Jak żyć ze sobą po ślubie? Netkafejka :) - Netkobiety.pl

Miriam. To jest publiczne przedszkole.
Ja nie robię problemów jak któreś dziecko uderzę moja mała bo i tez takie sytuacje były.
W piątek miałam karę po przedszkolu, wątpię że to pomoże.
Nigdy nie była bita w dupe, nie raz widziałam jak to inny tak bija dzieci..

Fakt wcześniej była bardzo rozpieszczona, ale to zostało ukrócone.
Od zawsze musi być w ruchu, bo jak się nie wybiega nie wyszaleją, jest nie znośna.
Zobaczymy co mi dziś powiedzą.

Dobrze że poszła do mojego rodzinnego lekarza, muszę pilnie  laryngologa, bo ucho wygląda okropnie. dostała dalej antybiotyk.
i lekarz podejrzewa przerost 3 migdała..

Miriam ja ci powiem tak, są dwie Panie, jedna młodsza i ta nigdy nic nie mówi o małej zawsze wszystko dobrze, jest ta druga Pani ona jest i ona zawsze się skaży na mała że nie może sobie poradzić,że ta się bije że coś tam.
A może ona się tak bije bo nie umie zabawkami bawić się?
Tak mnie też udeży czy ugryzie, ale ma odrazu karę do kąta siada aż mnie przeprosić i zawsze tak robi.
ja się nie obruszam, tylko się martwię , nie chce mieć jeszcze gorsza problemy

Po co? jak nic się nie działo, ale od dziś będę, bo tak być nie może.

Męża bardzo rzadko uderzy, ale teściową czy teście uderzy, moja mama.

To nie tak że nie bronie, ale to są dzieci, dziś się biją a jutro się bawią. No ale jak komuś przeszkadza to że moja córka oddala no to ja też zacznę robić problemy.
uczę ją że nie wolno nikogo bić

Udało mi się załatwić laryngologa dziś jadę po 16.

I nie przyjęła mnie, tylko mnie normalnie zwyzywała że ona ma pacjentów i nie przyjmuje z pilnym że ma jechać na ostry dyżur.
Prosiłam że nawet zapłacę ale ona nie chciała.
Moja mama dzwoniła do koleżanki co tam z nią siedziała i też nie chciała przyjąć.
Oczywiście mąż z mordą na mnie, że nic nie zalatwilam.
Już ktoś z kolejki chciał ustąpić miejsce do lekarki ale ona się nie zgodziła.

Będzie w czwartek inny laryngolog i pojadę prosić.

Ja cię Natka nie rozumiem,jaki Ty masz problem w poszukaniu laryngologa w szpitalu?
Tylko mi nie ściemniaj że nie da rady,bo wiem że da się.
Córka siostry mojego z bólem ucha dostała się od razu,fakt musieli jechać 100 km,bo akurat od nas ale została przyjęta bez problemu.

Jeśli chodzi o to bicie,cóż zamiast zabierac dziecko z przedszkola,zabierz ją do psychologa aby zobaczyć co jest przyczyną.
To że się boisz być może,nic nie da bo prędzej czy później i tak tam trafi ze skierowana ze szkoły/przedszkolu.
A jeśli faktycznie jest jakiś problem to lepiej z nim walczyć już teraz,niz potem jak na pewne sprawy będzie za późno.

Normalnie ręce opadają... Jak to na pogotowiu nie przyjmą, bo? A widzisz trzeba było od razu jechać, ale nie bo po co to teraz masz. Szkoda mi tylko dziecka.

Można, ale zrobić może to tylko właściciel nieruchomości.

I słusznie Ci powiedziała, bo przypadek Twojej córy nie jest przypadkiem wymagającym nagłej pomocy, tym bardziej, że antybiotyk już dostała. A do tego żeby lekarz laryngolog stwierdził, czy przyczyną kolejnego zapalenia ucha jest trzeci migdał czy też nie, nie jest konieczna wizyta na ostrym dyżurze. Wystarczy zwykła wizyta w gabinecie lekarza laryngologa.

Lena, a co, poza przepisaniem antybiotyku, może zrobić lekarz laryngolog na ostrym dyżurze? Nic.
Młoda ma już przepisany przez lekarza rodzinnego antybiotyk. U laryngologa mają sprawdzić czy przyczyną nawracającego zapalenia nie jest trzeci migdał, a to nie kwalifikuje pacjenta do wizyty na ostrym dyżurze. Byłyby podstawy do takiej wizyty, gdyby nie było wdrożone leczenie, gdyby młoda  nie miała antybiotyku.

Natalia, podaj młodej antybiotyk według zaleceń pani doktor i umów się na wizytę u laryngologa żeby potwierdzić czy też wykluczyć trzeci migdał. Będąc u laryngologa, poproś też o skierowanie na wymaz.

Natka najlepiej to wyprowadź się do matki na jakiś czas bo ewidentnie nie radzisz sobie z dzieckiem
może tak prosto z mostu ale musi ci ktoś pomoc bo sama nie dajesz rady
nie mowie tego żeby ci dokopać ale jakoś pomóc, a na początek to całkiem odstaw siedzenie w Internecie i zajmij się tym co najważniejsze w twoim zyciu czyli dzieckiem i sama sobą

Oj Natka ale kręcisz i motasz.
Miriam ma rację mała dostała antybiotyk a jak  masz skierowanie do laryngologa to było się zapisać na termin.Jak już  tam byłaś.
Ale się nie zapisałaś tylko w czwartek masz jechać po co?Było się dzisiaj zapisać to by było szybciej! Dziewczyno ty mnie normalnie rozwalasz.Ale rozmowy w przedszkolu się bałaś i nie poszłaś w końcu. Co  i tak ci nic nie da.
Jak teraz nie zaczniesz rozwiązywać problemów z małą to będzie tylko gorzej.Przedszkolaki jeszcze jakoś da się ogarnąć jak się biją.W starszych klasach podstawówki i gimnazjum to już nie będzie takie proste.Atmosfera jaka jest u was w domu też pewnie nie pomaga.
Gdzieś pisałaś że mała boi się ojca,sprząta jak ma przyjść bo będzie się darł.
Sądzisz że jak będzie miała piętnaście ,szesnaście lat to też będzie się bała,bo ją postraszysz tatusiem albo on się wydrze?
Z nastolatkami tak nie ma.Jak choć jedno z rodziców nie jest autorytetem dla dziecka a zaczną się wyskoki ,to ciężko jest.
Tak że dziewczyno weź się w garść bo coraz trudniej będzie ci to wszystko ogarnąć.
A jeszcze co do laryngologa to mój starszy miał usuwany trzeci migdał.Po usunięciu skończyły się zapalenia ucha i anginy.
Ja wreszcie idę do notariusza jutro,wszystko już pozałatwiane,nareszcie!!!
Młodsze dziecko znalazło pracę do października ,z czego bardzo się cieszę.
Nie będzie się nudził i trochę sobie zarobi. Teraz chce złożyć  na uczelnię b.daleko od domu.Doprowadza mnie tym do szału.Ale jak się uprze  i go przyjmą to nic nie poradzę.
Tak że ogólnie jakoś się wszystko układa.

U nas do laryngologa różnie się czeka, od dwóch trzech dni do tygodnia.
A jak nie to jest całkiem dobry lekarz prywatnie i bierze tylko 50 zł za wizytę. W ogóle tam gdzie chodzimy do rodzinnego lekarze specjaliści przyjmują prywatnie.I u wszystkich wizyta 5 dych.Ostatnio u gin. zapłaciłam 80 za wizytę  i USG.W szoku byłam że tylko tyle.
Natka kogo ty chcesz znowu wymeldować? Tego szwagra pewnie co kiedyś rozważałaś  jak go z chałupy wygryźć?

Miał podejść do matury jeszcze raz żeby poprawić j. polski. i spróbować jeszcze raz na UJ.
Ale tam teraz gdzie chce iść biorą  pod uwagę  tylko  angielski  więc zrezygnował. O UJ. naczytał się niezbyt pochlebnych opinii i dał sobie spokój.
Miriam pewnie że będę spać spokojnie.Sprawa była dość zagmatwana,głównie dlatego że  dziedziczymy po trzech  zmarłych osobach .Dziedziczą też trzy osoby.
Dotąd nikt nic z tym nie robił a teraz jest mętlik.Jeszcze dziś pani notariusz do mnie dwa razy dzwoniła bo mimo że miała dokumenty, chciała się upewnić czy  dobrze przygotowuje akt notarialny. Bo ten się zrzeka tego na tego,a tamten na innego. Tak że ogarnięcie tego wszystkiego i zgromadzenie wszystkich dokumentów sporo nerwów mnie kosztowało.
Ja na pewno swoim dzieciom takiego bajzlu nie zostawię. Zrobię tak  żeby miały jak najmniej chodzenia i załatwiania w razie czego.

Gdybyś w tym domu nie mieszkała to tak, mogłaby Cię bez problemu wymeldować. Ale ponieważ Ty tam mieszkasz to sprawa jest trochę bardziej skomplikowana. To znaczy nadal może Cię wymeldować, ale troszkę dłużej to trwa, gdyż odbywa się na podstawie prawomocnego wyroku sądowego o eksmisji. Procedura jest taka, że pisemnie teściowa wzywa Cię do opuszczenia mieszkania w ciągu powiedzmy miesiąca pod groźbą skierowania sprawy na drogę sądową. Po upływie tego czasu, jeśli nie opuściłaś nieruchomości, składa pozew do sądu o eksmisję, i machina prawnicza rusza. Ja osobiście znam dwa przypadki, gdzie w sądzie zapadł wyrok eksmisji i osoby te musiały opuścić nieruchomość. Pierwszy z własnego podwórka, sprawa całkiem świeża i dotyczy bliskiej mojej znajomej (dziewczyna została bez stałego meldunku), drugi przypadek to przypadek z tego forum - dziewczyna z dwójką dzieci miała wyznaczony przez sąd termin do kiedy ma się wyprowadzić z domu teściowej. Wyprowadziła się, wynajmuje mieszkanie.

Miej choć trochę honoru i wyprowadź się nie czekając aż oni to zrobią.

Póki tam mieszkasz to za dużo nie fikaj, bo Ci tak życie umilą, że Ci w pięty pójdzie.

Miłego dnia!

Lena owszem nie pomogło, ale zawsze można zaszkodzić.
Nie no na razie nic nie będę zgłaszać.

Nie może mnie o tak wyrzucić z domu, jak będę mi się kazali wyprowadzić wezmę dziecko wyprowadzę się, zgłoszę na policje że mnie wyrzucają.
Na razie to tylko takie groźby, jak będzie dalej tak jak jest to się wyprowadzę, bo tak byś nie może.
Co ja im zrobiłam, mają prze zemnie piekło, nie mogą nikogo zaprosić bo chodzę po domu i tak dalej..
A zaczeło się od tego że lekarz dziecko nie chciał przyjać.

Maż mi grozi że będzie tylko 100 zł płacić na dziecko, bo tak zrobi że niby zarabia najniższą krajową, że nie da mi żadnych wspólnych rzeczy jak np pralke, czy tam cos innego.

Jestem co raz bliżej decyzje o rozwodzie i wyprowadzę, daje sobie tydzień jak będzie coraz gorzej to się nawet nie zastanawiam, trzema mnie jeszcze kasa, ale jakoś sobie poradze

Lena maż wpadł szał że ja nic nie umiem załatwić, wyzwiska od wszystkiego żę nadaje sie do tarcia chrzanu i tym podobne.
I jak do domu przyjechaliśmy zaczeła się jadka, takie słowa poszły.
Np woli być u obcych niż patrzeć się na mnie i tym podobne.
Ja nawet się nie odzywałam bo to sensu nie ma
Potem wpadła teściowa na góra i zaczęło się jaka to ja jestem i tak dalej..
Nic im nie zrobiłam, fakt odezwałam się ze nie myśl że tak łatwo mnie się pozbędziesz, licz się z alimentami i tak dalej.

No i wtedy teściowa zaczeła gadać o wymeldowaniu jak ja tak cwana jestem że chce od jej synusia kasę i tym podobne.

Nie za pomne za daleko to już zaszło..

Lena, najprawdopodobniej piszesz o wyłączeniu darowizny ze schedy spadkowej. Jeśli w darowiźnie mieszkania/domu, w akcie notarialnym, jest zapis o wyłączeniu nieruchomości ze schedy spadkowej, to przy podziale spadku między zstępnymi zmarłego owa darowizna faktycznie nie jest zaliczana do schedy spadkowej. Znaczy to tyle, że w ogóle się jej nie uwzględnia. Ale(!) zapis w umowie notarialnej o wyłączeniu darowizny ze schedy spadkowej nie oznacza, że nie uwzględnia się jej przy ewentualnym ustaleniu zachowku, dlatego że nie ma prawnej możliwości zawarcia umowy ograniczającej prawa do zachowku.

Nie wiem dlaczego tak usilnie trzymasz się tej chałupy i tych ludzi. Jak nie chcesz się wyprowadzić dla siebie to zrób to dla dziecka.

Akurat w kwestii podziału majątku (o ile nie macie rozdzielności majątkowej, a z tego co wiem, nie macie) szanowny małżonek ma niewiele do powiedzenia. W kwestii alimentów też mógłby się bardzo zdziwić, gdyby zasądzono mu alimenty nie tylko na dziecko ale i na niepracującą żonę, której sytuacja materialna po rozwodzie uległaby znacznemu pogorszeniu.

Trudno się z nim nie zgodzić - o tym samym pisałyśmy wczoraj.

A nawet jeśliby dawał, to jak będą się chcieli jej pozbyć z domu to tak jej ''umilą'' życie, że sama się wyprowadzi.

Powiem wam, wzięłam bym dziecko, ciuchy i dokumenty i bym wyprowadziła się, ale cholernie boje się, boje się że nie dam rady, boje się czy podołam bo to dużo do załatwienia jest.
Rozmawiałam z mamą, ona mi mówi decyzja należy do ciebie.

Smużka co Ty w tej chwili takiego chcesz załatwiać ??? Dzwonisz po rodziców pakujesz wasze rzeczy i juz . Twoja mama mieszka niedaleko wiec narazie nie musisz sie martwić o zmianę przedszkola.Nie pracujesz wiec tu tez nic Ci nie koliduje . Podajesz o alimenty na córkę męża. Trochę wszyscy ochłonięcie i będziesz sie zastanawiać co dalej .
Wydaje mi sie ze Ty bardziej sie boisz ze juz czas dojrzeć , usamodzielnić sie finansowo bo mama tez wiecznie nie bedzie Cie utrzymywać a dla Ciebie status " utrzymanki " chyba był wygodny skoro to wszystko znosiłaś .Zreszta sama pisałaś ze trzyma Cie tam jeszcze kasa .

Z przedszkola będę musiała zrezygnować bo nikt nie będzie jej wozić.
A gdzie moja mama mieszka to tylko prywatne są przedszkola.
O pracę się nie martwię bo tam można coś znaleźć.
Tylko u moje mamy nie ma warunków by dłużej tam mieszkać jedynie na parę dni.
Mąż za mną nie pójdzie.

Myślę i myślę i ma już tego dosyć. Boje się co będzie jak oni wrócą z pracy.
Dziś nie ma jak się wyprowadzić bo akurat mama w pracy autem jest.
A i foteli potrzebuję dla małej.

Rodzice mieszkają sami czy z jakimś Twoim rodzeństwem ?? Ile maja pokoi ?? Naprawdę nie znaleźli by jakiegoś kąta  dla Ciebie abyś mogła chodź miesiąc , dwa tam pomieszkać ?? W tym czasie znaleźć prace , alimenty na mała i może w późniejszym czasie jakiś pokoik wynająć w okolicy . Od czegoś trzeba zacząć a sprawy małżeńskie odłóż narazie na bok abyście mogli oboje przemyśleć.

Boże tak się martwię, juz sily płakać nie ma.
Pół butelki wypiłam nerwosolu.

Tylko mi szkoda tego przedszkola.

Mama ma dwa pokoje, ma brata i siostrę, teraz brat w wojsku jest ale jak długo będzie nie wiem.
Mama mi powiedziała mam sama decydować, tylko bym nie żałowała.

Odcinek nr 1567, za chwilę zwrot akcji, aż do odcinka 1632.

tak a w 1650 sie pogodzą

Tak na serio ja nie wiem po co my sie tutaj produkujemy,prawda to czy nie, Natalia i tak niczego nie zmieni.

Przecież w weekend byłaś gotowa już ją wypisać.

też sobie to obiecywałam
Ale no nie mogę,po tym co czytam

nie wiem czy prawda czy nie
ale serio mam dość
tak samo jak na jaki temat nie zagladnie to tam kamis i jej zycie opisane od a do z i jej madrosci

Nawet ja niezmyślasz to i tak nic nie zmienisz.

to zdanie o tym świadczy:

Kammis to chyba nikt na forum nie przebije,ona nawet w temacie o kupie opisze swoje całe zycie

Opisać to wszystko na forum. Potem opisać, że jest dobrze, potem wymyślać jakieś choroby dziecka które nie istnieje, a na koniec znowu pisać jak ci źle. Pisanie dużo daje i wszystko zmienia. Tylko jest problem. Nikt ci nie będzie wierzył ani traktował poważnie.

Uwaga, wiadomość prawie z ostatniej chwili:rano Kamis siedziała przy kompie bez makijażu i było jej zimno a mimo to nie założyła szlafroka

A gdzie ta cała kamis pisze?

Hej hej Widzę, ze trafiłam w sam środek telenoweli Wredni z was ludzie

Kochani, dołożę swoje trzy grosze, bo potrzebuję waszej rady. Mniej więcej za miesiąc wraca mój mąż i czuję z tego powodu niepokój.... Nawet nie wiem, jak to sklasyfikować. On z tego kontraktu pisze do mnie, że mnie kocha, że za nami tęskni, że wie, że wiele rzeczy spieprzył. A ja się czuję jak pies, który się zerwał z łańcuch i któremu podtykają kiełbasę, żeby go znów uwiązać. Każdą jego deklarację traktuję z gigantycznym powątpiewaniem. Nie wierzę, że on będzie chciał/próbował zmienić cokolwiek w naszej relacji. Teraz ja zachowuję się inaczej niż zwykle, patrz: nieprzewidywalnie; i on się najwyraźniej poczuł niepewnie. Jak sobie przypominam dobre momenty z naszego małżeństwa, to zaraz mi się pojawiają obrazy całej reszty..... I moje pytanie do was: jak to zrobić, żeby się negatywnie nie nakręcać? Podejść do sprawy "na spokojnie" i nie nastawiać negatywnie? Jest we mnie jeszcze malutki kawałeczek, który chciałby to uratować, ale nie potrafię go dopuścić do głosu, bo boję się, że jak okażę dobrą wolę, to znów dostanę po tyłku.....

My od dziś przez dwa dni na południu. A potem powrót do domu