Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce - Netkobiety.pl

niedziela to dzien odpoczynku wiec warto polezec przed tv

och my tez do tego sie zblizamy

alez kazdy ma prawo do własnych wywodow .
Ja nie słodze ani kawy ani herbaty .
Ale slodkie lubie

Miłych snów życzę,dobranoc

BaCha niezłe te teksty żona - mąż. Dla równowagi...

A ja dziś tak się zapatruję na poniedziałek:

Odezwę się potem...

No dobra, jeszcze coś...

Witam.
Ale u mnie pogoda!Lać zaczęło cholerka a tak miało być pięknie!Miłego dnia -lecę pa do potem

Witaski

Weronko trudne pytanie zadałas
Moje przyjemności
Lubie czekolady z orzechami laskowymi, uwielbiam chodzic po piasku golymi stopami,
sluchać dobrej muzyki,lubie też zimową porą  lezeć pod kocykiem i czytać wiersze,
Lubie białe martini z cytryną

Mam fioła na punkcie kupowania butow i torebek.
O seksie nie bedę pisac bo  to raczej wiadome ale coż przyznam się, ze od pewnego czasu jest zerowy
Horrory i komedie romantyczne uwielbiam.
To chyba tyle co pamietam

Miłego dnia zyczę

Tajemnicza 75 masz rację co do tych zamienników,wcale mnie nie zaspakajają to tak jakby dać alkoholikowi piwo bezalkoholowe i ma czuć sie cudownie he he a tak nie jest,dla mnie słodkie to coś najwspanialszego ale nie chcę już jeść ich ,od piątku mówie że są bbeee i tyle,nie kupiłam na weekend nic co by mnie mogło kusić i żyję  na razie, ale wciąż mi coś podpowiada zjedz sobie zjedz
Najbardziej sprawia mi przyjemność jeżdżenie rowerem ale teraz niestety sama bym musiała jeżdzić a boję sie sama więc chyba bedę musiała zamienić na spacery w stronę działki,jedno co wiem że dam radę bo kiedyś nie jadłam 3 lata słodyczy i byłam laska ,niestety zaczęłam złość zajadać słodyczami a doopa rosła wraz z nim uzależnienie większość piszecie że każda je słodycze,ale chyba nie ukrywacie się przed bliskimi z nimi? Ja niestety potrafię papierki z galaretki odwinąć i schować w łazience pod ręcznikami i wstać w nocy i zjeść ze kilo naraz,tego chyba nie robicie?ja tak

Dziękuję Wam bardzo za wsparcie i też postaram się WAS wspierać w tych trudnych chwilach,co nie co łapie co która z czym ma problemy

ja mam apetyt jak sie zdenerwuje to nietylko słodycze bym jadła ale wogole w jednym jedzeniu

tez niemam problemu co do swej figury , jem jak mi cos smakuje jem słodycze ale tez jem jak sie zdenerwuje
nigdy nie odchudzałam sie ani tez nie uwazałam czy tego czy tamtego nie jesc .

ja uwazam ze jak ktos lubi słodycze to powinien je jesc a nie sobie odmawiac .
kazdy sam wie co dla niego jest dobra

Bulinko trzymam kciuki aby sie udalo

Nie byłabym taka pewna. Bulinko, w ofercie zawrzyj najważniejsze: co i ile razy w tygodniu, co kilka razy w roku. I nie żałuj na to kasy. Ceń swoją pracę. Kto mądry nie uwierzy, że może być coś za pół darmo. I wbrew pozorom nie zawsze wybiera się najniższą ofertę. Życzę Kochanie powodzenia.

U mnie ze słodyczami nie ma kłopotu. Nie ma nie jem. Są też nie jem. I na szczęście kiedy mam stres - nie jadam. Gdy stresa nie ma - czasem o jedzeniu zapominam albo też mówię: "nie teraz" albo "jeszcze chwilunię". Kiedy zauważam jakąś oponkę, robię sobie szlaban na żarcie. Wtedy jabłka przez tydzień. I oczywiście kawa i jakieś fajki. Ich na szczęście coraz mniej ostatnio.

A właśnie. Coś mi się przypomniało. Starsza czyli ta niegrzeczna co mi życie zatruwa swojego czasu mówiła mi, że skłonność do słodyczonapaści wiąże sie trochę z jedzeniem mięsa. Niekoniecznie to pojmuję, ale chodziło chyba o to, że zbyt duża ilość białka zwierzęcego w organizmie może wpływać na apetyt na słodkie. Nie umiem wyjaśnić zależności niestety.

W tym chromem Weronko nie zgodzę się do końca. Z tego co wiem chrom pomaga przy spalaniu tłuszczu. Córa spożywa spirulinę (glon jakiś) przeciw nadmiernemu apetytowi - szczerze, nie wiem ku czemu.

Co do Twojego pytania co sprawia radość odpowiadam:

- największą wizualnie dość głośno okazywaną radość odczuwam w pracy kiedy pokonam mocnego przeciwnika (wtedy podskakuję jak dziecko pod sufit i krzyczę głośno - hura   )

- kiedyś cieszyły mnie rośliny w moim ogrodzie, teraz w doniczkach - ale szału w okazywaniu radości nie ma

- zakupów żadnych nie lubię (wchodzę do sklepu i biorę co potrzeba a potem podążam do kasy)

- ostatnio buty kupowałam dość długo, ale to dlatego, że zawzięłam się na jeden model i trwało zanim przekonałam się, że stworzymy idealny związek

Aha... Ze Starszą spokój. Wiem jednak, że to kwestia dni jak z czymś wyskoczy. Ja czuję się nadal jakbym została zdradzona. I myślę sobie, że tak naprawdę dostawałam sygnały, że w tej relacji nie było równoważni. Nie wiem co będzie, ale ja nie pozwolę sobie robić krzywdy. Zresztą zauważyłam pewną analogię w moim zachowaniu. Gdy zostanę oszukana - odsuwam się powoli. Wprawdzie wracam do punktu wyjścia, ale tylko po to by utwierdzić się w przekonaniu, że nie było warto. W przypadku Starszej niestety zauważam podobieństwa z ojcem. Tyle, że Ją kocham. Jest częścią mnie. I chciałam, żeby była dobrym człowiekiem. Naprawdę chciałam....

Eluś jesteś niedościgniona w stawianiu obrazków Jestem pełna podziwu wiesz

Pozdrawiam Wszystkie Dziewczyneczki bez wyjątku. I piszemy co nam ślinka na język przyniesie. Taja Ty się nic nie przejmuj. Wymądrzaj ile chcesz. Zresztą... Widziałyście jak nadają Nasze Gwiazdy ze Stokrotkacaffe? Już nie pamiętam ile mają stron ale nie możemy być gorsze

O składzie rządu nie powiem nic.... Idę zapalić.

To już jest następny etap.Taka ofertę o której pisałaś już rozsyłałam po firmach.Teraz dostałam ofertę w której Oni już napisali co mam robić,ile razy i kiedy.Ja mam Im złożyć ofertę cenową:za ile ja to mogę zrobić.

Co do tego co mi sprawia radość,to mogę napisać z całą pewnością,ze uwielbiam ponad wszystko widok morza-pobyt nad morzem.

Beatko trzymam kciuki za dobrą ofertę

Ja rowniez uwielbiam morze

Chyba przestanę  się wypowiadać 

Dobranoc

Przepraszam jeśli Cię uraziłam. Nadmieniłam wcześniej, że to moje doświadczenie, nie przytyk. Nie bierz tego do siebie.

Piękna opowieść Sponi.
Co zaś się tyczy tłoku nad morzem,to Kochana trzeba wiedzieć kiedy jechać.Oczywiście broń Boże w lipcu,czy sierpniu.Najlepszy czerwiec i wrzesień.

Miłego wtorku Wam życzę.
Jadę dziś po opony zimowe,bo jeszcze ni mom.

Zaspałyśmy dziś z Młodą. Pewnie przez tę pogodę. I dlatego wszystko w biegu większym jak zazwyczaj.

Bulinko pewnie masz rację z tym morzem. Może to kwestia wspomnień u mnie? Bo przykładowo chętnie pomieszkałabym nad jeziorem przecież.

Ciekawe...

A gdzie BaCha

Zawędziłam to z facebooka... Nie pytałam o zgodę.

Taja ja się nie obraziłam

Po prostu uważam, że słodycze a alkohol to inna bajka.
Mozliwe, ze się mylę  nie miałam styczności z alkoholizmem.
To tyle
Ps kwiaty piękne

Dziś dzień kotków ( u mnie oczywiście

Dowiedziałam się, że w poznańskiem czy samym Poznaniu zamierzają obżerać się jutro rogalikami z bakaliami. Jadłam kiedyś - pychota.

Wieczorna porą przeczytam Wam tę przypowieść...

Sklepik z marzeniami

Na peryferiach wszechświata znajdował się pewien mały sklepik. Wywieszki na nim od dawna już nie było – tę, kiedyś zabrał ze sobą huragan, a nowej – właścicielowi nie chciało się  przybijać, ponieważ i tak każdy dobrze wiedział, że w tym małym sklepiku sprzedaje się marzenia.

Asortyment tutaj był przeogromny, można było kupić niemal wszystko: wielkie jachty, apartamenty, małżeństwo, stanowisko wiceprezesa korporacji, pieniądze, dzieci, ukochaną pracę, piękną figurę, wygraną na konkursie, duży samochód,  energię, sukcesy i dużo, dużo więcej. Nie sprzedawano w nim tylko życia i śmierci – tym rodzajem asortymentu zajmowało się główne biuro handlowe, którego siedziba była w innej galaktyce.

Każdy, kto zaszedł do sklepiku (a są też tacy, którzy ani razu do niego nie wstąpili, preferując pozostanie we własnym domu ze swymi pragnieniami) w pierwszej kolejności dowiadywał się o ceny upatrzonych marzeń.

A ceny były różne. Na przykład: ulubiona praca kosztowała wyrzeczenie się stabilności i przewidywalności, zadeklarowania gotowości do samodzielnego planowania i kształtowania swego życia, umocnienia wiary we własne siły i podjęcie silnego postanowienia, aby pracować tam, gdzie się podoba, a nie tam, gdzie jest to potrzebne.

Władza nad ludźmi kosztowała nieco więcej: trzeba było umieć zrezygnować z niektórych własnych przekonań, potrafić dla każdego znaleźć racjonalne objaśnienia, umieć odmawiać innym, znać swoją wartość (i ta – powinna być wystarczająco wysoka), pozwalać sobie na mówienie „ja”, dawać sobie prawo do roszczenia od innych czegokolwiek się zechce i dbać o siebie, mimo dezaprobaty lub protestu otoczenia.

Niektóre inne ceny towarów, to prawda, wydawały się dziwne. Małżeństwo, na przykład, można było sobie kupić prawie za darmo, ale szczęśliwe życie było wręcz horrendalnie drogie: wymagało znajomości swych pragnień, posiadania daru odmowy życia w zgodzie z innymi ludźmi, umiejętności brania bez zahamowań wszystkiego, „co dają”  i bez względu na wszystko i wszystkich – ostentacyjnego korzystania z intratnych okazji. Wymagało, zatem, poniesienia kosztu osobistej odpowiedzialności za własne szczęście i notarialnego zapewnienia o umiejętności cieszenia się udanym życiem.

Nie… Nie każdy, kto przyszedł do sklepu, od razu był gotowy, aby po prostu kupić swoje marzenie. Niektórzy zobaczywszy ceny po prostu odwracali się na pięcie i wychodzili. Inni długo stali przed ladą w zamyśleniu, przeliczając gotówkę i zastanawiając się, skąd można by zorganizować jej więcej? Ktoś próbował się targować, ktoś inny prosił o rabat i całkiem sporo takich, którzy interesowali się możliwością kupna na raty. Zasada jednak była święta: najpierw gotówka – potem towar.

Tak. Byli i tacy, którzy sięgając po wszystkie oszczędności otrzymywali swe cenne marzenia zapakowane w piękny szeleszczący papier. Na owych szczęściarzy inni kupujący patrzyli z zazdrością, osądzając, że właściciel sklepu to ich znajomek, i że nabywane marzenia dostają bez wymaganych wyrzeczeń. W celu zwiększenia liczby nabywców właścicielowi sklepu często proponowali obniżanie cen. Ale ów zawsze wtedy odmawiał, tłumacząc, że w taki sposób obniżałaby się jakość sprzedawanych w jego sklepiku pragnień.

Gdy, z kolei, pytano go, czy nie boi się bankructwa, kręcił tylko głową i odpowiadał, że w każdych czasach znajdą się śmiałkowie zdolni uwierzyć w siebie, mający siłę i środki do zapłaty za realizację swych marzeń, gotowi do poniesienia ryzyka zmiany swego losu, gotowi do porzucenia znanego i przewidywalnego życia, na życie nieprzewidywalne i ciekawe.

…A na drzwiach sklepiku od dobrych stu lat wisi wywieszka: Jeśli twoje pragnienie wciąż nie jest spełnione – to oznacza, że za nie wciąż nie zapłaciłeś

Przysięgam się, że dziś nie będę już Wam zawracać głowy przypowieściami... Tę jednak proszę przeczytajcie jeszcze... Słyszałam to na terapii. Dyktowano mi to również do głowy drukowanymi literami poza nią. Boże mój, czy ja naprawdę muszę dotknąć ekranu by poczuć stertę liter na opuszkach palców. Czy jestem tak głucha?

Szklanka w wyciągniętej dłoni

Profesor rozpoczął swój wykład o d tego, że podniósł szklankę z niewielką ilością wody. Podniósł ją tak, aby wszyscy widzieli i zapytał studentów:

– Jak sądzicie, ile waży ta szklanka?
– 50 g, 100 g, 125 g – odpowiadali studenci.

– Ja tak naprawdę nie wiem, dopóki jej nie zważę – powiedział profesor – ale mam tymczasem inne pytanie: co by się stało gdybym ją trzymał, jak teraz, przez kilka minut?

– Nic – odpowiedzieli studenci.

– No, a co by się stało gdybym trzymał ją tak przez godzinę? – Spytał profesor.

– Zacznie pana boleć ręka – powiedział jeden z uczniów.

– Masz rację, a co by się stało, gdybym musiał ją trzymać przez cały dzień?

– Pana ręka zdrętwieje, może mieć pan silne zaburzenia mięśni i paraliż, a w każdym razie skończyłoby się wizytą w szpitalu.

– Bardzo dobrze. Ale gdy tak tu rozmawiamy, czy masa szklanki się zmieniła? – Spytał profesor.

– Nie!

– A co sprawia, ze ból ramienia narasta i powoduje zaburzenia mięśni?

Uczniowie byli zaskoczeni.

– Co powinienem czynić, aby ulżyć cierpieniom? – Znowu spytał profesor.

– Odstawić szklankę! – Odpowiedział jeden z uczniów.

– Dokładnie! – Skwitował profesor. – Z problemami życiowymi jest identycznie. Wystarczy pomyśleć o nich, a dają o sobie znać. Gdy będziemy rozmyślać wystarczająco długo – zaczną doskwierać i swędzieć.

Jeśli jeszcze dłużej – sparaliżują i nic nie będziemy w stanie czynić.

Oczywiście, ważne jest, aby myśleć o problemach życia, ale jeszcze ważniejsze, aby po pewnym czasie umieć je odłożyć na następny dzień. W ten sposób nie zamęczymy się, nie zadręczymy i po spokojnej nocy obudzimy się wyspani i silni. I ze świeżym rozumem  sprawniej pokonamy wszelkie wyzwania, które niesie ze sobą nasze życie.

Autor: Niżyński J.

hej ... hej dziewczyny .
trzymam kciuki  abys wygrala te oferte .

Nawet nie pytaj. Ja to wzorem Milionka wygrzebuję z internetu.
Znam doprawdy Uroczą Umysłem Kobietę, która karmi mnie mądrościami. Po nazwiskach autorów aforyzmów i książek znajduję takie oto życiowe słowa. Bierz ile chcesz Kochanie

Eluś Gdzie się włóczysz, co? A zajrzeć przez cały dzień nie było łaska ?

Tym razem upiecze się Tobie. Tym razem.

A właśnie. Mnie też martwią moje oczy a raczej ich wyjałowiona chemia. Wzrok bardzo mi podupadł.

Mam okulary do zerkania na świat z odległości.  Jest gorzej jak dwa lata temu.

Chyba pokażę to Starszej. Swoją drogą próbowałam już Jej to powiedzieć. Może zbyt łagodnie.. To będzie z grubej rury.

O mężczyznach
Syn wrócił do domu z samymi dwójami na świadectwie. Ponieważ ojciec przez cały rok suszył mu głowę o oceny i czepiał się nauki, syn bał się jak diabli pokazać świadectwo. Ojciec jednak, zamiast rzucać gromy i lać paskiem, zaprosił syna na fotel. Syn usiadł niepewnie. Ojciec wyjął papierosy:
- Zapal synu...
- Tata, no co ty, ja nie palę...
- Pal, synu!
Zapalili. Po chwili ojciec otworzył barek i wyjął szkocką.
- Napij się, synu...
- Tata, daj spokój, ja nie pije...
- Pij, jak ojciec daje!
Napili się. Ojciec wyjął zza tapczanu Playboya.
- Masz, oglądaj...
- No nie, tata, nie wygłupiaj się...
- Oglądaj!!!
Siedzą, popijają, czas płynie leniwie. Syn już całkiem się wyluzował, sięgnął sam po papieroska, lekko szumi mu w głowie. Przerzuca kartki Playboya, zaciąga się z widoczną przyjemnością i wreszcie rzuca od niechcenia znad kolejnej rozkładówki:
- Kurna... tata... i kto to wszystko dupczy? No kto to wszystko dupczy???
- Prymusi, synu, prymusi...

A ten? Bo mnie rozśmieszył...

Wraca zmęczony grabarz do domu, ledwie żywy, pada z nóg. Żona pyta:
- Co ci Stefciu, ile miałeś pogrzebów dzisiaj?!
A on:
- Jeden, ale chowaliśmy naczelnika urzędu skarbowego.
- No i co z tego?!
- No niby nic, ale jak go tylko zakopaliśmy, to zerwały się takie brawa, że musieliśmy bisować potem 7 razy.

Ten jest dobry

Zapracowany tatuś wraca późną porą samochodem z pracy. Spieszy się do domu, gdy nagle przypomina sobie, że jego córeczka ma właśnie urodziny. Skręca więc szybko do najbliższego sklepu z zabawkami. Podchodzi do sprzedawcy i pyta o jakąś ładną lalkę.
— Mamy „Barbie na wakacjach” za 19,99, „Barbie idzie na bal” za 19,99, „Barbie zostaje projektantką mody” za 19,99 oraz „Barbie się rozwodzi” za 399 dolarów.
Lekko zdezorientowany ojciec pyta:
— Dlaczego ta ostatnia lalka jest taka droga?
— Bo Barbie, która się rozwodzi, idzie razem z domem Kena, meblami Kena, samochodem Kena i jachtem Kena.

Spoko, ja też takiego (nie)szczęścia nie miałam

Przy tym prawie spadłabym z kanapy

Facet wygląda przez okno a tam ślimak chodzi sobie po parapecie. Więc facet go pstryknął. Za trzy lata słyszy dzwonek do drzwi, patrzy na dzwonek a tam ślimak z rozbitą skorupą. I ślimak mówi:
- Ej ty, koleś, a to przed chwilą, to co to było?!

Jeśli powiem, będę musiała Ciebie zabić

Poszukam wobec tego czegoś jeszcze Zaczekaj...

Eluś> nikt nie ma pecha. Przyciągamy go sami swoimi myślami. To nasze obawy, lęki i strachy do nas wracają. Kiedyś też myślałam, że mam pecha, ale dziś już wiem, że mam dużo szczęścia w życiu, tylko nie zdawałam sobie z tego sprawy.

"Uważaj na myśli, bo przemieniają się w słowa. Uważaj na słowa, bo zamieniają się w czyny. Uważaj na czyny, bo staną się nawykami. Uważaj na nawyki, bo staną się charakterem. Charakter będzie Twoim przeznaczeniem. Stajemy się tym, o czym myślimy."

„Kiedy koncentruję się na tym, czego chcę, czuję się dobrze. Kiedy koncentruję się na braku tego, czego chcę, czuję się źle".