chłopak - wierny katolik, brak sexu - Netkobiety.pl

Jeszcze nie zdążyłem odpowiedzieć ci na zarzuty z poprzedniego postu, ani do postu Nirvanki87 się nie odniosłem, a już wiesz lepiej co napiszę?

Kalendarzyk nie jest metodą antykoncepcji. Metody naturalne mają wysoką skuteczność jedynie warunkach laboratoryjnych. W praktyce niewiele są lepsze od kalendarzyka. Tutaj jedynym wyjątkiem są komputery cyklu (czy jak to się tam nazywa), ale ich nie zalicza się do "metod naturalnych".

Nie widzę absolutnie żadnej wyższości życia w celibacie do ślubu nad seksem z ukochana osobą bez ślubu. A wstawki o tym, że takie czekanie wzmaga apetyt i doznania to sobie daruj, bo nie masz absolutnie żadnego porównania.

Mozna powiedziec ze okropnym jest rezygnacja z czesci swojej natury tylko dlatego ze jakas historyczna postac zyjaca 2000 lat temu by tego nie pochwalila

tak naprawdę nie wiemy czy by pochwaliła, czy nie. Zakładając, ze To wszystko prawda, to od czasów Jezusa "Biblia" została zmieniana wielokrotnie. Poza tym wszystko co tam zapisane jest interpretacją osób to piszących.

Nirvanka juz nawet o tym nie wspomne bo i tak nie zostane zrozumiana.
W Bibli trzeba pamietac ze pisano ja 2000 lat temu jezykiem odpowiednim dla tamtych czasow, tlumaczono ja na milion jezykow a kazdy kto uzywa wiecej niz jednego wie ze czasem stwierdzenia w jednym jezyku nie da sie doslownie przetlumaczyc na inny. No i mentalnosc wtedy byla inna, stopien rozwoju spoleczenstwa inny, osiagniecia kulturalne, medyczne i spoleczne na zupelnie innym poziomie...
Podobnie jak adlernewman wesze same problemy na przyszlosc w zwiazku w ktorym jedna osoba sie upiera przy swoich zasadach (jak dla mnie wyssanych z kosmosu) a druga osoba przez to czuje sie nieszczesliwa.
Bo szczerze...ktos ma pomysl jak w takiej sytuacji osiagnc kompromis?
Ona ma czekac bo "znalazla faceta z zasadami i warto"? Tez mi kompromis...

To bylo z mojej strony pytanie retoryczne

Pozostaje mi tylko w pelni sie z tym zgodzic

Ale jaki ma sens zmuszanie kogoś do "zapominania się"... to też żaden kompromis...

Kto wie...może i pomoże...
Ja jednak tak sobie to wszystko tłumacze... skoro seks "dopiero po ślubie, bo czystość jest najważniejsza" to znaczy że ktoś mnie niemalże zmusza do tego abym już na wstępie związku zanim się poznamy dokładnie, zdecydowała o pozostaniu z nim do końca życia... No bo jeśli ślub jedno i drugie z nich uważałoby za coś nierozerwalnego i bardzo ważnego, to nawet jak po ślubie okazałoby się że coś między nimi w sferze seksu jest nie tak...ze maja inne potrzeby inne temperamenty itp... to muszą zostać ze sobą i udawać szczęśliwych. No bo przecież drugi raz to już się nie da "trzymać do ślubu", bo i drugiego ślubu już nie będzie... i nie będzie to już zgodne z zasadami...

Nie wydaje mi sie zeby byla to kwestia mody.
Po prostu spoleczenstwo sie rozwija i samo zaczyna zauwazac ze gloszone z ambony zasady i prawidla nijak maja sie do wspolczesnej rzeczywistosci.
A i kosciol sam sobie nie pomaga ladujac sie w coraz to nowe afery i przekrety.
Nie jest latwo podazac radami ksiedza ktory w zaciszu plebanii robi to samo albo nawet i jeszcze gorzej
Ludzie nie sa tak do konca slepi.

Hmm, według mnie sprawa tutaj jest prosta. Albo szukamy osoby, która ma takie same poglądy na temat seksu jak my, albo jeżeli już chcemy być z osobą o odmiennych poglądach to ktoś z partnerów musi ustąpić. A jeżeli żadna ze stron nie chce to niestety, trzeba się rozejść. No nie da sie jednocześnie uprawiać seksu przed ślubem i nie uprawiać Coś mi się wydaje, że w tym wypadku to chłopak katolik nie ustąpi i Ty będziesz musiała zachować wstrzemięźliwość. No i teraz pytanie, czy wytrzymasz, czy jednak wolisz dać sobie spokój.

Tak sobie myślę, że wstrzymanie się jakiś czas z seksem jest fajne bo to dodaje dreszczyku emocji, takiego oczekiwania... Ale seks również bardzo zbliża partnerów i brak tej bliskości może naprawdę przeszkadzać na dłuższą mętę. A bez sensu tez się spieszyć ze ślubem.

Tak trochę z innej beczki mogę dodać że da się wytrzymać z takim brakiem dłuższy czas. W pewnym momencie przychodzi przyzwyczajenie i nie jest to taki straszny czas jaki mógłby się wydawać. Kwestia czy druga osoba jest na tyle ważna żeby się na coś takiego decydować. Co do podejrzeń do "dziwności" tego chłopaka to mogę powiedzieć, choć trochę inna sytuację miałem, że to raczej wyssane z palca teorie. Przed dziewczyną która była restrykcyjną katoliczką miałem udane życie seksualne. A w trakcie "celibatu" wcale nie malały potrzeby ani ochota na partnerkę. Za to rosłą umiejętność spokojnego wytrzymywania Co prawda drugi raz bym się na coś takiego nie zdecydował ale nie uważam że wtedy postąpiłem źle czy głupio. Wtedy uważałem, że było warto i to się liczy. Nawet pomimo przykrego finału i niedoczekania do "wielkiej nagrody" mogę powiedzieć że był w tym sens i wartość. A co do dopasowania w łóżku to w dużej mierze da się wyczuć, będąc dłuższy czas z kimś blisko czy będzie się nadawało na podobnych falach i miało podobne temperamenty. Więź, bliskość i rozmowy mogą wiele powiedzieć. Byle były szczere.
Pozdrawiam

A ja myślę,że nikt nic nie musi,ani nie powinien.
Każdy żyje według własnych wartości i poglądów.
To,że ja np wierzę w Boga wcale nie oznacza,że żyję nie odpowiedzialnie, czy nie po swojemu .

Wracając do tematu myślę,że tutaj brakuje takiego zgrania, podobnego systemu wartości.
Można się dogadac ,ale tylko we dwoje .

Artemida - w myśl nauk tego samego Kościoła żona ma być posłuszną swemu mężowi. ale to tak na marginesie....

Poza tym, w czasach kiedy ustalane było prawo wstrzemięźliwości przedmałżeńskiej to ludzie pobierali się w wieku lat nastu. Było to prawo podyktowane tylko i wyłącznie trzema czynnikami - zabezpieczeniem przed przedwczesną inicjacją seksualną oraz zabezpieczeniem przed chorobami wenerycznymi.

Kolejny czynnik był czynnikiem politycznym. Prawa te były kształtowane w okresie szerzenia chrześcijaństwa mieczem, włócznią i ogniem. Normalną praktyką było, iż młodzieńcy wyjeżdżając spełnić swoja powinność chrześcijańską brali sobie żony i nim zdążyli skonsumować małżeństwo - wyjeżdżali palić rabować i gwałcić, z czego dostawali z automatu odpust całkowity. Biorąc pod uwagę, że takie eskapady trwały latami, to po powrocie miał taki pewność, czy go żona zdradziła czy nie (a w przypadku zdrady facet mógł z kobietą zrobić co chciał - wychłostać, obedrzeć ze skóry, wyrzec się jej i wygnać ją, zabić itp). Tematy pokrewne z tym wątkiem, które są nie bez znaczenia to kwestie dziedziczenia.

yoghurt, czemu wkłądasz mi w usta słowa których nie powiedziałam? Gdzie widzisz abym twierdziła, że osoba niewierząca nie może być dobra? Tu w tym miejscu trafne będzie powiedzonko "Syty głodnego nie zrozumie".

Nie ma sensu zachęcać faceta do sexu. On sam musi uznac, że chce zerwać z zasadami kościoła, a przynajmniej ta jedną.  Tak jak powiedział uruboros, dla niego było warto czekać, autorka też musi wiedzieć czy warto.

A tam wydziwiacie, polityka, religia itp. A Autorka zamilkła i niczego więcej się pewnie nie dowiemy.

Bardzo dobrze. Porozmawiajcie sobie. Nie widzę powodu, dla którego jego światopogląd i zdanie na temat współżycia trzeba szanować a Twoje jest mniej ważne bo niezgodne z nauką KK. Związek to sztuka kompromisu i wzajemnego poszanowania. Uważam, że w takich przypadkach można wypracować formy seksualne by oboje byli zadowoleni. Podejrzewam jednak, że ortodoksja twojego chłopaka jest na tyle dużą, że nie udźwigniesz tego ciężaru w przyszłości.

Współczuję. Nie wyobrażam sobie jaka ta rozmowa musiała być dla Ciebie upokarzająca..

Nie myślałam, że istnieją faceci którzy nie chcą uprawiać seksu z kobietą którą kochają- z obawy przed ogniem piekielnym... a co my tu na ziemi niby mamy ?? :]
Serio - twój partner powinien poczytać NT.. jest tam wiele o wybaczaniu różnych grzechów.

Nie martw się, dobrze że teraz się okazało jaki jest niż miałoby się okazać po ślubie. Małżeństwo to sztuka kompromisów, nie ma w nim miejsca na dyktaturę..

A czy trzeba być gorliwym katolikiem, aby mieć w życiu jakieś zasady, których staramy się przestrzegać, nie łamać? Oraz czy wszyscy muszą się zachowywać jak np. stado ptaków?

Wielkie poruszenie wynikło tym razem z tego, że chłopak nie chce seksu przed ślubem. Ponieważ zachowuje się wbrew obecnym, często też nietrwałym trendom. Niemalże od razu zaczęły się podejrzenia, że np. może ukrywa jakąś chorobę. Prawie nie do pomyślenia dla was jest więc to, że ktoś mógł ustalić zasady, którymi się kieruje, które przynajmniej w jakiejś części nie pasują do obecnych schematów zachowań.

Ktoś napisał, że mamy 21 wiek, nie ma tu/teraz miejsca na staroświeckość - no dobrze - a gdyby tak powiedzmy za 10 lat zaczęto uważać za coś zupełnie normalnego (w imię szeroko pojętej wolności, niezależności jednostki), aby partnerowi czy też partnerce pozwalać na kontakty seksualne z innymi partnerkami czy też partnerami, osobami które im się spodobają w danej chwili, czyli tzw. skoki w bok? Ciekawe czy wtedy autorka owego zdania by napisała o wzorowaniu się na ówczesnych trendach i tym że mamy XXI wiek. Dla większości osób (albo i prawie dla wszystkich), które w tej chwili nie są dziećmi byłoby to nie do zaakceptowania, ale dla pozostałych tak już by nie musiało to wyglądać.

Inna sprawa - uroda w końcu przeminie. Seks więc już nie będzie taki jak kiedyś (i nie musi on też wynikać tylko z poprzedniego powodu). A więc co? Pewnie może to już być powód do szukania sobie atrakcyjniejszego partnera? Popęd będzie tak podpowiadał. Heh, seks to nie wszystko.

Okej, temat dotyczył seksu. Ale seks nie jest dla mnie najważniejszy (ale istotny), nie jestem bezwartościowym pustakiem. Mówiłam że mogę czekać do ślubu. Chce być odpowiedzialna.
Problem ten zrodził serie innych pytań i problemów. Chce świadomie planować dzieci, a przy takim modelu jaki mój eks uważa za słuszny to by było nie możliwe. Koleś który zarabia 1500zl z brakiem lepszych perspektyw na przyszłość nie utrzyma piątki dzieci. To nie tak że mi przeszkadza że mało zarabia, moje studia dają duże lepsze perspektywy. Ale facet rodzić nie będzie i nie będzie siedział na macierzyńskim. Tak jak mówię, trzeba być odpowiedzialnym.
Jak ktoś już odgadł to ortodoksyjny katolik, także wszystko już o nim wiecie i nic nie zamierza ustąpić, zero kompromisów.

W takim razie niech szuka sobie partnerki, żony wyznającej podobne zasady a nie terroryzuje i narzuca swój światopogląd dziewczynie o innym podejściu do życia. Uważam, że bardzo istotną i wartościową cechą ludzką jest planowanie przyszłości. Podejście do życia "jakoś to będzie" czy 'Bóg nam ześle" jest niedojrzałe i mogące wynikać właśnie z ortodoksyjnego religijnego wychowania.

Ojciecpiotr
Aż tak sobie wylistowałem posty autorki topiku. O zastosowanym przez jej - nazwijmy go jeszcze jako "przyjaciela" - terrorze czy narzucaniu światopoglądu się z nich nie dowiedziałem. Ów chłopak przedstawił po prostu swoje stanowisko i wygląda na to, że go nie zmieni. Autorka topiku musi to wszystko teraz przemyśleć i podjąć decyzję, my co najwyżej możemy jej w pewien sposób pomóc - dyskutując z nią jak i między sobą.

adlernewman
Ale czy ty chociaż doczytałaś pierwszy akapit mojej wypowiedzi, którą zacytowałaś?

To jest wybór tej osoby, jej wola, zrobi tak jak zdecyduje. A jak się coś nie uda - cóż, trzeba żyć dalej a przy okazji wyciągnąć wnioski na przyszłość.

Ja uważam, że seks przed ślubem nie jest żadną koniecznością. Jest wiele innych sposobów na dokładne poznanie drugiego człowieka - szczegółowa analiza upodobań, zachowań w typowych jak i nietypowych sytuacjach (oczywiście - skupiając się na ćwiczeniu linii równoległych, b. często do nich nie dochodzi, a później kiedy już zajdą "w życiu na poważnie" - to zwykle pojawiają się "wielkie oczy" - wielkie zdziwienie), choroby? - można przecież wykonać badania (to generalnie i na zdrowie wyjdzie - obu stronom), etc.
Poza tym - tak jak napisałem wyżej - pewne niedopasowanie seksualne może pojawić się dopiero w przyszłości - np. kilka lat po sformalizowaniu związku - i co wtedy? Mówimy dość, mamy gonić za popędem? Oczywiście - niech strony dyskutują, szukają jakiegoś kompromisu, ale kompromis generalnie polega na tym, że dwie strony ustępują. A w niektórych przypadkach pewnie nie będzie on możliwy (dla przykładu - starzenia się ciała nie zatrzymasz).
Tak, yoghurt007, ma już na ten ostatni akapit "tips", zaprezentował go w końcu, ale nie dla każdego ów porada będzie do przyjęcia, nie każdy ją zaakceptuje.

Powodzenia. Z równym prawdopodobieństwem można przewidywać pogodę na podstawie sposobu w jaki majtają się psu jaja podczas biegania . Rozbieżność pomiędzy seksem, a innymi sferami życia potrafi być tak ogromna, że nawet mnie to zadziwia - mimo że mam odmienne podejście do tego zagadnienia niż ty. Z cichej, skromnej, nieśmiałej i trochę zamkniętej w sobie bibliotekarki w łóżku może się zrobić przysłowiowa striptizerka/nierządnica. I odwrotnie. Z dziewczyny bardzo śmiałej, odważnej, chętnie flirtującej i pewnej siebie nagle w łóżku robi się mała i skryta dziewczynka.

KA_pl - ja masz prawiczka i dziewicę chcących zachować "czystość" do ślubu to sami nie znają swoich potrzeb. Już nie mówiąc o uzyskaniu wiedzy na temat przez drugą stronę. No bo niby jak?

Poza tym, jak mówiłem, normalne życie, a seks to dwie różne bajki. Normalnie, na co dzień, ktoś może być pewny siebie, wygadany, przebojowy, a w łóżku cichy, skryty, nieśmiały. I odwrotnie. Jak chcesz to poznać? Bardzo chętnie na ten temat poczytam.....

Powiedz to tym wszystkim kobietom, które stwierdzają (czy to po oświadczynach, czy tuż przed ślubem), że "jeszcze się nie wyszalały".

Dziecko, obudz sie. Nawet Thomas Hobbes by sie smial z Twojego podejscia (oczywiscie Mr Hobbes interesowal sie polityka nie seksem).

Odkurzę nieco temat. Od 3 miesięcy spotykam się z chłopakiem katolikiem. Ja się mieszczę gdzieś w przedziale między wolnym chrześcijaninem a ewangeliczką, generalnie jestem poszukująca, choć wierząca.
On w sumie uważa, że powinniśmy czekać do ślubu - z różnych względów licho wie, kiedy ten ślub będzie. Zadeklarował nawet, że chciałby (a ja to czuję i widzę, po tym, jak się do siebie tulimy etc.) się kochać przed ślubem, a nawet, że mógłby odejść z KK.
Ale widzę też opór, wiem, że był wychowywany restrykcyjnie i ostro moherowo. Ma 35 lat, nigdy wcześniej nie miał dziewczyny. Jest wspaniałym, czułym człowiekiem, i szanuję jego poglądy. Czuję, że to jest ten jeden i że nigdy kogoś takiego już nie spotkam. Boję się jednak, że wychowanie prędzej czy później da o sobie znać. Wierzę, ze gdy ludzie się bardzo kochają i chcą być ze sobą, to Boga to cieszy. Także, jeśli chodzi o seks.
Powstaje leninowskie pytanie: szto dziełat'?!

To jest zadzwiająco proste -- trzeba się dobrze poznać, czyli zamieszkać ze sobą, uprawiać seks, razem żyć, przejść 100 kłopotów. Wtedy będziesz wiedziała "szto diełat".

3 miesiące? Chyba żartujesz, że chciałaś faceta poznać w kilka miesięcy i to nie mieszkając z nim.

Po przeczytaniu tego nabawiłem się kompleksów, że nie okradam banków jak inni, co "płyną pod prąd". Czuję się jak zdechła ryba.

Nie jestem może specjalistką, ale czy to nie to samo? eee... zakazy katolickie są dla mnie niezrozumiałe kompletnie, jeżeli chodzi o seks.

Co do tematu - mimo że jestem sama i niedoświadczona (o czym pisałam już tu na forum) wychodzę z założenia, że związek to dwie osoby, których Bóg obdarzył dwoma głosami i umysłami, i oba są tak samo ważne. Nie może być tak, że ktoś robi coś wbrew własnej woli - można zmienić pogląd, zostać przekonanym, ale zmuszać się tylko po to, żeby zadowolić drugą osobę? Na dłuższą metę to nie ma prawa wypalić.

Ktoś w połowie wątku rozpoczął kolejny temat - życia po ślubie. I byłam zaskoczona, że tak późno, a nie od razu. Dla mnie to jasne, że jeżeli jest katolikiem, ślepo przestrzegających wszystkich reguł, to i nie będzie mowy o antykoncepcji, a co za tym idzie seks będzie rzadki w dni, gdy kobieta będzie miała 100% pewność, że nie wpadnie (a i to nie jest pewne jak wiadomo)

Ja jednak chciałabym coś jeszcze zauważyć. Mianowicie antykoncepcja antykoncepcją, ale to się przekłada na takie kwestie jak cotygodniowe chodzenie do kościoła na msze w niedziele - oczywiście wspólnie jako wspólnota małżeńska, potem z dziećmi jak się pojawią. Wydaje mi się, że osobie, która kompletnie oddaliła od kościoła, może być trudno to przeskoczyć.

Ja sama wierzę w Boga chrześcijan i w codziennym życiu przestrzegam prawie wszystkich zasad z Nowego Testamentu, ale do kościoła chodzę od święta, bo mnie denerwują księża na kazaniach. Wolę sobie wejść w tygodniu do pustego kościoła i w ciszy posiedzieć i zastanowić się nad sobą niż słuchać na kazaniu listu biskupów albo mowy nienawiści wyznawcy Rydzyka. Watykan uważam za niepotrzebną instytucję, aczkolwiek wartą odwiedzenia ze względu na uroki architektoniczne i dzieła sztuki zebrane tam przez setki lat (że rozkradziono przy tym miasta, to już mało istotne) Nie rozumiem, dlaczego katoliccy księża tak potępiają antykoncepcję, skoro po coś ją wynaleziono i ułatwia życie, a do tego prezerwatywy chronią przed chorobami.

(tu jednak muszę wyjaśnić jedną kwestię, o której ktoś zapomniał - to nie tak, że Kościół potępił prezerwatywy - dopuszcza je w sytuacji gdy małżonek jest zarażony wirusem HIV - cóż za łaska! a żółtaczka typu B czy inne choroby to nie są takie straszne)

Nie pojmuję też nagonki na homoseksualistów. Co kogo obchodzi, kto kogo kocha? Chrześcijanizm zakłada miłość do wszystkich ludzi i wybaczenie. Jak oglądam wypowiedzi niektórych księży, to zastanawiam się, po co wybrali posługę kapłańską, skoro bojkotują podstawowe postulaty nauk Chrystusa.

Podsumowując, katoliczka ze mnie marna, ale odchodzić od Kościoła nie zamierzam nigdy, bo jednak mam się za wierzącą w Chrystusa.

Oczywiście, zaraz pewnie posypią się na mnie zarzuty, że jestem hipokrytką i obrażam swoją postawą katolików.

Słuchaj.... Pogoń tego debi.a.
Jeżeli on teraz nie potrafi zaspokoić Cię to po ślubie będzie to samo albo i gorzej.
Jest tyle fajnych chłopaków a Ty się męczysz z deb...m katolem zacofanym/ średniowiecznym, któremu ch.j nie staje, może jest gejem , albo cwel.m jest.

Pozdro dla kumatych.