Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce - Netkobiety.pl

U mnie dobrze. Będę żyć. Martwię się o Meg. Ona milczy. Nie ma nikogo poza nami. I pewnie tak jak ja kiedys sadzi pewnie, ze nie przetrwa.

To co stało się dziś jest zaczatkiem scieżki, na którą mimowolnie weszła.  Pod zadnym pozorem nie wolno Jej się wycofać. Nie moze wrócić do skrzyżowania. Nie może...

Dokładnie Niki. Nikt poza Nią. Ale nie musi być w tym wszystkim sama.

Milczy. Miejmy nadzieję, że zasnęła.

na razie nic nie wiem ale Sponi pisze ze zasnela.  niech odpoczywa kochana jestesmy z Toba Megi damy rade nie zostawimy cie!!!

Cześć Netki

Dzieki ze o mnie pamietacie:) dzisiaj pierszy dzien, kawę wypilam zaraz ide obudzic dziadka.
Wczoraj bylysmy we dwie zmienniczka wyjechala pozno o 23 , wiec dzisiaj mam chrzest bojowy.
zmykam odezwe sie po obiadku

Milego dnia paaa
slijcie mi dobre fluidy plisssssss:)

Dzień dobry Wszystkim

Jeny, co tu się dzieje? Masakra.
Co z Meg? Wiecie coś?

Meg odezwij się
Jak Młody?
Jak siebie radzisz? Jak łapka?

Alika, dobrze, że jesteś, pisz jak wrażenia.

Witajcie Kochane moje.

Po wczorajszej akcji na pewno zastanawiacie się o co w tym wszystkim chodzi.
Przetrwałam jakoś tą noc. Od rana znowu pije ciekawe tylko co będzie dalej.

- Mój koszmar -

Jestem mężatką od 21 lat. Od samego początku pił ale ja chyba zakochana wierzyłam w jego obietnice że nie będzie pił i wszystko będzie dobrze. Nie spełnił obietnic było tylko gorzej. Po pijatykach dostawał jakichś omdleń i drgawek miał podejrzenie padaczki ale się nie sprawdziło. Później urodził się syn i znowu ja głupia myślałam że się zmieni. Nie zmienił. Cały czas pił i się awanturował a ja cały czas uciekałam i spałam czasami poza domem. Wybudowaliśmy dom i się zaczęło. Zachorował psychicznie. Rozpoznanie schizofrenia paranoidalna. Słyszał głosy, uciekał, był szpital. Chciałam odejść ale lekarka prosiła bym mu pomogła bo inaczej nie wyjdzie z tego. Zostałam. Przeżyłam wtedy piekło jak był w szpitalu. Nie mieliśmy pieniędzy, nie mieliśmy co jeść bo musiałam spłacać długi. Dawałam radę ale nie jadłam, nie spałam , nie czułam. Wyszedł ze szpitala i nie nadawał się do niczego. Baliśmy się bo znowu słyszał głosy za sobą. Pomogła mi jego rodzina wtedy. Przetrwałam. Po tych przeżyciach było trochę spokoju brał leki i prawie nie pił. Później odeszło od dupy i zaczął od nowa. Pije do dzisiaj przeważnie piwo średnio 8-12 dziennie. Upija się na full bo to mocne piwo. Ja czułam się jak wrak człowieka. Cały czas mi powtarza że jestem do niczego, że jestem brzydka i gruba że wyżeram wszystko z lodówki a ja jedzeniem reaguję na stres. Jak się napije czasami takiego wynalazku który nazywają F16 to nie kontroluje nawet swojej fizjologii z tym najgorszym włącznie.
Zastanawiacie się dlaczego z nim jestem. Mam matkę i siostrę ale one nie pozwalają mi wrócić do domu a mieszkają obok bo się go boją. Matka powiedziała do mnie że sama sobie jego wybrałam to sama  mam się męczyć. Nie mam żadnego wsparcia rodziny.
Jedynym moim wsparciem jest mój Skarb ale jak większość z Was wie on przebywa w Zakładzie karnym. Jest dobrym człowiekiem i nie pije. Jest dla mnie ogromnym wsparciem i najbliższą osobą jaką mam na świecie ale niestety muszę jeszcze zaczekać na jego powrót.
Zastanawiacie się dlaczego nie odejdę ale ja nie mam dokąd. Bez wsparcia drugiej osoby sobie nie dam rady. Ze swojej pensji niezbyt wysokiej spłacam długi zaciągnięte na dom i nie stać mnie na wynajęcie mieszkania ani nawet pokoju. Czekam na niego i wtedy razem wynajmiemy i będzie nam lżej. Pewnie dziwicie się ze chcę związać się z więźniem ale ja wiem to i czuję że on jest dobrym człowiekiem. Jest bardzo opiekuńczy i troszczy się o mnie jak nikt na świecie. Może gdzieś po drodze popełnił błąd i ślepy los go za to bardzo ukarał ale to już inny wątek.
Takie akcje jak wczoraj zdarzają się cyklicznie. Ostatnio w marcu przyszedł po dobrej libacji i miał do mnie pretensję o wszystko, był w kotłowni i młody zamknął tam drzwi to pięścią rozwalił te drzwi i musieliśmy uciekać autem. Uciekłam tak jak stałam czyli w topie i krótkich spodenkach i czeszkach na nogach. Zdążyłam tylko zabrać bluzę dla siebie i kurtkę dla syna. Błagałam wtedy jego rodzeństwo o pomoc o to żebyśmy mogli się nagrzać bo było zimno. Każdy odmówił. Teraz znowu są ciągi alkoholowe. Pije miesiącami codziennie. Zaczyna się jednak źle czuć bo boli go wątroba a ja mam tylko nadzieję że zdechnie i wtedy skończy się ten koszmar.
Wczoraj na policji mnie oleli. Zawiozłam im kartę informacyjną ze szpitala z SORU bo za obdukcję kazali sobie zapłacić 120 zł a ja tyle nie miałam. W karcie napisali że podałam że to on mnie skaleczył kiedy wyrywałam mu nóż. Mówiłam temu policjantowi że się broniłam a on mnie olał. Rozmowa i spisanie tego trwało 5 min. Powiedziałam policjantowi że on jest świrem i może nas zabić a ten nic. Chcę odejść ze swoim Skarbem i być szczęśliwa i bezpieczna. Chcę zabrać ze sobą syna ale juz mi kiedyś powiedział, że nie odejdzie stąd bo się boi iść w nieznane i pewnie do tego z obcym mu facetem bo podejrzewa że kogoś mam. Wiem dziewczyny że pewnie sama jestem sobie winna bo jestem naiwna ale ja się panicznie boję że sama sobie nie dam rady i wtedy będzie źle. Dlatego czekam na Zbyszka. Będę miała wtedy wsparcie a przede wszystkim uczucie i opiekę. Obiecał że mnie od razu zabierze do siebie. Z nim jestem spokojna i bezpieczna i przede wszystkim szczęśliwa.
Jak ja mam przekonać syna by z nami poszedł???? Nie mam już siły.

Mam tylko Was w necie i Zbyszka 300 km stąd. NIE DAJĘ JUŻ RADY PSYCHICZNIE. Może lepiej byłoby żebym to ja umarła.

.

Syn będzie już miał 16 lat.Nie byłam w opiece społecznej bo się wstydzę. Ja wszędzie mam znajomych z racji mojej pracy i wstyd mi przy nich to opowiadać bo ludzie się zaraz śmieją.Nawet na policji mam znajomych i kuzynkę.
Mieszkam w małym mieście i u nas nie ma domu samotnej matki. Ja chcę żyć normalnie z człowiekiem który mnie kocha i którego ja bardzo kocham. Chcę mieć dom i być bezpieczna ale muszę jeszcze zaczekać. Moze już na jesieni tego roku będziemy razem.

Sponi ja nie mam już dla niego litości. Podjęłam już decyzję odchodzę. Uzgodniliśmy już to ze Zbyszkiem że czekam do jesieni i odchodzę bo on się boi że nie mam dokąd pójść i będę sama.

Witaski niedzielne

Obudziłam się z bólem głowy,nie wiem może przez pogodę
Dlatego nie rozpisuję się,łykłam tabletkę i jeszcze się położę na chwilkę.

Alika fajnie,że się odezwałaś

Dziewczyny trzymajcie się,dacie radę

Całuski

Spo myślę,ze zrobiłaś co najlepsze.Z całą pewnością pokazałaś,ze jesteś silna.

Meg działaj, nie czekaj.
Przepraszam, że znów to powiem, ale nie oddawaj swojego życia w ręce kolejnego faceta. Oby było tak jak marzysz, ale różnie może być. . On wyjdzie z ZK i też chwilę potrwa zanim znajdzie pracę. Nie wiadomo czy godziwie wynagradzaną.  Mówisz, że wyjamiecie coś. Znaczy, że nie ma swojego mieszkania?
Nie ma Cię gdzie zabrać. Kiedy wyjdzie? Ile mu zostało? Jak długo musisz czekać?
Ratuj siebie i dzieciaka JUŻ TERAZ.
Spójrz na dziewczyny. Odeszły z niczym, w niewiadomą. Nie czuję, żeby żałowały. Wszystkie sobie radzą. I na pewno spokojniej śpią.
Masz chyba dobry zawód. Pracę. Czyli pewną niezależność. Pieniędzy zawsze mało, ale może zamiast utrzymywać męża, spłacać jego długi, może tę kasę przeznaczyć na mieszkanie, rozwód, podział majątku.
Może uda Ci się w tym czasie przekonać Młodego. Jeśli On się boi nieznanego i boi się obcego faceta, to może jeśli zobaczy, że Ty jesteś samodzielna i dajesz poczucie bezpieczeństwa bez "towarzystwa" innych, to pójdzie za Tobą. Zobaczy Ciebie silną i stabilną i nie będzie czuł zagrożenia ze strony Zbyszka.
Nie wiem czy da się zrozumieć o co mi chodzi. A chodzi o to, że Ty już teraz układasz swoje życie z synem, a w międzyczasie Zbyszek kończy wyrok i do Was dołączy. On do Was, a nie Wy do niego.
Jeśli do tej pory radziłaś sobie sama w tak trudnych sytacjach, to tym bardziej poradzisz sobie zmieniając swoje życie.

De M ma całkowitą racje.Syn też by inne miał wymówki,gdyby wiedział,że odchodzisz dla siebie,a nie do drugirgo faceta.Jesteś silna,tylko musisz w to uwierzyć.Syn ma głupi wiek,ale On zrozumie.On też w tym tkwi i nie ma lepszego wzorca,więc czym ma sie kierować.On chce ratować to co ma i jeszcze nie wie,ze nie ma nic.

I jeszcze jedno Meg.
Nie znam się na tym , ale jeśli "porzucisz rodzinę" tak to się chyba nazywa, możesz mieć winę przy rozwodzie. Odchodzisz do innego faceta, zostawiasz biednego, chorego misia i nie daj Boże nieletnie dziecko.
Dobry prawnik postara się to wszystko odwrócić.  Takie kwiatki się zdarzają i po co komplikować jeszcze to. A mąż będzie mógł bronić się w ten sposób. Przy dobrym prawniku będzie mógł coś u grać.
Więc chyba najpierw pozew i odpowiednie argumenty, później przeprowadzka.

Jak złożę pozew to mogę już iść pod most. Powiedział że nigdy nie da mi rozwodu. Ja zostawię swój dom dla nich za cenę spokoju i by dziecko coś miało po mnie.

Nie on daje rozwód tylko SĄD. Podział majątku też. Więc niech Cię nie straszy, bo guzik wie. A jak i tak bierzesz pod uwagę stratę majątku, to na miękko to weź, tylko nie oddawaj walkowerem.
Po Tobie dziecko będzie miało jak Ty będziesz miała. Inaczej się nie da

Macie rację Kochane. Ja nie myślę już racjonalnie. Nie chcę być do końca życia ofiarą. Jutro zaczynam działać. U nas przy Urzędzie Miasta jest taki człowiek który sam był kiedyś alkoholikiem i zniszczył swoją rodzinę. Teraz się nawrócił i pomaga takim jak ja. Znajdę do niego kontakt i spotkam się z nim. On mnie pokieruje gdzie trzeba bo nie jednej kobiecie już pomógł. Do kościoła nie chcę iść a przy naszym kościele jest taki zespół dla współuzależnionych. Myślałam już o tym ale odrzuca mnie na samą myśl bo ja już nie chcę nic ratować tylko odejść stąd i zacząć wreszcie żyć.

Wsparcie w takiej chwili jest bardzo potrzebne. Ja już mam bardzo słabą psychikę. Jego strategia odniosła skutek. Zawsze jak zaczyna się awantura to krzyczy wie że się tego boję bo jestem słabsza niż on. Płaczę wtedy i się kulę a on jest górą jest panem sytuacji. Już raz próbowałam strzelić sobie samobója i połknąć cała paczkę jego psychotropów ale w ostatniej chwili stchórzyłam. Teraz w razie czegoś nie wiem czy stchórzę. Jestem strzępkiem nerwów i nadal mam te leki schowane w szafce pod ubraniami. Nie mogę jednak zrobić tego Zbyszkowi i zostawić go samego bo powiedział że nie przeżyje tego jak mnie nie będzie.

Takie myśli też u Ciebie rozumiem. Swojego czasu byłam wrakiem człowieka. I....

Twój syn... Musi widzieć, że walczysz. Rozumiesz? W jego oczach jestes ofiara losu. To dziecko. Pomysl o jednym: gdy w szkole dzieciaki wybiora sobie do nasmiewania jakas slaba istote czy w grupie silnych osób znajdzie sie ktos kto powie by przestali? Nie, bo sila oznacza władzę a ta oznacza bezpueczenstwo. Ten gnębiony uczeń sam musi sie poistawic by onnym oczy ze zdumienia pękaly. A dalej jest juz tak, ze kolejni nękani nakjasrmieni odwaga kolegi, stwierdzą, ze tez tak chcą mimo strachu...

Ja juz nie wiem czy mnie rozumiecie. W ogóle nie umiem przekazywac tego co chcę powiedziec.

No miałam prasować i znów muszę wrzeszczeć:):):)
Meg nie możesz tego zrobić SOBIE I MŁODEMU a nie Zbyszkowi

Spo walka wręcz ...hihiii...można tak to nazwać...i biorę jako komplement...:)

sama spłacam wspólne kredyty, on się wypiął. Pożyjemy, zobaczymy kto na tym lepiej wyjdzie. Zobaczymy....

Meg, trzymam za ciebie kciuki... A może jadnak terapia dla współuzależnionych? /mnie terapeutka umówiła z darmowym prawnikiem no i zyskałabyś realną grupę wsparcia /nie umniejszając tutejszej /  W kupie siła. Boisz się/wstydzisz poprosić o pomoc? Nie ty jedna jesteś w takiej sytuacji - i nie ty jesteś jej winna. Ktoś pomoże tobie - potem ty komuś. Ja też kiedyś korzystałam z opieki społecznej - ona od tego przecież jest. A co ludzie powiedzą? Niech spadają na drzewo...

przeczytalam Meg...
to co ty piszesz i to co dziewczyny radza
i jeszcze jego choroba jest w tle...ma orzeczenie o niepelnosprawnosci?
Szla bym tropem myslenia DeM...ale Ty Meg tak nie myslisz...Ty masz nie poukladane odpowiednio  w glowie w tej kwestii...sorry...tu trzeba zaczac od pracy nad toba, twoim mysleniem...bo ty znowu chcesz sie oprzec na facecie

moim zdaniem od terapii powinnas zaczac

Sonia on jest na rencie i ma orzeczenie o całkowitej niezdolnośći do pracy. Ja wiem że mam na...ne w głowie. Nie wiem co robić, jaką drogą iść. Nie wiem. Przede wszystkim się boję a to cofa mnie do tyłu. Dziękuję Wam za wszystkie cenne rady. Każda jest dla mnie ważna i każdą rozważam. Chcę sobie w głowie poukładać i wreszcie zacząć działać.

Macie rację muszę znaleźć tą terapię i pójść tam. Może właśnie z tego będę czerpała siłę. Od jutra koniec użalania się nad sobą. Działam. Ja nie miałam pojęcia na czym taka terapia polega a teraz już wiem. Najwyżej będę ryczała jak będę opowiadała o sobie trudno.
Jak dokładnie to wygląda? Proszę powiedzcie to psychicznie się na to przygotuję.

Matko jedyna to ja będę tam sam na sam z terapeutą? Będę ryczała jak bóbr. Nie wypowiem słowa nawet bo jestem taka zahukana. Ukrywam to tyle lat. Nikt w pracy nawet nie miała pojęcia jak ze mną jest. Teraz opowiedziałam koleżankom. Mnie zrobiło się lżej a one otworzyły oczy co się ze mną dzieje. Ukrywałam to. Jesteście pierwsze którym o tym opowiadam

Weronka nie wstydzę się płakać. Wiem że tam będzie histeria bo nie potrafię o tym mówić ... nie potrafię bez łez. Chcę by mi pomogła taka terapia. Chcę się wyzwolić od strachu, od bólu, chcę być silna i zacząć żyć i cieszyć się życiem. Przez 20 lat byłam maltretowana psychicznie. Kolejne lata chcę przeżyć jako osoba wolna i szczęśliwa.

Żałuję, że dopiero teraz zapisałam się, kiedyś nie mówiło się o tym... zmarnowałam kupę lat. Kto wie, czy nie przez współuzależnienie nie "położyłam" swojego małżeństwa...

No nic - teraz do przodu Meg!    Walczymy! 

A - może i twojemu synowi by sie przydała...

Meg...ja nie powiedzilam, ze masz na...w glowie. Nie!!!
ja powiedzialam, ze masz niepoustawiane priorytety, nie wolno sie kobiecie po przejsciach opierac na kolejnym facecie, bo to zawsze kruchy fundament.
Sily szukamy w sobie, opieramy sie na sobie, budujemy siebie i swoje zycie od nowe...
nowy facet ok, ale jako dodatek do tego co zbudujesz sama. Rozumiesz?
DeM dobrze Ci radzi, ja tez tak mysle...Ty nie masz czekac na Zbyszka, Ty musisz sama odnalesz siebie, uporzadkowac swoje zycie.

Potrzebujesz terapeuty i prawnika, i oby jeden i drugi byl madry...tego Ci zycze

DeM pisalysmy razem...i w tym samym tonie
Dobrze goda...polac jej

No to Sonia....do dna....:)
Wasze zdrowie Dziewczyny....

Spo, nie podziękowałam za komplement. DZIĘKUJĘ 

Meg, terapeuta, prawnik i MY.
Veni, vidi, vici

DeM ...:) do dna Kochana, do dna
i z toastem , a co
" za tych frajerow z ktorymi bylysmy i tych farciarzy z ktorymi bedziemy"

Hejka
Ja juz po obiadku, przerwę mam zaraz kawusię sobie zrobię za chwilkę i sie pobycze:)

Meg tzymam kciuki bardzo bardzo mocno, abyś uwierzyła w Siebie, dziewczyny dobrze radza skorzystaj z pomocy tak jak pisza i glowa do gory

Sonia taki mam prikaz zeby budzić dziadka przed 9

Buziaczki  Netki  na razie  paaa:)

Soniu mam pytanie bo tutaj gdzie teraz jestem, zakładam dziadkowi podkolanka uciskowe, agencja nie poinformowała mnie o tym.
Moja zmienniczka zglosila do agencji ze zakłada skarpety, kurcze jak mozna nie odroznic skarpet od podkolanek uciskowych.
moje pytanie jest takie czy ja bez paierow moge zakladac te podkolanka?? bo mi sie wydaje ze nie??
Pierwszy raz mam stycznosć z tym, cięzko je się zakłada ale jakos sobie poradziłam, ale nie wiem czy ja powinnam to robic wogole??
w umowie nie mam takiego wpisu, co myslisz w tym temacie??