Moj ojciec zaginal...;( - Netkobiety.pl

Byl juz szukany po calym miescie jego telefon jest namierzany ale dalej nic...mijaja juz prawie 24 godziny a on nie daje znaku zycia.mam ochote wyc mama zalamana to jest jakis koszmar nawet nie wiemy czy zyje...;(ja niewiem jak to wytrzymam.juz nawet podejrzewamy ze mogl popelnic samobojstwo bo ostatnio nie bylo z nim najlepiej...

Niestety ale w szpitalach go niema.wszystkich mamy postawione na nogi.policja caly czas go szuka a jesli go do wieczora nie znajda to mowili ze puszcza ogloszenie we wszystkich mediach...siostra moja tez przyjechala i jest z nami siedzimy i czekamy ale wlasnie to czekanie jest najgorsze

No tak ale to nawet nie jest w stanie sie nic robic...na niczym nie mozemy sie skupic.a ja jutro powinnam isc do pracy najchetniej bym nie szla nie bede w stanie sie wogole skupic

Namierzyli go w okolicach naszego miasta wiec miejmy nadzieje ze go niedlugo znajda i oby zywego

Czy juz cos wiecej wiadomo? Caly czas o Tobie mysle i czekam na pozytywne wiadomosci. Trzymaj sie.

To juz koniec...tata nie zyje.znaleziono go w lesie zbieral poziomki i musial dostac ataku zasnac i sie nie obudzic;(wszyscy jestesmy zalamani.wierzyc mi sie nie chce ze to naprawde sie dzieje.ciagle placze i przestac niemoge.a sasiadka mowila ze wczoraj go widziala jak wyjezdzal i byl dziwny bo zatrzymal sie przed domem popatrzal i pojechal.wygladalo to tak jakby sie wlasnie zegnal wiec chyba czul ze cos sie stanie...a byl jeszcze taki mlody mial 52 lata;(;(;(;(

Nawet nie wiesz jak ogromnie mi przykro...Nie mam slow, caly czas mialam nadzieje, ze wszystko bedzie dobrze. Nie wyobrazam sobie jak musicie sie czuc. Tak mlody czlowiek, ech, to zycie...

Życie przemija, jednak pamięć o kochanej osobie pozostaje w sercach na zawsze. Wyrazy głębokiego żalu i współczucia ...

Współczuję [*]
Ty chyba też sobie całkiem nieźle dajesz radę skoro od razu po jego śmierci myślisz o forach i serfujesz sobie po necie...

Wyrazy współczucia. Strasznie mi przykro, trzymaj się!

A ma iść do Mamy i jej opowiadać jak jej ciężko???

Skoro tutaj może wypłakać swój żal po stracie najbliżej osoby to niech wchodzi tutaj ile będzie potrzeba!

Serduszko24....Bardzo mi przykro...

Serduszko już pisałam wcześniej, ze jeśli tylko poczujesz potrzebę to pisz. My Cię zawsze wirtualnie wesprzemy.

Bardzo mi przykro.Pamiętaj o tym żę Twój tata zawsze będzie przy Tobie.Trzymaj się

serduszko i ja sie dołaczam w wyrazami wspołczucia. nie znam tego uczucia gdy ktos umiera ale wiem ze nie altwo jest to przejsc i trzeba wylac moze lez zeby ciut serce ukoic

Rowniez uwazam, ze komentarz Fionus jest nie potrzebny. Nie spotkalo mnie cos takiego ale chyba tez wolalabym wylac to wszystko na forum niz plakac w poduszke i walczyc z myslami. Przeciez w takim momencie mozna zwariowac, a tak Serduszko na chwile chociaz sie 'oderwie' od tej przerazajacej rzeczywistosci.
Przezylam smierc bardzo bliskiego mi czlowieka, zmarl w wieku 51 lat, tez zupelnie nagle, na atak serca. Byl to ojciec mojego narzeczonego, traktowal mnie jak corke. To byl jeden z najgorszych momentow w moim zyciu. Spotkalismy sie na drugi dzien cala rodzina i zrobilismy pamiatkowa kartke z jego zdjeciem i wspomnieniami o nim. Oczywiscie bylo duzo placzu ale przynajmniej bylismy razem i przezywalismy to razem. Tez szukalam pomocy na forach zeby sie dowiedziec jak moge im pomoc, widok cierpienia ukochanych ludzi jest najgorszy. Kazdy przezywa to na swoj sposob wiec nie piszcie takich komentarzy jak Fionus bo to nie pomaga. Mi pisanie i wylewanie zalu pomoglo w najgorszych momentach wiec rozumiem Serduszko, ze to jej przynosi ulge.

Serduszko, zycze Tobie i rodzinie duzo sily...Sciskam

Moje najszczersze współczucia dla Ciebie i dla bliskich sercu . (*)

Bardzo Ci współczuję. Trzymaj się! Gdybyś potrzebowała rozmowy - pisz!
Ja przeżyłam podobną sytuację w tym roku. Pod koniec lutego zaginął mój tato (nie mieszkał z nami od roku). Wyszedł z mieszkania swojej nowej partnerki i ślad zaginął. Po dwóch miesiącach został znaleziony martwy na działce. Lekarz uznał, że śmierć nastąpiła więcej niż 72 godz. od czasu, kiedy został znaleziony. Przyczyna śmierci nie jest znana, ale jedno wiemy na pewno - nikt go nie skrzywdził! Tego bym sobie chyba nie wybaczyła.
Mimo że nie mieszkał z nami i nie miałam z nim dobrych stosunków (był alkoholikiem) bardzo to przeżyłam. Płakałam i ciągle jest mi ciężko uwierzyć, że nie żyje.

Serduszko wyrazy wspolczucia. Chodz jak poczatek czytalam to wierzylam ze sie odnalaz i wszystko bedzie dobrze. Czlowiek lubi odejsc w swoim ulubionym miejscu ale nie wiem czemu wybral las nie mogl spokojnie w domu przy rodzinie? By oszczedzil wam zmartwienia.

Tryzmaj sie i pamietaj nie zalamuj sie bo napewno twoj tata by tego nie chcial

Serduszko, przezylam pare ogromnych strat w moim zyciu, nie tak ogromnych jak ty teraz ale przezylam. Opuscili mnie ludzie ktorych kochalam... odeszli z mojego zycia na zawsze. Moze pojdz do lekarza, przepisze ci jakies leki uspokajajace. Pomoga ci chociazby przespac pare godzin. Bardzo mi ciebie zal. Mam nadzieje, ze chociaz troche sie tej nocy zdrzemiesz. Znam uczucie pustki, swiadomosc, ze juz nigdy nie spotkasz tego kochanego czlowieka. Trzymaj sie, wiem, ze zadne slowa ci w tym momencie nie pomoga ale badz silna.

Sa teraz dobre srodki ktore troche przytlumia uczucia ktore toba targaja, wycisza, pomoga spac. Nie boj sie zasiegnac rady spacjalisty, tym bardziej, ze czekaliscie godzinami na wiadomosc a to jest tak ogromne uderzenie adrenaliny (ktora jest 'trucizna' dla ciala), ze po paru dniach bedziesz to odczuwac fizycznie. Mozesz miec bole w klatce piersiowej, bole miesni, bedziesz oslabiona. Nie boj sie tego bo to jest typowa reakcja ciala na adrenaline. Jezeli moge pomoc to z ogromna checia sie z toba skontaktuje.

Sciskam wirtualnie.

Jestes tam jeszcze? Nie widzialam, ze odpowiedzialas, wiem ze jest z toba zle...Przezyjesz to...w kazdym razie...jakos musisz... Ja nie bralam tabletek ale jego rodzina miala od razu cos zapisane w szpitalu. Nie pomoge Ci w polskich nazwach bo niestety nie mieszkam w Polsce od wielu lat i nie znam odpowiednikow. Jakbys chciala porozmawiac to jestem.
O ktorej jest pogrzeb? Bede o Tobie myslec...Tez nigdy nie potrafie powstrzymac placzu, niektorzy cierpia "w srodku"... w milczeniu... nie okazuja uczuc (aczkolwiek im tez serce peka), a ja tez placze, to jest jedyny moj odruch w takich momentach... nie potrafie sie opanowac, to jest silniejsze ode mnie. Nie wstydz sie lez, placz placz placz... Lzy tez czasem pomagaja... Oj kochana...
Chcialabym Ci pomoc ale nie wiem jak...

Autorko jeśli Cię uraziłam to przepraszam... To nie tak miało zabrzmieć.
Wybacz...

Dobrze, ze spalas... Chyba oddalam ci troche mojego snu bo ja z kolei w ogole nie moglam spac.

Nie odpowiem ci na to pytanie, dlaczego tak rozpaczasz pomimo, ze zadal ci tyle bolu... Podejrzewam, ze jestes osoba bardzo wrazlliwa wlasnie dlatego, ze przezylas z nim takie a nie inne dziecinstwo. Zupelnie cie rozumiem bo tez mialam bardzo zle stosunki z ojcem i tez bylam przez niego najmniej kochanym dzieckiem. To wszystko zmienilo sie po moim wyjezdzie z domu, 12 lat temu. Zaczelismy ze soba rozmawiac jak ludzie, zauwazylam, jak bardzo sie zmienil i jak bardzo za mna tesknil. Teraz jest najlepszym ojcem na swiecie. Nigdy nie zapomne jak rok po moim wyjezdzie (a zrobilam to w duzym stopniu wlasnie przez niego), odwiedzilam rodzicow a on powiedzial, ze jezeli bedzie mi zle lub ktos zrobi mi krzywde to mam pamietac, ze mam dom i ze on zrobi wszystko zeby mi pomoc. To byl moment przelomowy...Rozmawialismy wtedy do poznej nocy i wytlumaczylismy sobie duzo rzeczy.
Mysle, ze wlasnie to, ze nie wyjasnilas sobie z tata wszystkiego poteguje twoj bol. Masz wrazenie, ze nie zrobilas wystarczajaco duzo zeby sobie wszystko wyjasnic a teraz jest juz za pozno.
Nie mysl tak, w zyciu zdarzaja sie takie sytuacje a on zapewne wie, jak bardzo go kochalas a on ciebie. Bardzo czesto sie zdarza, ze mezczyzni nie maja podejscia do corek, moge mnozyc przyklady.

Masz jeszcze troche czasu, idz do apteki po leki uspokajajace. Bede o tobie myslec o 16-tej, moze to ci troche pomoze. Poplakalam sie czytajac twoj post, badz silna i uwierz w to, ze jeszcze kiedys bedzie dobrze, musisz przezyc faze szoku i zaprzeczania obecnej rzeczywistosci.

Serduszko, o mnie sie nie martw. Uronilam lze po twoim poscie poniewaz napisalas rzeczy z ktorymi potrafie sie utozsamic i poczulam twoj bol, co by bylo, gdyby mojego ojca zabraklo 12 lat temu, zanim sobie wszystko wyjasnilismy... Na szczescie on jeszcze zyje a stosunki miedzy nami sa swietne. Prawdopodobnie dlatego, ze mieszkamy setki kilometrow od siebie ;-)

Nie wariuj, uwierz w to, ze on od teraz bedzie nad wami czuwal. Wierze w zycie po smierci, wierze, ze nasi bliscy nad nami czuwaja, sa naszymi Aniolami Strozami. Nie bede sie w to zaglebiac na publicznym forum bo nie o to chodzi. Na pewno wyczujesz cos co poprawi twoj stan. Pamietam jak zmarla moja ukochana babcia, rozpaczalam strasznie i pomyslalam, ze jezeli zobacze motyla (a byl to koniec wrzesnia) w dniu jej pogrzebu to bedzie to znak od niej, ze ciagle jest z nami. Poszlam na pogrzeb i zobaczylam pieknego motyla, bylo to dla mnie niesamowite. Dodalo tyle otuchy i wiary, ze kiedys sie spotkamy, ze jest z nami, moze nie cialem ale na pewno duchem.

Ostatnio bylam w gorach, siedzialam na tarasie wynajetego apartamentu i zastanawialam sie czy dobrze robie podejmujac konkretna, zyciowa decyzje...Po prostu mialam chwile refleksji... w pewnym momencie zobaczylam motyla ( juz lata zadnego nie widzialam), siedzial na stoliku przy ktorym siedzialam, spokojnie sobie siedzial, jakby patrzac na mnie. Nie ma slow zeby opisac co czulam w tym momencie, spokoj, wiare w to, ze bedzie dobrze. Moim zdaniem, moj Aniol, czyli moja babcia, dala mi znak, ze moj wybor jest dobry. Wiara czyni cuda, nie wazne czy jest to zbieg okolicznosci czy rzeczywiscie ktos nad nami czuwa. Dla mnie to byl znak od niej poniewaz nie widuje motyli na co dzien. Nie widuje ich praktycznie nigdy odkad ona zmarla, tylko w wyjatkowych momentach, co rowniez jest dziwne poniewaz przed jej smiercia widywalam je bardzo czesto...

Moja decyzja nie jest jeszcze 'wykonana' wiec nie moge potwierdzic, czy bedzie dobra (musze ja podjac pod koniec Wrzesnia) ale juz sie nie waham a czas pokaze czy moj Motyl czuwal nade mna i dobrze doradzil...

Moze troche sie zagalopowalam ale chce ci w jakis sposob pomoc... Sciskam

Możesz za to napisać list do swego ojca i tam zawrzeć wszystko to, co chciałaś, a nie zdążyłaś, nie mogłaś mu powiedzieć, gdy żył.

juz po wszystkim...tata zostal pochowany...;(bylo okropnie ciezko.zanim szlismy na pogrzeb wszyscy wzielismy tabletki uspokajajace ale wiele to nie pomoglo.pozegnalam sie z tata...ciesze sie ze moglam go jeszcze zobaczyc.ceremonia byla piekna.mysle ze tata cieszy sie za tak zostal pochowany.teraz spi spokojnie...moj chlopak caly czas jest przy nas.nawet planuje nas w przyszly weekend zabrac na wycieczke bo lubimy zwiedzac zebysmy sie rozerwali troche...jest bardzo ciezko...;(mama chyba najbardziej wczoraj to przezywala.przutulila na koniec tate i powiedziala mu zeby czekal za nia...bardzo mnie to wzruszylo...;(prosze piszcie do mnie cokolwiek...to mi troche pomaga

Życie jest kruche ( cyt . J.T. " Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą ."

Niezmiernie współczuję [*]

nawet nie wiem co mogłabym napisać...

Nie uwierzycie!tata mnie odwiedzil,przyszedl...wczoraj zanim poszlam spac prosilam go w duchu ze jeslo mnie slyszy to chcialabym go czuc,czuc ze jest...i przyszedl w snach.dokladnie tak jak wygladal w trumnie wszedl do domu zapytalam go co tu robi bylam w szoku on na to ze sam niewie,wtedy usiadl ja sie rozplakalam przytulilam go on mnie objal i zaczal szturchac tak mocno ze sie obudzilam...mama mowi ze przyszedl bo go poprosilam...on naprawde gdzies tam jest i czuwa...jakie to dla mnie piekne uczucie.poplakalam sie z radosci bo teraz czuje ze on jest i ze mnie kocha...jestem poruszona.i wiem ze zmarl na serce bo w tym snie trzymal sie za serce...a lekarz tez powiedzial ze mozliwe ze dostal ataku padaczki i udusil sie lub serce nie wytrzymalo a teraz wiem ze to bylo serce...nawet nie wiecie jak sie czuje...dzis idziemy znicze zapalic i podziekuje mu ze jest i poprosze zeby zawsze byl...wiem ze mnie kochal.......;)

Prosze wytlumaczcie mi cos bo troche sie niepokoje.Jak juz pisalam wyzej tata mi sie przysnil...ale wygladal w tym snie bardzo zle...dokladnie tak jakiego go znaleziono czyli byl caly siny,mial poranione rece,byl bardzo smutny jakby go cos bolalo i trzymal sie za serce...myslicie ze chcial mi cos przez to powiedziec?ja mu wczoraj w myslach powiedzialam ze wszystko mu wybaczam i tez prosze o wybaczenie i ze bardzo go kocham i dlatego niewiem dlaczego byl taki smutny w snie...czy to cos oznacza?jedyne slowa jego to odpowiedz na moje pytanie co tu robi odpowiedzial ze sam niewie...czy moze tez byc tak ze jest po prostu smutny ze mi nie zdarzyl niczego powiedziec?czy moze naprawde jeszcze cos innego go smuci?jak myslicie co on chcial mi przekazac?prosze pomozcie bo niepokoje sie.Zmowilam modlitwe za niego...

Fey jest cos w tym co napisalas...mozliwe ze sie nakrecam ale nawet jesli tak sie stalo to ma to dla mnie pozytywne skutki.Tak naprawde to pierwszy raz w zyciu bylam w taty objeciach w tym snie.Nigdy taty w zyciu nie przytulilam bo mnie odrzucal...niestety ale tak bylo...a w tym snie nie odrzucil mnie tylko nawet sam jeszcze objal...i chociaz to byl tylko sen to byl tak realistyczny ze przyniosl mi ulge...bo ostatni raz go zobaczylam i poczulam...mam nadzieje ze teraz juz bedzie tylko lepiej.Prosze napisz cos moze o tych snach.Nie uznam Cie za swira.Ja tez wierze w tego rodzaju rzeczy i chce wierzyc bo dzieki temu jest mi latwiej bo trzyma mnie nadzieja ze tata gdzies jest i czuwa a to dodaje mi sil...No i musze Ci powiedziec ze juz zaczynam doceniac bardziej to co mam.Mam cudownego chlopaka ktorego dopiero teraz sobie uswiadomilam ze nigdy nie docenialam.Wszystko co robil robil dla mnie a ja tego nigdy nie zauwazalam,bylam egoistka...dopiero teraz otworzyly mi sie oczy ze on wszystko robi z mysla o mnie,po to zeby mnie zadowolic...a ja slepa bylam i ciagle pretensje o cos do niego mialam,a on zawsze cierpliwie to znosil...trwal przy mnie i jest nadal...i teraz w koncu zauwazylam ze on naprawde mnie kocha...to chyba prawda co napisalas...ja chyba dopiero staje sie kobieta...teraz ciesza mnie kazde male rzeczy...male niespodzianki jakie mi robi sa dla mnie wielkimi niespodziankami...jestem szczesliwa ze jest przy mnie...

Dzis bylam pierwszy raz w pracy od taty smierci.To byl ciezki dzien.Nic mi nie wychodzilo w pracy,nie moglam sie skupic na robocie i ciagle cos sobie zrobilam.Najpierw kilka razy sie uderzylam i jeszcze zacielam belka.Jestem rozkojarzona a na domiar tego wszystkiego moj ukochany jutro wyjezdza w delegacje.Fakt ze tylko na dwa dni ale wolalabym jednak zeby caly ten tydzien byl przy mnie no ale trudno.Chlopak chcialby tez weekend spedzic ze mna i ja z nim tez bo zawsze weekendy spedzalismy razem i spalismy na dzialce ale teraz jestem w kropce bo chcialabym tez byc z nim ale z drugiej strony nie chce mamy zostawiac...ah...ciezkie to wszystko...mama moglaby do siostry jechac na weekend ale nie wiem co z tego bedzie.Bardzo bym chciala byc w weekend z chlopakiem z dala od domu bo w domu wszystko mi sie kojarzy z tata i przez to ciagle mysle i placze...;(czemu to wszystko musialo sie tak stac...;(jest mi naprawde strasznie ciezko

Niestety nie mam skypa bo internet mam w telefonie.Ewentualnie e-mail Ale chetnie Cie podam swoj adres