Chyba wplątałam się w coś chorego.... - Netkobiety.pl

Łatwiej też jest przeczytać cały wątek ze zrozumieniem i dopiero dawać rady...

Jedyna Twoja wina to taka, że nie myślisz i ślepo chcesz w coś wierzyć mimo ze wszyscy Ci to odradzają Teraz jesteś gotowa oskarzyć wszystkich innych za porażkę tego związku i za jego zachowanie. Obwiniasz też siebie, ale głównego zachowującego się bronisz i tłumaczysz.
Lecz się.

Wiesz.... moim zdaniem słowa alaclaudie o tym że go zawiodła itd. były czystą ironią, sarkazmem... przynajmniej ja tak odebrałam...  Więc radze czytać ze zrozumieniem... Sorki ale nie mogłam się powstrzymać od tego komentarza bo moim zdaniem ta ironia była bardzo widoczna...

Do autorki. Dobrze zrobilas! Gdyby naprawde mu na Tobie zalezalo to zgodzilby sie na uklad że pierwsze skonczysz studia - szczegolnie że jestes juz na finischu, a rezygnacja w takiej sytuacji bylaby czystą glupota - i nie namawial Cie do seksu. Moj facet na początku naszego zwiazku powiedzial mi że jesli chce to możemy poczekać z seksem dotąd dopoki nie będę gotowa, nawet jak to będzie dopiero po slubie. Facet mial wtedy 26 lat, doświadczenie w seksie i ciągło go do tego, jak kazdego faceta, ale mimo to był gotowy poczekać tak dlugo jak bedzie trzeba, a to swiadczy tez o szacunku do mnie. Także olej faceta. Wiem że to może być ciężkie skoro się zaangażowałaś ale spróbuj dopoki naprawde go nie pokochałaś za bardzo.

Piszę znów ale nie po to żeby się dowiedzieć że jestem nienormalna...mam po prostu problem.Wczoraj po kilkudniowej ciszy dostałam ultimatum:(że czeka na mnie do końca marca ze spakowaną walizką a jak nie to nie mamy o czym gadać.Żebym sobie nie myślała..bo on ma wybór a ja robie z siebie niewiadomo co.Cały czas wypomina mi sytuację,którą opisywałam wcześniej.....on był w domu sam i jemu było tak ciężko a ja nie chciałam przyjechać...a on mnie potrzebował.Ja wiem że wtedy....on mnie prosił żebym przyjechała chociaż na jeden dzień a ja się zawzięłam..może bezsensownie....ale wiem że nie powinien mnie o to cały czas obwiniać.Ja go za to już przeprosiłam.Nie ulegne temu warunkowi,który mi postawił...ale ciężko mi że mnie obwinia,a swoich błędów nie widzi.Nie chce żeby mnie ktoś oceniał tylko pomógł mi dojść do tego że dobrze myśli bo ja sobie nie radze:(

Dawno mnie tu nie było a troche się działo i chciałam to z siebie wyrzucić.Właściwie cały czas działo się tak samo.Manipulacja,szantaż emocjonalny...miałam dość..mimo tego naiwnie próbowałam.Byłam u niego kilka razy,on był u mnie,chciałam żeby przyszedł do mnie do domu,żeby to wszystko miało jakoś ręce i nogi.Ale za każdym spotkaniem staliśmy w miejscu.Ja mówiłam swoje a on swoje.Wogóle nie rozumiał,że za wcześnie dla mnie na wspólne zamieszkanie..zero szacunku.Okazało się,że ma jeszcze jakieś problemy finansowe ale nie chciał mi nic powiedzieć.Nie chciał ze mną szczerze porozmawiać.Doszło do tego,że postawiłam mu utlimatum albo zmieni swoje życie i swoje postępowanie,zacznie ze mną rozmawiać o swoich problemach albo koniec.Stwierdził że koniec..bo to ja miałam się zmienić.Bolało bardzo...ale dałam rade.Za pare dni poprosił żebym pożyczyła mu troche kasy.Nie chciał oczywiście powiedziec na co,jakie ma problemy nic.Nie pożyczyłam mu ich.Wkurzył się.Kazał mi przestać się nim interesować,powiedział że wyjeżdża i że to koniec.Martwiłam się o niego..nie wiedziałam gdzie jest i czy wszystko z nim w porządku.Na moje smsy czy wszystko ok odpisywał zdawkowo że tak.Postanowiałm wziąść się w garść i umówiłam się z osobą,która od dawna o to zabiegała.Jest zupełnie inny.Taki jaki powinien być facet.Przedewszystkim mnie szanuje.Spotykamy się już jakiś miesiąc.Nie było łatwo ale nie chciałam więcej płakać.Po dwóch tygodniu on znów sie odezwał.Wydzwania do mnie.Nie wierzy mi,że się z kimś spotykam.Powiedział że jestem dwulicowa,że grałam na dwa fronty,że przezemnie kontakt sie urwał.Wszystko znów to moja wina.Nie wiem już co mam robić.Nie chce by on zepsuł moją nową relacje.Chciałam z nim być bardzo ale nie chce wiecej cierpieć.Kompletnie nie wiem co robić:(

Może po prostu nie odbieraj od niego telefonów. Spotykasz się z kim innym, wiec nie wracaj do tego co było bo nie warto.

Kobieto Ty masz 22 lata!Obudz sie! Masz kawal zycia przed soba i mnostwo szans na spotakanie fantastycznych facetow, zamiast marnowaniem ich na goscia, ktory jest wrednym, manipulujacym, agresywnym palantem. Lepiej byc singielka przez jakis czas niz uwieziona z tym idiota. On Ci po paru miesiacach chce zycie dyktowac, nie szanuje Ciebie i Twoich pogladow, naciska na seks do ktorego nie jestes gotowa. Co bedzie za pare lat? Powiem Ci co bedzie- zniszczy Cie.

Kopnij go w cztery litery i zajmuj sie swoim zyciem.

Jeszcze raz napiszę. Nie kontaktuj się z nim, nie odpisuj a smsy, maile, nie odbieraj telefonów, nie tłumacz. Bo albo do niego już dotarło co mówisz albo nigdy nie dotrze. Jak to możliwe zmień numer telefonu lub zastrzeż sobie u operatora żeby nie mógł do Ciebie dzwonić.

Nie wiem na ile jesteś stanowcza w kontaktach z nim, ale jeśli mówisz mu wyraźnie a on dalej swoje to ja bym na Twoim miejscu bardziej uważała.

A i pamiętaj, że nękanie jest karalne.......

nika29 nie jestem już z nim.Zakończyłam to na dobre już 2 miesiące temu.Po prostu się zaparłam i stwierdziłam że nie będę tak dalej żyć.Miałam dość.Na szczęście on odpuścił i dał mi święty spokój.Dokładnie 13 maja dałam szanse komuś kto długo "za mną chodził".Dobre pół roku to trwało,ale ja ślepo zakochana byłam i na siłe dążyłam w ślepy zaułek.Dałam mu szanse i teraz jest super.Szanuje mnie i moje zdanie,do niczego mnie nie namawia,nie robi niepotrzebnych problemów.Jest opiekuńczy,dba i zabiega.Pomógł mi wyjść z tej toksycznej znajomości i jest taką moją arką która trzyma mnie za ręke żebym się nie zawróciła.Nikt mnie jeszcze nie traktował tak jak on i nie przyzwyczajona do tego jestem:)teraz myślimy czy by gdzieś razem nie wyjechać.Jest okres wakacyjny to akurat.Uważacie że to odpowiedni czas na to?Dodam że ja mam 24 lata a on 27 więc dziećmi raczej już nie jesteśmy.

Kurcze, co za manipulant perfidny. Uciekaj dziewczyno, gdzie pieprz rośnie!