Kami, przyzwyczaisz się do tego stresu..
. Ja kiedyś też przeżywałam jak W. jeździł do lasu czy w góry, potem mi już przeszło. Tzn. zawsze jakoś tak towarzyszyła mi myśl, że coś się może stać, ale to raczej tak na co dzień, a nie wtedy kiedy akurat był w lesie. W końcu coś się złego stało, ale na szczęście dopiero po 5 latach jeżdżenia. Rower sprzedany, ale pozytywem jest to, że będziemy mieli telewizor w mieszkaniu uhehueheuhuehuehuheu
:D. O, mówiąc o W., w środę będzie miał operację, wyciągną mu druty, akurat blizna się zagoi i będzie mógł normalnie nosić plecak podczas zwiedzania.
Zapomniałam powiedzieć, kupiłam w piątek farby do malowania mojego pokoju, w środę tato wziął urlop i będziemy maziać ściany :-). Dwie będą jasne, coś podobnego do tych, które mam teraz. A dwie, te które były kawowe, będą grafitowe, już nie mogę się doczekać
.
A z kolei za tydzień w środę, tato obiecał pojechać ze mną do Lublina i pomalować ściany tam, bo W. nie może nadal podnosić wysoko ręki.
I tu dziękuję Szerek za pomoc ;-). Przewidziałaś zasłony w poziome pasy, hehehe. Będziemy mieli takie, tylko, że całe brązowe. A ściany machniemy na taki kolor hm... musztardowo-oliwkowy, coś takiego. Bo jednak ten pokój jest zbyt nasłoneczniony, żeby malować go na żółto, a groszkowozielony W. już miał i mu się znudził 
Ale się rozpisałam... 