No wróciłam od lekarza. Dostałam znowu antybiotyki i tyle. Biorąc pod uwagę to, że wcześniej nic antybiotyki nie dawały, domyślam się, że i tak za kilka dni, jak wrzód urośnie skończy się u chirurga na cięciu.
A co do wczorajszej nocy...Ewelina wróciła ok 21 z pracy i przyszedł razem z nią Kuba. Zaczęli pić w domu i mieli wyjść na imprezę. Więc spoko. Ja poszłam spać ok 23, bo musiałam wstać o 6, żeby jechać na 8 na zajęcia. Oni siedzieli i pili dalej. Tylko oczywiście przy tym trzeba słuchać dosyć głośno muzyki z kompa, który stoi u niej w pokoju na górze, a oni siedzieli na dole w kuchni. Więc ja wszystko słyszałam. Po cichu też nie można rozmawiać, tylko trzeba krzyczeć, nie? Albo ona była w łazience, którą ja mam przez ścianę, on w kuchni i coś tam do niego krzyczała. Nie wspominając o jakichś stukach co chwilę, bo wypite już miała, więc co nieco jej z rąk leciało, prostownica, czy coś... Co zdążyłąm usnąć, to po 10-15 min. któreś z nich mnie budziło. No wiecie, jak ktoś dzwoni do koleżanki, do której ma dojść na imprezę, a tamta już tam jest, włącza ok godz. 24 telefon na głośnomówiący, gdzie nie słychać koleżanki tylko jeden wielki wrzask i harmider z imprezy... A Ewelina drze się do telefonu i pyta jej czy dużo ludzi w klubie... No sorry
Z domu wyszli o 1:20. Ale przed wyjściem Ewelina oczywiście musiała zrobić kilka kursów z pod drzwi do łazienki w obcasach, po panelach i płytkach. Po ich wyjściu myślałam, że w końcu będę miała spokój... Ale pomyliłam się niestety. Zostawiła swój telefon, który od godz. 1:20 do godz. 4 rano dzwonił prawie bez przerwy. Co 3-5 min dzwonił. Myślałam, że oszaleję. Żeby tego było mało, Ewelina wróciła o 4 do domu (oczywiście nie spałam, bo chwilę wcześniej dzwonił telefon) i dzwoniła domofonem, żebym jej otworzyła. Byłam tak wściekła, że pomyślałam "mam Cię w d****, otwórz sobie sama" i nie wstałam. To zadzwoniła jeszcze raz. Tym razem nie zdjęła palca z przycisku dopóki nie podniosłam słuchawki domofonu. Z jakieś 10-20 sek? Sąsiedzi na pewno się pobudzili, bo to taki wnerwiający i głośny dźwięk ma. Więc otworzyłam, nawet nie przyłożyłam słuchawki do ucha, bo i tak było wiadomo kto to, a że drzwi nie były zamknięte na klucz, odwróciłam się na pięcie i poszłam do siebie. Ewelina weszła, ja się położyłam, 5 min. później... dostałam od niej smsa. "Sorry, że Cię obudziłam, Kuba zabrał moje klucze". Poszłam spać o 4. O 6 zadzwonił budzik, który przestawiłam na 8 i pojechałam dopiero na drugi wykład. Siedzę na trzecim wykładzie, dzwoni Ewelina. Nie odbieram. Wychodzę z uczelni 10 min później, odczytuję smsa od niej: "O której będziesz w domu, bo wspaniały Kubuś ma moje klucze". Aha, myślę sobie, to teraz Kuby wina, że ona nie ma swoich kluczy? Jechałam już do domu, ale napisałam jej smsa, że kończę o 13:30 (skończyłam ok 13) i że będę w domu po 14. Bo wiedziałam, że ona musi wyjść do pracy. Ale myślę sobie cholera jasna wiedziała, że musi wyjść i nie ma kluczy, zamiast wstać wcześniej i dzwonić do Kuby, żeby przywiózł je klucze, to nie, po co? Więc przyjechałam do domu chwilę po 14, okazało się, że ona miała być w pracy na 12, a jak ja wróciłam to jeszcze łaziła w szlafroku i nawet nie była jeszcze wykąpana. No ale jej praca, jej sprawa.