dlaczego zdradzani sa glupi... - Netkobiety.pl

Maxi,

dzięki za dobre słowo. Pewnie nie uda się już odbudować zaufania, co z tego, że jest super, że On się bardzo stara, nawet mnie to bawi, jak tłumaczy mi się za każdym razem z kim rozmawiał.
Przecież nie o to do cholery chodzi. Cięzko mi jednak podjąć decyzję o rozstaniu bo naprawdę jest teraz tak dobrze. Tyle czasu radziłam sobie sama, a teraz mam kogos kto się o mnie troszczy i prawdę mówiąc podoba mi się to. W końcu jednak będę musiała się na coś zdecydować, nikt tego za mnie nie zrobi.
Maxi, a czy Ty się aby znowu nie angażujesz? Nie wiem czy to jest dobrze, że piszecie do siebie e-maile. Może jeszcze na to za wcześnie? Boję się, że znowu będziesz cierpiała.

Niekochana!
Spóźnione, ale szczere i gorące najserdeczniejsze życzenia urodzinowe!
Zdrowia, szczęścia, pomarańczy, nie Ci (tu wstawić pożądane imię męskie ) nago tańczy! 

A czy musisz decydowac? nie mozesz zostawic na razie zeby sie "dzialo". Przeciez jesli potrafisz zanalezc wspolnie z kims sposob na spedzenie czasu i mile pogadanie to nie musi to byc zwiazane z zadna decyzja chyba?
a z ty, tlumaczeniem na kazdym kroku poradzilam sobie jednym zdaniem " Prosze nie tlumacz mi i nie zdawaj sparawozdania do kogo dzwonisz i co robisz"
Wyczulam w jego reakcji gwaltowny niepokoj. Przestraszyl sie.
zastanawiam sie teraz , czy on nie chcial byc kontrolowany...

Mamy obowiązki wobec samych siebie w życiu bo dostajemy je tylko jedno, a bedąc w związku trzeba zyc tak aby nie zatracić w nim siebie..........

Monia..zapytam tak przewrotnie - to po co z nim jestes skoro tak sie denerwujesz, nie ufasz? nie rozumiem tego...

Median,
pewnie dlatego, że coś do Niego czuję. Poza tym pisałam o tym niedawno, że kiedy przestałam tak naprawdę się starać, On zaczął to robić za nas dwoje. Teraz to On się martwi, że nie dzwonię, nie piszę. Nie czekam na Niego, nie pytam się kiedy przyjedzie a widujemy się częściej niż kiedykolwiek. Przeczytałam książkę, "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy" postępuję tak jak jest tam napisane i widzę, że to działa. Poza tym naprawdę mam w Nim wsparcie i bardzo mi pomaga. Nie potrafię się jednak cieszyć tym tak do końca, bo gdzies cały czas wraca jak bumerang wspomnienie tych smsów, które kiedyś przeczytałam. Nie wiem jak inne kobiety radzą sobie z odbudowaniem zaufania, bo ja na dzień dzisiejszy tego nie umiem.

Median,

przeczytaj książkę o której wspomniałam. Naprawdę oczy mi się otworzyły na wiele istotnych spraw w relacjach z facetami. Zrozumiałam, jakie błędy popełniałam. Podam Ci jeden z przykładów. R. zawsze wiedział, że czekam z utęsknieniem aby spędzić z Nim weekend. Teraz gdy się pyta czy może przyjechać, mówię, że nie wiem, bo na pewno chcę się spotkac z przyjaciókami, poza tym może spotkam się ze znajomymi, odpowiadam, że jak znajdę czas dla Niego to dam znać. I nagle się okazało, że On nie wyobraża sobie weekendu beze mnie. Takich przykładów jest więcej, ale nie chcę Ci zanudzać. Nie wiem czy to zabieganie będzie długo trwało, pewnie do czasu aż znowu On poczuje się pewniej, ale póki co dobrze mi z tym. 
Co do związku na odległośc, to akurat najmniej mi to przeszkadza. W tygodniu mam dużo różnych zajęć, lubię spędzać czas po swojemu, czytając książki, oglądając mecze i prawdę mówiąc nie chcę tego zmieniać.  Wystarczą mi spotkania w weekendy.
Co do braku zaufania, fakt z tym nie mogę sobie niestety poradzić. Cóż, jeśli okaże się to silniejsze ode mnie, po prostu będę musiała zakończyć tą znajomość. Czas pokaże.

A bo jestem trochę dziwna, R. jest trochę dziwny to i związek musi być tez taki trochę dziwny

Dobra kochana, dosyć o mnie, napisz proszę jak Ty się miewasz.

Zawsze to my kochamy za bardzo tak juz jest.My cierpimy i my placimy najwyzsza cene.Trafilam kiedys na necie na spam Duzo jest tam historii z milosci takich za bardzo.Znalazlam tam duzo wsparcia, bo bylam kiedys w takiej sytuacji,dobrze ze to za mna.ale ciagle nie wiem,dlaczego popelniam ciagle ten sam blad. Z nowu wydaje mi sie,ze to ja kocham za bardzo.

Hej, Niekochana - czytam, ale jakos sie zrazilam , gdy natkelam na watek z zachodem słonca...., cos tam o podziwianiu, rutututu,  żeby go podziwiac i takie tam banialuki.....,ona, czytaj franca -  wkleiła na nk fote z zachodem słońca, a fircyk, czyli X  skomentował godzine , ze pamieta , srutututu, ...sratatata..., pewno w bierki grali...to zapamietał....wpisuje , zeby czytający wiedizeli, jaki to on fircyk w zalotach....
To nie dla mnie te ksiązki, o nie..., no ale z nudów poczytam, rozwalił mnie ten zachód słonca. No i jej ulubione powiedizenie :metoda małych kroczków, bo kiedys poczytałam od niej do niego , jak wyszedł do kibelka e-mail, ze dobzre ze go znała tak krótko, ze małymi kroczkami ...pamparampa...
Ale mnie on wkurza. On tez miał takie same ksiązki , jak te co dostalamod Ciebie, wyrywkowo pocztał, ona mu dała...chyba ona..., ze jest ofiara takiej kobiety jak ja.....
Fircyk w zalotach idzie dzwonic do tej francy -nawet w mróz.., nawet w taką zamietke snieżną ...., a zeby kataru dostał.....ale go przypilila ...kiedy on w końcu sie zdeklaruje i cos postanowi? Musze szybko sobie nakupowac fajnych rzeczy , bo jak znowu komus pozyczy tysiaka -drugiego ...haha
Pewnie go bedzie naprowadzała na metode małych kroczków.....franca jedna, zeby kataru dostała..., a co mi tam ,,,

Cofam post, bo bez sensu.:(

wpis cofam, bo bez sensu, na szczęscie jeszcze moge.

ok, masz racje cofam to wszytsko. Pa

maxi a to nie jest przypadkiem jakas depresja?

Mnie najbardziej wkurza, że on tak stale dzwoni do niej. moz eto zazdrośc nie o niego i nia, ale że ma taki z nia dobry kontakt a ona z nim...chetnie bym posłuchala o czym gadaja , a potem przedstawiał na rozprawie....perfidna jestem co?

Gazia, mój M. pisze sms'esy w ilościach hurtowych, choć, rzekomo, tego nienawidzi ... tylko w ciągu jednego tygodnia wysłał ich ok. 400 (wspólna firma i faktura).

Zastanawiam się jaką przybrać postawę na rozprawie  jednej strony może warto wiedzieć coś więcej, ale z drugiej po co...

Sprawdzanie korespondencji, telefonów, kieszeni itp. nigdy nie wchodziły u mnie w rachubę.
Mieliśmy niepisaną umowę, że kiedy coś się będzie działo usiądziemy i porozmawiamy...

A tu informacja o końcu z jego strony i zaskoczenie, szok z mojej.  Żyłam, pracowałam, kochałam i niczego nie widziałam i niczego nie podejrzewałam...

Nie wiem co dalej będzie, on wycofuje się ze wszystkich ustaleń bo ja zachowuję się irracjonalnie wg niego (zaczęłam żądać a nie prosić, dbać o własne 4 litery i stałam się materialistką), nie piorę jego rzeczy, nie gotuję, sprzątam tylko wtedy gdy mogę się przewrócić, wyrzuciłam go z łóżka, nie robię zakupów i mieszkam w "jego" mieszkaniu.

Przez 15 lat byłam "all in 1"  ale on uważa, że to nie była praca tylko ja chciałam to robiłam.
Piszę bez składu. Przepraszam.

OD DŁUŻSZEGO CZASU JESTEM TĄ WŁAŚNIE-GŁUPIĄ!!! MĄŻ PISZE Z "KOLEŻANKAMI" A JA JUŻ JESTEM WYKOŃCZONA SPRAWDZANIEM TEL ITP...CIĄGLE SZUKAM,SZUKAM I...ZNAJDUJE SMSY I CZASEM JAK SIĘ PRZEZ PRZYPADEK NIE WYLOGUJE...ALE JESTEM Z NIM BO JESTEM GŁUPIA!!! JESTEM BARDZO MŁODA A JUŻ SIĘ CZUJE WYKOŃCZONA PRZEZ ŻYCIE...DO TEGO PROBLEMY DNIA CODZIENNEGO...CZEKAM NA DZIEŃ W KTÓRYM WSZYSTKO SIĘ ZMIENI NIE ZALEŻNIE W KTÓRĄ STRONĘ:) MYŚLĘ TEŻ,ŻE MŁODE KOBIETY PATRZĄ NA "NICH" JAK NA CUD KTÓRY ICH W ŻYCIU SPOTKAŁ...A KOBIETY OK 30 WIEDZĄ JUŻ CZEGO W ŻYCIU PRAGNĄ I NIE BOJĄ SIĘ SPRÓBOWAĆ BYĆ SZCZĘŚLIWE I ZACZYNAJĄ WSZYSTKO OD NOWA...  ŚWIETNIE , ŻE ISTNIEJĄ TAKIE FORA:)

ja ma 31 lat i wiem czego chce, ale niestety za dużo daje siebie, a potem tylko zbieram kopniaki. Dzisiaj ten dzień. Dzisiaj byłaby nasza rocznica i są jego imieniny. Jezu

Myslę ze z pewnymi rzeczami musimy się po prostu pogodzić. Związek z drugą osobą jest ryzykiem i jakie bysmy sobie czułe słowa nie mówili, i obiecywali " że bedziemy zyli długo i szczęsliwie" to może przyjść taki czas w związku że jedna z osób odejdzie, że uczucie jakie zywiła do nas się wypali, że będzie chciała coś innego, kogoś innego i na to wpływu nie mamy, wszystko w zyciu jest zmienne, przelotne, złudne tak jak zycie, które też się kończy. Nie mozna mówić "nigdy" i "na zawsze" bo wszystko może się zmienić. Jesteśy na tym świecie tylko na chwilę, przeminiemy jak i wielu ludzi za nami i przed nami, wszystko jest tylko na chwilę. W takim nastroju dzisiaj jestem dziewczyny.

No i stało się!!!!! Z jajecznej blondynki stałam się kasztanowo-brązową szatynką. Nie wiem czy wyglądam młodziej, starzej, lepiej, gorzej ale inaczej i o to mi właśnie chodziło, zrobiłam to dla siebie, bo przez parę lat byłam blondynką bo faceci wolą blondynki a teraz figa z makiem, jest tak jak ja chcę!!!!!!!!!!!!!!!!!I guzik mnie obchodzi czy spodobam się facetom czy nie, podobam się sobie.

Czasami jak obserwuje koleżanki to największe metamorfozy w wyglądzie przechodzą po takich bojach z facetami.
Taki okres buntu rozumiem

A ja mysle, ze to nie rozum bierze gore nad sercem.... bo my to serce mamy WIELKIE nadal tylko teraz okraszamy je sobie szczypta rozumu  i szczypta milosci wlasnej.
Nie mozna znieczulic sobie serduszka.. bo to jedna z piekniejszych spraw tego swiata
czy Wy tez nalezycie do osob pomagajacym calemu nieszczesliwemu swiatu??? Gdzies przeczytalam, ze to typowa dolegliwosc DDA i DDD... i wcale sie tym nie przejelam bo toleruje w sobie te dolegliwosc.
Nie tylko z okazji swiat... ale i na codzien... i zawsze robie to anonimowo, zeby czuc satysfakcje z obdarowania a nie z bycia osoba obdarowywujaca.... i pomagam w czym sie da... Jak ktos zaczyna zdanie od "Mama problem..." wlaczaja mi sie swiatelka gdzie szukac rozwiazania. Mam na swoim "sumieniu" tony zalatwionych darmowo spraw... i jest mi z tym dobrze... nie chce tego zmieniac w sobie.
...a wlosy zalatwie sobie w piatek... dzis zalatwilam samochod...
nakupowalam siatki kosmetycznych produktow... bedziemy z corka robic sobie domowe SPA swiateczne... dzis powiedziala, ze nie moze sie juz doczekac... ha ha ha.. JA TEZ!

No niestety, albo stety (?) tak Z rozwagą wyrzucałam pająka czy motyla przez okno na dwór (nie zabijałam!) bo przecież to stworzonko też chce żyć. Jeśli o pomoc prosi ktoś, kogo niezbyt lubię to i tak nie umiem odmówć, a jeśli lubię to uważam, że trzeba pomóc bo przecież jak inaczej?

Zrobiło mi się smutno... Tak dobrze pamiętam nasze początki z M. On z innego miasta, bez pracy, wynajęte mieszkanie... ciężko... Ale staraliśmy się, on i ja dla niego, dla nas. I po dwóch latach udało się dzięki mojej rodzinie znaleźć dobrą i satysfakcjonującą pracę. A potem własne mieszkanie, potem własny dom... Dziecko... W każdą dziedzinę życia, która dotyczyła nas, albo tylko M, starałam się włączyć... pomóc, gdy trzeba... Tylko jakoś umknęło mi, że w moje sprawy, albo sprawy domowe M angażuje się coraz mniej, że coraz częściej tylko mówi, planuje, ale nic już z tego nie wynika...
A na koniec dowiedziałam się, że on tej pomocy, czy współdziałania wcale nie potrzebował! , Że to ja wszystkim chciałam rządzić! (???).
No cóż... mój jeszcze M swoją wspaniałą kochankę poznał w pracy, właśnie tej "załatwionej" Jaka ironia losu...
Kurde! Mam dziś kiepski nastrój Śnieg mnie na tej wsi zasypał... Gdybym podejrzewała, że przyjdzie mi w tych lasach mieszkać samej z dzieckiem to nigdy nie wyprowadziłabym się z miasta.
Napiszcie, że jutro będzie słońce i plus 30 stopni! Pliiiiizzzzz

ja też tak postępuję i co z tego mam, kopniaki od życia za swoją naiwność,

Hej, mamoNiki! Głowa do góry - mówią, że jakby człowiek wiedział, że ma upaść to by usiadł. Po co się tym dręczyć? Na pociechę powiem Ci, że w miastach też nie wesoło!!! Brrr... Zamiast śniegu brudna breja pod nogami, nogi się rozjeżdżają, samochody buksują. NIGDZIE nie można dojechać, gigantyczne korki, komunikacja jeździ niezgodnie z rozkładami. Naród marznie i klnie.
Dziś Pan w kiosku na moje uprzejme "dzień dobry" odrzekł: czy na pewno dobry? (musiał odłożyc łopatę bo odgarniał śnieg). Hm - na pewno - jeśli nie gorszy niż wczoraj (było przecież minus 20!) TO DOBRY! Trzymaj się, nie daj się - będzie lepiej

No jasne, że tak mam. Jestem agentem specjalnym ds "nie do załatwienia". Dla siebie załatwić sprawę, która wymaga "daleko posuniętego kompromisu" - raczej na to nie idę. Ale jeśli dla kogoś innego, naprawdę potrzebującego - NIE MA SPRAWY.
Uwielbiam patrzeć, jak inni się cieszą. I też lubię anonimowo - wtedy wiem, że ta radość jest szczera.
A, jeszcze jedno - jak ktoś mnie "naciągnie" na pomoc i się o tym dowiem - MASAKRA - nie wybaczam. Obrażam się na zawsze. Jak słoń.
No, i mam już lekko wyćwiczoną asertywność - potrafię odmówić lub "przenieść termin realizacji"

Median, jak tam Twoje sprawy "wyjazdowe"?
Odnośnie asertywności - miałam kiedyś zajęcia na jednym z kursów zawodowych. I naprawdę pomagają ćwiczenia (najlepiej z kimś zaprzyjaźnionym) - jak odmawiać. Małymi kroczkami możemy osiągnąc wiele.

Moja ukochana wokalistka Edyta Bartosiewicz śpiewa:
"Zabij swój strach!
Przerwij  chorą więź, nie wahaj się , zacznij wreszcie żyć, NORMALNIE.
Wyrwij z siebie cierń, czas byś odnalazł swój cel,
odnalazł swój rytm,
Nie zawahaj się, teraz wszystko lub nic!
ZABIJ SWÓJ STRACH"

To specjalnie dla Ciebie.

Niekochana - dotarł do mnie 1 pakiet od Zazdrości. Dzięki, cmok cmok!

Proszę bardzo, chyba wysłałam 2 razy to samo. Dla pewności wysyłam jeszcze raz drugi zip.

Hi, Hi - możemy rozpocząć współzawodnictwo też musiałam odgarniać bo mieli mi dowieźć węgiel, no i jeszcze trochę, a wyjść z chałupy by się nie dało! Ale ulubiony mój sport to nie będzie!  Wolę cały wieczór siedzieć przy piecu(mam kaflowy) i dokładać opał

Dzisiaj tez przeszłam bieg z przeszkodami. Z podwyższonym cisnieniem , zawrotami w głowie wyruszyłam do przychodni po recepty i do banku. Jakis cudem dotarłam w obie strony. Czyli dyscyplina sportu zaliczona .