,musze dostarczyć mase dokumentów potwierdzających zatrudnienie mojego męża przez ostatnie 20 lat.
JEst to chore,bo pewnie Zus wszystko ma,w końcu składki były głównie tylko tam płacone,ale co tam papierologia musi byc.

Ogólnie jesli chodzi o te wszystkie sprawy to idzie dosyc sprawnie. Zajęłam się wszystkim naraz aby mieć to wszystko jak najszybciej za sobą.

Miriam bo tyle lat pracował,oni jakoś wyliczają na podstawie tego emeryture a potem wysokosc renty dla dzieci.

Rozumiem. Okres 5 lat pracy to warunek, aby otrzymać rente po zmarłym, natomiast wysokość renty uzależniona jest od wysokości odprowadzonej składki, która tym większa jest im dłużej była płacona. Faktycznie wydaje się to logiczne.

Nic tak nie cieszy jak sukcesy dzieci i nic tak nie smuci jak ich porażki. Masz powód do dumy.

Piekę młodemu na obiad babkę ziemniaczaną, wróci ze szkoły to tylko sobie odgrzeje. A pachnie w mieszkaniu, aż mi ślinka leci. Nie chciało mi się robić, ale tak mnie prosił, że nie miałam sumienia odmówić. I tym sposobem od godziny piątej jestem na nogach. Ciężko widzę dzisiejszy dzień.

Miriam przeczytałam przepis ma babkę,nie robiłam nigdy i chyba spróbuje.
Ola nie wiem co masz kupić.
Ja mojemu na urodziny kupię jakiś ciuch.
On sobie nie lubi kupować ubrań.
To ode mnie dostanie.
Jutro ostatni dzień w pracy i mam całe pięć dni wolnego.
Tak się cieszę!!! Tak się cieszę że tam nie idę pięć dni że normalnie w szoku jestem.
Młody przyjeżdża i koleżanka ma mnie odwiedzić. Super będzie.
Miriam jak syn radzi sobie w nowej szkole?
Ola co więcej u ciebie?
Cayenne dobrze że twój was zabezpieczył.Dobrze że potrafisz czymś się zająć,tak jak tym prawkiem.
Mniej czasu na myślenie i roztrząsanie.
Choć pewnie i to kiedyś przyjdzie...
Trzymaj się...

Hejka!
Mariola-ja raczej nigdy nie kupuję niczego "materialnego" na rocznicę.
Zapraszam męża na kolację,do kina.Albo on zaprasza mnie
A może kup dobre wino,przygotuj jakieś przekąski i pójdźcie na piknik

Też robiłam bakę jeden raz.Ale bez mięsa.
U mnie powodzeniem cieszą się "gołąbki" z liści winogron.Z wakacji przywiozłam kilka słoików liści w specjalnej zalewie.
Ale widziałam przepisy w necie z liśćmi normalnie zerwanymi
Sporo roboty z tym bo te gołąbki są malutkie.Ale pyszne

Lena-sprzedawałaś te pierogi? Nigdy takich nie jadłam.

Niki, to co napiszę zabrzmi niedorzecznie, ale młody mniej czasu poświęca na naukę niż w gimnazjum, a oceny ma zdecydowanie lepsze. Śmiejemy się, że mamy geniusza, bo jak na razie ze wszystkich przedmiotów oprócz matematyki ma po dwie, trzy piątki. Wynika to pewnie z tego, że jest pierwszy w dzienniku i na 'dzień dobry' z każdego przedmiotu był pytany oraz z tego, że jest to dopiero początek nauki. Nie bez znaczenia jest też fakt, że jest to profil humanistyczny. Owszem, od groma jest nauki z przedmiotów rozszerzonych (polski, angielski, biologia), ale za to zdecydowanie mniej z matematyki, chemii i fizyki. Wynika to głównie z mniejszej ilości godzin tygodniowo przedmiotów ścisłych, a większej z przedmiotów humanistycznych rozszerzonych.
Cieszę się, że nie namawiałam go na profil np. matematyczno- fizyczny czy biologiczno - chemiczny (na taki profil próbowała namówić mnie była wychowawczyni syna i moi rodzice). Wyszłam jednak z założenia, że na siłę z humanisty nie zrobię ścisłowca. I dobrze, bo gdyby Młody był na mat-fizie, gdzie rozszerzona jest matematyka, fizyka, to te trzy lata nauki byłaby dla niego drogą przez mękę. A tak rozszerzenia ma z tych przedmiotów, które lubi, a co będzie dalej czas pokaże.
Wczoraj mieli spotkanie z Kanadyjczykami, którzy stacjonują na poligonie drawskim. Panowie żołnierze opowiadali im o służbie i rozłące z rodzinami. Na koniec uczniowie mogli zadawać pytania, oczywiście w języku angielskim, bo Kanadyjczycy nie mówią po polsku. Młody zapytał jak długo służą w wojsku, jak długo są w Polsce, czy byli na misji w Afganistanie/Iraku. Nie omieszkał również wspomnieć, że jego tata też jest żołnierzem i też co jakiś czas ćwiczy na poligonie drawskim, i że w trakcie jednego z poligonów odwiedził tatę i widział obozowisko Kanadyjczyków i ich słynne białe domki, w których mieszkają na czas pobytu w Polsce (domki rozkładają przyjeżdżając na poligon i składają wyjeżdżając). W nagrodę za aktywne uczestnictwo w spotkaniu Młody dostał od nich gadżety wojskowe, słodycze i zaproszenie na obozowisko jak przyjedzie na poligon odwiedzić tatę, to pokażą mu swój sprzęt i domki od środka. Od pani od angielskiego dostał szóstkę. Wrócił ze szkoły prze-szczęśliwy, bo po raz pierwszy miał okazję skonfrontować swoje umiejętności językowe z kimś, kto językiem angielskim operuje na co dzień.
I jak twierdzi nie poległ w tej konfrontacji.

Z samymi ziemniakami nie robiłam. Robiłam ruskie (częściej kupuję w restauracji, bo robią na wynos lub dostaję od mamy), ale one są z białym serem, boczkiem i ziemniakami.

W takich sytuacjach zawsze tłumaczę sobie, że człowiek jakby wiedział, że się przewróci to by usiadł. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć wszystkiego, więc nie można się obwiniać.

Chodzi do przedszkola? Nie treaz jak jest chory, jak jest zdrowy?

Olka, z prezentem nie pomogę, bo kupowanie prezentów to mój odwieczny problem.

Lena, jak robisz farsz do tych pierogów? Zmielone lub rozgniecione ziemniaki, smażony boczek z cebulą, sól, pieprz. Coś jeszcze?
Zanim farsz wyląduje w cieście obsmażasz go?

Gojka
Kurdowie robią gołąbki z liści winogron i nazywają się one "Bamia" ale też są pyszne, moja siostra je często robi.

Lena
Ja sypię dużo pieprzu do pierogów ruskich, bo takie lubię od zawsze
Fajnie, że w końcu zdecydowałaś się na prawko, pogratulować.
Dobrze, że nie zostałaś z niczym, ze masz jakieś zabezpieczenie, zawsze to jakaś pomoc w życiu, jeden ciężar z serca.

Niki
Ja zawsze mam ogromny problem z wymyśleniem prezentu dla męża,kosmetyk nie każdy kupię, bo może jemu skóre podrażnić albo zapach przeszkadzać, ciuchy, albo za ciasne albo za ciepłe,z bielizną to samo.
Alkoholu, praktycznie nie pija,jak ma na coś ochotę, to sam sobie wynajduje przez internet i kupuje.
Do restauracji z nim nie pójdę.... ciężko coś wymyślić. Biżuterii nie nosi, bo to jemu tylko przeszkadza.
Ech mogłabym tak wymieniać, same minusy.
Co do pracy, wierzę Ci, że już masz dość, praca w fabryce, to często ciężki kawałek chleba, tym bardziej na produkcji, albo pakowaniu.
Pewnie ręce i kręgosłup już Cie nieźle dają popalić z bólu.

mam lenia w pisaniu!
czytam wszystko,dziś mam wolne
tak powoli wszystko leci do przodu
pozdrawiam kobietki

Ja też mam jakiegoś doła, od paru dni nic mi się nie chce. Dzisiaj byłam na kijkach, troszkę mnie w nie wrobili (mój mąż i koleżanka) poszłam ale nie miałam nawet ochoty rozmawiać. Na samym szarym końcu szłam co by nikomu nastroju nie psuć. Łzy mi same do oczu napływają. Martwię się trochę tą operacją. Przepraszam że nie odniosę się do waszych wpisów.

Z jakimi objawiamy cukrzycy sobie nie radzisz? Zmęczeniem? Sennością?

Ja, cały dzisiejszy dzień, z przerwą na obiad, który zrobił mąż, przespałam na kanapie. Po obiedzie dołączył do mnie mąż, a teraz leżę otulona kocem i przeglądam Internet. Nie wiem czy to zmęczenie organizmu czy wpływ jesiennej aury, ale potrzebowałam tego snu.

Bombelku nic dziwnego że się martwisz operacją.
Gojka jak nie chcesz im psuć nastroju?
Chyba mąż powinien wiedzieć co się dzieje?
Ogólnie to ta pora roku chyba nie sprzyja nastrojom.
Ja mam doła od dawna choć nikt nie choruje,nikogo nie straciłam.
Staram się z tym walczyć i cieszyć tym co dobre.
Aga praca jest ciężka i stresująca ale gdyby zarabiało się więcej..
A tak to do stresu i zmęczenia dobija mnie myśl że niewiele to w naszej sytuacji zmieni.Owszem jest trochę lepiej finansowo ale wszystkiego za to nie załatwię.
Nadal nie mam za co spłacić domu,tyle kredytu nikt nam w życiu nie da.
Owszem można zostawić tak jak jest.
Tylko to oznacza że kiedyś moje dzieci będą musiały się zmierzyć z tym.
I znów będą miały pod górkę.
Proponowałam spłatę w ratach ale nic z tego.
Pamiętam jak kiedyś natka tu napisała że kogoś nienawidzi ze swojej rodziny a ja się oburzyłam.
A teraz napiszę to samo,nienawidzę tej baby .
Chodzi mi o współwłaścicielkę.
Mam jej po dziurki w nosie.
Nie wiem ,jak drugą umowę podpiszą mi na dłużej to może wezmę kredyt w jakimś parabanku.
Dam jej te pieniądze,niech się nimi udławi.
Mam jej tak dość że po prostu rzygam jak ją widzę i słyszę.
Najgorsze że to moja bliska rodzina.
W każdym razie dopóki się od niej nie uwolnię nie będę mogła spać spokojnie.
Tak poza tym wekend nawet miło mija.
Mieliśmy jechać do kina,ale szef męża zmienił mu godzinę wyjazdu i pozamiatane.
Miriam fajnie że synowi podoba się w szkole.Masz rację,uczy się tego co lubi i dobrze mu idzie.
Nie da się nikogo zmusić do lubienia matematyki i fizyki.
Mój młodszy przoduje na razie w swojej grupie na uczelni.To mnie akurat bardzo cieszy. Bo już zaczełam się bać że skoro tam taki poziom,to po takim zwykłym liceum w naszym zapyziałym mieście może być ciężko.
Ale jest ok.a nawet lepiej.
Trzymajcie się dziewczyny.

Bombelku będzie dobrze.
Niki zdecydowanie nie bierz kredytu w parabankach ani w providencie. Nie warto. Też się przejechałam na tym, ale prawie już wyszłam z tych długów. Nie mogłam spac nocami, a wtedy gdy brałam tez myślałam ze nie ma innego wyjścia. Nigdy więcej.

Bombelku więc jednak operacja.Nic przyjemnego,trzymaj się.
Ola my zawsze braliśmy kredyty w bankach typu Lukas ,santander.I to dwa razy na duże sumy.
W innych nie mieliśmy zdolności kredytowej,za duże wymagania.
Wszystko spłaciliśmy,raz z poślizgiem ale spłaciliśmy.
Banki jak banki,większe odsetki.
Teraz sytuacja się zmieniła,zobaczę jak będzie.Ale wątpię żeby nam tyle dali w normalnym banku przy naszych dochodach.
Jak nie będzie innego wyjścia to weźmiemy jeszcze raz tam.
Moja i męża rodzina jest jak sępy.Z męża rodziną nic wspólnego nie muszę mieć,od mojej muszę się uwolnić.
Jak tego nie załatwię to moje dzieci będą to miały na głowie.
Nie będę wam przynudzać,każdy ma swoje problemy.
Jedno wam napiszę.Moja współwłaścicielka jest wierząca i praktykująca.Co niedziela w kościółku.
Kiedy zaproponowałam jej spłatę w ratach,z umową u notariusza,odmówiła.
Tłumaczyłam że nie musiałabym płacić odsetek,o ile w ogóle dadzą mi kredyt mam wydatki,Młody się uczy,ciężko nam.
w d..e to ma.Sytuację finansową ma niezłą.
Mogłaby brać tą kasę w ratach ale nie chce.Chce od razu.
W ogóle gdybyście zobaczyli jak wygląda ten dom o który ona od lat zawzięcie się kłóci to byście mnie śmiechem zabili.

Miriam stypendium naukowe tam, to ciężko będzie.Na razie jak egzaminy mu dobrze pójdą to będę się cieszyć!
Kwotę spłaty sama sobie wymyśliła.
Wcześniej przez. 25 lat nie wiedziała czy chce żeby ją spłacić.Teraz w sumie też się nie dopomina tylko ja to chciałam zalatwić.
Chce niecałe 30 tys.a cały dom ma ok.60 m.Mam jeszcze działkę którą mogłabym sprzedać i miałabym gdzieś połowę tej sumy,tylko szkoda mi sprzedawać.
Ta część gdzie nie mieszkamy to faktycznie ruina.Nieogrzewane,popękane ściany i okna co prawie wyleciały ze starości.
Dobra nie będę już smęcić.W ogóle mam dziś jakiś zły dzień.
Jednocześnie zdaję sobie sprawę że ludzie mają gorsze problemy.
Tak jak operacja Bombelka ,czy śmierć męża Cayenne.
Wczoraj przeczytałam wątek"Profesjonalna ofiara".Potem przeleciałam blog o którym tam mowa.I zaczynam się zastanawiać czy nie zamieniam się w taka jędzę jak autorka bloga.

Miriam jesteśmy współwłaścicielkami domu po 1\2.
Ja użytkuję trochę większą część.
Ona się za bardzo nie domaga spłaty, dla niej jest dobrze tak jak jest.Ja mieszkam  ,remontuję swoją część.Ale też dbamy o budynki ,gospodarcze,podwórko
Mnie gnębi coś innego.Bo jak mamy po 1\2 to co za kilkadziesiąt lat w razie naszej śmierci?
Zrobiliśmy łazienkę ,centralne,dostawiliśmy ganek.I dalej trzeba będzie zrobić to czy tamto skoro tu mieszkamy.A  ona dalej jest współwłaścicielką.I w razie sprzedaży moje dzieci z jej dziećmi sprzedadzą i podzielą się po połowie,bo tak prawnie to będzie wyglądać.
Tymczasem ja jak na moją kieszeń kupę kasy tu włożyłam,ona nic.Ale dalej ma połowę,i jest cwana,dobrze o tym wie.
I dlatego za wszelką cenę chcę ja spłacić.
Już moi rodzice nie dbali o takie sprawy i jest tak jak jest.Wierzyli każdemu z rodziny na słowo,wszystko było na gębę.
Ja już nikomu nie wierzę i nie chcę zostawiać dzieciom bałaganu.Ani też remontować tego czy tamtego a później przy sprzedaży kasa po połowie.
Z racji tego że syn z dziewczyną szukają domu do kupienia oglądaliśmy trochę tych domów z ogłoszeń.
Miriam te co u nas są za 30-40 tys. to nadają się tylko do rozbiórki a nie do remontu.Ludzie w ogłoszeniach różne rzeczy piszą a jak się pojedzie  jest całkiem co innego.
Za taki dom do remontu ,żeby się jeszcze nadawał  trzeba dać co najmniej 60tys.
Wiem że to nie jest sprawiedliwe że ona tu nic nie robi,o nic nie dba a teraz chce połowę kasy.
Ale zgodziliśmy się tu przyjść mieszkać to teraz mam jak mam.
Jak moi rodzice i teściowie byli jeszcze w miarę młodzi proponowali jej spłatę.Wtedy nie chciała.
Wtedy byłoby nam łatwiej.Jedni i drudzy trochę by nam pomogli,pracowali jeszcze.
Teraz inna sprawa ,bo podobno potrzebne jej pieniądze żeby synusiowi dorzucić do mnieszkanka więc jakbym miała to chętnie by wzieła.
Jak nie będę miała zostanie tak jak jest.
Cóż to jest osoba która z nikim się nie liczy.Liczy się tylko JA i koniec.
Jak Młody miał 3 czy 4 lata raz się pokłóciliśmy.I mówię jej  że ma alergię,prawie astmę.
I że na tej ścianie co dzieli nas jest grzyb bo nie ogrzewa i to mu na pewno nie pomaga.
To mi powiedziała
że to moje dziecko  i mój problem że jest chory.
Gdyby to był ktoś obcy..ale to bliska rodzina.Moi rodzice dużo jej pomogli gdy została sama jak nasza Cayenne .
Cóż takie jest życie .
Inna rzecz.Za życia dziadkowie przepisali jej pole ,którego mój ojciec się zrzekł na nią.Bo po ich śmierci ten dom miał należeć TYLKO do niego.Ona miała się zrzec.Tylko to były ustalenia na gębę.Jak dziadków brakło już zapomniała że tak było.Dostała natychmiastowej amnezji.
A mój naiwny ojciec wtedy na to przystał,bo jak tu nie wierzyć rodzinie...
Miriam ona do mojej mamy potrafiła lecieć jak była prawie w ostatnim stadium choroby nowotworowej.I kłócić się o jakieś pierdoły dotyczące tej chałupy.
Ale to pierwsza katoliczka w rodzinie,co niedziela ręce złożone i zasuwa do kościółka.
Dlatego ja już do kościoła nie chodzę i nikomu z mojej ani męża rodziny nie wierzę za grosz.
Ani w żadne słowa,ani  w umowy.Ani na pewno nikomu z rodziny nie pomogę,nigdy.Wolę pomóc obcej osobie albo psu.
Taką to wiedzę zdobyłam po latach doświadczeń.
Dobra wygadałam się ,bo mój mąż to już nie może mnie słuchać jak zaczynam wylewać swoje żale nt.temat.

To nieco komplikuje sprawę, bo jak domniemam obie macie nie tylko udział wynoszący 1/2 w domu, ale również w gruncie przynależnym do domu, co zwiększa koszt udziału.

W sytuacji w jakiej jesteś masz dwa wyjścia: możesz domagać się od sądu zniesienia współwłasności (wpis sądowy wynosi 1000 zł) poprzez fizyczny podział nieruchomości w taki sposób, że każda z Was otrzyma część nieruchomości i gruntu przypadający na udział (Ty np. prawą połowę domu, druga współwłaścicielka lewą, lub na odwrót), lub też sąd może przyznać nieruchomość jednej z Was ze spłatą drugiej strony. Ja, aby uniknąć płacenia 30tyś za coś, czego nie chcę, wnioskowałabym do sądu o zniesienie współwłasności poprzez dokonanie fizycznego podziału nieruchomości. I niech ona ma na papierze swoją połówkę domu, Ty swoją. Ale ja nie jestem prawnikiem, więc dobrze by było gdybyś poradziła się prawnika.

Niki, w przypadku współwłasności każdy ze współwłaścicieli ma nie tylko prawa, ale i obowiązki związane z utrzymaniem nieruchomości. Powinien więc proporcjonalnie do swojego udziału partycypować w kosztach utrzymania i remontowania nieruchomości. Ty to robiłaś, a więc siłą rzeczy z każdym remontem podnosiłaś cenę nieruchomości. Druga współwłaścicielka nie wyłożyła nawet złotówki, czym doprowadziła część domu do ruiny, i dla sądu nie będzie to bez znaczenia. A zatem jeśli poniesione koszty masz udokumentowane rachunkami, to nietrudno będzie Ci przed sądem udowodnić, że takie koszty poniosłaś i w jakiej wysokości, i to przez sąd będzie uwzględnione.

Tobie łatwiej będzie dochodzić praw z uwzględnieniem poniesionych nakładów finansowych niż Twoim synom, o ile masz wszystko poparte rachunkami.