ja zdradziłam, on się zemścił tym samym. - Netkobiety.pl

Zdrada zdradzie nie rowna, inaczej bym rozpatrywal jednorazowy wyskok np po pijaku a inaczej 6 miesiecy zabawy za moimi plecami.
Inna sytuacja, jak ktos cos zrobi raz, jednorazowo a inna jak swiadomie, przez dluzszy czas.

Poza tym ja nie napisalem, ze bylbym w stanie wybaczyc zdrade.
To na prawde wymaga wiele sily, wyrozumialosci, akceptacji i milosci do czlowieka a ja nie jestem pewien, czy bylbym na tyle silny aby to zrobic i nie zyc tym wspomnieniem, obrzydzeniem do drugiej osoby.

Comete
Jak już pisałem, ja za zdradę najprawdopodobniej bym się nie mścił, bo dla mnie zdrada to koniec związku. Po zakończeniu nie ma sensu w sobie pielęgnować negatywnych uczuć, a myślenie o zemście do tego prowadzi. Negatywne uczucia, np. nienawiść szkodzą zazwyczaj czującemu, a nie obiektowi uczucia, bo ten najczęściej ma to gdzieś.
Tylko że ja zdaję sobie sprawę, że nie wszyscy są tacy jak ja i daję innym prawo do reakcji jaką uznają za stosowną, która - ich zdaniem - poprawi ich nastrój.
Dziwi mnie niezmiennie, że część dyskutantów tutaj ostrzej ocenia faceta, niż Tolerancyjną. Bo jakby nie odnosić się do zemsty, to ona zawsze jest tylko reakcją na wyrządzoną krzywdę. Bez zdrady Tolerancyjnej, nie byłoby zemsty faceta. Tolerancyjna miała zatem bardzo prostą drogę do uniknięcia takich przeżyć - wystarczyło nie zdradzać, wystarczyło być uczciwym w związku. To tak wiele?

Un hombre
Jezus, Budda, czy Gandhi to nie są ludzie z mojej bajki.
Masz rację, wybaczanie wymaga wiele wysiłku, a do tego jest bezsensowne, bo do ludzi z niską inteligencją emocjonalną dotrze tylko taki przekaz: Wybaczył, bo jest słaby, czyli hulaj dusza piekła nie ma.
Więc po co się męczyć i robić coś bez sensu? To mi przypomina taka karę, którą dostałem jeszcze w podstawówce: przerzucić kupę węgla tam, a później z powrotem, czyli tzw. robota wariata.

ps.
żeby mi ktoś nie zarzucił niekonsekwencji, czyli z jednej strony uważam, że pewnych czynów wybaczyć się nie da, a z drugiej piszę, że nie należy pielęgnować nienawiści. Wybaczenie i nienawiść to dwie skrajności, między którymi mieści się wiele innych postaw, np. olanie.

Oj Lupus, przecież to logiczne, że nikt nie popiera zachowania Tolerancyjnej . ...no, może tylko te kobiety, które naprawdę bezmyślnie sądzą, że mogła się oddać byle komu a później "ot" tak, wrócić do partnera. Jednak Im, naprawdę nie ma sensu tłumaczyć, ponieważ hmm... są za głupiutkie, aby to wszystko zrozumieć (bez urazy). A pisze, ogólnie. Twoje życie mnie nie interesuje, ponieważ to nie jest wątek o Tobie .

Wedlug mnie zarowno autorka, jak i jej partner musza jeszcze troche dorosnac do powaznego zwiazku. Nie sadze, aby w tym zestawieniu mieli jakakolwiek przyszlosc, raczej to jest dobra nauczka dla obojga, czego nie robic, jasli mysli sie powaznie o partnerze.

Wybaczanie zas, nie jest kwestia glupoty, czy oznaka slabego charakteru. To sztuka doskonalenia samego siebie, wybaczam dla siebie, aby zal, bol, obrzydznie, zlosc, nienawisc i wszystkie inne mozliwe negatywne uczucia nie padaly cieniem na moj zwiazek, niezaleznie od tego, czy bede ratowac stary, czy tworzyc inny. Do wybaczenia trzeba jaj. A danie drugiej szansy zdrajcy jest tylko przejawem naszej wielkodusznosci, ktora nie ma racji bytu bez wybaczenia. Wielkodusznosc to wyzszy stopien rozwoju emocjonalno - psychicznego czlowieka.

No tak, tak, Tolerancyjna. Cieszę się razem z Tobą, że masz własne zdanie i powodzenia w życiu życzę.

Kiedyś...a może jeszcze nie tak dawno....myślałam sobie ( nawet byłam o tym święcie przekonana) ,ze zdrady nie mozna wybaczyć i ja ...na pewno bym tego nigdy nie zrobiła. Teraz natomiast ,patrząc z perspektywy czasu i doświadczeń wiem,ze jest to możliwe. Pod warunkiem oczywiście ,że "zdradzany" chce wybaczyć a "zdradzający" uzna to za błąd,pomyłkę czy jak tam inaczej zwał....Wiem to z doświadczenia osoby nie- "zdradzającej" ale zdradzanej...i to niestety zdradzanej emocjonalnie ( nie fizycznie...chociaż cholera to wie... ) Wiem jednak,że gdyby osoba ,którą kocham zdradziła mnie...nie byłabym w stanie w "odwecie" zrobić mu tego samego. Zeszmaciłabym swoje uczucie...piszę "SWOJE" ! a przecież nie przestaje sie kogoś kochać z dnia na dzień. Mozna kogoś znienawidzieć ale na pewno nie do tego stopnia aby upodlic swoje uczucie. A jeżeli to uczucie minęło ( po takim wydarzeniu- bo i miało prawo - nie neguję tego! ) i jeszcze nastąpiła chęć takiej perfidnej zemsty....to chyba nigdy nie było prawdziwego uczucia! Takie jest moje zdanie.....człowiek idealny- to człowiek umiejący pohamować swoje emocje( strach,lęk.złośc itp) ...jak mawiają Japończycy!!!!

Ad vocem- w doktrynie chrześcijańskiej- ZADOŚĆUCZYNIENIE nie łączyć z prawem Hammurabiego( oko za oko) lecz naprawić "szkodę"- "krzywdę". Scenka z filmu porno...raczej nią nie jest

Anet, jeśli ktoś mnie zdradził, to własnie upodlił moje uczucie. I wierz mi, że bardzo kochałam, kocham nadal, ale mam chęć zemścić się perfidnie tylko brakuje mi odwagi, niestety. Ale w myslach snuję fatastyczne wizje zemsty i nie czyni mnie to złym człowiekiem.

chyba wystarczającą karą za zdradzenie mnie...byłoby moje odejcie. Tylko w ten sposób mogłabym odpłacić takiej świni...zabrać samą siebie! Natomiast jeżeli mogłabym to świństwo wybaczyć ( i chciałabym ) to musiałabym w takim partnerze zobaczyć chęć istotnej zmiany i dogłębny rachunek sumienia- czyli niemal pozostałe warunki niezbędne do odpuszczenia "grzechu" Mysle ,że właśnie "owe" były by swoistym ZADOŚĆUCZYNIENIEM! Ale oczywiście to moja opinia i moje podejście do tematu...ja po prostu nie jestem żądna krwi...życie inaczej potrafi dokopywać ...wierz mi LUPUS!

A żeby taki przekaz był "docelowy" i dosadny nie nalezy zadawać sie z ludźmi o niskiej inteligencji emocjonalnej! Wtedy będziemy mieli pewność ,że trafi tam gdzie trzeba i do kogo trzeba...

Ja tam odnioslem wrazenie, ze "niewybaczajacy" przekonuja o swojej wyzszosci moralnej i nizszosci emocjonalnej tych, ktorzy wybaczaja

Apropo logiki a w zasadzie tez czesciowo statystyki...

Wczoraj na firmowym spotkaniu Francuz mi mowi, ze aaaa, jestem Polakiem to pewnie duzo potrafie wypic. Widzial pare dni wczesniej wycieczke z Polski w jakiejs tam restauracji czy gdzies i mowi, jakie to ilosci pili...

Ja spojrzalem sie na niego i kulturalnie zapytalem:

Ja: Ktory to jest twoj kieliszek szampana?
On: Drugi
Ja: Widzisz, a ja pije pierwszy i ostatni dzisiaj. Wlasnie wypiles wiecej niz "Polak"

Moze i statystyka (czy jak to mowisz logika) mowi, ze zwiazki ktore przezyly zdrade w wiekszosci nie sa potem normalne, szczesliwe, bo ta rana tkwi w nich gleboko.
Zaloze sie jednak, ze bylo w zyciu bardzo duzo przypadkow, gdzie ludzie sie zdradzili, dali sobie szanse i to ich tylko wzmocnilo bardziej.

Czasem niektorzy musza sie przekonac, ze angielskie ironiczne powiedzenie "the grass is always greener on the other side" nie jest prawda a jesli sie okaze dla kogos, ze tak, to tym bardziej - niech nie marnuje naszego czasu.

"A logika mówi, że bardzo niewiele związków po zdradzie jest szczęśliwych" - a przed zdradą czy były szczęśliwe - tak na logike .

Dla mnie sytuacja jest jasna. Jeśli się kogoś naprawde kocha to się go nie zdradza! nawet sie o tym nie myśli! w przeciwnym razie to nie jest prawdziwe uczucie tylko bardziej zauroczenie albo po prostu przyzwyczajenie. Tolerancja, popieram facetów. I również jak niektórzy twierdze że oboje zachowaliście się niedojrzale. Owszem on też nie powinien w taki sposób się mścić ale z drugiej strony pewnie chciał Ci pokazać jak to jest kiedy ktoś cie zdradza tylko pokazał to bardziej dobitnie. Tak czy siak zasłużyłaś sobie. Co? siebie możesz usprawiedliwić ale on jest już zły dlatego że tak zrobił? i nie ma dla niego usprawiedliwienia? Nie twierdze że postąpił dojrzale bo tak nie było ale też jest w tym jakiś stopień logiki. Zachował się jak dzieciak mimo że ma 25 lat bo to było coś na kształt (tym mi zrobiłaś tak to ja tobie tez tak zrobie). No ale fakt faktem jak to już ktoś powiedział, dojrzałość emocjonalna nie ma nic wspólnego z wiekiem. I taka jest prawda. Jedni w wieku 20 lat są nad wiek dojrzali, a inni w ręcz przeciwnie. Prawda jest bolesna.

tak, ale jak mozna wybaczyc zdrade? jesli ktos zdradzil raz moze zdradzic i drugi... a to nie jest fer wobec osoby ktora sie niby kocha... jeszcze jak zdrada polega na pocalunku i jednorazowym skoku w bok to mozna sie zastanowic ale jesli ktos notorycznie zdradza? to sory ale taka opcja jak wybaczanie nie wchodzi w gre. Jesli Cie nigdy nie zdradził albo nie znasz osoby ktora została zdradzona to nie wiesz jak to jest. To nie jest przyjemne uczucie i nie zawsze mozna to wybaczyc. Tym bardziej jak autorka napisała w innym wątku, nie załuje zdrady a to tez o czyms swiadczy.

Już coś pisałem pełne nadziei teraz mądrzejszy o nowe informacje ,że żyję z notorycznym "Judaszem" który uwił sobie życie ze mną i kilkoma innymi panami w okolicy zamieszkania i pracy .
Obecnie próbuje utrzymać wypracowane status quo bo ma super .
Czy jestem głupcem że jeszcze z nią jestem pewnie tak , jestem przystojny i nie głupi na pewno jakoś ułożył bym sobie życie z inną kobietą  .
Tą osobę znam i powoli uczę tego co ja wiem , widząc jej powolną metamorfozę wiem że do starości się zmieni na lepsze , tak do starości będzie mnie zdradzać .
Ta moja głupota pozwala mi brać dzieci do hospicjum i z nimi pomagać innym  problemach onkologicznych ,tak by zatopić żal w wolontariacie a dzieci cała 3 by miała dobry przykład i by widziała co to  znaczy być człowiekiem .
Wszyscy popełniamy błędy jedni wychodzą za złą osobę inny Judaszują to co powinni kochać.