brak persepktyw na lepsze życie jak zyć i po co - Netkobiety.pl

aha a ile twój narzeczony zarabia nie żyjesz za 1000 zł jak piszesz bo masz zarobki narzeczonego i żyjecie we dwoje sama z 1000 zł byś tej kawalerki nie opłaciła

Póki siedzisz w domu to ucz się języków. Mogą się przydać. Ja na studiach też miałam tego niewiele i czułam niedosyt pod tym względem, w końcu przygotowywali nas do pełnienia funkcji nie tylko w polskich urzędach, ale i unijnej administracji- taka moja dygresja.
Dziwne, że po rachunkowości nie możesz nic znaleźć. Ja po kursie w małym miasteczku znalazłam na miesiąc pracę jako pomoc księgowej. Zarabiałam malutko, ale co się nauczyłam to moje, do dziś pamiętam;) Szukaj, ale też poszerzaj horyzonty. Powodzenia

Polsza: Mieszkanie za 450 zł, kurna skąd ty jesteś, że tak tanio. Nawet w małych mieścinach koło mnie trzeba dać min. 650 zł za małą kawalerkę, w Oławie (większe miasto) min. 750 zł, a o Wrocławiu już nie wspomnę. A w łodzi 900 zł... to z opłatami tak? I tak nie wiele, ciężko upolować taką tanią u mnie.

Aiula: Nie wszystkim pomagają rodzice. Mi np. nie mogli. Mieszkałyśmy z koleżankami we 3 w 3 pokojowym małym mieszkaniu 1500 zł sam wynajem na peryferiach, bo w centrum to już w ogóle. Fakt miałam stypendium naukowe, ale po zajęciach do pracy. Czasem się kombinowało, np. pracowałam jako hostessa przy jedzeniu i często zostawało etc.

Z drugiej strony wiem, jak u Ciebie ciężko. Tutaj koło mnie mieszka chłopak, który przyjechał tutaj z dziewczyną za pracą. I tak jakoś nadal tutaj są. Czasami opowiadał, jak tam u siebie ma etc. Ale w sio ryba, teraz wszędzie cięzko. Trzeba też szczęścia trochę, aby coś znaleźć. Idę spać. Pa

polsza 2000 zł bez kredytu to nie jest tak mało na dwoje macie całe 1000 zł na jedzenie utrzymanie mieszkania i to auto bo rozrywki nie są tak ważne i jeszcze rodzice wam pomogą w krakowie dla przykładu kawalerka 23 m2  stoi 1200 zł bez opłat samo odstępne + czynsz więc ty masz wyjątkowo tanio w innym mieście tak tanio byś nie znalazła

Widzę, że ten wątek staję się coraz bardziej agresywny, są to już raczej kłótnie niż pomocne posty. Nie bronię nikogo, wiem co czuję Asiula bo Ja też jestem po studiach i nadal szukam pracy. Wiem jedno, dzisiaj z praca jest bardzo ciężko, ja jestem z Wielkpolski i wiem, że jeśli ktoś nie ma doświadczenia to nie znajdzie dobrej pracy w zawodzie, ale skąd mamy mieć to doświadzenie, niewiem. Nikt nie chce dać nam szansy. Denerwuje mnie, że nawet do jakiegoś sklepu trudno sie dostać, pracodawcy nie chcą osób po studiach, dlaczego? najlepiej zapytać ich samych. Polska to ciężki kraj, jedyne co nam zostaje to chodzić, pytać, być nachalnym i przypominać się w Urzędzie Pracy itp.
Kobitki na forum dały dużo propozycji, trzeba jednak pamietać, że nie każdy ma tyle odwagi, żeby zostawić wszystko i wyjechać na koniec świata. Niekiedy nie podejmujemy takiej decyzji ponieważ mamy jakieś zobowiazania, chłopaka, chorych rodziców itp. Myślę, że Asiula wpadła w pewnien rodzaj depresji, ja na początku też miewałam różne nastroje, czasami miałam takie dni, że na niczym mi nie zależało. Asiula ma też na głowie kredyt i z pewnością to ją jeszcze bardziej przygniata. Myślę, że po tym kursie coś się zmieni. Na forum wielokrotnie padały propozycję nauki języka, myślę, że to dobry pomysł. Ja od jakiegos czasu też szlifuję swoje języki, może kiedyś ta wiedza się przyda, napewno nie zaszkodzi. A tak na zakończenie to mam nadzieję, że czasami zamiast niektórych krytyk pod adresem założycielki wątku pojawią się słowa zrozumienia i otuchy. Kubeł zimnej wody jest niekiedy potrzebny, ale myślę, że Asiula dostała już spory wstrząs. Chyba nie chcecie, żeby dziewczyna popadła w jakąś depresję co bardzo często się zdarza. Asiula życzę powodzenia!

kostka czekolady masz 1000 zł ale nie masz kredytu policz sobie 450 zł + 330 zł kredyt daje ci już 880 zł to zostaje ci 120 zł na życie gdyby odjąć kredyt 330 zł zostaje ci 550 zł na życie a to jest zasadnicza różnica  i pewnie z kimś wynajmujesz ten pokój ciekawe czy 120 zł byś wyżyła gdybym wyjechałam do wielkopolski to pewnie ok 800 km ode mnie nawet do rodziców bym nie miała jak przyjeżdżać a po drugie widzę że masz tylko 20 lat ja jestem znacznie o ciebie starsza, dużo starsza  myślę bardziej poważnie kiedyś będzie rodzina którą trzeba będzie utrzymać tu kiedyś u siebie w przyszłości pewnie będę mieć mieszkanie po rodzicach jak byłam w twoim wieku to też liczyłam każdą wydaną złotówkę żeby mieć na imprezę jak jechałam na studia, kosmetyk czy itp wtedy imprezy itp rzeczy się liczyły ale to już mi z wiekiem przeszło inaczej teraz patrze na świat

a w tym  450 zł kostka czekolady masz wliczone opłaty typu gaz np

czasami dumę trzeba schować do kieszeni.

jeśli za rok czy dwa będę jeszcze na tym forum to napiszę ci gdzie pracuję.

jesteś dużo młodsza ode mnie niż ci się wydaje

prawie 28 więc w tym wieku myśle inaczej niż ci co mają 20 lat i liczą każdą złotówkę na imprezę

Czytam ten wątek i zastanawiam się co czytam. Autorka pisze, że jest po studiach, poziom wypowiedzi niższy niż u osoby z zasadniczym zawodowym. Pisze, że skończyła ekonomię czyli przedsiębiorczość nie powinna być jej obca, a jest odwrotnie. Autorka użala się nad sobą, że koszt wynajęcia mieszkania jest wysoki, ma rację koszt wynajęcia apartamentu w Krakowie wynosi 3- 5tys. jak rozumiem tylko w takich mieszkaniach mieszka się w dużym mieście. W Krakowie koszt wynajęcia pokoju wynosi 500-1000, można go dzielić z kimś. Nie jesteś studentką medycyny która potrzebuje cieszy do nauki. Kwestia ubrań ta mnie rozbawiła, w dużym mieście ludzie ubierają się tylko u Diora, pamiętaj o tym, że jak nie masz torebki od Burberry, to nawet nie idź na rozmowę kwalifikacyjną, biedaków nikt nie zatrudnia. Znam dziewczyny które kończą prawo pracują i chodzą do pracy w bluzeczkach za 30 zł!

Na razie tyle Na więcej nie mam siły

my za kawalerke w lodzi płacimy 1000 zł ze wszystkimi oplatami

do cherry potafisz tylko obrażać ludzi i nic więcej i nie czytasz ze zrozumieniem poczytaj lepiej zanim coś napiszesz ja pisałam do polszy że dla mnie 100 zł na ciuchy to dużo bo dla niej to było malutko ja wydaje na ciuchy prawie nic bo wszystko za grosze kupuje w ciucholandach nawet mniej niż 10 zł za bluzkę więc jak nie wiesz to głupio nie pisz rodzice dają mi zjeść to racja ale gdybym była w innym mieście to by mi nie pomagali np tak jak jest na studiach dziennych gdy pracowałam rok czasu to starłam ja się im wtedy pomóc

licytujecie się kto ma więcej, a przecież nie do końca mamy na to wszystko wpływ. radzę Joasiu zakończyć tę bezsensowną dyskusję, bo zamiast pocieszenia otrzymałaś pogardę. a i ja jestem zdania, że nie powinno się NIKOMU wyliczać. jeśli ktoś pracuje i sobie zapracował ma pełne prawo mieć i wydawać pieniądze. to samo tyczy się finansowania dzieci podczas studiów, każdy rodzic ma do tego prawo... ani to nasza wina ani zasługa.

Jeśli już skończyłaś nas epatować swoją jedynie słuszną racją pozwolę sobie stwierdzić parę drobiazgów:
1. Ten kto ma lepiej czasem komuś pomoże bo taki charakter, nie wszyscy są tacy jak TY (uważasz)
2. koleżanka pracując ma dużo mniej czasu aby poświęcać go Tobie i nie musi to mieć podtekstu
3. W mojej pracy są przedstawiciele z wielu stron kraju - z Zamościa, Chełma, Suwałk, Płocka i z Mazur (wszystkich miejsc nie wymienię). Niektórzy zarabiają MNIEJ niż 1000 zł czego ja jestem przykładem.
4. Owszem wspólnie wynajmują mieszkanie, np. 3 pokoje w 3 osoby za 1200 zł. Żenią się, czemu nie? Wtedy wynajmują sobie inny lokal już z małżonkiem. Pozostali szukają wtedy współlokatora.
5. Często gęsto "łapią parę srok za ogon" i pracują po ćwierć etatu w innych miejscach.
6. Wszyscy się dokształcają
7. Ja osobiście dostałam tę pracę bez żadnych protekcji (może dlatego, że nie atrakcyjna finansowo), po 10 latach bezrobocia, w jej trakcie skończyłam studia.
8. Z tej mizernej pensji utrzymuję siebie i samotnie wychowuję dziecko. Rodzice mi nie pomogą, bo już dawno nie żyją.

Konkluzja - jak się chce to można. Tylko trzeba ruszyć 4 litery, szczególnie jak się ma nóż na gardle. Jak się nie chce to się szuka wiecznie przeszkód - "nieudanej baletnicy przeszkadza rąbek u spódnicy" .
To twoje życie - nie chcesz - nie rób nic - siedź i sobie jęcz - ALE NIE MÓW, że nie można. Jak się chce to można - jest na to wiele przykładów.
Powodzenia

a jeśli chodzi o dokształcenie się to właśnie robię trzeci kurs ( 2 kursy z księgowości)  do tego mam ECDL - europejski certyfikat umiejętności komputerowych, i uważasz że się nie dokształcam chyba że twoi znajomi robią tytuły doktorów czy profesorów na uczelni to co innego

Z trudem udało mi się przebrnąć cały wątek. Asiulabe, dziewczyno zlituj się!!! Nie wiesz czym są wielkie litery i interpunkcja??
Bardzo przykre są i komentarze. Asiulabe, to, że ktoś próbuje Ci podsunąć pomysł, to dlatego żeby Ci pomóc, a Ty atakujesz.
A co mam powiedzieć ja? Od 15 roku życia choruję na zaburzenia odżywiania, nie raz spędzałam miesiące w szpitalu, pochodzę z patologicznego domu i wybrałam się na dzienne studia do innego miasta, bo marzyłam o tym żeby się wyrwać. Wyprowadziłam się do Lublina, gdyż tam był jeden z lepszych instytutów w naszym kraju jeśli chodzi o kierunek, który studiuję. Dorabiałam rozmaicie - korepetycje, roznoszenie ulotek, praca jako hostessa. Chwytałam się wszystkiego. Po roku mogłam wziąć kredyt studencki. Było trochę łatwiej. Dwa lata temu ze względu na silne przeżycia miałam załamanie nerwowe, ciężka depresja, tygodnie w szpitalu - po wyjściu znajomi ze studiów przychodzili mi robić pranie, coś ugotować czy wyprowadzić na spacer. Rodzice nie zaszczycili mnie swoją obecnością. Nie zdążyłam załatwić spraw na uczelni, nie miałam siły i chęci.  Brałam leki na Altzheimera, gdyż miałam kłopoty z pamięcią. Później powtarzałam rok - tym razem bez kredytu. Znowu zaczęłam studia, ale bez kredytu było ciężko, coraz więcej kosztowały leki i wizyty lekarskie ( średnio 350-400 zł m-c ), musiałam iść do pracy. Znów zawaliłam studia. Słuchawka, nie słuchawka obojętne żeby się utrzymać, mieć na leki i nie wracać do domu. Za pieniądze z bycia przedstawicielką handlową/akwizytorem na systemie dobrze żyłam i spłaciłam dług z kredytu studenckiego 12 tysięcy(nie mogłam tego odwlec). Pracowałam codziennie od 7 do 23-01 w nocy bez niedziel. Życie? Nie miałam życia, spacerów, chłopaka, czasu na kupienie jogurtu, w domu miałam tylko puszkę z kawą, a pranie robiły mi współlokatorki, czasami wchodziłam do mieszkania i zdejmowałam buty i padałam na łóżko w ubraniu. Dałam tak radę kilka miesięcy i sama nie wierzę, ale jak człowiek ma nóż na gardle to "idzie i nie patrzy". Ale były osoby które zarobiły 100 zł na kilka miesięcy. Więc jeśli masz skłonności do marudzenia, brak pogody ducha, samozaparcia i wiary w siebie zdecydowanie odradzam.
Reaktywowałam się na uczelni. Pracowałam w kancelarii prawnej, w biurze nieruchomości, restauracji. Teraz od dłuższego czasu pracuje jako dziennikarka, ale myślę o wyjeździe do Anglii na rok czasu, abym mogła swobodnie dokończyć studia i poćwiczyć język - zdać IELTS'a i zacząć praktyczny kierunek. Mam uskładane na wyjazd, skorzystałam z biura pośrednictwa pracy, ale mam kilka miesięcy niepłaconego czynszu, na obecnej stancji mieszkam 3 rok, dbamy ze współlokatorami o mieszkanie, właścicielem jest starsze małżeństwo i na szczęście ma zaufanie do mnie, wiec będę spłacać będąc w UK. Trzeba być elastycznym i nie poddawać się. Studiuję dość egzotyczny kierunek, kiedy nie miałam tylu problemów ze zdrowiem i takich kłopotów finansowych to i średnia była powyżej 4,7. Teraz mi przykro, że mam takie kłopoty, żeby skończyć, o co tak walczyłam. Pracowałam jako wolontariuszka w instytucjach, które mnie interesowały i się spełniałam, ale życie jest jakie jest.
Dodam kobietki, że pieniądze są strasznie ważne i 1000 zł jest dobre na start, jak nie musisz oddawać połowy do banku. Jadąc do większego miasta dziewczyna musi się liczyć że musi zapłacić pokój ( czy wy chciałybyście dzielić pokój z nieznajomym ?) średnio 500 zł, opłaty 70-100 zł, komunikacja 50-100, wyżywienie 200-300 zł, trzeba mieć tez rezerwę na drobne wydatki - aspiryna, lekarz, taksówka czasem, a czasem but się rozklei...
Asiulabe powinnaś uwierzyć w siebie. Nigdy nie mieszkałaś poza domem i może Cię to napełniać obawą, spróbuj przenieść się do miejscowości, która jest większa od Twojej i znaleźć cokolwiek. Najniższa krajowa nie jest taka straszna uwierz. Masz tak ogromny plus, którego ja nie posiadam - skończone studia. Ciesz się z tego, bo nikt Ci tego nie odbierze, ale cały czas trzeba się dokształcać. Moja siostra skończyła w Warszawie rachunkowość, też pracowała na xero, w punktach różnych, teraz w 7 lat po studiach ciągle się dokształca, nawet w święta jest obładowana notatkami, ciągle podwyższa kwalifikacje, ale te drobne doświadczenia, upór, chęć poszerzania horyzontów sprawiły, że teraz prosperuje nieźle i ma własne biuro. Głowa do góry i spróbuj zaryzykować bo gorzej być nie może Ja wyjeżdżam do UK, będę totalnie sama, będę pracowała w hotelu, nie mam tam nikogo, rodzina mnie nie odwiedzi, zostawiam tu też chłopaka, z którym planujemy wspólną przyszłość. Plany się pokrzyżowały, jest mi koszmarnie źle, ale nikt nie mówił, że będzie łatwo. Trzeba próbować, bo cóż pozostaje?

kursy wykorzystuje dobrze w poprzednich pracach byli ze mnie bardzo zadowoleni,ale niestety wolnych stanowisk nie mieli dla mnie nawet w jednej pracy jak miałam umowę na pół roku( w ramach prac interwencyjnych ) to później jeszcze sami od siebie przedłużyli mi na pół roku tworząc dla mnie jakby fikcyjne stanowisko bo chcieli żebym do kuroniówki dorobiła , byli ze mnie bardzo zadowoleni, więc swoja wiedzę umie wykorzystać, często byłam chwalona w pracy

" Dodam kobietki, że pieniądze są strasznie ważne i 1000 zł jest dobre na start, jak nie musisz oddawać połowy do banku. Jadąc do większego miasta dziewczyna musi się liczyć że musi zapłacić pokój ( czy wy chciałybyście dzielić pokój z nieznajomym ?) średnio 500 zł, opłaty 70-100 zł, komunikacja 50-100, wyżywienie 200-300 zł, trzeba mieć tez rezerwę na drobne wydatki - aspiryna, lekarz, taksówka czasem, a czasem but się rozklei..." zgadzam się z tą wypowiedzią, z wyliczeń autorki wychodzi już ok 1000 zł więc na kredyt już by brakło, więc miałabym wtedy dwa wyjścia albo poszukać drugą pracę i robić na dwa etaty albo z zrezygnować z jedzenia na koszt kredytu.

ale wtedy się nie płaci 500 zł wynajmu więc nawet z samej kuroniówki można kredyt spłacać tak jak do tej pory robiłam

Dayzi, ta dziewczyna jest w stanie permanentnej bezsilności, poddaje się losowi. A z bezsilności i bezczynności do głowy przychodzą najróżniejsze pomysły ( również depresja). Często bardzo głupie. Zaryzykowała, wzięła kredyt. Niektórzy spłacają kredyt kredytem, wpadając w spirale, Asiulabe myśli o bezczynności bo nie ma nadziei. To nie jest jej wina, że ten wspaniały kraj nie oferuje godnej płacy za wykonaną pracę. I nie mówię o tym, że każdy po studiach ma pracować w zawodzie i zarabiać kokosy. Chodzi o przyzwoitą płacę, która pozwala żyć od "pierwszego do pierwszego", niezależnie czy z dyplomem czy bez.
Mi się wydaje, że Asiulabe zwątpiła w swoje siły. Na początku wydawało jej się, że skoro ludzie są zadowoleni z jej pracy, to nie będzie miała problemów z podjęciem innej pracy. Na pewno też przykładała się i starała, a teraz jest rozgoryczona, wątpi w swoje kompetencje i wini siebie, za studia, które przysporzyły jej tylko problemów finansowych.
Jej faktycznym problemem jest mętlik w głowie, poczucie winy, bezsilność i nastawienie. Skąd ma czerpać siły na walkę?

skąd dayze wiesz ze się nie narodził nie znasz mnie więc bzdur nie pisz wszystkie poprzednie prace bardzo mnie cieszyły,byłam z nich bardzo zadowolona( umowa o pracę,staże)  chętnie bym tam wróciła, ale nie mają wolnych miejsc redukcja etatów raczej

Dobrze, że potrafisz odróżniać koleżeństwo od przyjaźni Jak masz tak dużo koleżanek to z tej jednej, która nie spełnia twoich oczekiwań możesz zrezygnować i świat się nie zawali.
Masz rację, może jestem podobna do twojej koleżanki - nie jestem twoją przyjaciółką, chociaż poświęciłam ci swój czas i uwagę - dziękuję za uznanie.

,,Tylko się zadręczam zastanawiam się po co żyć na tym świecie jak on taki nie sprawiedliwy"

Kobieto jak możesz tak pisać!
Kto Ciebie pokarał i czym?

Wbrew temu co o sobie piszesz nie jesteś staruszką, tylko młodą kobietą w sile wieku.
Malo kto z nas mieszka tam  skąd pochodzi.
Nie ma pracy u Ciebie więc szukaj tam gdzie jest.
Nawet w Warszawie znajdziesz tani pokój przy rodzinie (często przy starszych ludziach).
Praca w sklepie, na słuchawce czy przy inwentaryzacji  jest od zaraz.

To kobiety, które zostawiają dzieci i wyjeżdżają aby pracować mogą powiedzieć, że świat jes niesprawiedliwy ale nie ktoś kto jest w Twojej sytuacji.

Uwierz w siebie, zapomnij na chwilę o dyplomie i zacznij żyć.
Napisałam o Warszawie bo tu dużo ludzi znajduje prace, lepsze lub gorsze mieszkanie.
Jeśli potrzebna Ci pomoc to napisz czego oczekujesz.
W miare możliwości postaram się pomóc.

Nie znalazłam pracy nadal kończę kurs księgowości, z którego otrzymam papierek, którego nikt nie doceni dość szybko się ucze programów ale o zatrudnieniu w biurze, w którym mam kurs nie ma mowy, mają swoją młodą dziewczynę, którą biorą na doposażenie stanowiska nawet jakbym nie wiem jak się starała to nic to nie da. Odpowiadam na każe ogłoszenie o pracę jakie jest na necie i nic. Na Rzeszów Kraków itp wysyłam i nawet na rozmowy mnie nie zapraszają, codziennie gdzieś wysyłam swoje CV, które było czytane przez doradce zawodowego, więc jest dobrze napisane i nawet na rozmowy mnie nie zapraszają. Czasami na info praca jest do Krakowa nawet ponad 1000 podań na jedno miejsce jak nie wymagają języków i doświadczenia widziałam i takie gdzie było prawie 2000 więc niech nikt nie mówi że w większym mieście jest praca od zaraz. Mniej podań jest jak wymagają po kilka lat doświadczenia ale ja tyle nie mam i nie znam języków , gdzie dużo osób zna je a w miesiącu języka się nie nauczę.W mieście gdzie mieszkam  jak ostatnio pojawiła się oferta do sklepu z zabawkami to ponad 2000 osób ją oglądało i pewnie z ponad połowa wysłała, więc trzeba mieć duże szczęście by się dostać do tego sklepu. Wszędzie odsyłają z kwitkami, nigdzie nie przyjmują, liczą się tylko układy, znajomości. Wszędzie mówią nie przyjmujemy do pracy.

asiulabe, otrzymałaś już tyle porad,nic Ci nie odpowiada. Jak twierdzisz skończyłaś studia ekonomiczne, kurs księgowości kończysz. Nie wierzę! A wiesz dlaczego? Cały czas piszesz, że szukasz pracy w sklepach z odzieżą używaną lub też innych. Korzystasz z internetu, masz kwalifikacje i nie potrafisz sobie pracy znależć? Żenujące. Znasz termin pt."praca zdalna" lub telepraca? To może zacznij szukać pracy w domu, przy komputerze, księgi prowadź małym firmom, zapoznaj się z prawem podatkowym, rozliczaj małe firemki, bierz zlecenia on-line. Rób coś dziewczyno ze sobą! Ekonomistką wszak jesteś! Studia kończy się po to, aby zgłębić dany temat i nauczyć się myślenia.Z tym ostatnim u Ciebie nie najlepiej.