Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce - Netkobiety.pl

Jedź Myszko. Wiesz, że dzięki Tobie namówiłam jedną ze znajomych na wizytę w fundacji? Ma córkę w wieku mojej młodszej ze schorzeniem popularnie zwanym autyzmem. Kiedy opowiada ile czasu poświęca swojemu dziecku (bo nie pracuje), jestem z każdym dniem coraz mocniej pełna podziwu dla Ciebie.
Nie wiem czy Majka o nas wie, ale zrób coś dla mnie. Zwyczajnie pocałuj ją w policzek a myślach powiedz, że to ciocie netkowe przesyłają całusa

Nie złość się na boga. To prawo natury, że wszystko co się rodzi kiedyś odchodzi. Zdążyłam zauważyć, że Twoje psiny znaczą dla Ciebie bardzo wiele. I nic w tym złego. Znam na tyle, by mieć pewność, że nie zdołasz postawić strachu przed opuszczeniem nad ich cierpienie.

Miałam szczura. Zwał się Merlin. Nie było planów by go posiadać...
Znam dziecko, które chyba mnie lubi (choć to trochę dziwne bo ja jestem bardzo oschłą osobą zwłaszcza do obcych dzieciątek). Dostało tego zwierzaka w ramach świąt bożonarodzeniowych. W międzyczasie bo  niespełna po czterech miesiącach okazało się, że ma uczulenie na sierść szczura.
Zapadła decyzja dorosłych: trzeba stworzenie oddać do sklepu. Wtedy dziecko zaoponowało. Z uwagi na więź jaką zbudowało ze stworzeniem nie przyjmowało do wiadomości tego co w trosce ustalili dorośli. Wówczas wszystkim oznajmiło, że odda je tylko mnie...
Kiedy o tym się dowiedziałam zapadłam w konsternację:
- przecież ja nie znoszę gryzoni
- nie umiem się opiekować własnymi dziećmi a co dopiero jakimś zwierzakiem, które właśnie w tym momencie (pewnie w jego móżdżku) zostaje odrzucone
- jak mogę dać mu coś czego sama nie mam i czego potrzebuję: miłości...

Zdecydowałam się jednak stworka zabrać do mojego mieszkania. Dziwna to była relacja od samego początku. Myśmy się nie dogadywali.
On przerażony nowym otoczeniem dla niego obcym a ja nim. Równie samotna i nieszczęśliwa bo pozbawiona złudzeń przez moje dzieci.
Starałam by czuł się jednak u mnie dobrze. Karmiłam go, pilnowałam by zawsze miał świeżą wodę i takie tam. Nie lubił mnie bo kilka razy dziabnął mnie zębami w paluszki. Pewnego dnia zapomniałam zamknąć klatkę... Uciekł z niej i schował za starą szafkę pod zlewem.
Wpadłam w panikę. Już sobie wyobrażałam, że nocą mi gardło przegryzie w zemście za to, że zabrałam go z tamtego domu.
Każdego dnia jednak przed wyjściem z pracy i przed nocą zostawiałam w klatce pożywienie. I zawsze było zjadane.

Minęły  mniej więcej dwa tygodnie... Pewnej nocy usłyszałam huk. Jeśli dobrze pamiętam brałam wtedy jeszcze leki antydepresyjne a może tylko dawkowałam sobie nasenne, żeby móc przespać kilka godzin. Zerwałam się na równe nogi bo pierwsze co mi przyszło do głowy to to, że w kuchni wyleciało okno (jest w bardzo złym stanie). Pobiegłam do kuchni. Wszystko to co się wówczas zdarzyło trwało zaledwie kilka sekund.
Zobaczyłam go na krześle a na podłodze z misy zrzucony duży ziemniak. Chwyciłam szczura i wsadziłam do klatki. Dopiero po kilku minutach zorientowałam się co ja zrobiłam... Merlin był chyba mocniej przerażony aniżeli ja...

Tamtej nocy coś się zmieniło. We mnie i w nim chyba. Odtąd bez stresu podawałam mu jedzenie z ręki. Zostawiałam otwarta klatkę na noc. Długo z niej nie wychodził. Spacery wokół mnie zaczęły się później. Niemniej Merlin stał się moim towarzyszem i powiernikiem. Nie wiem cz mu się to podobało do końca, ale to jemu wypłakiwałam się w uszy. Wszystko o mnie wiedział. Siedział tak na półpiętrze i gapił się na mnie tymi ślepiami...
Możliwe, że teraz odrobinę przekłamę, ale spędził u mnie prawie półtora roku. Zdążył zaprzyjaźnić się z dziewczynkami. Pozwalał się brać na rączki i głaskać.
Przyszedł jednak moment, kiedy zaczął się dziwnie zachowywać: nie jadł i nie wychodził z klatki. Myślałam, że może zeżarł coś starego. Że może w ramach pielgrzymowania po chałupie nadgryzł kabel czy coś. Niestety na wizycie w weterynarii okazało się, że on umiera ze starości. A ja...
Nie przyjmowałam tego do wiadomości. Wszystko trwało niespełna tydzień. Po kroplówce i całodobowej kolejnej wizycie w lecznicy na chwilę powracał do życia. Gdy medykamenty przestawały działać, zamierał. I tak cudnie składał łapki. Jakby mówił: pomóż mi, nie mam już sił...
JA w swoim strachu przed osamotnieniem nie chciałam przyjąć do wiadomości, że on odejdzie. Małe stworzenie dało mi więcej ciepła i uczuć jak nikt inny. Nie wyobrażałam sobie, że wrócę z pracy a jego już nie będzie...
Wtedy Umieram powiedziała coś niby oczywistego, ale dla mnie bardzo odkrywczego: pożegnaj się z nim, napisz do niego list, podziękuj mu za wszystko
Zrobiłam tak... Byłam przy jego uśpieniu. Wyłam jak bóbr. Teraz, gdy to piszę również...

Piszę to tylko dlatego byś Basiu wiedziała, że rozumiem Ciebie we wszystkich smutkach i rozżaleniach. Uważam jednak, że z tym potencjalnym schorzeniem przy odpowiednim leczeniu jeszcze z Tobą pobędą. a kiedy nadejdzie ta chwila zrób to co ja...

Co do ginących dokumentów w instytucjach...
Zgodzę się z tym, że to sytuacje niedopuszczalne, ale zdarzają się wszędzie. Mnie często coś umyka - nie ukrywam. Nie wynika to z mojej nieostrożności, ale z natłoku czynności i papierów, które towarzyszą każdej mojej sprawie do rozwiązania.
Bardzo często jest tak, że zarzucana jestem w krótkim odstępie czasu tyloma problemami, że tace głowę bo emocje robią swoje.
W instytucjach, o których wspomniałyście Dziewczęta dużo by mówić. Najczęściej słyszany slogan: oni tam nic nie robią poza popijaniem kawy. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że odgórnie zasypuje się te jednostki niezliczona ilością rozporządzeń a nie bierze pod uwagę tego, że realizację ich wykonuje garstka ludzi. Ta sama wciąż.  A nasze umysły mają jednak określone granice.
Ponieważ mam wciąż do czynienia z takimi i podobnymi urzędami nauczyłam się podchodzić do braków potencjalnych w jeden sposób. Dosłownie mówię: no to mamy problem, spróbujmy coś z nim zadziałać. Przeważnie się udaje. Moje takie podejście do kłopotu owocuje - współpracą i korzyściami w przyszłości. Nie ukrywam, że często niezupełnie te same osoby uratowały mi służbowo tyłek.
Ja tylko wychodzę z założenia: kto nie pracuje, tennie robi błędów. I takie podejście mi pomaga w relacjach owych.

Wróciłam z tantrycznych tańców jogowo-terapeutycznych. Jestem mocno zmęczona. Czuję coś...
Chyba to: nie jestem pewna czy chcę znać odpowiedzi na wszystkie moje pytania... Nie jestem pewna czy chcę.

I jeszcze jedno...
BaCha chyba Ciebie rozumiem. Ten mój wymarzony Dom w górach to chyba zaczątek nie trzymania się kurczowo jednego miejsca. Jest tyle miejsc, które chciałabym dotknąć...
Taju będę popijać ten czystek. Chyba uczę się z dobrym skutkiem cierpliwości.

Dobranoc Kochani....

Kawa
Mam otwarte na oścież okno w stronę lasu, słyszę jak ptaki śpiewają sobie..i te leśne, i te bardziej przy budynkach
Dzieci jeszcze się z po§cieli nie wykluły, oddycham świergotem i spokojem. Cudowna chwila.
Dobrego dnia

Zawalone a raczej zasyfione. Na szczęście to nie jakieś śmietnikowe zbieractwo, ale powiem Wam, że wstyd mieć taki brud w domu. Kobietę trochę opierdzieliłam i zastrzegłam, że przyjdę na kontrolę. Ona nie sprząta: kubki brudne po herbacie, talerze po jedzeniu wietrzą się i całe mnóstwo. Najdziwniejsze jest to, że ta kobieta pilnuje wnucząt swoich. Strach je trzymać w takich warunkach...
Na razie poczekam. Mam ważniejsze sprawy na głowie.

Dziś rano postawiłam się byłemu. O tak własnie....

I miałam zajebistą satysfakcję

I wkrótce przypomniał mi się ten teledysk. Tu tez ci ludzie mieli zaskoczone miny. Czasem jest tak, że niektórym ludziom swoim innym dotąd nie znanym im zachowaniem sprawiamy ścianę, powodując, że są zaskoczeni na swoją niekorzyść a czasem bywa tak, że tak jak tu poniżej pobudzamy ich do życia
Czuje się jakoś tak... fajnie

Uroczych tylko ludzi dookoła dziś Wam podsyłam myślami...

Dobry wieczór i dobranoc zarazem.
Udanego weekendu życzę wszystkim (sobie też bo mam mamuśkę na weekend).

Miłych pogawędek forumowych.
Do poklikania w niedzielę wieczorem.

Przyłączam się do życzeń "milego weekendu"i ruszam w drogę.

Dzień dobry
Zakładam, że cisza na naszej łące z prostego powodu:każdy z nas żyje życiem swoim. Cieszy mnie to.

Wpadłam na chwilę by powiedzieć, że spędziłam rozkoszne chwile w przymierzalni jednego z większych markowych sklepów w centrum handlowym. Do tej pory jeszcze drżę

Odjazd... Totalny

Ba-Chasiu,chyba nie o przymierzanie ciuszków chodzi 
Sponi,co robiłaś w tej przymierzalni ???       
Pozdrawiam Wszystkich i uśmiech zostawiam

Dobry wieczór
Mam doła pomóżcie mi nie jeść tego słodkiego,aż mi nie dobrze!!Mam zrobić test obciążeniowy glukozy ale nie mam kiedy bo non stop wpietalam to słodkie.Cukier mam 220 ,ponoć to co sie pije tą glukoze jest bardzo słodka?He he to coś dla mnie ,może jak to wypije odechce mi się już jeśc?
U mnie jutro dożynki zapraszam -DObranoc

A..i        ,dobranoc 

Dosiadam do ogrodowej kawki
U mnie mgliście, bajkowo.
Błogie lenistwo mam w planach.
Cmokam i dobroci wszystkim

Witajcie,
Meg napisałam do Ciebie serduszko
Dzisiaj znowu dzień cieplutki życzę wszystkiego dobrego i tyle słońca przez cały czas,

Aneme witaj w naszym gronie, miło Cię przeczytać
Może tak niedyskretnie podpytam, ale dlaczego czujesz się pod ścianą?

Cześć wam wszystkim , wirtualne zimne piwko stawiam
aneme ja  tez miałam ten problem , już odbiłam się od ściany i nikt mnie już nie zatrzyma

no czesc Dziewczyny
no doszlam do sciany.....tak sie czuje od jakiegos czasu
siedze od 13 lat w kraju ktory mi tak naprawde juz wychodzi bokiem ....
no ale bylo malzenstwo, synowie dorastali , teraz jest nawet dobrze prosperujaca firma  i tak to jakos plynie swoim torem ale...... gdzies mnie nosi

czuje ze  w takim rytmie zmarnuje kolejne lata
najchetniej  i nie ukrywam ze taka mysl chodzi mi po glowie  sprzedalabym wszystko i ruszyla w Swiat.  doslownie  .

Witam Cie aneme serdecznie
Ja tam stawiam gratis kąpiel hi hi

Jak Wam minął dzionek?U mnie nawet nawet,zjadłam do kawusi 2 kawałki ciasta o dziwo nie rzuciłam sie jak świnia na nie ale z kulturą  he he
Dożynki przebiegają miło fajnie -na rynku grają  ja aż podskakuję hi hi fajnie spiewają Żono Moja serce Twoje.....Bo ja kocham!
Życie jest pięknę ale te kurfa mać słodkie

He he no mój mąż jak zobaczył to banan nie schodził z mordki hi hi
Gdzie jesteście wszystkie?

Ojeju ale sie nasłuchałam-dzieki tajemnicza,najlepszy dla mnie motywujący jest 1 filmik wiem ze dam radę ale musze sie mocno mocno zmotywować -dziekuję bardzo dam radę??Dam!
Dobranoc

Dzień dobry Aneme Mieszkam w Łodzi i przyznaję, że to piękne miasto. Zaniedbane, pokryte kurzem w wielu miejscach, ale pod nim kryje się mnóstwo piękna. Wystarczy je tylko odkurzyć... A ztym wiąże się dużo wysiłku jednak. Tak jak i w życiu.

Wielu z Nas dotarło do ściany. Jedni mają sposób przy mur skruszyć, inni wiedzą, że pora zwrócić głowę w inna stronę by pójść inna drogą. Czasem bywa tak, że nieznane wzbudza w strach, bo nie wiemy co za zakrętem. To jednak na dłuższą metę myślenie, przez które wrastamy korzeniami w miejscu. A to nie ten grunt. Nie będzie owoców...

Basiu doskonale rozumiem co czujesz. Te niemoc na Twoje słabości. Tę bezsilność. nie poradzę nic.
nie wiem czy pamiętasz, gdy opowiadałam o sobie z wtedy, gdy mój świat nic dla mnie nie znaczył. Gdy pewnego wieczoru zryczaną przechodząc obok lustra w mieszkaniu zerknęłam na siebie. W lustrze widziałam kobietę z opuchniętymi oczyma, rozmazanym makijażem, potarganymi włosami... Czułam do siebie niebotyczny wstręt. Wtedy chwyciłam nożyczki i bez opamiętania zaczęłam ścinać jak popadnie włosy. Po wszystkim wyglądałam gorzej jak przed tym zajściem.
Dla mnie wtedy byłam tym co o sobie myślałam: kupą gówna, wszystkim tym co inni o mnie sądzili. Nie poczułam się lepiej. Ja się zmierzyłam sama z sobą wtedy...
Powiem tylko tyle, że to ostateczne zrobienie z siebie potwora opłaciło się, bo włosy z czasem nabrały nie tyle blasku co nowego życia.
może to głupie, ale na Twoim miejscu zaryzykowałabym eksperyment: usiadła przed lustrem z mnogą ilości słodyczy i je wcinała, patrząc przy tym na siebie. Może Tobie to pomoże...
Wiem, że trudno mnie zrozumieć często, ale z całych moich sił będę sama siebie prosić byś pojęła o co mi chodzi. Byś wiedziała co chcę Tobie przekazać.
Nikt i nic nie przekona Ciebie do zmiany, jeśli sama do tego wniosku nie dojdziesz. Bo deklarowanie się do czegoś jest słowna walką z tym co w środku. Twoja słabość jest Twoim wrogiem. a jemu nie zawsze mówi się głośno co się zamierza. Tak sobie to widzę.
Stawiaj maleńkie kroczki. ?Maleńkie jak krople wody. Zresztą spójrz na ocean: biliardy hektolitrów wody. A co taki akwen tworzy? Krople. Okruszyny nie mające niby w pojedynkę siły przebicia...

BaCha[siu...  Moja droga, w tej przymierzalni przymierzałam mężczyznę

Meg nigdy Tobie tego nie powiedziałam, ale Twoje podejście z uśmiechem do ułomności rodzi we mnie siły...

Kamoa masz rację. Życzliwe osoby (nie takie, które się z nami zawsze zgadzają, żeby było jasne) i fora są bardzo pomocne w iściu drogą, której nie znamy i która budzi w nas niejednokrotnie lęk.

Dziś rano otwierając lodówkę zauważyłam przylepiona kartkę:

Miłość jest w życiu bardzo ważna. Kochać i być kochanym, to szczęście.
Wbrew pozorom miłości się nie znajduje, lecz miłość się buduje - pamiętaj o tym.
W życiu ciągle dokonujemy wyborów. W przypadku każdego wyboru - małego lub większego kalibru - dobrze jest zadać sobie pytanie:

Czy dzięki temu pojawi się więcej czy może mniej miłości?

Dotyczy to również wyborów między wyznawanymi zasadami a nowymi sytuacjami w związku. Kurczowe trzymanie się zasad często obraca się przeciwko nam.

Tę kartkę zostawił on. Dawno temu. Dopiero dziś ją zauważyłam. Rozmawiałam z nim rankiem. Powiedział, że doszedł do tego przy mnie, bo z zasady trzymał się z dala od kobiet palących papierosy. Przyznał, że gdyby tej zasady wciąż się trzymał, nie poznałby mnie.
Kiedyś pomyślałabym: człowieku, nawet nie wiesz czy nie będziesz żałował, że stanęłam na Twojej drodze... Dziś myślę inaczej. Bo dlaczego mam źle o sobie układać myśli?

Oglądałam cudny film ( o własnie: to tez pomaga w uzdrawianiu). Gra tajemnic. O człowieku (dla mnie geniuszu), który złamał kod Enigmy. Szczerze polecam.

Ćwierkających ptaszyn zazdroszczę Mamuśce
Małgosiu za każdy humor, który tu wnosisz chylę czoła Jest mi miło, gdy żartujesz sobie. No i Twoja przenikliwość moich wpisów (przymierzalnia ) powoduje, że mrugam do ciebie oczkiem

Piotrze te spływy mogą sprawić, ze kiedy jesteś tam na jakimś kajaku dostrzegasz inny świat wzdłuż brzegu. To jak nabywanie wiedzy...

W Łodzi ciepełko. W pracy mnóstwo pracy.  I bogaty w plany tydzień

Dobroci dla siebie życzę Wszystkim. Troszczmy się o siebie. Codziennie...

Dzien dobry Dziewczyny
oo to milo ze sa tu i Lodzianki   
wiadomo jak to Lodz , szare dawne robotnicze miasto ale wypieknialo juz duzo i pieknieje dalej ...
ostatnio jak bylam dlugie 2 tyg to nie chcialo mi sie wracac do mojego Belgium   
Co do dojscia do sciany to nie jest az tak tragicznie .. to zadna depresja czy  tp , poprostu zastyglam jakos w pewnych rzeczach i mysle  czas cos zmienic
a poniewaz zmian sie nie boje i w zyciu raczej odwagi mi nie brakuje to znajac siebie zrobie krok milowy ze tak powiem ku innemu 

A tak poza tym to u mnie piekny dzien dzis ...  ciekawe jak dlugo bo pogoda nas tu raczej nie rozpieszcza ostatnio
Dotarlam do pracy , pije kawke w ogrodku i klikam tu pare slow

Powiedzcie mi Dziewczyny czy moge tu pisac o wszystkim tak poprostu czy musze w innych watkach ? 

Milego dnia Wszystkim zycze

Witajcie
Na początek wyp.*****łam wszystkie słodkie co miałam w domu cała reklamówka,trudno mąż musi zrozumieć i sam sobie kupować jak ochota mu najdzie.Wybeczałam się strasznie że tak nie może już być,dzisiaj sobie jabłuszko zjadłam zamiast słodkiego i jestem z siebie dumna!
Sponiusiu również dziękuję Ci za te słowa jakie do mnie kierujesz dużo mi siły dodają Właśnie od dzisiaj wszystko się zmieni i nie piszę mam nadzieję bo tak BĘDZIE!
Miłego popołudnia buziole

Basiu> ja też jestem z Ciebie dumna, pierwszy krok masz za sobą i daj sobie czas na kolejny... nie wszystko na raz, do wszystkiego trzeba dojrzeć.
Ja zrobiłam podobnie ze słodyczami, wypierdzieliłam wszystkie... nic Tobie nie sugerowałam, a to samo wymyśliłaś... to dobry znak . Natomiast mężowi przyda się to samo , nikomu nie jest potrzebny cukier- można z powodzeniem zastąpić go owocami!!!

Przywiało mnie jeszcze, więc korzystam z okazji. Miłego wieczoru wszystkim życzę

Milego wieczorku tez Wszystkim 

ja po calym dniu nic nierobienia dzis jestem taaak zmeczona ze zamiast na trening to trafilam na swoja kanape i czekam na "Druga Szanse" 

Dobranoc wszyściutkim
Meg73 dostałaś moja wiadomość na pw?

hey wtorkowo WSZYSTKIM ....

to ja muszę wyczaić Dżodżo    i poczytać

pozdrawiam WSZYŚCIUTKICH  ....

Witajcie w piękne popołudnie .

Dla miłośników mocnych dźwięków albo chcących się wyładować i wydrzeć :

Miłego wszystkiego wszystkim życzę .

tak tak Wrocław to piękne miasto , często tam jeżdżę gdy chcę pobyć sama i 'posmykać' się 
miłej nocy życzę

Hm... Gdy mnie nie ma to gubię się w rzeczywistości

Sponi, trzeba było ulec pokusie i wziąc udział w dyskusji chyba rzadko to robisz...

wszystkim
Ano...dzieje się, że nie nadążam w życiu, opisywać nie sposób niestety
Mykam..

Witam ...
Smacznej porannej kawki .....
U nas goraco wraca lato ....
Pozdrawiam

Heloł kochani.

Bulinko> pisz jeśli ma to Ci pomóc, a poza tym tak jak pisze Spo - zawsze znajdzie się ktoś kogo to wyjątkowo zainteresuje i mu pomoże.
Co do dukana, to szukałam w sieci przepisów na jakieś placki i wpadłam ja jeden przepis, prosty i  zdrowy.... dopiero po wydrukowaniu spojrzałam, ze to przepisy dukanowe .

Elu> wróciłaś  już na dłużej, czy tylko mimochodem nas witasz i znikasz ?

Kamoa> mój małożwinek pracował kiedyś we Wrocławiu, też mówił, ze ładne miasto ale podobno mega zakorkowane .

Dżdżo> jeśli czujesz się zagubiony wśród drogowskazów, to zatrzymaj się na poboczu i posłuchaj wskazówki serca... .

Wszystkich wymienionych i niewymienionych, czytających w ukryciu i chwilowo nieczytających pozdrawiam pięknie .

Bliżej do poranka niż dalej... Zatem dzień dobry.
Ja jestem. Tutaj zawsze choćby myślami.

Niestety po zasłużonym od kilku lat wreszcie wybranym urlopie  mam mnóstwo pracy. Zaczynam na nowo chodzić do pracy zmęczona. Niby ustaliłam sama z sobą, ze nie dam się wkręcać, ale na tym się skończyło. Bez sensu, ponieważ zmęczony pracownik to kiepski pracownik. Wkurza mnie, że byłam nadgorliwa. Bo to wada a nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu...

Przycięłam sobie płytki do mojej małej łazienki, ale i tak muszę pożyczyć przycinarkę.

Zrobilam trzy gniazdka w kuchni (przy okazji naumiałam się mostkować).

Przeczytałam z dupy wzięte zasady przy odchudzaniu. Tu kilka słów wyjaśnienia. Starsza była w Warszawie w agencji modelek, bo sami do niej zadzwonili. Dostała instrukcje co jeść (lista nader króciutka) i co robić a raczej unikać w codziennych zajęciach.

Szarpę się z ludźmi, którzy nie przyjmują do wiadomości stawianych przeze mnie granic.

Pożarły mnie komary na spacerze na Uroczysku (byłam tam z chłopakiem z grupy). Pozwoliłam stworzeniom najeśc się do syta. Nie macie pojęcia z jaką gracją te małe krwiopijki przygotowują się do uczty. Są takie dostojne...

Młodsza dzielnie zakuwa do sprawdzianów. Starszej uczę się odmawiać. Wyrzuty sumienia i owszem egzystują, ale inaczej nie nauczę dziecka jak smakuje konsekwencja.

Nadal uważam, że jestem wybrakowanym emocjonalnie tworem, ale z drugiej strony chcę sama zapełnić braki we mnie.

Życie zacina się po czterdziestce. Nie mam tyle sił co kiedyś.

Relacje z tym człowiekiem, z którym się spotykam) rozbudowują się. Młodsza zachowuje się tak jakbym chciala. Chodzi o moją więź z nim.

Padam... Na pysk. Jutro jolejny ciężki dzień.