Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce - Netkobiety.pl

Pułapu dochodowego nie ma, wystarczy zaświadczenie od komornika o nieściągalności, ale alimenty z funduszu to 500zł na dziecko nawet jeśli jest wyrok na wyższe

Ja też nie Ale przypadkiem wiem

Jak sąd zasądził mi wreszcie po 600zł z wyrównaniem od 1,5 roku (od złożenia pozwu), bo tatuś nie był łaskaw się stawiać na rozprawie, to tatuś wziął i był łaskaw się zabić autem po pijaku renta po nim nie przysługuje, bo nie był łaskaw płacić zusu
Ale bo ponieważ gdyż szukał go tu u mnie OPS w sprawie niepłacenia alimentów na dzieci z poprzedniego związku, to akurat wiem dlatego sprostowałam, żeby ktoś się nie napalił niepotrzebnie
Do 500zł fundusz jak najbardziej wypłaci
Mnie nie było dane, ale inne kobietki jak najbardziej niech się upominają, bo im się należy

Santa-nie pluj jadem,nie jestem Ci wrogiem.Może i dobrze że sam się zabił.Mój były zabił dziecko.Wystarczy???
A mi sędzina powiedziała,że nie podwyższy z 250na 300 ,bo to nie jego wina,że w więzieniu nie ma pracy i jak sobie nie daję rady utrzymywać dzieci "to są odpowiednie ośrodki,gdzie mogę je oddać".
Wszystko w tym temacie.

Z powodu przeszłości. To mianownik działania. Mojego życia.

Nie wiem od czego zacząć, więc zacznę od dupy strony...

Po pierwsze odnoszę wrażenie, że niekoniecznie odpowiednio uzewnętrzniam swoje smutki.
To nie jest tak, że mam doły. Wpadam w zadumę, owszem, ale wtedy rozmyślam nad sobą. Jestem taka nierozpracowana, taka.... nabałaganiona.
To nie jest tak, że zamykam się w sobie i płaczę. Ja wciąż analizuje. Tym razem siebie. Tak dziewiczo....
I nie zliczę godzin, podczas których prowadziłam rozmowy z samą sobą...

Nie próbuję siebie usprawiedliwiać w żadnym razie. Bo to też rozgryzałam. To na nic...

Ostatnio powiedzmy miałam załamanie bo przeczytałam fragment wpis Ivy. Nie byłam w stanie kontynuować lektury, bo nagle znalazłam się tam skąd uciekłam...

Pamiętam byłego. Miał taki skórzany pejcz. Tłukł mnie nim po pupie i po plecach w ramach  uprawiania seksu ze mną. Podniecało go zadawanie mi bólu. Poił się alkoholem przy tym. Ja przez najbliższy tydzień miałam kłopoty z chodzeniem nie mówiąc o leżeniu. Te kilka dni wystarczało na gojenie na tyle, żeby powtórzyć to za tydzień... Ktoś zapyta dlaczego na to pozwalałam. Ano dlatego, że za wszelką cenę nie chciałam, żeby odesłał mnie do domu, w którym ojciec tłukł matkę i braci. Potem żeby znieść ból upijałam się zanim do zdarzenia dochodziło. Było mi lżej...
Brałam pigułki byleby nie zajść w ciążę. Zdarzyło się jednak, że zaszłam w ciążę. Nie chciałam tego dziecka, ale pomyślałam sobie że może dzięki temu mnie nie tknie.
Myliłam się. Końcówka ciąży była dla mnie wybawieniem. Nie musiałam spełniać jego zachcianek.
Nie jestem jednak ofiarą. Godziłam się na wszystko z pełną świadomością. Ot taka patologia ze mnie wychodziła.

Pamiętam do dziś jak będąc w zaawansowanej ciąży pokłóciłam się z nim podczas jazdy samochodem. Nie pamiętam czy wracaliśmy wtedy od lekarza (miałam wszystko co najlepsze - prywatny gabinet, płatny poród z asystą lekarza prowadzącego + osobista anestezjolog), ale strasznie się skłóciliśmy. Byłam wtedy w zaawansowanej ciąży. Wywalił mnie w środku miasta z samochodu. Bez torebki, dokumentów, pieniędzy. Miałam do przejścia kilka kilometrów bo Łódź to trochę duże miasto. Chyba płakałam. Nie pamiętam...
Źle znosiłam ciążę. Nie chciałam tego dziecka i pewnie go czymś zezłościłam, że chłopina nie wytrzymał.

Myślę, że mnie nie kochał nigdy. Ja jego z całą pewnością nie darzyłam uczuciem. Może na początku czułam coś w rodzaju wdzięczności, tyle że potem...

Pamiętam dom. Rodzinny dom. Zawsze alkohol. I smutna mamę. I to, że często sypialiśmy całą gromadą u sąsiada bo tato robił z nami i mamą porządki. Często naocznie straszył, że się powiesi... Jak ja mamy wtedy nienawidziłam.... Tak, właśnie ją, nie ojca.
Tyle razy prosiliśmy, żeby wyrzuciła go z domu...
Agresji ze strony taty takiej fizycznej poza jednym razem, gdy przywalił mi w buzię tak, gdy pilnowałam mamy, żeby jej nie poobijał, że straciłam przytomność. Wtedy się chyba przestraszył. Nigdy więcej mnie nie dotknął. Przerzucił się na braci... Zwłaszcza na jednego.
Do dziś mam przed oczyma brata leżącego na podłodze w małym pokoju i ojca, który napierdala go kopniakami w taki sposób, że brat prawie że wciskał się pod kaloryfer. A ja w bezsilności (uspokoiwszy młodsze rodzeństwo) prosiłam tatę, by przestał. Obiecywałam, że jutro przyniosę mu piątkę byleby tylko przestał. Przestawał. Po tym jak wyładował resztki frustracji na bracie.
Kiedy brat podrósł bił.... mnie. Ale na szczęście nie tak mocno.
Mamy nigdy nie było. Pracowała na trzy zmiany wprawdzie, ale zamieniała się, żeby dorobić więcej, bo tata często przepijał całą wypłatę....

Mama... Mam do niej żal. Gdyby rozwiodła się z ojcem być może mocniej by się nami troszczyła. Byłaby przy nas. I być może mój brat nie molestowałby mnie. Byłam wtedy dzieckiem.
A tato odkąd sięgam pamięcią zawsze pił, bił i robił awantury.
Pamiętam, gdy już troszkę podrosłam słyszałam tłumaczenia mamy: dokąd ojciec pójdzie, nikogo nie ma. Tylko co z tej litości wyszło... Mnóstwo krzywd.
Więc kiedy pojawił się były najnormalniej w świecie zwiałam nie patrząc na to, że mamę tam zostawiam.

Ile tego jest jeszcze w mojej głowie z przeszłości. Nie zliczę.

Łatwo jest powiedzieć: zostaw przeszłość. Tak się nie da.

To tak jakby nakręcić stary zegar bez czyszczenia każdej jego najdrobniejszej części...

Kiedy odeszłam poczułam się zdradzona przez moje dzieci. Trzymałam w ręku podpisana umowę na mieszkanie, gdy oświadczyły, że zostają z ojcem. Jedna tłumaczyła, że chce skończyć szkołę, druga uznała, że nie zostawi ojca bo ten zachla się na śmierć. A ja.... Byłam tak zdeterminowana, że nie mogłam się wycofać. Wtedy to była moja jedyna szansa. Możliwe, że dzieci chciały mnie ukarać za kochanka wówczas. Rety, nawet jego wykorzystałam.

Jestem na etapie zdrowienia siebie samej. Dzieci nie są i nigdy już nie będą całym moim światem, bo to chore. Kolejne uzależnienie. Nie ma nic wspólnego z kochaniem siebie. Bo co będzie, gdy odejdą? Nie chcę być toksyczną matką i wnikać w ich życie jak spragniona tlenu. Mnie ma być ze sobą dobrze. I nad tym pracuję.

Chodzę na terapię, bo nastał moment, w którym doszłam do wniosku, że nie poradzę sobie sama. Akurat ta decyzja była krokiem milowym dla mnie. Mówić... Wydobyć z siebie głos rozpaczy. To tak jakby zacząć oddychać otworzywszy usta. Niby proste...

Nie zależy mi na naprawianiu innych. Mnie zależy na mnie samej. Chcę uporządkować siebie. niczego przed sobą nie ukrywać. Niczego nie wypierać ze świadomości. Chcę być wolna.

Zmarnowałam życie sobie i tym, z którymi to życie dzieliłam. Kierowało mną wyrachowanie z ukierunkowaniem na jeden cel: przetrwać... Tyle lat zmarnowanych. Tyle, że jeśli pomyślę sobie, że przyjdzie mi zyć jeszcze jakieś 5 lat to dla mnie szmat czasu. Nie chcę go zmarnować.
Chcę się  naprawić. Wyleczyć.

Czuję się czasem jak śmieć, bo kto coś takiego jak ja chciałby. Ale wierzę w recycling
Zresztą, wisi mi kto sobie o mnie co pomyśli. Nie zmienię tego co było. Już i tak z tym sobie radzę. Nie chowam się w kącie. Nikogo do kontaktów ze mną nie zmuszam. Do nikogo na siłę nie lgnę. Nie to nie. Każdy ma prawo wyboru.

Jest tyle tego. Tyle do przerobienia. Ja jestem dzielną dziewczynką i wiem, że sobie poradzę.

Nie odstawię i nie przekreślę przeszłości. Nie wymażę jej, bo się nie da.  Jest jak potwór w szafie.  Jedyne co mi zostało to wyleźć spod kołdry i stanąwszy przed szafą otworzyć ją. W bajce zazwyczaj nikogo tam nie ma. Moje życie to nie bajka. To książka napisana moim piórem...

No. Tak trochę tyle. Pójdę spać sobie. Nawet dobrze sypiam  o dziwo.

To może nie kołysanka, ale mnie muzyka koi...

Wszystko to były moje wybory. Zimnej i wyrachowanej istoty. To prawda o mnie. To moje Sumienie mi mówi.
Czy nigdy już tak nie postąpię? Nie wiem. Poznaję siebie od początku. Jak będzie potem? Nie wiem... W końcu znamy siebie na tyle na ile zostaliśmy sprawdzeni. A sprawdzamy się każdego dnia...

Dobranoc...

Sponi, pewnie moje zdanie niewiele dla Ciebie znaczy, ale tak, rozumiem. Przytulam mocno wirtualnie - w realu sama nie lubię

Pięknie to napisałaś

Ja tylko w imieniu dzieci odrzucałam. Nie mieliśmy ślubu.

Sponi-spal tą szafę ,ona nie jest Ci potrzebna (załaduj to wszystko i spal)
Intro-też kup sobie szafę;)żeby ją spalić.

Santa,jeśl i nie mieliście ślubu to w czym problem?
O dzieci zadbałaś(w sensie prawnym)
Teraz zadbaj o siebie

Santa-prześpij się z tym
Trzeba było jej powiedzieć "--nie znam dziada-ja z nim  tylko dzieci mam"
Ej..a tak serio to my chyba na prawdę musimy być wredne,a potem do nas pretensje

Nowy dzień
To co...kawuś lub herbatka?
Stare, a jednak nowe słońce (to nic, że za chmurami, wiatr rozwieje)
Lecę popracować, czymajcie kciuki...będę załatwiać kasę i dodatkowe wolne dni we wrześniu...
Spo
Dziewczyny...co do alimentów...chciałabym je otrzymywać z funduszu...zobaczymy jak się to wszystko rozwinie, na razie czekam 2 miesiące i dopiero jak komornik nie ściągnie dostanę od niego zaświadczenie.

Sponi - jednak szkoda że nie pojechałaś na te kajaki. To jak przejście do innego świata. Ja odkładam swój ciężar i patrzę na niego bo już nic z nim nie mogę zrobić. Moje szczęście polega na dawaniu szczęścia, a może choć tylko odrobinę zadowolenia innym. Wtedy czuję się dobrze. Analizowanie ? Już kilka lat po rozwodzie i analizy niczego więcej nie wniosą. Czekam na wewnętrzny spokój.
 

Dzień dobry

Smutno się zrobiło w tej naszej kafejce
Nie wiem co mam napisać, bo raczej wszystko juz zostało napisane.

Dodam od siebie tylko tyle

Spokojnego weekendu Sponi, ciesz się życiem !!!!!!!!!!!!!!

Wszystkim Netkom i Netom  życzę pięknego i bezstresowego weekendu:) 

Paaa 

Witajcie
Już chciałam ponarzekać na pogodę ale w obliczu Waszych problemów nie będę się kompromitować .
Współczuję Wam bardzo, ściskam ciepło i jedyne co mogę zrobić.... wirtualnie przytulić.

Któraś tu napisała, ze ile sąd zasądził tyle musi płacić... otóż kochane... na świecie jest zbyt wielu cwaniaków aby to było takie proste. Może się łojciec zwolnić z pracy i tyle, może zmniejszyć etat i przejść na najniższą krajową lub pracować dorywczo na świecówce za symboliczne 500 zł brutto. Wtedy dostaniecie 60% jego wynagrodzenia, a nie tyle co zasądzono .

Dobra... nie wiem jak Was rozweselić, bo mnie nie nauczono pocieszania (tylko wyrzutów i wytykania błędów), nie wiem jak pocieszyć więc sobie cichutko posiedzę obok i tyle, podam chusteczkę w razie czego, potrzymam za rękę.... .
Trzymajcie się mocno, wierze w WAs!!!!

Nie obiecuję że "stanie się tak jak jeszcze nigdy nie było" ale ta piosenka wlewa spokój w moje serce - dobrego weekendu!
 

To ja w ramach serdeczności wklejam kawałek który swego czasu był dla mnie bardzo ważny

Tak... wiem, że jest trochę z innej beczki

U mnie straszne zamieszanie, bo okrutnie nawywijałam. No ale ja chora jestem jak czegoś nie zmaluję, więc wiecie rozumiecie... CONSTANS

Takasobie-i niech tak będzie  normalnie 
dobranoc

A tak dla Wszystkich--Raz Dwa Trzy i Lech Janerka-Trudno nie wierzyć w nic.....

Nie znałam tej piosenki, chociaż sporo jego utworów znam i lubię, rzeczywiście piękna.
Dzień dobry wszystkim w tym nowym weekendzie.

Dobrego dzionka Bachaś
E tam dzielna...każdy dostał swoje życiowe puzzelki i je próbuje składać, mi przypadły puzzle remontowe
Marek się obudził, roletki podciąga mykammmm z ogórkiem w zębach i niedopitą kawą

Halooooo co z Wami Netki i Nety ?????

BaCha tylko kawę zapodała i sie zmyła

Mamuśka z tym,, ogorkiem w zębach'' gdzieś sobie smiga ?//:)
Małgorzata tez gdzies wybyła ??

Misti  podziwia wesołe miasteczko

Ela to juz wogóle znikła:( wszystko oki u Ciebie ??

Beata co tam u Ciebie ??

Meg tez sobie cuśśśśśś tam robi, i zagląda

Sponi nabiera dystansu,,, w deszczu " i oddycha 

Tajemnicza  hymmm no własnie  tajemniczo znika

Sonia zapewne siedzi w ogrodzie i pyka dymka

Resztę Netek  nie wiem co tam sobie porabia.
Ja gotuję sobie obiadek na dwa dni, pakuje się i chcialam sie z Wami pożegnać.
SPOKOJNEGO i MIŁEGO WEEKENDU  życzę
Do popisania po drugiej stronie  Paa

Witajcie w ciepły aczkolwiek deszczowy weekend .

Alika> ja zniknęłam? Ależ skąd, przecież wczoraj siedziałam w milczeniu obok potrzebujących Netek .
Ja dziś zniknę, a pojawię się jutro wieczorkiem. Mam mamę na weekend.
Elka pracuje w polu jak zwykle ciężko. Będzie jak wróci .

Pozdrowionka i miłego dzionka dla wszystkich .

Dobrego Dnia wszystkim
Ba-Chasiu,dziękuję za wstawienie-muszę się naumieć
Alika,jestem,żyję.Planowałam nic nie robić i jak zawsze kot w plany nasrał ;)nie da się normalnie poleniuchować.
Do następnego razu ! Pa!

Po spotkaniu z teściami córki.Żyję...i było spokojnie i miło.

Osoby z tym zaburzeniem są wyjątkowo męczące, wyciągające siły i powodują wiele zagrożeń, pracuję z osobami przewlekle chorującymi psychicznie, na 40 osób są dwie panie z aitzchaimerem i to z nimi jest najciężej (sory za pisownię), nigdy nie wiadomo co wymyślą, gdzie pójdą, co zrobią, nic nie jest oczywiste i nie ma możliwości korekty, wytłumaczenia czegokolwiek...np tego, że kwiatów się nie je, a wc nie jest w koszu na śmieci...
Nie dziwię się, że masz dość...jeden na jeden dwadzieścia cztery na dobę może wykończyć.

Dzien dobry,
Mamuska, oczywiscie masz racje opisujac demencje, problem jest w tym, ze ja mam dwoch pacjentow pod opieka,24/7,malzenstwo.Druga osoba nie ma objawow demencji , ale wymaga opieki i wstawania w nocy....stad to potworne zmeczenie.
Dobrej niedzieli wszystkim

Witam się słonecznie,
Mało mam wkurwa bo jeszcze tylko jutro i we wtorek idę na zastępstwo juuhhuu
Życzę pogodnej i udanej niedzieli pozdrawiam wszystkich bardzo bardzo

Witam pięknie.
Przeżyłam weekend z mamą, choć wczoraj ciężko było . Zmęczona jestem psychicznie i muszę odpocząć, muzy jakiejś posłuchać, w niebo się pogapić, kwiaty powąchać ... .
Na razie wiec znikam i pozdrawiam wszystkich obecnych i nieobecnych, czytających i piszących, wesołych... a smutnych tym bardziej .

Cześć Kobietki i Chłopaki

Nie będę się rozpisywać, bo bardzo zmęczona jestem i rozrzewniona okrutnie. Powiem wam tylko tyle, że mam więcej szczęścia niż rozumu, że ja w życiu takiego faceta znalazłam oraz że Wam takich facetów życzę z głębi mojego babskiego serca (wszystkim, które potrzebują oczywiście...) (facetom kobiet, ma się rozumieć, także).
Gdyby ktoś był ciekaw jak mogę podsumować osiemnaście lat mojego związku to lepszego obrazka nikt jeszcze nie wymyślił. Oto mój związek w minutę i dziewiętnaście sekund

Idę się napawać niniejszym domową atmosferą. I wiem, że to brzydko tak się chwalić, ale jakoś muszę dzisiaj powiedzieć, że jestem zwyczajnie szczęśliwa.

Nie Basieńko. To nie rocznica. Za rocznicę można uznać 13 maja 1998 roku (początek naszego związku) oraz 1 września 2007 (data ślubu). Dzisiaj zwyczajnie znowu się rozrzewniłam nad naszą przyjaźnią.

Kawkę nienaoczną przy poniedziałku stawiam...cały kociołek.
Zapowiada się ładny dzień
Lecę do pracy, pogodne fluidy rozsyłam
Beata może trzeba jeszcze trochę czasu, żeby się informacja rozeszła ?

Dobrego dzionka Wszystkim 
A ja skaczę po oknach -se robotę wymyśliłam 
Pozdrawiam i uśmiech zostawiam

Puk puk...  jest tu ktoś?

Ależ Was dziś mało, szok.
Przyda mi się nieco optymizmu bo w pracy mam zapiernicz, że ło matko!!! Kadrowa poszła na urlop na 2 tygodnie, ja ją zastępuję niestety. Już pierwszego dnia mi się 4 roboty zwaliły na głowę i to  oczywiście na wczoraj. Jutro będę siedzieć cały dzień i za nią pracować, a moja robota będzie leżeć i kwiczeć .
Cóż... sezon urlopowy ma dobre strony tylko wtedy, gdy to JA  idę na urlop, a nie inni .

Toteż dla siebie i innych tu obecnych oraz nieobecnych kilka pozytywnych obrazków.