mój mąż mnie zdradził i pobił. pomocy :( - Netkobiety.pl

To straszne...
Wspolczuje Ci.
A twoja rodzina, mama?
Kurde takiego gnojka to bym wykopala na ksiezyc, co za dran.
Musisz myslec tylko o sobie i o dziecku, to co on robi to jest znecanie, sproboj zadzwonic do jakiegos telefonu zaufania ktory zajmuje sie przemoca w rodzinie oni Ci pomoga.

hmmm moje pierwsze odczucie po przeczytaniu to.. prowokacja.. jeśli jednak się mylę i jest to Twoja prawdziwa historia, to szczerze współczuję.. Twojemu dziecku!! ono najbardziej na tym cierpi.. niewinne a zgotowaliście mu taki los.. a co do Ciebie-jesteś młoda, ale to nie jest żadnym usprawiedliwieniem GŁUPOTY!! nie moge pojąć jak młodzi ludzie, bez żadnego zaplecza finansowego, mieszkaniowego itd. w niestabilnej sytuacji finansowej i życiowej decydują się na dziecko??!! po prostu nie potrafię tego pojąć.. ślub w tak młodym wieku.. można się kochać, ale po co od razu ślub, deklaracje? nie chcę tego pisać ale "chciałaś to masz" problemy, kłótnie i przemoc.. nie rozumiem, co najpierw chciał dziecka potem kazał usunąć? a teraz to co przy takich problemach pozwalaliście sobie na seks bez zabezpieczenia? gratuluję.., jeszcze więcej problemów.. wiesz moim zdaniem jesteś totalnie niedojrzała i Twój mąż także. nie będę zagłębiała się w temat kasy, bo jak nie mając własnego kata można kupić sobie samochód? poza tym bmw.. to już wiele mówi o charakterze Twojego kochanego.. nie wiem co masz zrobić, może pogadaj z rodzicami, może na nich mogłabyś polegać.. ale przede wszystkim MYŚL dziewczyno.. nie strasz chłopaka policją, tylko dzwoń na policję! wiesz że spotyka się z 15latką? to też zgłoś na policję, takie rzeczy są karalne bo ona jest NIELETNIA.

nie no generalnie załamałaś mnie totalnie. beznadziejny przypadek... ale mimo wszystko życzę Ci żeby los się do Ciebie uśmiechnął i żeby udało Ci się coś zmienić w swoim życiu.. bo inaczej będzie kiepsko..

hmmm ... Gdybym wiedziala ze tak bedzie to jest oczywiste ze nigdy nie wzielabym slubu ?? pozaty co ma wiek do rzeczy??? Jak sie ludzie kochaja to nie zaleznie czy maja 20 lat czy 40 ??. A jesli chodzi o seks to ja jestem chora i nie moge zazywac zadnych tabletek ani srodkow do pochwowych... zreszta ja tego seksu nie chcialam... ale to juz jest inna historia.

A i to nie jest zadna prowokacja bo nie mam czasu na glupie zabawy... pozatym nie wiem co by mialobyc w tym smiesznego??
pozdrawiam

Gosiaaa ale zastanów się sama czego Ty chcesz? być poniżaną i źle traktowaną? to co się stało to było, zostawmy to w przeszłości, ok, ale co będzie? myślisz że mieszkanie coś zmieni? co będzie z Tobą i dziećmi? jest wiele instytucji, ludzi którzy pomagają dziewczynom w sytuacji jak Twoja, a nawet gorszym , musisz tylko się zastanowić czy będziesz szczęśliwa.. kochasz go, ale pozwalasz by Cię bił i poniżał.. tu jest potrzebna czyjaś pomoc, bezzwłocznie!! sama sobie z tym nie poradzisz.. i nie mam na myśli forum ale fachowca! i wybacz jeśli zabolało Cię to co napisałam, nie miałam na celu urażenia Cię ale otwarcia Ci oczu-jak ta sytuacja wygląda z boku!! bo rozczulanie się nic tu nie da, mam na myśli rozczulanie się nad nim!! on Cię krzywdzi a nie ma do tego prawa!!!!!!!

Idz z tym do dentysty.
Ja tak kiedyś miałam,przpisze coś i sprawdzi czy nie masz tak czasem peknietej szczęki,ale prześwietlenie kosztuje.
A rodzina,mama?
Idz do nich,musisz mieć przecież kogoś kto ci pomoże.Nie możesz się dać bić,jak synek będzie starszy to i go będzie bił,uwierz.
Co z tego ,że kochasz,teraz powinno się liczyć dobro dziecka i tego co jest w drodze.
Coś szybko wzięłaś ślub,mając tak mało lat,mogłaś poczekać.

Dziewczyny teraz nie pora na rozpamietywanie i pouczanie dziewczyny czemu tak zrobila i ze zle. Ona na pewno zaluje ze to wszystko tak sie potoczylo. Nie trzeba plakac nad rozlanym mlekiem tylko wziasc sie w garsc dla dobra dzieciatka i samej siebie.
Dasz rade sa rozne instytucje, domy samotnej matki itd.
Tylko trzeba sie gdzies udac po pomoc
.

o matko ,współczuje ci Twojego beznadziejnego męża co za cham totalny!!!!!!!!!!
Nie dawaj mu ciebie poniżac a tym bardziej bic!!!! Rozumiem że go kochasz ale pomysl o dzieciach.
Nie warto dawac mu szansy,on nie jest ciebie wart i chyba zadnej nie jest wart.

też wierze po przeczytaniu posta, że dasz sobie rade!!!! może warunki materialne Ci się zmienią ale pomyśl o dziecku a właściwie dzieciach, one nie mogą dorastać w takiej atmosferze! teraz bije Ciebie potem będzie bił dzieciaki to jest okropne, tak nie może być a jedyną osobą, która może to wszystko zmienić dla dobra swoich dzieci jesteś tylko TY!! pomyśl jak będzie wyglądało Wasze wspólne życie za kilka lat nie łudząć się, że on może się zmienić. porozmawiaj spokojnie z rodziną, przyjaciółmi jestem pewna, że znajdzie się ktoś kto jak pozna całą prawdę to Ci pomoże a nawet jeśli nie to sądze, że szirina ma racje działają w u nas przecież różne formy pomocy i myśle, że każde miejsce jest lepsze od tego gdzie teraz się znajdujesz razem z mężem!!! bądź dzielna i nie zapominaj, że jesteś odpowiedzialna za swoje dzieci a to co zrobisz teraz wpłynie na całe ich życie ! Powodzenia

Jestem w szoku i powiem tylko jedno - podpisuje się pod wszystkim co napisała noelle87.
Niech Twoja historia będzie przestrogą dla wszystkich dziewczyn, którym w tak młodym wieku wydaje się, że są nie wiedomo jak dojrzałe i gotowe na wielkie wydarzenia jak ślub czy dziecko.
Najbardziej żal mi Twojego syna...
Trzymam kciuki, zebyś wyszła z tego bagna, żebyście oboje z małym normalnie żyli. A o mężu jak najszybciej zapomnij... Tak będzie dla Was lepiej.

rzeczywiście sprawa jest straszna, ale wiele mi w niej nie pasuje
teraz rodzice każą ci płacić za pokój takie pieniądze, a wcześniej zmieniałaś sobie w ich domu zamki przed mężem??
podobnie jak noelle po przeczytaniu wygląda mi to na prowokację. może się myle, to przepraszam, ale tak to wygląda
masz 19 lat i malutki ma 4 miesiące, a ty piszesz, że staraliście się o dziecko ponad rok???? nie miałaś chyba pojęcia o tym jakim obowiązkiem jest dziecko, gdzie praca, mieszkanie, nauka?? nie wyobrażam sobie tego, chociaż też młodo zostałam matką. Ale zabezpieczenie finansowe miałam, własny kąt także . wychodzi na to, że starałaś się o dziecko mając 17 lat, w co nie jestem w stanie ot tak sobie uwierzyć, tym bardziej, że faceci nie są tacy dojrzali jak kobiety i nie decydują się na dziecko, bo mają na to ochotę
skoro nie pracował, to nieźle musiał dorobić, że stać go było na auto. No i zamiast przeznaczyć pieniądze na życie, to pozwoliłaś mu na taki zakup.
przepraszam jeśli cię urażę, ale to wygląda jakbyś sama chciała tego, co cię spotkało.
po co była wam przeprowadzka od twoich rodziców do jego?? w jeszcze gorsze warunki
jak twoja edukacja? ledwo skończyłaś gimnazjum i zaczęłaś starać się o dziecko? nikt w domu nie reaguje, gdy on cię pobike?? nie jestem w stanie w to uwierzyć, skoro piszesz, że dzielicie pokój z jego bratem
przeczytałam twój post dwukrotnie bardzo dokładnie i nadal nie jestem w stanie uwierzyć do końca w tą historię

slonce, jesli to nie jest prowokacja, to  zrob to co poradzila Ci Nola zamiast siedziec tutaj

Bardzo chcialabym podziekowac za ten post. Naprawde bardzo mi pomogl. Dziekuje. Pozdrawiam

Gosiaaa-ale ty nie jesteś jedyną kobietą,która przeszła wiele w swoim życiu,więcej nas jest i potrafiłyśmy stanąć na nogi poradzić sobie.
Ja też nie miałam cudownego dzieciństwa,gdzie byłam rozpieszczana i kochana.Wychowywali mnie dzadkowie,a w domu byłam potrzebna jak urodził się najmłodszy brat.Byłam bita to mało powiedziane katowana przez ojca,też chciałam jak najszybciej uciec z tego piekła,ale trafiłam do gorszego.Więc wolała mniejsze zło i wróciłam do rodziców,też im musiała płacić za to że mogę mieszkać z dzieckiem u nich,a miałam tylko 238zł. miesięcznie,mi też było cholernie ciężko ale walczyłam,bo nie mogłam pozwolić aby moje dziecko mój największy skarb mógł cierpieć przez moja głupotę.I jak wspomniały moje poprzedniczki jest wiele instytucji które mogą ci pomóc,tylko musisz się odważyć bo nikt nie zrobi tego za ciebie.Każdy z nas chce być szczęśliwy ale raczej nie za taka cenę jaką ty płacisz.Posłuchaj więc naszych rad.

problem jest taki ze kazdy z nas stara sie pomoc, mowi co moze zrobic a gosiaa nie wiele robi. oczywiscie mozemy ja pocieszac ale to nie poprawi jej sytuacji zyciowej, jest na prawde wiele miejsc gdzie moze sie zglosic tylko niech to zrobi bo ja za nia nie zadzwonie nigdzie ani nie wezme jej zycia w swoje rece zal mi jest dziwewczyny tez ne mialam latwego dziecinstwa ale to nie czas zeby sie licytowac nieszczesciami bo kazda z nas miala ich wiele moze napisz gdie mieszkasz to bede w stanie bardziej doraznie Ci pomoc?

Elma, masz rację pisząc, że nikt nigdzie nie zadzwoni za Gosię, nikt nie weźmie jej życia w swoje ręce. Jednak musisz zrozumieć, że żyjąc tak jak żyje teraz Gosia bardzo trudno jest wyzwolić się z tego całego bagna. Najtrudniej jest podjąć decyzję o odejściu.
Tak łatwo jest oceniać i powiedzieć "niech to zrobi". Dla Gosi ta cała sytuacja jest bardzo trudna i teraz potrzebuje wsparcia, żeby się odważyć. Praktycznie jest zdana sama na siebie bo jak czytałaś z jej postów rodzina nie chce jej pomóc.
Przemoc jakiej doświadcza Gosia to nie tylko przemoc fizyczna ale też psychiczna. A przemoc psychiczna sprawia, że pojawiają się myśli w stylu "nie dam sobie rady"/"jestem nikim"/"tylko on jest w stanie zapewnić mi wszystko do życia". Przemoc psychiczna uzależnia osobę, która tej przemocy doświadcza na sobie - uzależnia od agresora. I to uzależnienie jest bardzo silne i często mylone z miłością. Ciężko jest się wyzwolić kiedy człowiek czuje się słaby i zgnębiony.
Gosia, potrzebuje wsparcia. Musi uwierzyć, że poradzi sobie, że jest silną osobą, że będzie szczęśliwa, że ma szanse na normalne życie.

Gosia działaj i to szybko. Czas ucieka, a szkoda by było zmarnować ten czas na życie z tym człowiekiem.
                                                              Gosia ! Działaj !

Btw, Gosiaaa już napisała skąd jest. Jest z Poznania

przyznaje wam racje, po prostu bardzo emocjonalnie  reaguje na takie zwierzenia i zlosc mnie bierze, a ten poznan gdzies mi uciekl.

Elma, spokojnie Nasz spokój, opanowanie i trzeźwe patrzenie na problem może pomóc Gosi
Gosi też przyda się spokój i opanowanie, żeby zaczęła coś robić - prawda Gosiu ?

Sprawdzalam jest biuro domu dla samotnej matki na ul. kosinskiego w pozaniu mozna przyjsc tam po porade oraz o pomoc niesttety jest czynne od pon - pt wiec po weekendzie odrazu zaczne dzialac

Dobrze, że znalazłaś poradnię
A wiesz co to za dom dla samotnej matki ?

napisz tylko czy on wrocil i dawaj co jakis czas znak zycia ze wszystko jest w porzadku...

Gosia, nie daj się tym kwiatom i pustym słówkom.. bądź silna, dla siebie, dla dziecka.. i odzywaj się do nas!

Gosiaaa zostaw go.
Proszę,zrób to dla siebie i małego.
Jesteś tak młoda.
Możesz ułożyć sobie życie od nowa.
Nie trać czasu na tego ...aż brak i słów jak nazwać.
Przeżyłam już kiedyś toksyczny związek.
Chłopak bił mnie,a potem płakał i przepraszał i obiecywał że to już się nie powtórzy.
A później znowu rzucał mną o ścianę.
On się nie zmieni.
Jeżeli nie masz gdzie się udać są domy pomocy dla samotnych matek.
Tam poczujesz się bezpiecznie.
Tam odetchniesz i zastanowisz się co dalej.
Trzymaj się ciepło.

Znam wiele rodzin które śpią na pieniądzach ale czy są szczęśliwi,czy się kochają? niestety nie.
Kiedyś też myślałam że pieniądze to podstawa.
Teraz myślę inaczej,może dlatego że mam pieniądze i jestem niezależna.
One ułatwiają życie,ale spójrzmy na ten przypadek Gosi.
Gdy by były pieniądze:
-mąż miał by lepsze bmw i więcej lasek mógł by wyrywać
-dalej bił by ją bo taka już jego natura
-nadal nie opiekowałby się dzieckiem bo jest małoletnim szczeniakiem zupełnie nieodpowiedzialnym.

Czy to coś zmienia?
Dalej jesteśmy w punkcie wyjścia.

Więź  międzyludzka musi być na tyle silna by wytrzymała wszystko!!!!

I będę podtrzymywała to zdanie.

Gosia tak poprowadziła swoje życie-ok ,to jej decyzja.
Miała nadzieję że miłość przezwycięży wszystko i pewnie by przezwyciężyła gdyby była prawdziwa.
Niestety w tym związku nie ma za grosz miłości.

I niestety ta dziewczyna nie widzi tego,dalej się łudzi że on się zmieni.

Gosiaaa,
jak się dziś czujesz ?
Po tych "przeprosinach" Twojego męża nadal masz zamiar iść po poradę i po pomoc dla siebie ?

Bardzo Ci wspólczuję Twój przyklad powinien być przestrogą dla innch młodych dziewczyn ,ktorym tak bardzo spieszy się do małżenstwa .
Wybacz Gosia że to napisze ale nie potrzebnie oburzasz się że ktos czepia sie o Twoj wiek ,to nie o to chodzi aby Ci sprawić przykrość ,ból.Zapewne wiesz że popelnilaś błędy za ktore teraz niestety płacisz .Widzisz tu na forum ,nie ma złośliwych ludzi ktorzy chcą Cię wbić w podlogę ,raczej chcą swoją radą pomóc innym .Pieszesz że co by bylo gdyby to Cię spotkało gdybyś miala 40lat ?no cóz, pewnie mialabyś jakaś stabilizację życiową ,jakąś prace ,doświadczenie ,może wlasny kąt? Wiadomo że mlodej dziewczynie jest znacznie trudniej -mam 17lat i jak sobie pomysle że w Twoim wieku mialabym mieć podobną sytuację to aż mnie ciarki przechodzą !

Jednak teraz nie ma co plakać nad rozlanym mlekiem -musisz szukać pomocy dla siebie i dzieci . Ja na Twoim miejscu odeszlabym od niego ze skutkiem natychmiastowym ,bo na dwojce dzieciaków to może się nie skończyć a jeśli uderzył Cię raz to będą i następne razy ,to sie ma w genach <krzywdzenie ,używanie siły i przemocy>co za życie dla Ciebie ,nie mówiąc o dzieciach ktore będą skazane na rodzinę patologiczną /bo przecież tak by wygladala Twoja rodzina? chcesz chodzić przez wiekszą część życia chodzić w ciemnych okularach ? nie znam się ale ja już ktoś napisał ,zadzwoń i zapytaj gdzie szukać pomocy ,napewno znajdzie się wyjście z tej trudnej ale nie beznadziejnej sytuacji .Serdecznie Cię pozdrawiam .

Gosiaaa daj jutro znać,czy udało ci się coś załatwić.Trzymam za ciebie kciuki

próbowałaś rozmawiać z rodzicami-tak szczerze:nie bojąc się łez,złości...?widzisz-ja ze swoimi rodzicami nie miałam dobrego kontaktu przez 24lata:mój ojciec mnie bił,nie pozwolił mi iść do szkoły do której chciałam tylko dlatego ,że była to szkoła z internatem a tam ,,dziewczyny się puszczają",szkołę średnią przeżyłam dzięki wspaniałej pani pedagog,która mi pomogła wzywając ojca do szkoły i rozmawiając z nim.wyszłam za mąż mając 20lat,chciałam się wyrwać z domu,uciec od tej atmosfery,niestety po ślubie byliśmy zmuszeni zamieszkac u moich rodziców.z moim mężem nie było kolorowo-też były kłótnie ,trzaskania drzwiami-ale mój ojciec jak widział,że mój mąż za bardzo wrzeszczy ,,wkraczał do akcji",bronił mnie.
a jak juz nam się urodziła córcia i mój mąż nadal sobie nie radził ze sobą,to juz wogóle by nie pozwolił,żeby mnie chociaż jednym palcem tknął!tak,mój ojciec,który mnie bił i poniżał,z którym nigdy nie miałam dobrych relacji!
kiedy mój mąż prawie chciał nas zostawić i nie wiedziałam co robić,przemogłam się-usiadłam z ojcem w pokoju,zaczęłam rozmawiać o tym jak się czułam przez  20lat traktowana przez niego,przyznałam się ,że ja nasłałam na niego pedagog(przez te lata nie wiedział),wyrzuciłam swój żal do niego-płakałam,krzyczałam a mój ojciec słuchał.i wiesz co?-teraz wiem,że na rodziców mogę liczyć,że w razie czego mam gdzie wrócić z dzieckiem!teraz jestem u męża w norwegii,ale ojciec jak dzwoni to mówi,że jak bedzie źle to mam wracać,że mi pomogą,że nie mogę pozwolić,żeby podniósł na mnie rękę czy głoś tak,żeby dziecko się bało!
niewiem jakie ty masz relacje z rodzicami,ale może warto zaryzykować rozmowę,powiedzieć,że nie masz już siły,nie kryć męża że cię bije?jesteś młodziutka,życie przed tobą!nie pozwól,żeby ktoś je zmarnował tobie i dziecku!
nie dziw się rodzicom,że są źli i byli przeciwni waszemu małżeństwu-twój młody wiek,wiadomość o ciąży ,ślubie-to dużo na początek!a może rodzice przeczuwali ,że tak może być,że twój mąż może się okazać szybko nieodpowiedzialny,że jeszcze tego nie udźwignie,nie zapewni ci bytu,szacunku,spokoju?może kazali wam płacić za mieszkanie,żeby twój mąż nauczył się ,że rodzinie trzeba zapewnić byt finansowy,a nie kupić sobie wypasione autko !a gdzie potrzebne rzeczy dla dziecka,dla ciebie?twoi rodzice mieli kupować pampersy,ubranka,itp?a co twój mąż?teraz są źli-mówią ci,że WIDZIAŁY GAŁY CO BRAŁY,SAMA TEGO CHCIAŁAŚ,bo pewnie broniłaś męża,wierzyłaś,że się zmieni i będzie dobrze i nie słuchałaś co rodzice mówili,tylko jak było gorzej to myk do teściów!a tu co?-bije ciebie,dziecko się boi, on jeździ  sobie samochodzikiem,wozi małolaty i nie martwi się jak ty sobie radzisz!
twój mąż jest jeszcze sam małolatem-myśli,że wszystko można załatwić przemocą,a ty się zamkniesz,będziesz się godzić na wszystko co robi, bo będziesz się bała ,że znów cię pobije!nie tędy droga!-jesteś młoda i uwierz mi,że bez niego dasz sobie radę lepiej!jeśli nie pomogą ci rodzice,są domy samotnej matki,gdzie ci pomogą znaleźć pracę,zaopiekują się dzieckiem i tobą,będziesz miała spokój i dach nad głową dopóki sama nie będziesz w stanie sama sobie poradzić
i powiem ci jeszcze jedno-siostra mojego męża miała podobną sytuację jak twoja-uciekła z domu ,w którym ją poniżali,związała się z facetem,który zrobił jej dwójkę dzieci,bił ją,potem dzieci,odeszła od niego  z dwójką malutkich dzieci(różnica roku pomiędzy dziećmi)do domu samotnej matki-pomogli jej.po 2latach miała pracę,mieszkanie,dzieci są teraz po komunii św(obojgu zrobiła przyjęcie w lokalu!),zapewniła im wszystko SAMA!JAK z nią rozmawiam to zawsze mi powtarza,że DZIECI SĄ WARTE POŚWIĘCEŃ,DLA DZIECI JEST SIĘ W STANIE WIELE ZROBIĆ,DLA ICH SZCZĘŚCIA I UŚMIECHU!
nie pozwól,żeby mąż cię dalej bił,poniżał !jesteś młoda,dasz sobie radę,nie bój się poprosić o pomoc-rodziców czy dom samotnej matki(oni są,żeby pomagać,tam pracują ludzie o dobrych sercach, z doświadczeniem do pomocy takim jak ty teraz)zobaczysz-nie od razu,ale i tobie zaświeci słońce!ŻYCIE PRZED TOBĄ,NIE POZWÓL GO SOBIE ZMARNOWAĆ!NIE POZWÓL,ŻEBY TWOJE DZIECKO SIĘ BAŁO!MAŁY MA PRAWO DO SZCZĘŚLIWEGO DZIECIŃSTWA(jeśli bez ojca,to ty mu zapewnisz i miłość i byt-zobaczysz-dla dziecka warto żyć,dla tego małego uśmieszku,buziaczka i  uścisku dla mamusi)

Gosiaaa, i jak ?? Poszłaś ?

do samca -->> może zrób coś a nie osądzaj

Samiec-nie ma zadnego wytlumaczenia dla bicia kobiety ,mozna wszystko rozwiazac inaczej a nie wyrzywac sie na slabszym .nienawidze damskich bokserow bo tak naprawde to sa tchorze

no to dobrze ze tobie ulozylo sie i ze dogadalas sie z rodzicami u mnie niestety nie wyszlo.... Ty naslalas pedagog.... a ja ucieklam z domu jak mialam 14 lat... Zglosilam sie do pogotowia opiekunczego... spedzilam tam kilka miesiecy. Tylko kiedy bylam tam dogadywalam sie z rodzicami. Wycofalam zeznania... a potem strasznie tego zalowalam bo nic sie nie zmienilo byly tylko obiecywanki... A do dzisiaj mam to wypomninane bo skoro ja na niego donioslam to z jakiej racji on ma mi pomagac?? tak ale kto pozwolil mu mnie tak traktowac?? No i na ty konczy sie rozmowa z moim ojcem zreszta on ma zawsze swoje zdanie i kazdy musi miec takie jak on... a jak ktos juz ma inne to jest jego najwiekszym wrogiem (.   

Nie odpisywalam poniewaz zglosilam sie juz do tego osrodka. I nie mialam dostepu do internetu. Narazie jestem z Malym w osrodku, jestem w trakcie zaltwiania mieszkania z opieki oraz zapomog dla samotnej matki, wnioslam rowniez pozew o rozwod ).

.Dziekuje bardzo za pomoc ) teraz wiem ze strach ma wielkie oczy i nic wiecej.   He he nawet nie wiedzialam ze moj synek potrafi przespac cala nocke jest tutaj nam duzo duzo duzo lepiej . Pozdrawiam