dlaczego zdradzani sa glupi... - Netkobiety.pl

Proszę bardzo Jak nadal tak będę pochłaniać czekolady, to będę WIELKA również w sensie dosłownym
Ale mam dobre usprawiedliwienie - jest BARDZO zimno i przyda się warstwa ochronna tłuszczyku

Zazdrośc , bo działa złota rybka.Ja poprosiłam o spokój i  obojetnośc wobec sytuacji.
Gdyby człowiek mal kryształowa kule i spojrzał co będzie dalej, heh

Bo pokutuje "choćby pił i bił, byleby był", od dziecka uczy się dziewczynki może nie wprost, ale zawsze że to one mają być odpowiedzialne, i jakoś już tak jest że to kobieta ma być odpowiedzialna za rodzinę, i jeśli coś jest nie tak to jej wina, tak ją nauczyli i tak żyje.
Tak przeglądając to forum to kobiety też same w dużej mierze są sobie winne, godzą się na to i najczęściej są pierwsze aby oceniać inne kobiety.
Heh taki prosty przykład:
Żona - (zdradzana) - to wina kochanki, to ona go omotała, uwiodła, to kobieta powinna być odpowiedzialna
Kochanka - bo żona nie dba o niego nie daje mu tego co on potrzebuje, ona go przecież nie kocha a ja tak,
a mąż - biedny nie wie co ma zrobić, bo przecież on był słaby, jest tylko mężczyzną on nie wiedział co robi

Chyba odeszłam maxi trochę o tego o co zapytałaś

Mam nadzieję, niby "stara dupa" ze mnie, a jeszcze strasznie głupiutka i naiwna, i ze straszną potrzebą kochania, powoli uczę się kochać siebie ale to strasznie trudne, kiedy nikt ci nie pokazał jak to się robi

I to jest chyba racja że my kobiety czasami trochę za dużo myślimy i dorabiamy niepotrzebnie ideologię tam gdzie jej nie ma.

Tak, to JA. Mnie denerwuje ludzka nieporadność, więc chcę pomóc i przyspieszyć Ehh...

To chyba nie jest wada... tylko trzeba miec umiar... ja nie mialam umiaru.... gory bym przesunela z milosci, albo Palac Kultury.... szkoda gadac...

Dlaczego kobieta nie jest w stanie rozpoznać przejawów agresji słownej? Kobieta jest tak uwarunkowana, że wierzy, iż zachowanie partnera wobec niej jest racjonalne. Przekonanie to jest jej wpajane już we wczesnym dzieciństwie np nie ma powodu do płaczu - ile razy słyszałyśmy to zdanie? Wpajano nam też abyśmy nie miały zaufania do własnych emocji i nie dostrzegały nieracjonalnego charakteru słwnej agresji tj lekceważenia, słownych ataków ukrytych w zartach, krytykowania, zastraszania, wyzywania, rozkazywania, zaprzeczania, wybuchów gniewu itp. Przekonanie o tym że zachowania partnera są racjonalne, jest jedną z podstawowych przyczyn dezorientacji kobiety. Partner w jednej chwili jest miły i serdeczny a w następnej reaguje krzykiem gdy mu coś kobieta powie, co mu nie pasuje a co zupełnie jest pozbawione sensu. Swoim zachowaniem taki partner wywiera wpływ na to jak kobieta postrzega samą siebie, jeżeli ona słyszy że nie mysli logicznie, że jest przewrazliwiona, że stale szuka powodów do kłótni, że próbuje z nim rywalizować, że ostatnie słowo zawsze musi do niej należeć, że czepia się głupot, ze cos zmysla, ze chyba oszalała że coś robi itp to z czasem zaczyna tolerować coraz wieksze dawki agresji i przyzwyczajać się do tego mysląc że to z nią jest coś nie tak, że musi bardziej uważać na swoje słowa i czyny aby jego nie urazić, ze musi mieć jakiś powód skoro jest na mnie wściekły itp. Działa to na nas jak "pranie mózgu".

Takie właśnie stwierdzenia padają z ust jeszcze M. w trakcie rozmowy.
Na każde moje pytanie lub twierdzenie  odpowiada, że mam omamy i jestem mitomanką... po czym trzaskając drzwiami wychodzi z mieszkania.
Zaczynam się uodparniać na jego złośliwości, ale to i tak trafia we mnie.

U mnie od początku października wszystko się zmieniło. Nie było awantur, nie było rozpadu pożycia, normalne bezdzietne małżeństwo aż tu krótka rzeczowa rozmowa i koniec wszystkiego...
Długo byłam w szoku z poczuciem winy i bezsilności. Pewnego dnia poszłam, za Waszą radą, do adwokata (to była niezła terapia wstrząsowa) i od tego momentu zmieniłam swoje podejście. 
Po obserwacji zachowań M., jego postawy wobec mnie i podaniu przez niego przyczyn rozstania zrozumiałam, że facet ma już inną, a ja stałam się zbędna i trzeba coś zrobić abym wyniosła się szybko z jego życia.
Przykre, że 15 lat nic dla niego nie znaczy (aczkolwiek mamy się rozstać w przyjaźni ), żadne argumenty i próby rozmowy nic nie dawały i nie dają.
Jest mi niezmiernie przykro z tego powodu, że tak mnie potraktował, ale od chwili kiedy powiedział mi o rozstaniu nie jestem w stanie traktować go jak kogoś znajomego. Straciłam do niego zaufanie i w sercu coś umarło.
Staje się mi on coraz bardziej obojętny. Nie powiem,  są momenty , że mnie wyprowadza z równowagi...

Kiedy czytam Wasze wypowiedzi to tak jakbym widziała siebie.
Dzięki temu forum i Wam mam komu się wyżalić szczerze i wiem, że wiecie przez co przechodzę. Dziękuję Wam za to .

Dokładnie, a jeśli widzisz, że nie przestaje - odwróć się i wyjdź. Choćby do łazienki. Niech gada sam do siebie. W końcu mu sie znudzi.

A teraz trochę reakcji na poszczególne rodzaje agresji, może to komuś pomoże:

1.Reakcja na wycofywanie się - celowe milczenie, które narusza Twoje granice:
Nie musisz juz znosić długich godzin milczenia, przerywanego Twoimi pytaniami i uwagami, po prostu powiedz
"Strasznie nudzi mnie twoje towarzystwo" i wyjdź do kolezanki, rodziny, pubu, do cukierni, gdziekolwiek
mozesz też (co bardzo mi się podoba) np podczas obiadu z panem fochastym milczkiem zakładać słuchawki na uszy
i słuchać swoich ulubionych piosenek, wybijając ich rytm i nucąc w czasie jedzenia he

2.Reakcja na sprzeciwianie się jest dobitna "Przestań" lub "przestań mi zaprzeczać" lub po prostu "Tak mówisz?";

3.Reakcja na lekceważenie - "Przestań, nie chcę tego słyszeć"; a na jego "sama nie wiesz, o czym mówisz"
powiedz "Acha, a więc tak uwazasz", jeżeli on powie "Tak", to tajemniczym głosem odpowiedz "Rozumiem";

4.Reakcja na slowna agresję ukrytą w żartach -to poniżenie w jego oczach go wywyższa i np powie
"nie masz poczucia humoru", wtedy nie trać czasu na dociekania tylko powiedz" Zastanawiam się, czy teraz
gdy już to powiedziałeś(upokorzyłeś mnie, przerwałeś mi) czujesz się bardziej ważny?Pomysl nad tym" i wyjdź.

5. Reakcja na przerywanie i odwracanie uwagi - powiedz "Spójrz na mnie" i ponów swoje pytanie do skutku
aż da ci na nie konretną odpowiedź;

6. Reakcja na oskarżanie i obarczanie winą - pamiętaj o tym ze słowni agresorzy zawsze obwiniaja swoje ofiary
krzyczą, używaja ostrych słów, mówią ze się źle zachowujesz, ze udajesz mądralę,idiotkę, starasz się
wywołać kłótnię, odwracasz kota ogonem, przesadzasz, zrzedzisz, zjadłaś wszystkie rozumy,prosisz sie o kłopoty itp
powiedz " w tej chwili przestań mnie oskarżać i obwiniać" lub "nigdy wiecej tak do mnie nie mów lub " nie mów do mnie
w taki sposób". Agresywne stwierdzenia to kłamstwa na Twój temat, adresowane do Ciebie, naruszają osobiste granice
W rezultacie twój partner wnika w Twój umysł, wymysla "historyjkę" dotyczącą Twoich intencji i opowiada ją Tobie.
Żaden człowiek nie ma prawa robić tego drugiemu czlowiekowi. gdybyś chciała mu się z tego tłumaczyć to odpuść
sobie i pytanie - czy tłumaczysz komuś kto rzuca kamieniem w Twoje okno czy każesz mu przestać?

7. Reakcja na osądzanie i krytykowanie - są to kłamstwa dotyczące charakteru człowieka i jego osiągnięć, to ciosy
wymierzone w samoocenę np "kiepski z ciebie kierowca" i tutaj odpowiedz "czy sam siebie słyszysz?", "dosyć tego"
"to bzdura", "zatrzymaj swoje uwagi dla siebie","to nie twoje zmartwienie" i wyjdź(oczywiście nie z samochodu)

8.Trywializowanie - umniejsza wartość twojej pracy, wysiłków, zainteresowań, zmartwień, czyni to pod maską
udawanej niewinności, wmawiając ci, że to co uważasz za ważne jest bez znaczenia, a co za cenne, ma małą wartość
i tu powiedz "usłyszałam już wszystko, co chciałam od ciebie usłyszeć" lub "wcale mnie to nie bawi"

Pozbierałam te cenne rady z ksiazki "Toksyczne słowa" Patrici Evans, cdn

Witaj Marzeno,
mysle, ze wybral, bo uznal, ze tamta kobieta spelnia jego oczekiwania. Jesli chodzi o pytanie - dlaczego wybral ja a nie Wasze dziecko...coz, z tego, co piszesz ona jest w ciazy wiec w tym przypadku gdy do Ciebie powroci opusci tamte dziecko.
Uwazasz, ze wykrzyczenie tamtej kobiecie tego, co Cie boli spowoduje, ze on do Ciebie wroci? Skoro zmienil adres zamieszkania i postanowil sie odciac to dla mnie oznacza to, ze zrobil to po to aby wlasnie sie odciac i nie zmusisz go do zmiany decyzji. Poza tym...czy ona faktycznie go zabrala? Uwazasz, ze on jest uposledzony umyslowo i nie wiedzial co robi, zostal przez nia ubezwlasnowolniony? Watpie...
I owszem - swietnie dasz sobie rade bez niego, a co do przyszlosci to nie traktuj jej tak czarno - przeciez nie wiesz co ona Ci przyniesie. Gdybys byla w stanie ja przewidywac to nie byloby Cie na tym forum nieprawdaz? Poradzisz sobie tylko, ze na poczatku bedzie ciezko, ale z czasem zaczniesz sie ukladac.

No cóż ja zauważyłam, że o ile pojemność męskiego mózgu jest ograniczona, to kobiecego nie ma granic

Ale cieszę się, że nie urodziłam się 30-40 lat wcześniej. Zamknęli by mnie w psychiatryku. Bo mimo wszystko stosy już wtedy nie były modne
Zazdrość, kochana - napisałam do Ciebie.

wybral obca kobiete,z ktora zwyczajnie wpadl, bo nigdy nie uznawal antykoncepcji  ,wyrzekl sie wlasnej corki nadodatek chorej...
nawet jej nie odwiedzi,,, nawet czekolady nie kupi...
A mi juz zyc sie nie chce,,,
gdy patrze na moja i jego corke plakac mi sie chce, co ona winna jest? czy tamte dziecko stworzone z rozpusty jest wazniejsze od planowanego dziecka, ktore calowal po nozkach, nosil na rekach.,,,

Uprzejmie donoszę, że w odśnieżaniu nabieram niestety wprawy
Znalazłam nawet instrukcję, jak sobie zrobić przyjemność odśnieżaniem (niekoniecznie innym! ) http://www.youtube.com/watch?v=n2XyWhO7dvI

Chyba to sobie wypiszę na ścianie!
Najgorsze, że my kobiety jesteśmy takie czułe na słowa...

A teraz ja się czuję jak w ukrytej kamerze Najgorsze było jednak to co wtedy czułam, gdy za każdym razem docierało do mnie, że wszystkie moje słowa to jak grochem o ścianę. Tylko dlaczego robiłam to znów, i znów, i znów, ciągle mając nadzieję ?
Dziś widzę jak bardzo to było bez sensu...

Wiesz jak jest kochana - jeśli Ci to ulży, to pisz. Kłopoty jak to kłopoty, zawsze gdzieś czyhają uśpione. Mam nadzieję, że to nic ze zdrowiem córki?
Pisz na zdrowie ten 2011 post !!! I na szczęście. I na Nowy rok! Trzymaj się, głowa do góry

witajcie. wczoraj byl ojciec mojego dziecka , OZNAJMIL MI ZE BEDZIE MIAL Z TA KOBIETA CORKE I PLANUJA JESZCZE SYNA.
Przezylam szok, przeplakalam z 3  godziny, dzisiaj nie poszlam do pracy.... nadal go kocham

Zastanawialas sie Marzenko co on moglby jeszcze zrobic zebys przestala go kochac?

NAPRAWDĘ byś chciała by ten ktoś - po takim wyznaniu wrócił do Ciebie? Po co na boga?

Witam,
przeczytałam wszystkie posty i nie mogę uwierzyć że tyle kobiet cierpi przez facetów, że ktoś ma podobne problemy jak ja i też sobie z nimi nie radzi, ja też mam sporo kłopotów z każdej strony jestem sama z chorym dzieckiem, gdzie pracuję i wszystko jest na mojej głowie, teraz nawet naprawiam samochód, jestem mężatką od 6 lat od dwóch lat psuje się w moim małżeństwie, dużą winą jest picie mojego męża gdzie nawet nie odebrał dziecka z przedszkola czy nie wiedział gdzie go zostawił, poniżał mnie zmienił z wesołej dziewczyny w smutasa, zastraszoną dziewczynę gdzie odsunął ode mnie wszystkich, zawsze byłam zła choć miał uprane, uprasowane, ugotowane zawsze mu coś przeszkadzało , nie mogłem być chora, na każdym kroku było coś nie tak, potem częste awantury gdzie dziecko zrobiło się nerwowe na szczęście dostał pracę za granica, ja jestem spokojniejsza i dziecko też ale nie radzę sobie z samotnoscią, bez poczucia bezpieczeństwa, radzę sobie sama ale nie wiem co lepsze, chyba chciałabym mieć kogoś kto o mnie zadba i nie wierzę w miłość bo poznałam kogoś kto mówił mi że jestem najważniejsza i że mnie kocha oraz że zabierze nas żebym była szczęśliwa a teraz nie mówi nawet cześć, nie mówie że jestem super ale uwwierzcie stara łam się i naprawdę kochałam a le ile można wiele by tu pisać dołączając wątki z wielu was ale to smutne że zawsze cieprią kobiety jak to jest czy oni nie mają serca czy tak szybko pocieszają się w ramionach innej?

Może właśnie zajmij się córką i jej problemami a nie PALANTEM?
Na pewno zadbałaś o specjalistyczną opieką dla dziecka - ci fachowcy wyjaśnią Ci jakie są rokowania w jej stanie i co można zrobić by jej pomóc - na tym się skup!
Jak pyta o ojca powiedz jej prawdę - tata wyjechał, szczegóły jej do niczego nie potrzebne. Co jej będziesz mówić za parę lat czas pokaże.
Poznasz jeszcze wielu ludzi, a czy się z kimś zwiążesz też czas pokaże - nie wydaje się to w tej chwili najważniejsze. Wierz mi kobiety żyją również samodzielnie Potrzebna ci proteza w postaci faceta? Poszukaj wsparcia wśród rodziny i przyjaciół - to bezcenne w takich chwilach. Życzę dużo siły i optymizmu

Marzenko, dzieci zawsze wiedzą, że coś jest nie tak.
Powiedz jej półprawdy, po jakimś czasie przygotuj na resztę. Kłamstwa nic nie dadzą, a jeszcze obrócą sie przeciw Tobie.
Z dziećmi należy być szczerym.
Skontaktuj się z dziecięcym psychologiem, niech przygotuje cię do tej rozmowy.

Empatyk, buziaki dla Ciebie
Jak zwykle trafnie

Empatyk, dawno Cię u nas nie było, jak tam u Ciebie spokój czy burza?

Chciałbym się zakochać  ale nie wiem którą wybrać

Siedzę po drugiej stronie Bałtyku ,szykuje sie do świat poza  krajem i samemu .Co dalej  ze mną podobno najtrudniej pomóc samemu sobie .
Tu wypoczywam urzadzam sobie pokoik jak chcem .

dla wszystkich dziewczyn  zaśpiewajcie to facetom http://www.youtube.com/watch?v=W1jIuwYGIrU

Co to znaczy??? Nie rozumiem...
Umiesz tak wyznaczyc sobie obiekt i sie zakochac?
... u mnie to porazka... zawsze wpadam jak do studni Nagle nad niczym nie panuje, nic nie widze i nie slysze a "w locie" tylko jakies dzwieki wydaje, i troche pomacham konczynami.... ha ha ha
ale jak juz dolece do celu to cholernie boli i troche czasu musi uplynac zanim zaczne realnie oceniac sytuacje i zbierac sily na wydostanie sie na powierzchnie

Zawsze do wydostania sie potrzebne sa drabinki lub linki... Jeden dobry link.. to TUTAJ w Netkobietkach

I temat umrze, bo wszyscy beda zyc w stresie

Empatyk - Zazdrość wyraziła prośbę, żeby mogła napisać posta o numerze 2011 - tak na szczęście.
O cholera, nie sprawdziłam i teraz nie wiem, z jakim numerem piszę

Piękny ten wiersz i tak sobie pomyślałam, że można by zamiast Pana wstawić naszego towarzysza/towarzyszkę życia.
Ehhh...

Dziewczyny kochane, jeśli chcecie sobie sprawić prezent życia, kupcie: "Koniec współuzależnienia"
Chciałabym Wam coś zacytować, ale nie dam rady. Musiałabym przepisać całą książkę. Każde zdanie wali mnie jak obuchem w głowę. Ja kupiłam w Empiku (29 zł), ale mam też link do wydawnictwa:
http://shop.mediarodzina.com.pl/catalog ? aleznienia

SZCZESLIWEGO NOWEGO 2011 ROKU
od chorobliwie zdrowejacej Zazdrosci

z nadzieja na epidemie:D

bo sa dwie numeracje jedna nad kazdym postem u gory z prawej (wg tej moj post jes 2011 do momentu az jakas Moderatorka go polaczy z wczesniejszym... ha ha)
a druga to ilosc postow w temacie ale moj pierwszy post ma numer zero (wg tej numeracji moj post byl 2010)
no icale szczescie ze po wszystkim bo wszyscy bali sie pisac