Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce - Netkobiety.pl

Tak Soniu znajdzie się miejsce i dla Ciebie. Wsunę się nieco głębiej byś się zmieściła. Masz rację listopad jest strasznym miesiącem. Zawsze coś mnie wtedy łapie.
Ja właśnie wróciłam z cmentarza z grobu taty. Popłakałam tam sobie , porozmawiałam z nim troszkę.
Teraz chwila dla siebie. Ciepła owocowa herbatka, ciepły puchaty kocyś i książka w rękę. Dzisiaj jestem egoistką i martwię się tylko o siebie. Mój syn buntownik sprawił mi ogromną przykrość więc jak chce dorosłości to proszę bardzo. Od dzisiaj martwi się o siebie sam. Jeżeli jest na tyle dorosły by sprawiać matce przykrości to tej dorosłości będę więc od niego wymagała.
Do tej herbatki jeszcze ciasteczka Pieguski mam. Która chętna ? częstuję.

och tak juz w domku w ciepełku

witajcie kobitki ... smacznej poniedziałkowej kawusi

Niech będzie jeszcze ciepło.Mnie wcale nie śpieszy się do zimy.Nie lubię ślizgawicy,odśnieżania i grubego ubierania.
U mnie dziś dzień pracy.

Dziewczyny chciałam dodać,że nie dajcie się chandrze.Musimy być silne.Damy radę.
Spo Kochana dziewczyny mają rację.Będziesz mówić swoje i mów,a One będą robić swoje.Naturalna kolej rzeczy.Wiek ma swoje prawa.Oni muszą tylko wiedzieć,że nie tędy droga.Dotrze do Nich,zobaczysz.
Za rozprawę będę trzymać kciuki.Będzie dobrze.

witajcie Bulinka i Weronka

          coś na humorek  hii

a u mnie słońce i chce się żyć /gdyby nie to, żem znów w pracy.../

oczywiście człowiek się stara - robi te inne śniadanka - a dziecina co zjadła?    CHLEB! sam!

Dzień dobry Dziewczęta…
Wróciłam wczoraj od Mamy. Rozmawiałam z Nią na temat zachowań córki. Przedstawiłam mój pogląd na całą sprawę. Mama jest po mojej  stronie. Jeszcze się miotam, bo nie ukrywam, że boje się utracić w całym tym zamieszaniu Młodszą. Ale nie mogę pozwolić też na to, by bezpowrotnie utracić Starszą.

Widzisz  BaCha, to nie jest tak, że ja będąc nastolatką zachowywałam się wzorowo. Też chodziłam na imprezy. I pewnie skłamałabym, że nigdy nie wypiłam żadnego alkoholu. Nie pamiętam jednak, żebym się upijała. Przecież potrafiłam Mamie zwiać na festiwal do Jarocina albo do Mogilna na imprezę bluesową.
Odnoszę wrażenie, ze te nasze dobre kontakty (relacje różne bo nie obywało się bez zgrzytów odkąd na całego jest u mnie) to tylko zasłona dymna do Jej niecnych celów. Bo tak: ojciec alkoholik, matka z nawracającą depresją… Od ojca ciągnie kasę a mnie traktowała chyba jak podest, po którym może sobie swobodnie biegać. Mieszkamy przecież w dużym mieście. Tu dotarcie do domu po imprezie jest zdecydowanie łatwiejsze aniżeli na wieś oddaloną 20 km od aglomeracji.
Te okoliczności utwierdzają mnie w przekonaniu, że zostałam wykorzystana. Przez Nią. Bo przecież zawsze postępowałam w ten sposób: kryłam ojca, podstawiałam się, żeby tylko było „dobrze”. Tyle, że do czego mnie to doprowadziło. Gdy odchodziłam (a sposób był nietuzinkowy) zostałam przez wszystkich wyklęta. Dopiero odkrywanie kolejnych mrocznych stron mojego tamtego życia sprawiło, że  inaczej na moje decyzje zerknęli wszyscy.
Jeśli teraz zamiotę to pod przysłowiowy dywan, nie ja przegram. Pokonanym będzie moja Córka. A tego nie chcę. Tylko… Czy dam radę? Czy nie jest tak, że Ona powinna chcieć jeszcze coś ze sobą zrobić….
Meg ja niestety nie jestem dobra mamą. I nie pisze tego z przekorą, bo doskonale zdaje sobie sprawę z faktu, że do ideału jest mi bardzo daleko. I nawet się tego nie wstydzę.
Wciąż się uczę być mamą. Uczę się żyć. Bo tak naprawdę po dłuższym etapie życia (nie takiego o jakim marzyłam, a jednak na takowe przystałam – i nie jest usprawiedliwieniem dla mnie żadne tłumaczenie się) zaczynam raczkować. Pod każdym względem…
I chciałabym kiedyś być taką kobietą…

Kamień mądrej kobiety

     Pewna mądra kobieta podczas wędrówki po górach znalazła w strumieniu cenny kamień. Następnego dnia napotkała podróżnika, który był bardzo głodny. Mądra kobieta otworzyła tedy torbę i podzieliła się z nim swoim jedzeniem. Głodny człowiek dostrzegł drogocenny kamień w jej tobołku, zachwycił się nim, po czym zwrócił się do niej z prośbą, by mu go podarowała. Mądra kobieta zrobiła, jak prosił, bez chwili zwłoki.
     Podróżnik odszedł, radując się swoim szczęściem. Wiedział, że dostanie za ten klejnot taką furę pieniędzy, że już do końca życia nie będzie musiał martwić się o swoją strawę.
     Po kilku dniach powrócił wszakże w to samo miejsce w poszukiwaniu mądrej kobiety. Kiedy ją już odnalazł, zwrócił jej kamień i powiedział:
     "Dużo myślałem. Wiem, że ten klejnot jest bardzo wartościowy, ale oddaję ci go w nadziei, że podarujesz mi coś o wiele bardziej cennego. Jeśli możesz, ofiaruj mi tę rzecz, która pozwoliła ci dać mi ten kamień".

Autor nieznany

Podpisuję się pod tym co napisała Elżbieta.Spo Ty się obwiniasz i ja Cię rozumiem,ale spójrz teraz na mnie:mam syna na warunkowym.Uważasz,że powinnam się potępiać jeżeli On zrobił dokładnie odwrotnie to,czego ja Go uczyłam.Dzieci popełniają błędy i uczą się na nich.Nie możemy za wszystko się obwiniać.

Witam milutko Was wszysciutkie ,miłego popołudnia i wieczorka.

Taja bardzo pouczający artykuł.Tak mi się przypomniał kolega mojego syna.Chłopak ma porażenie mózgowe.Fizycznie jest w kiepskim stanie.Ledwie chodzi o balkoniku.Chodzi do LO.Mieszka w internacie.Wybiera się na studia dziennikarskie i do akademika.Chodzi na koncerty,jeździ samochodem.Sam organizuje sobie życie.Potrafi sam z siebie żartować.Wiele jeszcze mogłabym wymieniać.Jego rodzice odwalili kawał dobrej roboty.

Elu można poradzić sobie samemu - po wejściu w "Profil" w zakładce "Ustawienia" zaznaczyć strefę czasową UTC+01:00, przy czym kwadracik "Włącz korekcję czasu letniego (przesunięcie o 1 godzinę do przodu)" powinien być odhaczony,myślę ze pomogłam

w takim wieku to sie juz spi

...bryy przywitaski wtorkowe .....

caffe podaje ....  i każdą z osobna

Dzień dobry Dziewczęta...

Rozmawiałam z Córką. Wczoraj... Musiałam się najpierw uspokoić by złość, która we mnie na Nią siedziała nie zakłóciła celu rozmowy.
Długo by mówić. Trochę zawaliłam jako matka. Wydawało mi się, że robię dobrze. Dla Dziewczynek. Skupiona tak bardzo na tym by łapy ojca i nie ukrywam mojego nietuzinkowego odejścia od niego (bo nie da się ukryć, że okoliczności były dość precedensowe) nie wpłynęły na Dzieci, zapomniałam, że Dzieci niekoniecznie chcą być w to wszystko zaangażowane.

W każdym bądź razie nie zauważyłam, że Starsza czegoś szuka. Miejsca dla siebie w życiu. I chyba ja również...

Sądziłam, że ucieczka od byłego pozwoli mi wyjść od razu na prostą. Mentalnie, bo reszta nie ma aż tak dużego znaczenia. I tu się myliłam.
Wow... ile jeszcze przede mną. Końca nie widać.

Aha... Zapisuję się na studia. Muszę tylko zrobić sobie zdjęcia mojej paszczki. To dobry krok ku temu by odejść z tej pracy. Jest elementem przeszłości, z której nieudolnie próbuje się  otrzepać.

Będę zaglądać do Was Dziewczęta.

https://www.youtube.com/watch?v=2fngvQS_PmQ

Cześć dziewczynki -miłego popołudnia.
Sponi- super gratulacje wielkie już 3 mam kciuki

Witajcie
skleroza zmusiła mnie do ponownego wyruszenia na zakupy, zmachałam się dość mocno. Dla odpoczynku przysiadłam się więc do Was.
Sponi> podziwiam, że chce Ci się w tym wieku uczyć. Gratuluję i życzę powodzenia.
Ela> cudny ten kot, ja w ogóle uwielbiam koty. Każdy obrazek z kotem, który wklejacie wywołuje u mnie uśmiech.

Kiedyś miałam kota biało-czarnego, takiego elegancika (czarny z białym krawatem i białymi skarpetkami). Wyjątkowy kocur,zawsze poruszał się z gracją, wcinał warzywa i trzymał porządek na podwórku- nawet pies się go bał .

Miałam... Mieliśmy psa. Mądre bydle było. Kot został u niego. Wiem jednak, że mu tam dobrze. Może kiedyś przygarnę kota...

O właśnie. Tak czasem zachowywał się nasz kot...

                                            hiii Bulinka - jak to miło jak już na cafejce caffa paruje

             witajcie Dziewuszki   

        hallo Sonia  - dzisiaj to musowo musisz zaglądnąć ....  środa

        Sponi zdradź tak troszkę - na jakie studia się zapisałaś ???
                              sama od siebie ???? czy w pracy przymus ????

pozdrawiam WSZYŚCIUTKIE 

witam się w dzień loda, trochę bez energii....ale może przejdzie jak posłucham muzyki..
dobrego dnia wszystkim...
Nasz kocik też taki szaruś...

A i owszem. To kierunek związany trochę bardzo z moja pracą. Chciałam prawo, ale nie sądzę bym poradziła sobie z tak obszernym materiałem. Jeśli przetrwam 3 lata licencjatu, mogę wskoczyć na uzupełniające pod tym kątem.
Niemniej jednak kiedy pomyślę sobie jak narozrabiałam w swoim życiu, to co za problem.
Jestem już stara i nie ten mózg. Nie te siły, ale jeśli się człowiek zaprze....

Gosiu
Pokoje jakoś ogarnęłam. A co do kuchni. Musiałam zweryfikować swoje plany co do wymarzonej kuchni. Bo chyba za bardzo zagalopowałam się w skupianiu na sobie. Dla Glist potrzebna była funkcjonalna kuchnia - zwykłe meble. Dostałam je od kogoś. A wiesz, że zaczynałam od przysłowiowej łyżeczki... Zostawiłam sobie te zabudowę ceglana pod zlewem. Chociaż tyle. Drzwiczek jeszcze (wstyd przyznać) nie ukończyłam, ale zrobię to.

A właśnie... Mamuś czy Ty mi możesz powiedzieć czy kładłaś glazurę na ścianie? A jeśli tak czy trzyma się to wszystko? Wypatrzyłam zwykłe płytki po 10 zł z metra w markecie. Muszę obłożyć ściany wokół brodzika. Ponieważ mieszkanie jest najmowane i mam niewiele pieniędzy, myślę że to może wystarczyć.

Eluś
Zadziwiasz mnie z każdym dniem   Obrazki świetne, serio A pamiętasz jak się wzbraniałaś przed nauką? Ty mój Kochany Milczku

Na miłe przedpołudnie odrobina nuty. Wiecie już o tym, że lubię tę dziewczynkę

czesc moje Lasencje
jak milusio, ze pamietacie o ...srodzie i lodzie.
Spo, jestem z Ciebie dumna...studia..w tym roku uda Ci sie wskoczyc?
Fajnie, ze Was zarazilam bakcylem, po Weronce, DeM, teraz Spo superowo ))
Ja wlasnie wczoraj na zerowki nie poszlam, nie dalam rady...rozwiazuje prywatne sprawy.
Dzisiaj mam wyklad z chirurgii.
A ta wlasciwie to koncze za chwile wyklady i do szpitala na dlugie praktyki ide...
Szyje mundurek, zamowilam butki do kompletu i będę praktykowac....zaczynam za dwa tygodnie na odziale pediatrii. Zmienilam sobie grupe do praktyk...będę miała fantastyczne dziewczyny...jest nas siedem.
W ogole, bardzo ciezko bylo zmienic grupe...ale sie udalo. Dziewczyny mnie chciały nawet bardzo- jestem najstarsza. To było przemiłe, ze chciały mnie.

Spo zdradz jaki kierunek, umieram z ciekawosci

No i co?  loda? dzisiaj zimniasto

Mamuska...szacun wielki za Twoja prace  remont domu...jestem pelna podziwu

"zajmuje rece i glowe"..dobrze, ze tak mozesz....ja pod wplywem stresu silnego wpadam w niemoc

Był taki czas, jeszcze w małżeństwie, że nie potrafiłam wymóc na sobie aktywności...apatia i niemoc....podejrzewam, że to depresja...ale jakoś się wygrzebałam...na szczęście na razie ten stan nie wraca...
Nabijam się, że wreszcie głowa zaczyna zwalczać wirusy bez dobrego antywirusa...albo sama go sobie stworzyła...kto to wie..

Mamuska...Twoje slowa "zajac glowe i rece" dla mnie na dzis,beda moja inspiracja, dziekuje

bo kobiety sa silniejsze

och ... alika ... u nas mgła wiec pogoda dołowa
a ty pewnie juz liczysz dni do wyjazdu

Alika wyjeżdżam 19-go

To jednak pomerdałam   na miesiac czy dłuzej ??

Dobry wieczór Dziewczęta...
Dziękuję za oklaski. Ja tego najnormalniej w świecie chcę. Nie czuję nacisku. Zwyczajnie chcę. Jeśli nie zaliczę sesji, przyznam się Wam. To potrafię - żyć z poczuciem porażki.

Kierunek prosty - administracja. Budżetówka i takie tam. Trochę z prawa. To mi nawet pasuje. Musi się udać.

Na dobranoc kilka wersów o walce o przetrwanie...

Życie to walka

     Pewien uczeń znalazł raz kokon i przyniósł do pracowni biologicznej. Nauczyciel umieścił kokon w nieużywanym akwarium pod rozgrzaną lampą. Minął tydzień i w jego dolnej części zarysowała się szczelina. Uczniowie przyglądali się, gdy zaczął się lekko poruszać. Nagle w otworku pojawiły się delikatne czułki, potem głowa i cieniutkie nóżki. W czasie przerw zaglądano do pracowni biologicznej, by obserwować rozwój sytuacji. Do obiadu owadowi udało się uwolnić na wpół bezwładne skrzydełka, których ubarwienie wskazywało, że jest to paź królowej. Motyl wiercił się i kręcił, z trudem próbując wydostać się na zewnątrz, ale wyglądało na to, że utknął. Choć starał się ze wszystkich sił, zdawało się, iż nie uda mu się przecisnąć reszty ciała przez niewielki otwór.

     Wreszcie jeden z uczniów postanowił mu pomóc. Wziął nożyczki, rozciął krępującą motyla warstwę kokonu i oczom wszystkich ukazało się coś na podobieństwo owadwóch pierwiastków, więc rudę wyrzucano na hałdę odpadów.

     Pewnego dnia jeden z górników wziął kawał rudy za bryłę węgla i wrzucił do pieca. Gdy wyrzucał popiół, zobaczył, że dno pieca usłane jest grudkami czystego złota. Żar wypalił tellur zostawiając oczyszczone złoto. Odrzuconą rudę przetopiono, uzyskując fortunę.

     Ludzie są jak ta ruda. Mamy w sobie złoto, lecz często konieczna jest próba ognia w wielkim piecu życia, by nas przemienić.

Anonim

Wow... Widok zapierający dech w piersiach.

A to jest ciekawe...

Co Tobie Bulinko?

Widzę jakieś CBA, ja tego nie wstawiałam. Miał być inny obraz...

Mam dziś sprawę w sądzie. Boję się...