Brak motywacji w odchudzaniu - Netkobiety.pl

brak motywacji był chyba moim największym wrogiem przy odchudzaniu i niestety w ogóle nie do przeskoczenia. potrzebuje mieć jakiś stały nadzór i tylko to jakoś na mnie działa. idąc tym tropem, dotarłam do odchudzania online (niedozwolony link/). wydało mi się to dość abstrakcyjne, no bo jak to tak? ale okazało się, że w sumie jest to spoko opcja. wybierają ci zestaw ćwiczeń, odpowiedni, indywidualny jadłospis no i co najważniejsze monitorują twoje postępy, tak, że faktycznie chcesz tego przestrzagać (póki nikt mnie nie sprawdzał zawsze zdażało mi się odejść od diety, zjeść czekoladę, albo nie ćwiczyć przez tydzień)

Witam dziewczynki u mnie kolejne 3 kg mniej:) zaczęłam biegać od jakichś 3-4 tygodni codziennie, nigdy tego nie robiłam i na początku więcej chodziłam niż biegałam, teraz mogę biegać godzinę i nie sprawia mi to większej trudności, powoli, swoim tempem. Biorę telefon słuchawki muzyka na fula i wiecie co? Każdemu będę polecać bieganie, nie dość że lepiej się czuję, na pewno poprawi to wygląd, to można świetnie odpocząć od spraw życia codziennego:) jak się siedzi w domu z dziećmi tak jak ja to te pół godz na początku a teraz około godziny robią naprawdę dużo:) mam teraz więcej energii do działania, do zabawy z dziećmi do pracy w domu:) POLECAM Z CAŁEGO SERCA! Ja naprawdę tego nie doceniałam i nigdy bym nie pomyślała że kiedyś ruszę tyłek do biegania. a jak u Was??

sylwia8775 - ja im dłużej jestem na tej mojej redukcji tym bardziej się przekonuję, że nawet coś potencjalnie niedozwolonego, złego i śmieciowego jak będzie wliczone w bilans energetyczny nie wpływa na kompozycję sylwetki. Wiadomo, że powinno się jeść zdrowo, ale ja też nie jestem w stanie całkiem odstawić słodyczy, zastępuję jak mogę odżywkami białkowymi, twarogiem słodzonym stewią, ale jak nie zjem chociaż banana, to zaczynam mieć jakieś dziwne zachcianki.
Też jestem zdania, że wszystko związane z odchudzaniem i tym jak postrzegamy własne ciało siedzi w głowie.
Za to uwielbiam w swojej diecie to, że żeby uzupełnić białko mogę pożreć nawet ze 300g wołowiny albo kurczaka bez żadnych wyrzutów sumienia, poprawić to jajecznicą na kolację, albo paczką twarogu. Dzisiaj nawet nie zjadłam całej kolacji, bo już mi się nie chciało, tak byłam zapchana. Niby 1600 kalorii to nie jest dużo, ale jak to uzupełniać odpowiednimi produktami to wychodzi całkiem sporo tego jedzenia. Ja się powoli przestaję już czuć jakbym była na diecie - przestałam to postrzegać jako coś upierdliwego, weszło mi już chyba w nawyk po prostu.

Pewnie, jak się człowiek przestawi na zdrowe jedzenie i trochę na nim pożyje, to różne przetworzone mocno rzeczy przestają zwyczajnie smakować. Ja nie mam na przykład w ogóle ochoty na słodzone jogurty, za to naturalny mogłabym normalnie cały pochłonąć. Ja kiedyś sobie nie wyobrażałam owsianki bez posłodzenia jej porządnie miodem, a teraz nawet nie mam potrzeby żeby słodzić owsiankę. Przynajmniej nie cukrem. Czasem słodzika ze stewii sobie dorzucę.

Ale jak słyszę o kanapkach z ciemnego pieczywa z twarożkiem i ogórkiem, to mam ochotę puścić pawia. A 90% jadłospisów w przeróżnych dietach odchudzających brzmią właśnie w ten sposób. Albo jogurt i jabłko na drugie śniadanie. I dziwić się, że ludzie nie maja motywacji. Też bym nie miała z takim jadłospisem. I wszystko gotowane na parze i bez soli - chyba żeby się jeszcze bardziej umartwić

Z ogólnodostępnymi dietami jest ten problem, że jak coś jest do wszystkiego to jest często do niczego. A niektóre pomysły to nie wiem jaki umysł zrodził - np. dieta Kopenhaska. Przecież to jest jakiś obłęd. Podobnie jest z dietą 1000 kalorii - za to powinna grozić publiczna chłosta

Kiedyś na polsacie chyba leciał jakiś program niedorzeczny o odchudzaniu i tam Gaca im te diety prowadził. Jak patrzyłam na to, co oni jedli, to mnie ogarniało przerażenie. Właśnie karkówki kawałek chyba gotowanej (blee, przez gardło by mi to nie przeszło) i trochę brokułów. W ogóle straszna monotonia tam była. Może to było konieczne, bo ci ludzie mieli konkretną otyłość, ale mnie się to wydawało straszne.

Polecam przeczytać, tak dla poszerzenia horyzontów -> [niedozwolony link]

Temat diet DNA chyba robi się modny, ostatnio było o tym na TVN Style (Agnieszka Szulim w swoim programie miała ekspertów).

Ja mam znowu ostatnio wieczorami straszna ochote na orzechy i na jablka. Moglabym jesc kilogramami. Wiec to jest teraz moja walka, ograniczenie owocow wieczorami i tych cholernych orzechow kupilam maslo orzechowe, jak mi przychodzi ochota na orzechy to zjem niepelna lyzeczke.

Ale tu ogolnie przyznam racje Witch z kilku ostatnich wypowiedzi. Ja zadnych testow DNA nie robilam, u dietetyka nie bylam, przez problemy hormonalne moja waga wynosila prawie 100kg, i mam 25kg na -, dobrze zbilansowana dieta, i cwiczenia, na silowni. I sie udalo, mimo problemow z hormonami. Duzo mi pomoglo moje zawziecie sie. Jakby mi ktos jeszcze rok temu powiedzial, ze bede miala tyle na minusie, i ze bede walczyla o sixpack to bym taka osobe wysmiala poprpstu. Bo nigdy nie myslalam, ze uda mi sie tak daleko zajsc. Ale sie udalo. Poprostu potrzebowalam wskazowek jak to zrobic RACJONALNIE bez zadnych herbatek przeczyszczajacych, obserwujac swoje cialo, jego reakcje na dane produkty. Jak dla mnie nie ma juz takiego slowa "nie da sie", najczesciej jest to "nie chce mi sie". Ludzie tutaj na forum czy na innych forach dostaja tyle cennych wskazowek o odchudzaniu, ale z tego poprostu nie korzystaja... i to jest ten problem.
kolezanka z klasy chciala schudnac do czerwca 10kg, czy tam 15, wypisalam jej wszystko, jak moze zaczac, nie korzysta z tego wogole... a ja? No coz, nie wierze, zeby jej sie udalo dobic chocby do 10kg na minusie do wakacji...

Ustal konkretny plan działania

1. Ile chcesz schudnąć? - to pytanie jest bardzo ważne.. Należy je sobie zadać przed rozpoczęciem procesu odchudzania. Czy ma być to 2kg ,5kg czy 8 kg

2. Jak chcesz wyglądać

3. Ile cm w pasie chcesz mieć mniej

4. Jakie posiłki będziesz spożywać

Jak przygotować się psychicznie do odchudzania?

1. Szukaj wsparcia u innych.

2. Zacznij od małych zmian.

3. Nagradzaj siebie za osiągane rezultaty.

4. Utwierdzaj się w przekonaniu, że warto.

To takie moje skromne rady.. Teraz czas na wprowadzenie tych reguł w życie. Powodzenia!

Zgadzam się z Tobą co chodzi o wsparcie ze strony bliskich. Jak jadę w odwiedziny do domu rodzinnego to tam każdy tylko zwraca uwagę "a czemu nie jesz, a nie zaszkodzi Ci jak raz zjesz więcej albo jak na wieczór zjesz i takie tam" nie usłyszałam od nikogo z moich bliskich słów typu "dasz radę, nie poddawaj się, schudniesz, ćwicz, ruszaj się, jedz mniej i zdrowiej....." NIGDY! Nawet z ust mojego męża  nic takiego nie padło.. a szkoda bo to tylko słowa ale jakże ważne dla osoby która podejmuje walkę z kilogramami, ciężka ta walka, jak na razie to najcięższa w moim życiu ale teraz pierwszy raz w życiu się tak uparłam że dam radę i się nie poddam. Ale jest jeden krok do przodu ze strony mojego męża ponieważ pogodził się w końcu z tym że biegam codziennie godzinę, bo do tej pory to trochę się podśmiewywał ze mnie. No cóż sama się roztyłam to sama schudnę! Fajnie że tutaj jest wsparcie, ludzie z którymi można śmiało pogadać i nikt nie śmieje się z Ciebie bo jesteś gruba tylko daje rady, wspiera i motywuje. pozdrawiam

Tak to jest z rodziną Większość z nich proponuje Ci to z zazdrości... i po prostu mają wyrzuty sumienia że oni jedzą a Ty sobie odmawiasz
Nie wiem jak długo ćwiczysz, ale z czasem się przyzwyczają i nie będą Ci proponować albo będą to robić delikatnie. Mi często mówią: "zjedz sobie coś słodkiego, przejedziesz 10 km więcej i spalisz" na co ja odpowiadam:" wole nie zjeść i przejechać 50 km więcej"
A mąż na razie się podśmiechuje, z czasem zacznie Ci zazdrościć, wspierać i dziwić się jeśli np. odpuścić jakiś trening

Głowa do góry i do przodu.. pamiętaj o swoim celu.

Ja uważam że wszystko jest możliwe wystarczy tylko podejść do każdego tematu z głową i na spokojnie zastanowić się czego oczekujemy. Na studiach w ramach projektu z koleżankami opracowałyśmy plan spalenia 8 kg w około pół roku (brałyśmy pod uwagę że każdy ma inny organizm i zaczyna z innego poziomu). Zrobiłyśmy wywiad z różnymi trenerami (sztuk walk, gier sportowych, prywatnymi trenerami) i okazało się to możliwe. Wszyscy trenerzy odsyłali nas na siłownię a trenerzy na siłowni z spam powiedzieli że trening jest nierozerwalną częścią odchudzania więc jakakolwiek głodówka nie wchodzi w grę bo wtedy nie mamy siły na trening. Ważne jest by jeść mądrze a nie mniej (jak zaczniecie mądrze dobierać składniki posiłków to zobaczycie że jecie zdrowiej i mniej) a trening pomaga spalać tłuszcz i jest jedynym sposobem na ujędrnienie skóry która po stracie tłuszczu robi się obwisła.

moja motywacja po świętach +100, ale coś czuję, że po sylwestrze będzie - 100

Jasne że da się coś z tym zrobić. Może jest tak, że za dużo od siebie wymagasz i znajdujesz się pod presją (którą sama sobie stwarzasz podświadomie). Wyczułam jakąś nerwowość i dlatego myślę, że najpierw trzeba się uspokoić i zaakceptować siebie, dopiero potem- już bez tej nerwówki- coś robić. Poza tym bardzo sensowne i konkretne rady dla osób, które chcą schudnąć, są na dietyodchudzajace.net. Motywację trzeba znaleźć samemu.

Witam wszystkich. Jeżeli potrzebujecie motywacji, dobrego programu by zrzucić zbędne kilogramy, a przy tym nie głodzić się zapraszam na FanPage - MojaFitForma
Czekam na was!