Facebook - Netkobiety.pl

Dla mnie już i tak osiągnieciem jest to że w ogóle jestem w stanie pisać tak szczerze o sobie, że w ogóle pozwalam sobie, aby inni mną się interesowali. Kiedyś w ogóle nie odważyłabym się o tym pisac, mogłabym jedynie założyć maskę i udawać szczęsliwą, nieprzyznawać się do swoich negatywnych odczuć i emocji, pewnie zresztą nie pisałabym tu wcale, może bym tylko czytała.

Próbuje to zmienić w sobie, ale jakoś mi nie wychodzi... Jestem uzależniona od akceptacji otoczenia i mam niskie poczucie wartości.

Wiesz wspolczuje Ci Miss.Dla mnie to Ty  terapie wywaliłas do kosza.Z piciem jedziesz na scisku.Nie krytykuje ,tylko wspolczuje,bo wyobrazam sobie jak sie musisz czuc...Isc w zaparte ,bez wewnetrznej zgody na to ,masakra..

...ale faktycznie,przecież wątek jest o facebooku...

Nie nie zawsze panuje nad tym co poczuje ,ale ucze sie zmieniac swoje zachowania wobec takich uczuc.Jestem z przemocy psychicznej i fizycznej i czesto zdarzało mi sie wchodizc w role ofiary,na skutek róznych czynników zewnetrznych.Ale mozna to zmienic  co crobie i zyc  spokojnie.Chociaz trauma pozostaje na całe zycie.

Pozdrawiam

Jak ktos nie chce to nie adoruje

Sadie... błaaagam Cię...
Osoba nieszczęśliwa, osobie nieszczęśliwej nie równa... uwierz mi ...
Miss... jakieś w sobie plusy i osiągnięcia widzi... ma zainteresowania... będą z niej ludzie ...
Przede wszystkim chce dyskutować i "nie zacietrzewia się w swoim smutkowaniu"... zaczyna CHCIEĆ...
aaaaa... i ma poczucie humoru

P.S.
To dobry pomysł utworzenie nowego wątku... Może moderatorki dały by radę przenieść te nasze posty do niego. Trochę "naśmieciłyśmy" tutaj jakby nie było

Dzieki, kurcze głupio się czuję, ja nawet nie umiem komplementów przyjmować. Margolinka, masz faktycznie niesamowitą cierpliwość dla ludzkich niedoskonałości. Z czego wynika u Ciebie taka chęć i zainteresowanie ludzkimi problemami? Jesteś niesamowicie ciepłą osobą, kojarzysz mi się z moją siostrą, która tak samo odnosi się do swoich dzieci, jak Ty tu do mnie i innych frustratów.

Dobry pomysł nie jest zły. Niech przenoszą

O fejsie powiadasz... hmmm...
Powiem tak... osobiście nie mam nic przeciwko. Lubie nawet tam wchodzić. Choć konto założyłam jedynie pod naciskiem znajomych Czasami popykam w gry...czasami porozmawiam z ludźmi. Poczytam co u kogo. Jednak traktuje to jedynie jako rozrywkę. Niektórzy, z tego co zauważyłam... traktują jednak FB o wiele poważniej. Facebook-owe pary, robią sobie awantury o "status" na FB, o listę znajomych... o to czy kliknęli komuś "lubię to", czy nie kliknęli...  To jest już dla mnie chore

Rozumiem i seredzcnie wspólczuję... Cieszy mnie, że tak dobrze sobie radzisz z emocjami i sobą po tak tragicznych przejściach. Wg mnie super że Ci sie udało wyjść na prosta. Ja nie miałam tragicznego dzieciństwa, moze mało fajne i samotne było, ale krzywda mi się nie działa. Serdecznie wspólczuję i kibicuję.

Ja korzystam z fejsa.Nie interesuje mnie kto ma ilu znajomch,ich statusy,ani inne tam.Nie gram w gry.
Kontaktuje sie ze znajomymi w wiekszosci z uczelni .Wstawiamy rózne madre teksty i sobie lajkujemy.Jedni mówia : "Nie ma Cie na fejsie ,nieistniejesz" inni ,ze to "smietnik" czy cos.Mnie to obojetne kto co mowi i robi .Jezeli nie krzywdzi mie ma prawo korzystac jak chce

A najgorsze jest to, że tej machiny nie da się zatrzymać. Technologia, a co za tym idzie internet, FB czy inne portale społecznościowe, rozwija się w super tempie.

Igła, sam postęp portali nie jest zły...złe jest podejście do nich... One mają dawać rozrywkę, ułatwiać kontakt w przypadku dużych odległości... Nie powinny jednak być zamiennikiem.
Naomi, zgadzam się w 500%...posiadania przyjaciół "na wyciągnięcie ręki", nie zastąpi nic ...a na pewno nie FB.

Nie neguję tego, że to istnieje. Neguję fakt, że czasami FB zastępuję prawdziwy kontakt.

Codzienność, to fakt. Ale są osoby, dla których to zamiennik świata codziennego. O to chodzi.

Moja 14-letnia córka ze swoim nowo poznanym chłopakiem,16-letnim,potrafią pisać ze sobą na fb przez całe popołudnie,w nocy.Nawet nie chce im się spać.Rozumiem młodość,zakochanie,ale nie mogę pojąć,dlaczego nie umówią się w realu,bo mieszkamy w tym samym miasteczku i mają do siebie 5 min.prostą drogą.Nie zabraniam im spotkań,mogą posiedzieć razem w domu.A oni rzeczywiste życie zastąpili sobie fb. Czy jest tu ktoś młody,kto potrafi mi wytłumaczyć jakim cudem fajniejsze jest trzymanie w dłoni myszki,zamiast dłoni kochanego człowieka?

Chyba masz Margolinka rację.Najbardziej przeraża mnie,kiedy kłócą się i godzą na czacie.Ostatnio nawet jeden ich wspólny kolega próbował "poderwac" moją córkę na fb,"lajkował" jej foto i wypisywał niedwuznaczne komentarze,a jej chłopak oczywiście wkroczył i bez ogródek stanął w jej obronie.Publicznie chłopcy obrzucali się błotem i epitetami,prawie się pobili w necie ,a kto wie,jak to się skończy w realu...
Czy oni powariowali?