JESTEM SZCZĘSLIWA? Dajmy nadzieję tym, którzy odbudowują swój związek

Witaj ja powiem krutko .Ja nie wybaczyłam facet nie był tego wart za grosz ,ziarenko soli to by było za dużo by mu dać, ale to mój przypadek są faceci o których warto walczyć

ja też jestem z moim mężem, po bardzo długiej drodze, którą przeszłam
to jest inny związek, to jest inna relacja, ja jestem inna kobietą

kiedy czasami mój mąż emocjonalnie wylewa słowa miłości, czułości, ciepła i zapewnienia, że my zawsze, wszędzie... ja to tak traktuję... bez uniesień, wiesz?
niech se gada.. po czynach mnie poznacie.. heheheheh;)

w każdym razie jestem w innym miejscu, w innym związku, w innych relacjach
nie wahałabym się ani moment, żeby go wyrzucić z mojego zycia za jakąkolwiek nielojalność wobec mnie
wyszłam z tego mocniejsza, bardziej racjonalna, silniejsza

wyszłam z silnym poczuciem własnej wartości, zaufaniem do siebie i swoich potrzeb i emocji

ja CIĄGLE DAJĘ MU SZANSĘ

i tak już zostanie

on ciągle MA SZANSĘ, aby ze mną być

tak jest teraz...

a jesli ja mu nie odppowiadam, jesli szuka czegoś innego w związku, to niech nie bzyka na boku, ale ukłąda sobie zycie beze mnie
on nie jest warunkiem mojego szczęscia,,,, ja i tak jestem i będe szczęsliwa

nie jestem od niego zalezna,
związek z nim juz mnie nie okresla... jest tylko elementem mojego zycia, jednym z wielu...

ja kiedyś powiedziałąm mojemu mężowi, gdy opisywał nasza miłość - tak, to było miedzy nami kiedyś, ja tak własnie sądziłam
a teraz już tak nie uważam
nie uważam, że jestesmy wyjątkowi
że nasza miłośc jest wyjątkowa
że o siebie dbamy, że się szanujemy
uwazam, że jestesmy jak wszyswtcy a nasza miłośc taka sama.. pełna bółu, niezrozumienia, zadawanego sobie cieprienia..
szara...

Życzę ci tego z całego serca:) nie zapomnij napisać....:)

Ja to mam takie wrazenie ze szczescie przyjdzie do mnie kiedy pojawia sie wnuki. Chyba dopiero wtedy zdrada nie bedzie miala znaczenia. Przypominam ze corcia ma 12 lat a syn 16,wiec mam nadzieje ze jeszcze poczekam.

Operacja. Zeby nie było tak ze ty tak bardzo już chcesz być sZczesliwa ze zaraz przyjdzie twój synus z wiescia... Zostajesz babcia:)))
Lepiej bądź sZczesliwa sama z siebie!!!

Ja jestem na samym poczatku drogi, dokad ? - nie wiem.
Nie wiem jak sobie poradzic z utrata wszystkich wartosci w ktore wierzylam,
stracilam wiare w czlowieka ogolnie jako gatunku - w kazdym widze qrestwo
przepraszam ale tak czuje
Jestem pusta w srodku a zarazem szaleja we mnie emocje ktorych nie ogarniam.
Nie mieszkam w Polsce, dostep do psycholaga mam utrudniony,
poza tym chyba nie potrafie o tym rozmawiac.

operacja - dziwna rzecz, mam takie samo odczucie, ze jesli kiedykolwiek jeszcze ( jesli w ogole ) poczuje sie szczesliwa
bedzie to na tzw. stare lata, kiedy bede babcia.
Skad taka mysl nie mam pojecia ale jak widac nie jestem wyjatkiem

End_aluzja jesteś silną i mądrą kobietą czytam Twoje wypowiedzi nie tylko w tym wątku wszedzie Cię pełno do każdego masz rade . Ale masz też chwile słabości i zadumy życze Ci takich chwil jak najmiej i nie zastanawiaj się czy zrobiłaś dobrze że wybaczyłaś najwyraźniej był tego wart. Wal Do przodu Kobietko nie oglądaj się i najważniejsze Spokoju ducha Pozdrawiam serdecznie

Witajcie kochani co u was w te środe ? ja od rana juz w pracy i mysle sobie niech zleci szybko bo chce do domku , ale coz jeszcze troche trzeba wytrzymac pozdrawiam was wszystkich i milego dzionka zycze

rozumiem cię doskonale chaffink.
pisałam to wielokrotnie, więc nie będe powtarzać szczegółów, ale dla wielu osób z tego forum postawa mojego męża po zdradzie to "IDEAŁ PARTNERA PO ZDRADZIE"
przyjał wszystko, nie obwiniał mnie, wspierał i wspiera, jest we mnie we wwszystkich emocjach, zapewnia o miłości, naprawia, ceni, dba, szanuje, deklaruje - ale wiem, że tak zrobi, że wybierze to, co dla mnie najlepsze, wie że ja decyduję o tymn, czy chcę być z nim, czy nie..nie znalazłam żadnych przesłanek, podejrzen dowodó, że dalej oszukuje, że kłamie, że kręci, że w ogóle się z nią skontaktował... aja bardzo bystra kobita jestem... umim szukać.. a co!;)

niemniej rozumiem twoje oczekiwania - niezależnie od tego, co czułeś i czujeś - rana, którą masz i która się goi wymaga... plastra

bo tylko ty wiesz, jak ciężko jest kochać, jak ciężko budzić się rano z myslą.. zdradziła, jak cięzko pogodzić się z żalem i nienawiścią, z rodzącą się czasami niechęcią i smutkiem
jak ciężko jest, gdy czasami dni są takie smutne, bo wiemy, że coś bezpowrotnie straciliśmy...

i ty wiedząc o tym - wiesz jaką walkę toczyć, ile starań to od ciebie wymaga i jak często po prostu, po ludzku, boli cię serce...
czasami zdarzają się sytuacje, które przypominają ci tamte sytuacje, czasami zona nie odbiera telefonu, ma wyłączony, a ty pamiętasz, że wtedy też była poza zasięgiem.. i wtedy serce wali jak oszalałe, głowa boli, jest ci zimno, źle...

kiedy moje ciało tak reaguję, to kiedy ochłonę, doliczam to do woreczka z napisem "koszty". ten woreczek jest cięzki. każdy taki ból, każda mysl, każde zwątpienie - odbierają mi.. coś....  znowu i znowu

i dlatego ta druga osoba musi dac ci coś w zamian - musi dać ci SIEBIE
\całego, bezwarunkowego, oddanego, zakochanego, gotowego zyć dla ciebie - SIEBIE

i kurcze, żadne tam pitu pitu że partnerstwo
człowiek zdradzony jest jak terminalnie chory w hospicjum- -żeby m ogł dalej zyć - potrzebuje wsparcia i pomocy na każdej płąszczyźnie...

po zdradzie NIE MA równowagi

jest etap, kiedy musisz brać i kiedy musisz DOSTAĆ
bo masz ogromną, wielgachną, kraterową pustkę, która musisz odnowa zapełnić

jezli druga strona nie jest gotowa dac ci tego, co potrzebujesz - nic z tego nie będzie

to nie jest kwetsia wyrównania krzywd, zadościuczynienia, karania zdrajcy

JA TO WIEM, ja to czuję - po zdradzie TYLKO on, mój mąż mógł i może zapełnić tę pustkę
jesli,.. zakłądamy... że ta pustka wypełni się ponownie naszym związkiem i naszymi relacjami

a jesli nie.. jesli tak nie jest, jesli on/ona nie jest gotów stanąć z ta zdradą naprzeciwko ciebie,,, wyjąć twoje zbolałe, połamane serce i sklejać

to wypad z baru chaffink

bo jest druga opcja
rana się zagoi, a puste miejsce pozostanie dla ciebie, nowych relacji, nowych związków

tylko twój zdradzający partner jest odpowiedzialny za to, czy tobie się uda zyć z tą zdradą
tak samo, jak tylko on jest odpowiedzialny za zdradę

mój mąż zrozumiał to, a może twoja zona nie rozumie?
że to ona musi teraz dac siebie... żebyś ty nie odszedł

bo odejśc jest łatwiej chaffink, łatwiej niż być i próbować

ty jej pokazałeś na co cię stać, co możesz dać

ona musi dać też...

Bardzo dziękuję za niezwykle budującą odpowiedź End_aluzja.

po pierwsze
nie jesteś winna zdradzie
chyba, że rozpiełaś mu rozporek i może rozgrzałaś tyrochę przed startem ..a może popchnełaś na delikwentkę???

ból będziesz czuć, bo bolec będzie
czy z nim jesteś czy nie jesteś
czy dajesz mu szansę na wspólne życie, czy kazałaś spadać na drzewo
boli, bo zawiodła cię i zdradziła, świadomie sraniła i okłamała osoba, której ufałaś
nauczysz się, że pewna możesz być siebie i swoich uczuć
czy twój mąż ma wybór, i nnie zdecydujesz za niego, co zrobi ze skutkami tej zdrady i twoim bólem - czy wyciągnie wnioski i więcej tego nie powtórzy, czy ucieszy si8ę, ze najgorsze mineło i zacznie szukać dalej

dla własnego bezpieczenstwa okreśł i wyraż głośno, w słowach swoje granice - to da ci poczucie bezpieczeństwa
mój mą zwiedział
jakikolwiek telefon/spotkanie z nią
jesli zadzwoni, nie odbierasz, informujesz mnie, że próbowała się kontaktować'
jesli zadzwoni z innego telefonu - informujesz, że z nią nie rozmawiasz i przerywasz połączenie
jakikolwiek kontakt, interesowanie się nią i jej sprawami
jakakolwiek sytuacja z inną, którą uznam za naruszającą zasady relacji koleżeńskich
zdrada, wyznania, nielojalnośc wobecv mnie
krycie kumpli chujoplątów i dostarczaqnie im alibi

oznacza KONIEC NASZEJ RODZINY

to dla niego jasne o oczywiste
powiedziałąm - co jest dla mnie zdradą... (bo pateflon kurna mać nie wiedział....) co uważam za zdradę

okresliłam, co jest dopuszczalne w związku z suczą (NIC NIE JEST DOPUSZCZALNE)

i powiem ci jedno - gdybym znalazła najmniejszego maila, wiadomość, informacje
nawet dzisiaj, po trzech latach

powiedziałabym - żegnaj

i on o tym wie
i wie, że tak zrobię
i wie, że ja zadecyduję

będzie boleć
ale tym się nie martw
daj sobie czas na to, by poznać siebie, by budować siebie

zaniedbania w związku, osłabienia uczuć prowadzą do kryzysów i końca związku

ZDRADA jest wyborem osoby zdradzającej
twój partner WYBRAŁ, że nie stanie naprzeciwko problemu, że nie będzie szukał rozwiązania waszych problemów, ale:
znajdzie sobie substytut emocjonalnych i seksualnych  relacji
zrani cię i będzie kłamał i oszukiwał
nie będzie dbał o ciebie i twoje uczucia (no chyba, że łaskawiec postanowił to ukrywać, żebyś się źle nie czuła...) ehehehh

twój mąż nie musiał cię zdradzić
on chciał cię zdradzić

nic, co byś powiedziała i zrobiła nie miało na to wpływu - BO NIE WIEDZIAŁAŚ o jego planach

chaffink - dla mnie sprawa jest prosta, naprawdę

nie robię łachy mojemu męzowi, ani on mi nie robi łachy
on podjał decyzję, że chce ratować nasz związek, zadecydował, że zmierzy się z życiem po zdradzie, życiem, z kobietą zdradzoną, ze wszystkimi tego konsekwencjami
ja podjełam decyzję, że daję nam szansę - bo przeszłość, bo wiara w miłość, bo nadzieja.... ja zadecydowałam, że liżąc rany po zdradzie POZWOLĘ mu trwać przy sobie - to moim zdaniem jedyny sposób, żeby coś zbudowac od nowa

bo przecież jeśli z cierpieniem po zdradzie poradziłabym sobie bez jego obecności i ramienia - to po kiego byłby mi teraz potrzebny?? poza tym uważam, że JAK SOBIE POŚCIELESZ, tak się wyspisz.. nawaliłeś, dałeś dupy - ponosisz konsekwencje, razem ze mną, z niczego cię nie zwolnię i ty mnie nie zwalniaj, nie będe udawała, że wszystko gra, jak boli, to boli.. a nie krzywisz usta w udawanym uśmiechu

ty sobie tego prawa nie dałeś chaffink - ty jej pokazałeś jaki super gośc jesteś i co może stracić
TY o nią walczysz
mówisz jej i pokazujesz: widzisz? jaki jestem? a ty głupia chciałaś mnie zosatwić?
prezentujesz muskuły i wrażliwośc i mówisz, jestem najlepszy pamiętaj, jestem najlepszy zauważź, jestem najlepszy będe to udowadniał do usranej śmierci

a wcale taki nie musisz być chaffik
musisz BYC SOBĄ
ona musi zrozumieć i zdawać sobie sprawę z tego - jaki jesteś

BO ONA MA PRAWO WYBRAĆ

tak samo jak ty
ale nie jakiegoś supermena, który będzie koło niej skakał w stroju baletowym - ale ciebie prawdziwego

chaffink- to ona powinna o ciebie walczyc i zabiegać
'to ona powinna zapewniać cię o miłości

możesz dac jej czas na poradzenie sobie z emocjami

chaffink-0 wybrałes najtrudniejszą drogę,, ja ci to mówię - END-aluzja - kobieta, która odrzuciła iluzje i nie używa aluzji
walę prosto z mostu

ale tłumaczę mojemu męzwi
taka jestem tak czuję, tyle mam do zaoferowania
ale masz wybór
nie musisz tego chceć, nie musisz ze mną być

zasada jest prosta
JA CHCĘ
ty CHCESZ

słowo potrzebuję ciebie jest tutaj błędem
słowa nie umiem zyć bez ciebie są kłamstwem
słowa nie poradze sobie bez ciebie są ułudą

ja chcę
ty chcesz

nikt i nic nas nie zmusza

Wiesz... ja chcę kiedyś popatrzeć na siebie w lustrze i powiedzieć "chłopie, zrobiłeś wszystko, co mogłeś, aby uratować rodzinę i pozostać szczęśliwym".
Jeśli jedno i drugie nie będzie szło w parze, wybiorę własne szczęście, bo dziecko będzie szczęśliwsze, gdy tata będzie szczęśliwy, a nie smutny i niezadowolony z życia.

Ona rozumie i ja rozumiem, że jestem teraz inny, ona jest inna i relacja jest inna. Pod wieloma względami. To było trzęsienie ziemi, które wywarło duży wpływ na życie.
Nie sądzę jednak, abym nie był sobą. Ona wie i widzi, że ja w tym wszystkim cierpię, ale nie reaguje na to tak, jakbym od niej oczekiwał.
Ja pokazuję swoje emocje.

End_aluzja, ja to wiem...
Wiem, że ta droga jest najtrudniejsza. Cały czas zastanawiam się, czy warto? Na pewno warto dla rodziny, ale czy warto dla niej?
Cały czas daję jej czas na poradzenie sobie z wewnętrznymi emocjami. Nie wiem, czy i jak sobie poradzi.
Ona mówiła, że mnie podziwia, że zachowuję się niesamowicie, że w przypadku rozstania nie znajdzie sobie takiego drugiego faceta... jednak niewiele z tego wynika, przynajmniej nie tyle, aby zapełnić tę pustkę w sercu, o której pisałaś.

Nigdy nie chciałam rozbić jego  małżeństwa, brak dzieci,cywilny,druga żona, zabieganie o mnie, rozmowy,że ich już nie ma i niczego nie rozbijam - kłamstwo. Nie twierdzę,że on jest zły,ale to co zrobiliśmy było złe i bardzo źle się skończyło. Teraz są razem, zostawił mnie i są bardzo szczęśliwi. Gdyby ona wiedziała,jak ja to postrzegałam,że ile razy ja kończyłam,tyle razu on robił wszystko,żeby mnie nie stracić.. Codziennie o nim myślę, od 8 miesięcy,pisałam do niego cały czas,oni są szczęśliwi. Wiecie co... nigdy już nie dam się zwieść, nieważne jaki to ślub,nie... nie chcę żonatego faceta. Chociaż to on mnie skrzywdził, na poważnie byłam fair, rozmawiałam z nim o jego żonie,namawiałam,żeby się o nią starał,to mnie przekonywał,że oboje podjęli decyzję,że nie chcą być razem. Mimo to mam wyrzuty sumienia,że się z nim związałam. Płaczę dzień w dzień,już tym rzygam,rzygam nim,chciałabym przestać go kochać ( boję się,że to niemożliwe),ale mam wyrzuty sumienia. Głupio to zabrzmi,ale gratuluję wam, oby już was nie zdradził. I mam nadzieję,że dobrze Wam się ułoży !

strasznie mi ciebie żal cgaffink, wiem co przezywasz. rozumiem

ewka miała podobny problem jak ty.. jej mąz "naprawiał" ale nie chciał zmierzyć się z jej emocjami, pomóc jej emocjonalnie przez to przejśc.. bujała się ponad rok, w końcu postawiła wszystko na jedną kartę.. albo razem we wszystkim, albo w niczym i osobno...
teraz budują od nowa

masz prawo do wsparcia emocjonalnego...do tego, by ci towarzyszyła w twoich uczucuach, emocjach, bóloach

Przyznam, że kilka dni temu przeczytałam tylko pierwszą stronę tego wątku i na tym poprzestałam. Dzisiaj, z ciekawości, zajrzałam ponownie...

Po podobnych przeżyciach, mam identyczne odczucia. Wszystko kropka w kropkę! Daję nam szansę, ale też oczekuję teraz więcej niż wcześniej. Oczekuję zadowalającego poziomu - bo już nie satysfakcjonuje mnie bylejakość. Jestem gotowa na każdą opcję. Potrafię być i żyć sama - na szczęście to już wiem na pewno. I wiem, że skorzystam z takiej opcji, jeśli tylko będę tego potrzebowała/chciała... Nie spieszę się z niczym, bo jeszcze emocje nie do końca opadły, a czas jest najlepszym sprzymierzeńcem

Popieram! Za pierwszym razem powiedziałam: jak chcesz iść do niej, nie będę cię zatrzymywać, masz prawo wybrać... Ale on doskonale wiedział, że gdyby wybrał ją, zafundowałby sobie piekło do końca życia... Teraz ciągle podkreśla zalety "naszego" życia w kontekście bycia z tamtą... (mimo, że niby w ogóle nie planował takiego scenariusza i to nie wchodziło w grę - ha ha).

Cześć kochani
Może nie tu powinnam pisać ale mam wielki problem z urażonym ego mojego byłego.. jakoś tak się zaczęło dziać, że zaczełam czuć się olewana przez niego.. pisał rzadko, można powiedzieć kiedy mu się chciało, na moje smsy nie odpisywał i widzieliśmy się też dwa razy w ciągu miesiąca. rozumiem praca ale bez przesady. Niby gadaliśmy o tym i miało być ok a na drugi dzień dowiedziałam się że poukrywał posty na fejsie przede mną.. nie wytrzymałam i zerwałam z nim bez żadnej rozmowy.. od miesiąca miałam dość jego zachowania a to było ostatecznym ciosem.. myślałam że się ogarnie ale niestety.. niedawno chciałam jednak naprawić wszystko, wyjaśnić i wrócić do niego.. ale on.. cóż raz się spotkaliśmy pogadaliśmy, obiecał że jeszcze sie zobaczymy.. pisałam prosiłam a on mnie zbywał a potem jego niby nowa dziewczyna napisała zebym dała mu spokój bo on nic ode mnie już nie chce.. a i od niego dowiedziałam sie że skoro zerwałam to mam teraz ponieść konsekwencje i żałować że to zrobiłam.. i jego znajomi i nawet mama twierdza ze on na pewno nie jest z nia i ze to pic na wode..

jak myślicie minie mu ta złość? dodam że byliśmy razem 2,5 roku, to był mój pierwszy chłopak a mam 22 lata, a ja byłam jego pierwszą, i jest on dwa lata młodszy.. juz kiedyś były sytuacje że ja rzucałam fochem o coś a on nawet nie reagował.. może jego cierpliwość się skończyła.. jak zapytałam czy już tak o sobie zapomniał o tych ponad dwóch latach to tylko powiedział że o uczuciach nie bedzie gadał.. może chce mi dać nauczkę.. ale dalej się martwi bo jak pojachalam z jego kolegami to od razu sms przyszedl ze nie pozwoli zeby ktos mnie skrzywdzil. tez chcialabym odbudowac nasz zwiazek ale wiem ze to on musi zrobic tym razem pierwszy krok.

Proszę kogoś mądrego o radę.

Pozdrawiam.

End_aluzja,

to dobra rada, dziekuje.
I wiem, ze jestem glupia w tej sytuacji, ale jestem jednoczesnie zla na sama siebie i czuje do siebie niesmak. Nawet trudno mi sobie spojrzec w oczy w lustrze.
Zrobie tak jak mowisz, szukalam sposobu i dostalam go od Ciebie. Dziekuje za wsparcie i ciesze sie ze jestes szczera, bo w mojej sytuacji nie potrzebna mi juz sciema.
W klamstwie zylam 2o pare lat

masz czas, żeby myslec o sobie, troszczyć się o soebie, i oczywiste, że zrozumiałaś, że potrzebujesz czegoś więcej
daj sobie prawo do tego
mów o tym, czego ci brakuje o co ci chodzi'jesli masz problem w wyrazaniu swoich uczuc, emocji, pomysl o terapii- dla siebie samej
i zobaczysz, co z tego wyjdzie;)

ale nie dostaniesz diagnozy twojego stanu
'nikt nie powie ci co masz robić
te pytania to pytania do ciebie

jesli czujesz, że odsuwasz się od męża .. może mu to powiedz?
powiedz, że czujesz się na zakręcie
masz poczucie, że takm wiele mu oddałaś w związku
"a teraz dzieci sa duże i chcesz żebyscie skupili się na sobie, naprawili co do naprawienia i zadbali o to, co wazne dla was
jesli niechęć fizyczna wynika z rutyny, albo pocuzcia, że w łozku mąz nie dba o ciebie - to o tym mów

masz dwie opcje do wyboru

albo będziesz zyć w związku szczęsliwa ( ajeszcze masz jakieś 40 lat zycia przed sobą!!!!)
albo dupa blada

wybieraj
ty wybierasz, ty decydujesz
ty musisz wiedzieć, co jest dla ciebie wazne
naucz się o tym mówic, naucz się tego
po to jest trerapia
zebyś TY wiedziała, czego chcesz i nauczyła się o tym mówić....

a potem zaczniesz działać

Nastawienie błędne. Do pracy z psychologiem potrzeba cierpliwości, pracy (własnej) i... czasu, czasu, czasu. Na efekty trzeba nieraz długo czekać, poza tym to nie psycholog, to JA mam poukładać to co mi się wewnątrz porozsypywało...

Tak wiem, że nikt nie posprząta bałaganu, który sama sobie zafundowałam. Od psychologa oczkuję pomocy, a ciężka praca należy do mnie. Ale jak na razie po dwóch wizytach nie wiem nic więcej niż wiedziałam. To oczywiście za wcześnie, żeby szukać pomocy u innego specjalisty, ale myślę, że jeśli nadal tak będzie, to będę musiała poszukać kogoś innego.

No cóż... mogę tylko powiedzieć, że cholernie Ci zazdroszczę.
Ale żeby nie było w pozytywnym sensie:)

Zazdroszczę tego, że mąż autentycznie chce naprawić Wasze małżeństwo i jestem gotów na ból, jaki ta naprawa niesie.

Cały problem polega na tym, żeby dwie strony chciały.

Jeśli czytasz czasem to, co piszę, to być może zauważyłaś, że daleka jestem od gnojenia mojego męża i równania go z ziemią. Staram się zrozumieć, co wpłynęło na taki stan rzeczy, unikać błędów, które popełniłam ja. Wyciągnąć jakieś wnioski dla siebie z tej sytuacji.

Ale to nie ja zdradziłam, a walczę o utrzymanie małżeństwa. I obawiam się, że dzieje się to kosztem mnie samej.

bellatrix..
to jest vwłasnie błąd, że to wy walczycie.. bo to was upokarza
bo to powoduje, że mimo zdrady wciąż płącicie
jesli wwasi męzowie mówią, żałuję, to przeszłośc, nie wracajmy do tego, nalezy powiedzieć:
dla mnie to nie jest przeszłośc, dla mnie to teraźniejszość
]pamietam o tym kazdego dnia, gdy rano się budze,,,'

jeśli oczekujesz, że zamknę ten rozdział już zaraz, to niestety nie potrafię tego zrobić, potrzebuję czasu i twojego wsparcia

wiecie co tez mogło być róznicą dla mnie?
mój mąż wiedział, że to ja daję mu szansę, aby został przy mnie
'a nie walcze o nas, nie mówiłam, chcę żebyś zostać, nie oddam cię, ona nie wygra
mówiłam -możemy spóbowac żyć z ta zdrada razem
'jeśli ty wybrałeś mnie - to ja daję ci szansę

i tyle..

End_aluzja, wszystko to prawda, co piszesz. Nie neguję też innych postaw, każdy ma prawo do swoich decyzji, zachowania zgodnego ze swoimi własnymi przekonaniami. Ja również nie walczę, dałam wybór dorosłemu człowiekowi, na siłę nie chciałam zatrzymywać, sam musiał rozstrząsnąć w sobie, czego naprawdę chce. Mimo "konkretnych" rad koleżanki, postępowałam zupełnie inaczej, tak jak czułam, nie chciałam robić niczego "na pokaz", albo "bo ja ci teraz pokażę". Wszystko było w zgodzie ze sobą. Najdziwniejsze było to, że tak mi podpowiadała intuicja, nikt inny. Z perspektywy czasu widzę, że nie było lepszej opcji To jedna z kilku rzeczy, którą sobie uzmysłowiłam podczas tych kilku trudnych miesięcy: mam intuicję (to akurat wiedziałam), której mogę zaufać (a to zawsze traktowałam z rezerwą)...

Ja rozumiem bet. Wiem, o co jej chodzi i jaki jest jej cel (też czytam jej wątek:)).
Myślę, że jej małżeństwo jest do uratowania, bo zdecydowana jest walczyć o nie za wszelką cenę. Kosztem samej siebie również. Ale to jej wybór.
Nie traktowałabym tego jako upokarzania się, bo - to jej wybór, jej droga.
Mimo wszystko można walczyć, nie upokarzając się.

Tak myślę.
Czy stracę szacunek do samej siebie, jeśli  wbrew logice chcę utrzymać swoje małżeństwo? Nie. Ryzykuję jedynie utratą szacunku do męża.

Otóż problem polega na tym, że nasi mężowie nic takiego nie mówią. Im zdaje się, że mamy to, na co sobie zasłużyłyśmy. Mój ,owszem, zdradził, ale dlatego, że ja byłam taka i taka. To śmieszne, bo według mnie zdrady nic nie tłumaczy i ja takiej argumentacji nie przyjmuję.

Widzisz... ja walczę, ale nie za wszelką cenę.
Jeśli mój mąż zyska samoświadomość, to będzie ogromny krok do przodu. Na razie jej nie ma. Jeśli nie zyska jej nigdy, nie będzie czego żałować. Na razie jeszcze myślę o moim mężu jako człowieku, którego pokochałam i którego wybrałam. Tak naprawdę tylko od niego zależy, czy będzie umiał to docenić.

Mojej walki nie traktuję na zasadach: "Ja ci pokażę"... Tobie lub kochance. Chodzi mi wyłącznie o moje dobro. Jestem w tym egoistką.

egoizm to jedyna słuszna postawa
musimy robic to dla siebie
cokolwiek robimy
co nam podpowiada intuicja...
musimy wierzyć sobie

End_aluzja pozdrawiam cie i podziwiam ze w tym samym czasie kiedy odbudowywujesz soj związek potrafisz pomoc i poradzic tak mądrze kazdemu wlasciwie w kazdej sytuacji , musze zapytac odp jak bedziesz chciala Kim jestes z zawodu ? po prostu z ciekawosci pytam czytajac twoje jakze mądre slowa , szkoda ze cie niespotkalam tu wczesniej jestem pewna ze nauczylabym sie od ciebie wiele , pozdrawiam cie cieplo wspaniala jestes kobieto