Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce - Netkobiety.pl

iii tam dołki zakopujemy humorkiem    ....

miłego wieczorku          >>>  

Eluniu to przecież zrozumiałe. Każdy z nas boryka się z kłopotami. Sama po mnie widzisz, że nie jest lekko. Dla mnie dzieci były najważniejsze. Zawsze. Tak mi się przynajmniej zdawało. I co mi po tym?

Wiesz... Ostatnio prowadząc rozważania nad swoim życiem, doszłam do pewnego wniosku. Ty akurat wiesz, że odeszłam od byłego a Dziewczynki w ostatniej prawie chwili zdecydowały, że zostaną przy ojcu. Dla przypomnienia ta Młodsza zasłaniała się szkołą a Duża uznała, że musi pilnować ojca, bo inaczej ten zachla się na śmierć. Przypominam też, że z uwagi na fakt posiadania kochanka zostałam przez wszystkich wyklęta i pozostawiona sama sobie tylko.

Gdyby One poszły ze mną od razu, miałabym trudniej ogarnąć mieszkanie. Zaczynałam przecież od przysłowiowej łyżeczki. I nie potrafiła bronić siebie wtedy przed atakami byłego. Bo on wtedy jeszcze cieszył się triumfalnie z tego, że Dzieci mieszkały z nim.

Ja czułam się taka odtrącona... Szkoda gadać. Tego nie jestem w stanie opisać. Jak mogłam się czuć domyśleć się można po tym, że targnęłam się na swoje życie.

I już nie marudzę, ale chciałam tylko zaznaczyć, że tamta moja krzywda dziś jest dla mnie dobrym i celowym zajściem. Miało tak być najwyraźniej.
Gadam nie na temat...

Wiesz, że miałam sprawę w sądzie, prawda? O byłym jedno zdanie. Reszta to dyskusje na mój i temat Dzieci. Jeśli słyszę coś takiego:

Czy zamartwianiem się coś pani polepszyła?

dochodzę do wniosku, że jestem rzeczywiście walnięta. Nie ma co się katować myślami. Bo będzie tak jak pisze Tajka.

To bez sensu. Jeszcze raz przeczytaj tekst Kochanie o tej szklance.

Przychodzi Mietek do lekarza, rozpina rozporek, wyjmuje fiuta i kładzie go na biurku. Zdziwiony lekarz pyta:
- I co z nim nie tak? Czy jest za mały?
- Nie, nie jest za mały.
- Czy jest za duży?
- Nie, nie jest za duży.
- A może pana boli?
- Nie, nie boli mnie.
- To co z nim jest?
- Fajny co???

Wystarczy tego seksu na dziś bo mi się tu kto jeszcze rozsermani

Taja masz świętą rację.Też jestem tego zdania,że złymi myślami przyciągamy zło.Dzięki temu wyciągnęłam się z dołka,który mógłby mnie doprowadzić do depresji.

Spo ubawiłaś mnie bardzo.Poczytałam rodzince kawały,a starszemu synowi zadedykowałam wiersz o uczniu.

Padłam dziś pod wieczór.Zasnęłam na godzinkę i jestem jak nowo narodzona.

Ja to wszystko rozumiem co piszesz. To, że nie piszę na forum w ciągu dnia nie znaczy, że o Was nie myślę. O każdej z osobna i razem.

Każdy mówi, że dzieci są najważniejsze. Ja się z tym już powoli nie zgadzam. Mam te Sekutnice przy sobie, ale czy One zapewnią mi brak samotności? Nie. Nie potrafią. To niemożliwe.

Wiesz co ja zaczęłam robić? Pewnie, mam lepiej, bo pracuję. Mogłam ją jednak stracić, bo w pewnym momencie miałam takie tyły, że naprawdę trudno było mi wierzyć w to, żevto wszystko ogarnę.
W każdym bądź razie ja zaczęłam czytać w necie o tym co mnie kręci: kosmos... Potem wróciłam do książek, które dostałam od kogoś i te ze sobą zabrałam. Kiuepsko mi to szło, bo ze skupieniem miałam problem.

Później zarejestrowałam się na forum i udzielałam ile wlezie. Spotkałam się z opiniami (nic nie znaczącej dla mnie istoty na tym forum), że próbuję ugrać współczucie. Nie godzę się z tym. Ja potrzebowałam się wygadać. Wyrzucić z siebiue to co mnie paliło od środka. Niesprawiedliwość życiową.
Miałam pretensje do swojegho życia, że takie było.
Zapytowuję się jednak: czy byłabym taka gdybym miała zaserwowane 40 lat w innej lidze?

Jestem jaka jestem i zaczynam siebie szanować. Posiałam ziarenko. Moja miłość do mnie samej jest w zarodku, ale ja kocham siebie.
Może to na razie motylki w brzuszku jak to określają na forum inni, ale liczę, że jest szansa na to, że będzie z tego trwały związek czyli ze mnie i z miłości

Bulinko a powiedziałaś, że to ciocia Sponi nadała dowcip Niech dzieciarnia myśli...

Oglądniemy z Młodszą Kryminalne zagadki Yorku...

Odpoczywajcie wytrwale Dziewczęta

No nie mogłam się powstrzymać

Buldog szczeka na jamniczkę siedzącą na parapecie okna:
- No, zeskocz tu do mnie mała...
- O, nie - odszczekuje jamniczka - potem będę miała taką mordę jak ty...

Na ciocię Spo to ta moja starszyzna za stara,a małej trzeba było i tak uszy zatkać hi...hi...

Taja bardzo ciekawy ten cytat.Wierzę jednak,że Bóg macza w tym swoje palce.

Witajcie Kobitki .....
Wiecie ja staram sie brnac przez zycie do przodu .
Mimo , ze zawiodlam sie na wielu osobach  staram sie tym nie przejmowac .
Ale nieraz dopada mnie taki doł /
Wiecie jak dzieci były małe to zawsze sie krzatały po domu
a teraz to tylko zajza .

I czuje te pustke te samotnie 
Zasiadam do kawusi i wam zycze milej kawusi

Och z tym słonkiem to słabo
bo u nas deszcz pada juz od rana

Sponi super ta wklejka o naszym kraju

przeklejam ją na Stokroty   

Hej,miłego dnia życzę ,chciałam niedzieli napisać hi hi,

Czy teraz cieplej komuś na serduszku?

Nie umiem zbierać grzybów. Ja ich nie widzę, ale po lesie chętnie pospacerowałabym. Szkoda, że zostawiłam tam swoje gumofilce...
O właśnie. To taka ja

tak dzien lenia

ja w domu co mam do zrobienia niewspomne bo w swieto wstyd sie przyznac , ze robi sie pozadki .bo ja tez w takie dni sprzatam

Tak ja zazwyczaj tez . Ale mieszkam na wsi bardzo religijnej i to byłoby zle widziane .
Wiec w takie dni w domu ogarniam bo nikt nie widzi .
Wiesz niechce siac jakis nieprzyjemnych sytuacji

Eluś Ty im czasem tych dowcipów nie opowiadaj, bo się zgorszą na maxa Niech to pozostanie tajemnicą naszą, dobrze?

Też muszę ogarnąć mieszkanie.Osobiście nie przejmuję się ludźmi.Nie mam Ich w dowodzie,więc niech się.....

czesc dziołchy moje kochane:)
stawiam szarlotke z lodem ...
zdałam farmakologie!!! wczoraj , na piateczke, ale mam jeszcze pielegniarstwo chirurgiczne, internistyczne, cala interne i chirurgie...wiec siedze w ksiazkach...no i chorobny niemiecki z ktorego chyba warunek bede miala...hihihi...no baba sie uwziela...ach szkoda slow
DeM studiujesz fakmakologie?
Ela...sprzataj jak masz ochote nawet i w swieto...wolnoc tomku w swoim domku
Bacha milo, ze o mnie pamietasz

SONIU GRATULACJE

Basiu, a zjadlas cos wczoraj co mogloby spowodowac bole zoladka?
Masz jakies jeszcze objawy?
zdarzaja Ci sie takie bole czesciej? choroba wrzodowa?

Na juz polecam herbatke mietowa, krople na zoladek , tez sa na miecie..i scisla dieta...sucharkowa i leciutka herbatka, lurka....obserwuj swoj organizm, co sie dzieje dalej...
Elu ddziekuje Ci moja Kochana pieknie

Basiu, a dziś tylko, czy częściej? Może powinnaś zrobić badania? Moja córa cierpiała 2 lata, każdy ją zlewał bo to okres dojrzewania, bo brzuszek i główka to szkolna wymówka... a ona miała helikobakterię. Ja polecam siemię lniane, ma właściwości gojące ale w ziarnach- nie mielone!

Soniu> gratuluję serdecznie.

Względność dobrych i złych wypadków

Stary człowiek i jego syn pracowali na małej farmie. Mieli tylko jednego konia, który ciągnął ich pług. Pewnego dnia koń uciekł.

– Jakie to straszne – współczuli sąsiedzi. – Co za nieszczęście.

– Kto to wie, czy to nieszczęście, czy szczęście – odpowiadał farmer.

Tydzień później koń powrócił z gór, przyprowadzając ze sobą do stajni pięć dzikich klaczy.

– Co za niesamowite szczęście! – mówili sąsiedzi.

– Szczęście? Nieszczęście? Kto wie? – odpowiadał starzec. Następnego dnia syn, próbując ujeździć jedną z dzikich klaczy, spadł z niej i złamał nogę.

– Jakie to straszne. Co za nieszczęście! – mówiono.

– Nieszczęście? Szczęście?

Przyszło wojsko i wszystkich młodych mężczyzn zabrano na wojnę.
Syn farmera był nieprzydatny, więc pozostał.

– Szczęście? Nieszczęście?

I jeszcze kolejna przypowieść...

Prawdziwy sens tragedii

Pewien ptak codziennie chronił się w suchych gałęziach drzewa,
stojącego pośród rozległego pustynnego krajobrazu.
Razu pewnego trąba powietrzna wyrwała drzewo z korzeniami, i
biedny ptak musiał przelecieć aż  sto długich mil, zanim, wyczerpany,  znalazł
sobie nowe schronienie.
Gdy wreszcie, po długim locie dotarł do gęstego lasu,
znalazł tam niezliczone drzewa, które uginały się od owoców…

– Gdyby uschnięte drzewo ocalało, nic nie skłoniłoby ptaka, by
wyrzekł się bezpieczeństwa i poszybował w przestworza.

Nieszczęścia mogą prowadzić do rozwoju.
Trzeba tylko zrozumieć lekcję jaka się w nich kryje.

Też właśnie odpoczywam.

Obiad,a właściwie gorącą kolację robię na wieczór,bo moi panowie są w pracy.Nie wiem,czy wspominałam,że mój syn pracuje na zlecenie u mojego męża w pracy.Weekendy i święta zarabia więc dla siebie.

Sorki kobiety, ale nie słyszałam o bólu żołądka i biegunce z braku słodyczy... jaj sobie nie róbcie . Moga być objawy nagłego odstawienia cukrów ale inne objawy i musiałaby odstawić nie tylko słodycze ale radykalnie wszystkie produkty z zawartością cukru oraz owoce i warzywa ( ogólnie produkty w wysokim IG) . Tak z pewnością nie było. Jelitówka pewnie.

Brałam bulinko dobrze że nie haftuję ,zaczynam być coraz słabsza,dziękuję Wam za rady ,idę herbatke sobie zrobić,buziaczki dziewczyny

Basia i dużo pij wody abyś się nie odwodniła. Zdrowia życzę.

Jak tam Basiu,lepiej już,czy jeszcze się męczysz?

Sponi> napisałam tak na wszelki wypadek, gdyby Basia wzięła to na poważnie .

Ela> z zapyziałej dziury moze sie nie wyrwiesz na zawsze ale raz na jakiś czas... np. na wycieczkę? Skoro się oddajesz swojemu hobby to połowa sukcesu. Drugie pół na tym forum i gra muzyka .

Sonia - super!

/ja mam niemiecki fryzjerski - to chyba se nie pogadamy.../

Basia - teraz jest sezon  wrzodowców i osób z delikatnym żołądkiem... mało słońca, krótszy dzień - helicobacter szaleje...  - też chyba mam. Muszę ranigast zabrać na wyjazd...

Miałam napisać : ....i nastal poniedziałek -dzień pierwszy.
Przypomniało mi się jednak,ze to czwartek.Do weekendu niedaleko.Cieszmy się więc i radujmy,bo połowa tygodnia za nami.
Miłego czwartku więc życzę.

Czecs czwartkowo,
dziekuje Wam slicznie za dobre słowo.
Zaczynam dzisiaj nowy przedmiot o wdziecznej nazwie PEDIATRIA I PIELEGNIARSTWO PEDIATRYCZNE- 8 godzin
A juz 23 listopada rozpoczynam praktyki na oddziale pediatrii...faaajniee

Alika....zjezdzasz jjuz chyba?
Weronka...ja obleje ten niemiecki, weszlam w koflikt z wykladowca, bezsensu, ale juz mleko sie rozlało.
Mialam Cie juz dawno zapytac o mycie glowy...zasady...moze czegos sie naucze ...jest cos nowego oprocz oczywistych oczywistosci?
Elu zdradz co Cie pasjonuje

miłego

"Mikstura

– Dzień dobry! – Ukłoniłem się wchodząc do sklepu, o którym niedawno przeczytałem w ogłoszeniu.

– Dzień dobry panu, – uprzejmie odpowiedziała sprzedawczyni.

– Proszę mi powiedzieć… ma pani dziś w sprzedaży Romantykę? Potrzebuję około 2-3 kg.

– Romantykę? – Ekspedientka była zaskoczona. – Nie! Takiego towaru od dawna nie mamy. Przeczytał pan o nas w Internecie, prawda?

– Tak, zgadza się, – potwierdziłem. – Ale tam była informacja, że powinniście mieć Romantykę…

– Owszem! Ale tylko w sklepie on-line, – odpowiedziała sprzedawczyni. – Niewielki jest na nią popyt. Zazwyczaj ci, którzy potrzebują, kupują ją w Internecie, i to anonimowo. Na mieście nikt się z Romantyką afiszować nie chce.

– Czyżby ludzie wstydzili się tego, że jej potrzebują?

– Nie wiem. Kobiety może i mniej, ale mężczyźni…alchemia

– Dziwne… – Zamyśliłem się.

– A pan, pewno jest humanistą, a może nawet pisarzem lub poetą? – Sprzedawczyni uważnie zlustrowała mnie spojrzeniem od stóp do głowy.

– Nie.  Jestem zwykłym, tuzinkowym mężczyzną. Proszę mi powiedzieć, co może mi pani zaoferować zamiast Romantyki?

– Zamiast romantyki? Hmm… Musze się zastanowić, – sprzedawczyni zaczęła rozglądać się po półkach. – O! – po chwili odezwała się, – Jest na przykład Westchnienie. Ponieważ szybko się ulatnia, to lepiej nie otwierać i użyć od razu.

– Zapewne! – Potwierdziłem. – Ale przychodzę, proszę pani, po towar nie dla siebie, a dla mojej przyjaciółki. Westchnienie będzie dla niej chyba nieprzydatne, bo zanim doniosę, pewno ulotni się i przeminie.

– No tak… Ma pan rację. Tak więc, słucham, co chciałby pan zakupić dla swojej przyjaciółki? Może w czymś doradzić? – Uprzejmie spytała.

– Proszę mi powiedzieć, jakie produkty cieszą się obecnie największym zainteresowaniem u państwa klientów?

– Największy popyt jest u nas od lat niezmienny: na Humor, Próżność, Cynizm, Sceptycyzm, Ironię, Dumę, Wiarę…

– A jak z Miłością?

– Och, Miłość zawsze jest bardzo popularna i zawsze jest na nią duże zapotrzebowanie.

– A ile ona kosztuje?

– Jest bardzo, bardzo droga, proszę Pana. Miłość – to silne świetliste uczucie, bardzo skondensowane. I dlatego sprzedajemy Miłość tylko na gramy. Cóż! Pewno Pan wie: większość ludzi posiada Miłość od urodzenia, ale nie docenia jej, marnują i nie jest im dane zaznać jej prawdziwych wdzięków i słodyczy. Dlatego przychodzą po nią do naszego sklepu. Choć są podobno i tacy, u których dobrze pielęgnowana rośnie i rośnie. I w pewnym momencie ludzie mogą obdarzać się nią nawzajem. Wtedy nasz produkt nie jest im potrzebny. Po prostu: posiadają swój własny… A czy pańskiej przyjaciółce ktoś kiedyś ofiarował choćby szczyptę miłości? – Sprzedawczyni z rozmarzeniem przewróciła oczami, najwyraźniej wspominając młodość. – To takie cudowne, gdy ofiarowują miłość. Natychmiast czujemy się wszechmocni i szczęśliwi. Miłość wypełnia nas wtedy bez reszty. To takie magiczne!… – Z rozrzewnieniem westchnęła.

– Myślę, że tak. Na pewno doznania, o których pani mówi, nie były i nie są obce mojej przyjaciółce.

– O! To bardzo dobrze. Najważniejsze, by o nich pamiętała i nie roztrwoniła tego, co jeszcze posiada…

– A tak, a propos: wielu pani klientów wciąż kupuje Miłość? – Kontynuowałem wywiad.

– To zależy. Jak już powiedziałam, produkt ten oferujemy w gramach i jest bardzo kosztowny. Dlatego nasi dostawcy wymyślili, że aby każdy mógł sobie pozwolić choćby na namiastkę – trzeba sprzedawać ją z różnymi dodatkami. Taki „ekonomiczny” zestaw jest znacznie tańszy i, faktycznie, schodzi na pniu!

– A co to są te różne dodatki? – Uśmiechnąłem się z zaciekawieniem.

– To uniwersalne, zintegrowane pakiety: Miłość i Nienawiść, Miłość i Zazdrość, Miłość i Pogarda… itp. itd. Samych dodatków, na razie zbyt dużo nie sprzedajemy. Ale ponieważ są produktami zastępczymi, też oczywiście oferujemy klientom. Najwięcej – podczas wyprzedaży. Młodzi ludzie najchętniej wybierają, na przykład: Zazdrość. No, a potem, pod jej wpływem, zadręczają własne żony, mężów, narzeczone, narzeczonych…- Ze smutkiem skonstatowała. Po chwili zaś dorzuciła: – Pańska przyjaciółka powinna się wystrzegać zamienników!

– Proszę pani, moja przyjaciółka jest mądrą kobietą. Myślę, że bez trudu odzieli plew od ziarna…. A co do zintegrowanych pakietów: jeśli młodzi ludzie nie mogą sobie pozwolić na zakup najczystszej skoncentrowanej jakości – to wybierają produkt, by tak rzec, z niższej półki, bo jest! Szkoda wiec, że zachęcacie do półproduktów. Ludzie nawet nie wiedzą, co tracą rezygnując z Miłości w najczystszej postaci.

– Nie, proszę pana! To ich wybór. Poza tym, raz jeszcze przypominam, najczystszej Miłości nikt nie musi kupować, można ją wyhodować samemu. Już zgodziliśmy się, większość dostało ją z urodzeniem, i niestety wielu potem roztrwoniło. Ale, jak to mówią, ziemia pamięta, co  rosło. Tak samo z nami: zawsze pozostaje wewnątrz nas ziarno miłości, o które dobrze się troszcząc możemy sprawić, że na powrót zakiełkuje i wyrośnie z niego duży, zdrowy, piękny kwiat.

– Tylko, że nie wszyscy ludzie chcą w to uwierzyć, proszę pani. Nie mają cierpliwości, lub nadziei. I łatwiej im przyjść po Miłość do sklepu, a skoro nie stać ich na najczystszą postać – kupują podróbki i „ekonomiczne” pakiety…

Sprzedawczyni zakrzątała się przy kontuarze udając, że nie dosłyszała zarzutu.

– Proszę pana, słucham, czy już zdecydował się Pan na coś, co będzie najwłaściwsze dla pańskiej przyjaciółki?

– Tak, oczywiście – uśmiechnąłem się w odpowiedzi. – Bardzo proszę o 2 kg Inspiracji i po kilogramie Cierpliwości, Wiary i Nadziei. Miłości ze sklepowych półek, a tym bardziej „pakietów”  mojej przyjaciółce nie potrzeba. A z tej mieszanki, jestem całkowicie przekonany, sama już przyrządzi miksturę, po spożyciu której będzie latami czarować swych przyjaciół ciepłem i dobrocią i kwitnąć, jak najpiękniejszy kwiat."

Autor: pan Niżyński

To jak podróż... Tak to widzę.