Książki warte przeczytania - Netkobiety.pl

Autorka tematu chciała coś psychologicznego. To może ja poradników kilka podam, co?

Barbara de Angelis- Sekrety kobiety; Sekrety mężczyzny oraz Czy będzie z nas dobrana para
Susan Forward- Toksyczni teściowie; Szantaż emocjonalny oraz Toksyczne namiętności
Hal i Jenny- Projekt szczęśliwe małżeństwo. /to nowość, jeszcze nie doczytałam do końca, ale warta polecenia/

A ja polecam "Dom nad rozlewiskiem"! Taka ciepła opowieść i dająca nadzieję...:)

Rzeczywiście , historia Wiktorii jest dość fascynująca zwłaszcza, że jest prawdziwa, autentyczna.
Eric Weiner- "Poznam sympatycznego Boga". To mój typ. Swojski facet, lekko nadgryziony kryzysem wieku średniego poszukuje duchowej strawy, swojego Boga. Pragnie nie tyle zgłębić o nim wiedzę, ile autentycznie Go odczuć.Świetne pióro Weinera wciąga w poszukiwania.

Upowaznienie Do Szczescia-Grochola
Cale Zdanie Nieboszczyka-Chmielewska

S. King "Mroczna wieża" wciąga... i wciągnie tych w swój świat kto lubi fantastykę

Nie wiem jak Tobie, ale mnie bardziej podobają się Podróże. Zwłaszcza rozdział o rowerze

Nie. Mnie oczarowało Śniadanie. Bo to dzięki niemu polubiłam filozofię. I dzięki niemu nastapiła lawina takich madrych książek. Właśnie zabieram się za "Fiasko" Mazura .

Reckless- kamienne ciało. Cornelii Funke. Pani się ładnie nazywa ale książek napisała sporo (też już nie młoda autorka)

Niestety, malciszku, nie kojarzę. Ale polecam Weinera i "Poznam sympatycznego Boga" - opowioada o różnych religiach. Obiektywnie.

Ja polecam J.L Wiśniewskiego- Zespoły napięć, Martynę, Czy mężczyźni są światu potrzebni?, Częstotliwość fali smutku.
Dla fanów fantasty książki A.Sapkowskiego.

No niestety czasem tak jest, że ktoś jest znanym i cenionym autorem danego gatunku, a u nas nie ma jego książek, bo akurat żadne wydawnictwo ich nie kupiło i wydało.

Dobrze, że Sapkowskiego nie trzeba tłumaczyć. Twórczość pani Funke też chętnie poznam, to właśnie mój ulubiony rodzaj fantasy, z magią, ocierający się o baśń i w jakimś miejscu jak z dawnych epok. Dzięki za podpowiedź!

Tytuł wątku to - Książki warte przeczytania. Nie wiem czy dla większości z Was ta książka będzie do przełknięcia ale jeśli ktoś nie boi się ostrego języka i konwenansów to polecam moją ostatnią lekturę - "Lubiewo Bez cenzury"- Michała Witkowskiego.
Nie zła jazda. Dostał za ta książkę kilka nagród łącznie z Nagrodą Literacką NIKE 2006
Ostrzegam - to nie jest Ania z zielonego wzgórza....

Entropia - mam dysleksje gdybyś jeszcze nie zauważyła więc zupełnie mnie nie rusza co sobie tam myślisz w tej swojej poukładanej główce...

A niby jak miałam zauważyć? Jak widać jesteś przyjaznym użytkownikiem, który używa sprawdzania pisowni w przeglądarce i innych błędów w Twojej wypowiedzi nie ma.

Czytałam tylko "Myszy i ludzi" tego autora. Czy "Na wschód od Edenu" też jest takie smutne?

Za ten tytuł dopiero planuję się zabrać W "Na wchód od Edenu" jest trochę goryczy, opowiada o tym, w jaki sposób Zło może zawładnąć człowiekiem i jak człowiek może z nim walczyć. Nie powiedziałabym, żeby była smutna.

Wiadomo, że to moje subiektywne odczucie ale mam wrażenie, że ta książka rzekomo "bez cenzury" została wydana tylko po to aby ktoś zarobił na czytelnikach pieniądze, produkt ubrany w coś nowego i wmawia się, że lepsze. Ja czytając po raz drugi Lubiewo, (wydanie Świata Książki ) miałam wrażenie, że język został uładzony  ( w niektórych fragmentach ). Być może trochę przesadziłam ale pierwsza lektura wydania ha!art-u to było odkrycie ! coś niepokornego, świeżego, niesamowity język - a Świat Książki? Wiem, że chodzi tylko o pieniądze...jak najwięcej wycisnąć z Michała Witkowskiego. Dałam się naciągnąć na "Drwala", na nowe wydanie "Lubiewa" i czuję, że Witkowski nie pasuje do tego wydawnictwa. Ale to tylko moje zdanie... może moja pierwsza wypowiedź była zbyt radykalna...Znając poglądy Witkowskiego na literaturę i pieniądze ten transfer wydawał mi się takim puszczeniem oka i ponowną grą z czytelnikami, tyko tym razem Witkowski chyba nie robi tego z przekory.

Też jestem ciekawa jaki jest odbiór takich utworów za granicą. Myślę, że odbiór tego typu książek ma inny wymiar. Brakuje jednak tego kontekstu kulturowego, wakacji nad morzem, specyficznej rzeczywistości itd. , języka ( a to nie lada wyzwanie przetłumaczyć tak intertekstualną powieść).

gosia 91 - muszę się zgodzić z jednym- Michaśka nie pasuje do Bertelsmana ( Świata Książki). Choć nie powiem żebym specjalnie zauważył że  język tego wydania jest jakiś uładzony. Wcześniejsze wydanie czytałem niestety nie w całości więc postanowiłem kupić swoje własne a że akurat zobaczyłem że jest w ŚK to kupiłem to.
To bardzo dobra książka choć nie wszystkie historie są równe. Mam na myśli poziom. Niektóre nic nie wnoszą a tylko przynudzają. Inne są pasjonujące nie tylko samą akcją ale bardziej właśnie językiem.
Prubowałem porównywać Witkowskiego do mojego ulubionego autora czyli Houellebecqa i widzę pewne podobieństwa.
Jednak Francuz nadal jest lepszy.

Przemo77 - mnie się jednak wydaje, że w niektóre fragmenty były bardziej pikantne w pierwszym wydaniu, jeśli wydanie Świata Książki nie jest wcale zmienione tylko "wzbogacone"o nowe fragmnety to przyznać muszę, że po kilku latach ponowna lektura nie zrobiła na mnie już takiego wrażenia jak bodajże w liceum W najbliższym czasie przejrzę ponownie wydanie ha!art-u i sprawdzę swoje przypuszczenia
Książka oczywiście jest warta przeczytania
A co do autora "Cząstek elementarnych " ( tak swoją drogą - czy wiesz może jak się czyta jego nazwisko? słyszałam już tyle różnych opcji [ helbek] [ ilbeki] [ hulbek], że sama już nie wiem ) niestety znam tylko tą jedną książkę. Jaką jeszcze polecasz? W zeszłym roku wybierałam się na festiwal Conrada w Krakowie gdzie miał być Houellebecq, niestety nie doleciał. W tym roku ma być Orhan Pamuk - idealnie

Entropia - dokładnie, masz całkowitą rację. Literatura tłumaczona to dzieło właściwie dwóch autorów - pisarza i tłumacza. Kilka razy zdarzyło mi się czytać oryginał i tłumaczenie i przecierać oczy ze zdumienia bo tłumacz czasami zmienił całkowicie kontekst albo wręcz stworzył coś lepszego niż tekst oryginalny.

gosia_91 - z tego co wiem jego nazwisko czyta sie Holibek lub Holejbek (bo tak też słyszałem) To Francuz mimo że nazwisko brzmi raczej z angielska.
Co do jego książek czytałem wszystkie (po za jedną w której jestem właśnie Trakcie czytania). Polecam wszystkie ale najbardziej właśnie "Cząstki Elementarne" "Platforma" inajnowszą - "Mapa i Terytorium" . Teraz czytam "Możliwość Wyspy" .
Za to "Poszerzenie Pola Walki" podobało mi się trochę mniej.
Jego książki są skandaliczne i doskonałe jednocześnie. Ocierają się o pornografie ale wcale nie  są jakieś podniecające erotycznie. Są smutne i zwykle kończą się źle. Bohaterowie albo umierają albo tracą wszystko. Zostają sami lub odnoszą sukces ale i tak są przegrani życiowo.
Jązyk jest za to mistrzowski. Mimo że akcja często jest całkiem wolna to książka jest pasjonująca.
Z żyjących obecnie autorów nie przychodzi mi nikt do głowy z kim można by Go porównać.
Dla mnie Michel Houellebecq jest pisarzem genialnym. Ale polskie przekłady jego książek też trzeba pochwalić więc część splendoru należy się tłumaczowi

Hej wszystkim:D Ostatnią fajną książka dla mnie była "Tajemnica Edwina Drooda" Charlesa Dickensa. Można się dziwić, bo Dickens raczej kojarzy się z lekturami szkolnymi, ale ta jest akurat kryminałem z prawdziwego zdarzenia. Intrygi, tajemnice, romanse, niesamowity klimat, polecam na wakacje i nie tylko. Tym bardziej, że na spam zagłosowałam na nią i wygrałam fajną nagrodę:D

Entropia - jeśli "Poszerzenie pola walki " i "Mozliwość wyspy" są do siebie podobne to nie wiem czy je wogóle czytałaś.
Nie ma dwóch do siebie podobnych książek Houellebecqa. Tak jak końcówka nazwiska ...becq  czytana jako bek wcale nie jest francuska.

Już wcześniej pisałem o bohaterach jego książek w podobny sposób. Właśnie to jest w nich pociągające. Nie ma tam waty cukrowej i sielanki. Te książki nie poprawiają humoru. Pod tym względem faktycznie są podobne ale tak naprawde znacznie sie różnią.
Francja dawno nie miała tak dobrego pisarza.

oj taką typową z intrygą jak u Browna to ciężko, ale wiesz jak lubisz książki intrygujące to myślę, że powinna Ci się spodobać Pandemonium L. Oliwer. Opowieść o miłości, ale nie typowa książka romantyczna, ale opowieść o tym, że miłość jest chorobą, którą trzeba leczyć, mnie ciekawi, jak może wyglądać świat bez tego uczucia. To trochę tak jak u Orwella kontrola, nad tym co nam wolno, a czego nie. W przypadku tej książki można wysnuć wniosek, że nam nie wolno się zakochiwać.

,,Poczwarka" Doroty Terakowskiej- pochłonięta przeze mnie w jeden dzień i przepłakana od początku do końca... Niesamowita opowieść o świecie widzianym oczami dziewczynki z zespołem Downa. Tęsknota za ojcem, który brzydził się spojrzeć na własne dziecko; tańcem, któremu nie chciało poddać się ociężałe ciało a wśród tego niesamowita radość, że życie mimo wszystko warte jest przeżycia: ,,Każda sekunda na ziemi jest warta milionów lat pamięci- nuciły [...], wspominając czas, w którym nawet ból był dowodem życia".
Gorąco polecam.

Też czekam na "Krąg" - bestseller w Szwecji. Dużo wątków społecznych, magicznych - thriller można rzec pełną gębą

Pod tą serią wychodzą kryminały skandynawskie napisała forumowiczka wyżej Wiem, że to nie było pytanie skierowane do mnie, ale coś tam z tego czytałam, dlatego piszę
Ja na razie czytałam np Hakan Nesser "Nieszczelna sieć". teraz z tej samej serii "Fabrykantka aniołków" Camilla Lackberg. Szczerze polecam tych autorów
Wpisz czarna seria w google i tam jest strona, gdzie są chyba wszystkie książki. Ja czaję się też np na Sofię Sarenbrant

Zgadzam się, że Skandynawom wychodzą kryminałyW tej serii też są takie nazwiska (z tego co widzę) jak np Liza Marklund, Ake Edwardson, Larsson itp

ostatnio pochłonął mnie KWIAT PUSTYNI - polecam niesamowita historia!!!!

Ja z Czarnej Serii to czytałam Millenium. W zasadzie pochłonęłam. Niesamowity klimat. A kiedy dokładnie jakieś nowości z Czarnej Serii?

Niewątpliwie warta przeczytania jest książka, którą już nazwano Czasem apokalipsy XXI wieku. To wspomnienia kapitana Seana Parnella Pluton wyrzutków. Niezwykle prawdziwa historia zmagań nie tylko z talibami. Taka wojna zmienia ludzką psychikę.

i co dało się to czytać? Dla mnie tortury...

Jakoś jesień nastraja chyba kryminałowo, bo sama nabrałam ochoty na coś w tym guście, jak skończę aktualną lekturę.