A my chyba wracamy do Polski za kilka miesięcy. Nie jestem do końca przekonana, że to już (tym bardziej, że dostałam pracę jako supervisor), ale R twierdzi że już nie może i wraca, cokolwiek postanowię. Jego tata namawia go jak może, w dodatku jeszcze chce, żeby on mieszkał z nim
z powrotem, a nie ze mną u mojej babci w willi, chociaż ona ma być moja (czyli nasza). Czuję, że nawet jak wrócimy i będziemy mieszkać razem, to R będzie ciągle siedział u niego i pił (jego tata lubi sobie popić). Nie wiem co mam robić, nic mi się nie chce- ciągle tylko stres i nerwy. R mówi mi, że tak nie będzie, ale jak słyszę jak gada z ojcem to aż mnie dziw bierze, że dorosły facet a z tatusiem chce żyć i wszystko planować a nie ze mną
Niech może sobie dzieci zrobią we dwóch. pF
Pewnie teraz jak pojedziemy na egzaminy w czerwcu, będzie ciągle jęczał że on już nie wraca. A ja nie chcę tak. Znalazłam dość dobrą pracę i chciałam zarobić chociaż na wesele+samochód (pół roku-rok, przy ostrym oszczędzaniu), ale on się uparł, że będzie wracał bez kasy, a na wesele i biznes (chce coś własnego w Polsce) zarobi... uwaga... przewożąc papierosy do Anglii i wynajmując tu mieszkania. Czyli będzie mieszkał w Polsce a tutaj wpadał sprzedawać papierosy i zbierać kasę za domy. Może to i dobrze- ale przestaje mi się to wszystko podobać. Nie wiem co robić. Może to jednak będzie koniec 