Kami, jestem trochę w innej sytuacji, bo studiuję w innym mieście, więc rodzice dają mi kasę na utrzymanie, a jaka to różnica już czy będą dawać mi pieniądze na mieszkanie z koleżankami czy z W. Gdyby w moim mieście była jakaś sensowna uczelnia, a nie jakieś PWSZ-y to prawdopodobnie do Lublina bym się nie wyprowadziła. Kocham moich rodziców i dziękuję im zawsze za możliwości jakie mi dają, ale na pewno byłoby im łatwiej gdyby te 1200zł miesięcznie zatrzymali dla siebie, a nie dawali mi.. 
No nie wiem kurczę. Z mojego punktu widzenia sprawa wygląda prosto... Na Twoim miejscu (wiem, to brzmi idiotycznie) zaciskałabym zęby i mieszkała z rodzicami jeszcze rok czy dwa. Z tego co zrozumiałam, na razie nie zamierzaszy kontynuować studiów drugiego stopnia, więc rozejrzałabym się za jakąkolwiek pracą, w sklepie czy coś. Wiem, że w Lublinie (a to zadupie jakich mało z trzema galeriami handlowymi) nie ma wielkiego problemu ze znalezieniem etatu w sklepie z ubraniami czy jakiejś tam Sephorze - wiem, bo mnóstwo moich bliskich koleżanek pracuje w takich miejscach. Odkładałabym kasę na konto, po czym po roku czy dwóch jeśli byłabym już w pełni niezależna finansowo - spakowałabym manatki i powiedziała rodzicom sayonara
.
A co do drugiej sprawy, o ktorej napisałaś, uparłabym się przy szukaniu jakiegoś hobby. Miałabyś o czym opowiadać P., o czymś o czym nie ma pojęcia, wtedy fajnie by Wam się gadało, on też by pewnie zadawał dużo pytań. Jeśli chcesz możemy wspólnie nad tym pomyśleć, bo ja czuję, że też poszukam czegoś nowego
. Jak coś to wiesz, jak się ze mną skontaktować.
I nie wiem dlaczego, zawsze jeśli piszę coś w tym stylu, mam wrażenie, że uznasz, że na Ciebie naskakuję czy coś.
Pamiętaj, że każda z nas życzy Ci jak najlepiej i nigdy nie piszemy czegoś, żeby Cię skrzywdzić.
PS. Jestem dziwolągiem i uwielbiam sprzątać po W. Szczególnie, kiedy wpadałam do niego dwa razy w tygodniu i był megaburdel. Uwielbiam sprzątać, kiedy widać tego efekty, też tak macie? 