Miłość po 40 - Netkobiety.pl

złoto napisał/a:

Kaszpir007 napisał/a:

Nudna czyli nie ma żadnych zainteresować poza "czytaniem" i chodzenie na spacery.

Nic ją nie interesuje, o niczym nie można z nia pogadać, nigdzie nie była , nic nie widziała.
Normalnie czarna dziura

Tylko, czy istnieją takie osoby w jakiejś większej liczbie? Zwykle każdy ma jakieś zainteresowania, jeden właśnie podróże a inny sport, albo cos związanego ze sztuką.
Z reszta są  podróże a podróże. Jeden podróżuje, poznaje historię obcego kraju, zwiedza zabytki, muzea, dzielnice mieszkalne, czy parki botaniczne. a inny pojedzie do hotelu z all inclusive, pojedzie raz przejechać się "łódką"po morzu w ramach wycieczki fakultatywnej, pijąc drinka, a resztę pobytu spędzi w hotelowym basenie i na plaży jedząc i pijąc - i można pwiedzieć, że obydwie te osoby podróżują

A czy jakbyś spotkał kobietę, która nie przepadałaby za podróżami, ale na innych płaszczyznach życia  byłoby bardzo dobrze? Podróże, jak pisałeś są około dwa razy do roku, pozostały czas wypełnia zwykłe życie. Do podroży to można mieć znajomych, albo wykupić sobie wycieczki w biurach podróży, a tam zawsze znajdą się jacyś towarzysze.

Dlatego podczas poznawania się weryfikuje co kryje się pod tymi "podróżami"
Jak ktoś na tych "podróżach" tylko leży przy barze albo co najwyżej na leżaku z drinkiem na plaży to nie pasuje do mnie i delikatnie trochę "inaczej" poznajemy inne kraje i zwiedzamy

złoto napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Oj tam, oj tam... Spotkasz w końcu kogoś sensownego i sama nie uwierzysz że to ty pisałaś kiedyś takie deklaracje.
Samo życie

Ryzykowne stwierdzenie, skąd pewność, ze spotka? Może nie spotka? Samo życie. Nie każdy kogoś pozna. Jedni tak, inni nie, szanse są jednak pół na pół.

A skąd pewność, że nie spotka? Sama napisałaś, że szanse są pól na pól.

Jedni widzą szklankę do polowy pustą, inni do połowy pełną. Ja widzę do połowy pełną, bo tak jak autorka zarzekałam się że nigdy w życiu...

I co?

I nico

Jest fajnie.

Salomonka napisał/a:

złoto napisał/a:

Ryzykowne stwierdzenie, skąd pewność, ze spotka? Może nie spotka? Samo życie. Nie każdy kogoś pozna. Jedni tak, inni nie, szanse są jednak pół na pół.

A skąd pewność, że nie spotka? Sama napisałaś, że szanse są pól na pól.

Jedni widzą szklankę do polowy pustą, inni do połowy pełną. Ja widzę do połowy pełną, bo tak jak autorka zarzekałam się że nigdy w życiu...

I co?

I nico

Jest fajnie.

dlatego nie powinno się zapewniać ludzi, ze na pewno w przyszłości zdarzy się to czy to, bo o przyszlości nie wiemy.

Czy jest fajnie, no jest jest

Salomonka napisał/a:

złoto napisał/a:

dlatego nie powinno się zapewniać ludzi, ze na pewno w przyszłości zdarzy się to czy to, bo o przyszlości nie wiemy.

Czy jest fajnie, no jest jest

Złoto, smaż się w tej swojej beczce pesymizmu życiowego jak ci ona tak bardzo pasuje i daj spokój ludziom którzy mają inaczej.

Nie twierdzę  że na 100% autorce w życiu będzie lekko i wygra w lotto, ale póki żyjemy wszystko jest możliwe, a zarzekanie się, że się nigdy w związek nie wejdzie...To nawet zakonnicom nie zawsze się udaje

Autorka zna siebie najlepiej, skoro tak napisała, coś jest na rzeczy.

Salomonka napisał/a:

złoto napisał/a:

Autorka zna siebie najlepiej, skoro tak napisała, coś jest na rzeczy.

Dobrze napisałaś "COŚ" jest na rzeczy.

Poza tym, ja napisałam do autorki nie do ciebie, więc daruj sobie.

Nie znasz Autorki osobiście, jeśli napisała, ze nie dla niej już takie związki, czyli zna siebie najlepiej i wie co pisze. Z jej postów wynika, ze to rozsądna osoba, która sama daje sobie rade w życiu.

no właśnie nie zna siebie w związkach, bo była tylko w długim i niezbyt udanym 1 związku.
jak odchoruje to rozstanie i spróbuje kogoś poznać i dojdzie do wniosku że woli być sama, to będzie wiarygodne.

Autorka pisze o sobie per dojrzała kobieta, a ma aż 36 lat! XD
No to rzeczywiście pora na szukanie jakiegoś spokojnego kąta na starość.

Cześć,

Dziś na fali rozmów podczas porannej kawki z moimi koleżankami w pracy padł popularny temat miłości wśród osób 40+, w mniejszym zakresie dotyczy to wieku, a bardziej o fakt nieudanego małżeństwa i oczywiście posiadania dzieci. W naszym otoczeniu jest kilka (raczej bardzo mało) osób po różnych przejściach zarówno kobiet jak i mężczyzn, ale żadne z nich nie posiada i nie posiadało (nie wiemy, ale raczej z racji atmosfery byśmy wiedzieli), kolejnego partnera

Oczywiście nie mam na myśli tu par z telewizji bo te znamy, tylko normalnych zwykłych ludzi ze zwykłymi problemami.

Czy to się udaje, czy to jest możliwe, ale co najważniejsze jak to funkcjonuje? Czy są to bardziej związku typu LAT? Jaki jest sens wiązania się w takiej sytuacji? Kiedy mamy lat 20 wiadomo intymność, małżeństwo lub mniej formalna relacja, założenie rodziny.
W takim przypadku no już raczej dzietność nie wchodzi w grę. Intymność czy jest możliwa pewnie mniej ale w jakimś tam stopniu może się zdarzyć. Zatem jaki jest cel? Double income? Czy ów partner/ partnerka zna dzieci z poprzedniej relacji czy raczej nie? Jeśli tak jakie one są.

Oczywiście może powiedzieć wparcie, ale w czym? Trudno oczekiwać, aby nasz nowy znajomy zajmował się naszym dzieckiem. Trudno też oczekiwać, aby dokładał finansowo. Na jakiej płaszczyźnie miałoby być to wsparcie?

Liczę na wasze POZYTYWNE  doświadczenia

Nie ma w ogóle tematu wtedy do rozważania.
Jak napiszesz ze 36 latka szuka romansu na jakimś portalu, możesz mieć tysiące kandydatów dosłownie, ich nie interesuje Twoje dziecko czy stan cywilny.
Grunt to wiedzieć czego się oczekuje
Natomiast jeśli z tyłu głowy będziesz mieć nadzieję na coś więcej, to zrobisz sobie krzywdę.
Niezbyt mądre kobiety  wchodzą w romans,  oczekując że go zmienia w związek.
Widzisz, mi nic nie brakuje wizualnie, jestem samodzielna, inteligentna i bardzo dobrze odbierana przez mezczyzn w realnym zyciu.
Ale nigdy nie zakładałabym takiego scenariusza.
A wiele kobiet zakłada tylko na podstawie swojej atrakcyjności fizycznej,  że tak będzie:)
Nie mogę tego zrozumieć, czemu sobie to robią.

Wiem zd to jie jest proste, bo sama byłam wychowywana na grzeczną dziewczynkę usluzną innym, ale trzeba to zrobić, dopuścić do siebie tę złość.

minnie.89 napisał/a:

Oczywiście, że nie ma obowiązku bycia z kimś, nie każdy tego potrzebuje, i nie każdy do tego się nadaje
Kaszmir oczywiście trzymam kciuki natomiast ja aktualnie za bardzo się obawiam zaryzykować.

Sama siebie torturujesz. Skoro nie chcesz związku, nie potrzebujesz to po jakiego plotkujesz z koleżankami o szukaniu partnera i zakladasz tu taki wątek? Proponuje żebyś przestała się torturowac psychicznie i ciągle szukała dziury w całym i zaczela skupiac sie na tym co masz. Nie rozkminiaj dlaczego nie masz faceta i dlaczego ktos inny ma tylko tak na powaznie zajmij się sobą.
Tak przypadkiem od kilku dni wałkujesz temat perspektyw związkowych, ale jednoczesnie nie szukasz nikogo i hesteś bardz szczesliwa jako singielka   Polecam nauczyc sie akceptowac porażki. Nie wypierać je, udawać ze nic sie nie stało, tylko zaakceptować porażki, zebrać się do kupy, wybaczyć sobie i zacząć od nowa. Skoro miałaś męża i masz dziekcko to pewnie zależało ci na założeniu rodziny. Nie wyszło. Ogarnij się i spróbuj ponownie, a nie udawaj że taka jesteś super bo sama oddasz samochód do naprawy jednoczesnie skrecając się z zazdrości że inne kobiety mają fajne rodziny i mężów.

Po pierwsze nie jestem bardzo szczęśliwa jako singielka Po drugie tak masz rację, nie umiem akceptować porażek i jest to dla mnie bardzo trudne. Tak zależało mi na założeniu rodziny. Tylko co mam uznać za porażkę, ciąże na studiach, związek w którym nie byłam kochana, szanowana, ale siedziałam dla dobra dziecka, czy to że jestem samotną matką?

Nie udaję i nie jestem super, ale nie chce żyć w przeświadczeniu, że jestem beznadziejna.
Dziękuję, że się udzielasz wiele mi to daje, ale już wiem, że nie będę próbowała ponownie   De facto jak mam być szczera tak sama ze sobą, to o tym, że "założyłam" rodzinę zadecydował los, przypadek, albo po prostu moja własna głupota.

SmutnaDziewczyna007 napisał/a:

minnie.89 napisał/a:

Po pierwsze nie jestem bardzo szczęśliwa jako singielka Po drugie tak masz rację, nie umiem akceptować porażek i jest to dla mnie bardzo trudne. Tak zależało mi na założeniu rodziny. Tylko co mam uznać za porażkę, ciąże na studiach, związek w którym nie byłam kochana, szanowana, ale siedziałam dla dobra dziecka, czy to że jestem samotną matką?

Nie udaję i nie jestem super, ale nie chce żyć w przeświadczeniu, że jestem beznadziejna.
Dziękuję, że się udzielasz wiele mi to daje, ale już wiem, że nie będę próbowała ponownie   De facto jak mam być szczera tak sama ze sobą, to o tym, że "założyłam" rodzinę zadecydował los, przypadek, albo po prostu moja własna głupota.

Więc skoro już wiesz że nie chcesz prubować ponownie to zamiast plotkowac i rozmyślac o facetach pogadaj z koleżankami gdzie były na wakacjach, albo co fajnego się dzieje na mieście.
Ja to widze troche tak. Skopałaś pierwsze małżeństwo, facet okazał się nie za fajny. Zamiast stwierdzić okej, tamten facet był nie fajny, ale ja mam fajne życie z uporem nadal ciągle się zastanawiasz a co by było gdyby, a co jeśli po 40 kogos poznam, a czy kolezanka pozna, a czy ja jestem lepsza niż inne kobiety, a czy gorsza, a czy zasłużyłam sobie na związek skoro mam tyle lat i dziecko a czy nie zasłużyłam. Zamęczysz się.
Zależało ci na założeniu rodziny. Nie udało ci się założyć fajnej zgranej rodziny. Nie załatasz tego, nie zakleisz, nie cofniesz czasu. Po prostu założenie fajnej rodziny ci nie wyszło. Porażka. Teraz jestes rozwódką. Masz fajne dziecko, prace i jest dobrze. Jako rozwódka masz inne zalety, masz co innego do zaoferowania. Zamiast zastanawiac się co mają laski 25 czego ty nie masz, zastanów się jako rozwódka z dzieckiem jak możesz sobie fajnie ułożyc życie. Porównywanie się z młodszymi kobietami jest bez sensu, bo ty już nie jesteś 25 latką z czysta kartą. Jesteś rozwódką z dzieckiem i masz inne potrzeby, inne możliwości, inną mobilność.

Lubię twoje posty jednak trochę nie wiem czy słusznie czy nie słusznie poczułam jakbym była tą gorszą. Post zwieńczyłaś zdaniem, jesteś rozwódką z dzieckiem, no jak już coś to panną z dzieckiem ale to bez znaczenia. Masz inne potrzeby, inne czyli jakie? Czy taka osoba nie potrzebuje być szanowana, nie potrzebuje być akceptowana? Raczej nie dostrzegam, aby młodsze czy starsze kobiety miały inne potrzeby. Inne możliwości, czy mobilność to zabrzmiało tak bardzo pejoratywnie, tak że " no zrozum, Ty większości rzeczy już nie możesz", tak to odebrałam.

Mimo wszystko wskazałaś masz inne zalety, co miałaś przez to na myśli?

Raczej nie mam w sobie tendencji do tego, żeby myśleć co będzie jak koleżanka poza no super każdej dobrze życzę.
Nie do końca wiem, dlaczego przypisałaś mi winę, pisząc spiepszyłaś malżeństwo.

Farmer napisał/a:

Smutna za długo siedziała na wykopie na wiadomych tagach

Spojrzała na to bardziej z męskiej perspektywy, ale nie opisała wszystkiego (a podejrzewam, że mogłaby wymienić kilka argumentów).

Masz inne priorytety i inne możliwości. Nie każdy mężczyzna na to pójdzie, ale na pewno jakiś się zainteresuje.

Inne możliwości czyli jakie?

Wszyscy wiemy, że aby były dzieci trzeba kobiety i mężczyzny, w przypadku rozpadu związku dzieci zgodnie z polskim zwyczajem zostają przy matce.
Oczywistym, jest, że o ojcu nikt nie powie że szuka matki w takim przypadku dla dzieci, bo one ją już mają i no dzieci to on ma może 10 dni w miesiącu, jak ma.
Nikt nie powie, że no to studnia bez dna musisz na cudze dzieci łożyć.
Oczywiście żadna kobieta powie nie będzie już seksu bo on dzieci są bo ich po prostu nie ma, bo zostają przy matce.

Oczywiście w polskich realiach wygląda to tak, ze kobiety po rozstaniu z dziećmi są drugą, trzecią lub 10 kategorią i można tu zaklinać rzeczywistość jak się chce, ale warto się z tym pogodzić. Dla odmiany panowie nie są aż tak mocno za to krytykowani.
Ich sytuacja materialna się znacząco pogarsza, czego panowie nie doświadczają, aż tak mocno.
Sytuacja mieszkaniowa to już jest różna, ale raczej - lub bez zmian.
Na rynku pracy to ostatnio duży plus, bo coraz częściej mówi się o nich pozytywnej, że są lepiej zorganizowane, nie przepalają czasu pracy, bo nie mogą zostać po godzinach, więc tu raczej nie są gorzej postrzegane niż ich koleżanki mające mężów.
Natomiast hitem dla mnie jest to, że jak chciałam jechać na weekend do takiego hotelu, to jak zadeklarowałam 1+1 to pokazało mi wyższą cenę niż 2+1 (!) w takim przypadku albo no ściema że 2+1 albo zabiorę mamę, bo i tak taniej wyjdzie.

minnie.89 napisał/a:

Farmer napisał/a:

Smutna za długo siedziała na wykopie na wiadomych tagach

Spojrzała na to bardziej z męskiej perspektywy, ale nie opisała wszystkiego (a podejrzewam, że mogłaby wymienić kilka argumentów).

Masz inne priorytety i inne możliwości. Nie każdy mężczyzna na to pójdzie, ale na pewno jakiś się zainteresuje.

Inne możliwości czyli jakie?

Wszyscy wiemy, że aby były dzieci trzeba kobiety i mężczyzny, w przypadku rozpadu związku dzieci zgodnie z polskim zwyczajem zostają przy matce.
Oczywistym, jest, że o ojcu nikt nie powie że szuka matki w takim przypadku dla dzieci, bo one ją już mają i no dzieci to on ma może 10 dni w miesiącu, jak ma.
Nikt nie powie, że no to studnia bez dna musisz na cudze dzieci łożyć.
Oczywiście żadna kobieta powie nie będzie już seksu bo on dzieci są bo ich po prostu nie ma, bo zostają przy matce.

Oczywiście w polskich realiach wygląda to tak, ze kobiety po rozstaniu z dziećmi są drugą, trzecią lub 10 kategorią i można tu zaklinać rzeczywistość jak się chce, ale warto się z tym pogodzić. Dla odmiany panowie nie są aż tak mocno za to krytykowani.
Ich sytuacja materialna się znacząco pogarsza, czego panowie nie doświadczają, aż tak mocno.
Sytuacja mieszkaniowa to już jest różna, ale raczej - lub bez zmian.
Na rynku pracy to ostatnio duży plus, bo coraz częściej mówi się o nich pozytywnej, że są lepiej zorganizowane, nie przepalają czasu pracy, bo nie mogą zostać po godzinach, więc tu raczej nie są gorzej postrzegane niż ich koleżanki mające mężów.
Natomiast hitem dla mnie jest to, że jak chciałam jechać na weekend do takiego hotelu, to jak zadeklarowałam 1+1 to pokazało mi wyższą cenę niż 2+1 (!) w takim przypadku albo no ściema że 2+1 albo zabiorę mamę, bo i tak taniej wyjdzie.

Sama piszesz że dzieci zostają przy matce.

Jak wiec poziom życia kobiet się pogarsza ? W większości się polepsza.
Dochodzą alimenty,  dochodzi często podział majątku, dochodzi 800+ i inne bonusy na dzieci.
Często też po rozwodzie przy podziale majątku sporo lepiej na tym wychodzą.

Uwierz zarówno facet z dziećmi czy kobieta z dziećmi są traktowane jako towar II kategorii i trzeba się z tym pogodzić. A może nawet kobieta z dziećmi traktowana jest jako "towar" II kategorii a facet z dziećmi to już towar III kategorii
Często jak kobieta mimo że sama ma dziecko usłyszy że facet ma dziecko to od razu rezygnuje

Nie są krytykowani ? Są Wiele razy panie były zainteresowane i spełniałem ich wymagania ale jak doczytały że mam dzieci które mimo że ze mną nie mieszkają i są pełnoletnie to nagle jakoś straciły zainteresowanie, mimo że same miały po 1 dziecku

Jest jak jest.
Nie ma przymusu i każdy sam decyduje.

Myślę że jakbyś nie miała dziecka ani przeszlości związkowej to też raczej byś nie chciała rozwodnika z dzieckiem. I tak samo mężczyźni.
Łatwej się dogadają ludzie w podobnej sytacji i z podobnymi przezyciami i z bagażem.

Dlatego prawda jest taka że większość ludzi po związkach nie wchodzi już w nowe zwiazki. W Polsce mamy 8mln singli.

Piszesz o dyskryminacji
A weź sobie zobacz jakie ceny i jaki jest "wybór" jak jedziesz jako singiel. Nagle się okazuje że oferty robią się sporo droższe w przypadku 1 osoby a do tego mnóstwo ofert dla singla jest niedostępnych

minnie.89 napisał/a:

Opieka naprzemienna i brak alimentów no super, tylko szkoda, że dziecko ma kurtkę narciarską jedną, buty też i kto ma kupić? Dodatkowy zeszyt zawsze się kończy u mamy u taty był, co za zbieg okoliczności. Prawda jest taka ze zazwyczaj te bieżące wydatki są po stronie matki, bo ojciec nie widzi, że sweter za mały, że bluza sprana po prostu tego nie widzi, kończy się tym, że to matka musi kupić, od prezentów na urodzinki po odzież czy inne bieżące sprawy.

Bardzo nie lubię generalizowania. Naprawdę
U nas było zupełnie inaczej. To Pani Mama nie widziała, że dzieciaki nie mają odpowiednich przyborów do szkoły. Dziurawe koszulki, itp
To my nakupowaliśmy im to, czego brakowało, a brakowało wiele rzeczy. Podkreślam, że to na Pani Mamy konto trafia 800+ mimo naprzemiennej.
Znam przypadek bezceremonialnego wyciągania kasy "na dziecko" do kwot astronomicznych, pomimo że ojciec oprócz kasy kupował również, co trzeba. Ostatecznie sprawa wylądowała w sądzie za utrudnianie kontaktów z dzieckiem.
Nie zawsze ojcowie są tacy paskudni.

Opieka naprzemienna i brak alimentów no super, tylko szkoda, że dziecko ma kurtkę narciarską jedną, buty też i kto ma kupić? Dodatkowy zeszyt zawsze się kończy u mamy u taty był, co za zbieg okoliczności. Prawda jest taka ze zazwyczaj te bieżące wydatki są po stronie matki, bo ojciec nie widzi, że sweter za mały, że bluza sprana po prostu tego nie widzi, kończy się tym, że to matka musi kupić, od prezentów na urodzinki po odzież czy inne bieżące sprawy.

Słusznie piszesz złoto , to jest kwestia czasu, jak masz się spotkać z kimś jak masz dzieci na opiece, ok 13 latka zostawisz żeby iść do kina czy do teatru bo to 3-4h to jakoś przeżyje, ale na noc już nie. Do tego jak masz kogoś zaprosić na noc jak masz dzieci? Co dziecku powiedz yyy no wiesz, masz jak w banku ze taka 15 latka 3 tygodnie później przyprowadzi kolegę i co jej powiesz, że ty możesz a ja nie?

.

złoto napisał/a:

minnie.89 napisał/a:

Opieka naprzemienna i brak alimentów no super, tylko szkoda, że dziecko ma kurtkę narciarską jedną, buty też i kto ma kupić? Dodatkowy zeszyt zawsze się kończy u mamy u taty był, co za zbieg okoliczności. Prawda jest taka ze zazwyczaj te bieżące wydatki są po stronie matki, bo ojciec nie widzi, że sweter za mały, że bluza sprana po prostu tego nie widzi, kończy się tym, że to matka musi kupić, od prezentów na urodzinki po odzież czy inne bieżące sprawy.

Słusznie piszesz złoto , to jest kwestia czasu, jak masz się spotkać z kimś jak masz dzieci na opiece, ok 13 latka zostawisz żeby iść do kina czy do teatru bo to 3-4h to jakoś przeżyje, ale na noc już nie. Do tego jak masz kogoś zaprosić na noc jak masz dzieci? Co dziecku powiedz yyy no wiesz, masz jak w banku ze taka 15 latka 3 tygodnie później przyprowadzi kolegę i co jej powiesz, że ty możesz a ja nie?

.

W tych przypadkach, które opisałam, finansowo opieka naprzemienna się sprawdza, ale z tego co wiem tam po równo koszta się rozkładają. Albo na przykład ojciec, teraz były ferie, zabiera dzieci na tydzień do Zakopanego na narty i inne atrakcje i on już finansuje wszystko, cały pobyt. A na przykład mama kupi nowe buty czy bluzy, spodnie.
Kobiety tam nie narzekają, bo jak mówią 2 tygodnie maja dla siebie. A  że są koło 30 z plusem, to chcą sobie jeszcze życie z kimś ułożyć. W przypadku, gdy mężczyzna odchodzi i mieszka sam, dysponuje prawie całkowicie własnym czasem, bo dzieci ma na przykład tylko na weekendy. Pozostały czas gospodarujesz jak chcesz. Kobieta jak chce kogoś poznać, czy nawet spotkać się z koleżankami jednego dnia na kawę, innymi na kręgle a jeszcze innymi odwiedzić się po prostu w domu czy wyjść gdzieś wieczorem  - przy dzieciach jest to niewykonalne.

Reszta par po rozwodzie podzieliła się tradycyjnie, kobieta zostaje z dziećmi, mężczyzna odchodzi i płaci alimenty i bierze do siebie dzieci we wcześniej umówionych terminach i jednocześnie dość szybko kogoś nowego poznaje. Kobieta ma gorzej, bo zostaje z dziećmi i gdzie i jak tu kogoś poznać i się spotykać, skoro nie ma czasu dla siebie? - Pisze tutaj ogólnie jedynie z punktu widzenia organizacyjnego i ewentualnego poznania nowego partnera, a nie, że ma gorzej, bo ma dzieci przy sobie.

Czyli uważasz, że 33 latka po rozwodzie z opieką naprzemienna ma większą szansę, niż kobieta która ma tradycyjny podział opieki. To dość oczywiste. W dużej mierze zależy od wieku dzieci, inaczej jest z 7 latkiem, a inaczej z 14 latkiem. Przy czym raczej jak ma 33 lata, to jej dziecko ma ile 6, trudno żeby miało 15.
Pewnie tez dużo zależy od miejsca zamieszkania, nie oszukujmy się łatwiej pewnie w Warszawie gdzie rozwód to nie jest jakiś kataklizm niż z 20 tysięcznym mieście.