Wczoraj odszedł mój Kot - Netkobiety.pl

paslawek napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Kimś, kto kocha ludzi, wspolczuje  zwierzętom, i ma wszystko w swojej głowie uporządkowane.

To marnie ci idzie wyrażanie tego bardzo słabo zwłaszcza od paru miesięcy.
Nie widać tego kochania ludzi i współczucia niestety, widać aroganckie, przemądrzałe,zarozumiałe próżne babsko złośliwe, rozpychające się łokciami w cudzych wątkach i idące w zaparte nie potrafiące przyznać się do błędu.

Tak cię ubodło, gdy napisałam że faceci spowalniają kobiety i po prostu je ograniczają?

Pasławek, wyluzuj Ani o tobie ani o twojej żonie to nie był temat więc spasuj. To było tylko o mnie

Rozumiem, że musicie moim kosztem wyrównywać swoje braki Naprawdę to rozumiem.

Salomonka napisał/a:

Rozumiem, że musicie moim kosztem wyrównywać swoje braki Naprawdę to rozumiem.

Nie musimy.

Przez przeszłość zostałaś pozbawiona części empatii, to jest ten deficyt.
Masz przez to inne postrzeganie świata i relacji międzyludzkich oraz inny system wartości i to rozumiem.

Szanuję ciebie jako człowieka. Uszanuj proszę też innych.

Wiem, jak to wygląda z twojej perspektywy (jakiś sierściuch zdechł i wszyscy płaku, płaku), ale inni są bardziej empatyczni.
Po prostu nie komentuj.

Korzystaj z życia. Może się jeszcze czegoś nauczysz, a życie jak wiesz bywa bardzo przewrotne.

Salomonka napisał/a:

paslawek napisał/a:

To marnie ci idzie wyrażanie tego bardzo słabo zwłaszcza od paru miesięcy.
Nie widać tego kochania ludzi i współczucia niestety, widać aroganckie, przemądrzałe,zarozumiałe próżne babsko złośliwe, rozpychające się łokciami w cudzych wątkach i idące w zaparte nie potrafiące przyznać się do błędu.

Tak cię ubodło, gdy napisałam że faceci spowalniają kobiety i po prostu je ograniczają?

Pasławek, wyluzuj Ani o tobie ani o twojej żonie to nie był temat więc spasuj. To było tylko o mnie

Nie to jakieś twoje domysły tamto o czy piszesz,dla mnie jest bez znaczenia, tu konkretnie w tym wątku narobiłaś bajzlu
i idziesz w zaparte - obciach to jest

JuliaUK33 napisał/a:

Salomonka napisał/a:

No tak i znowu to samo Mam się nauczyć, że bez faceta nie da się żyć No bo jak ? Kobieta sama sobie radzi? Bez faceta? To po prostu nienormalne jest

Nie rozczula się nad zdechłym kotem? To pewnie nienormalna jest

Ależ ja szanuję innych ale tobie innych już nie.
Mam być taka jak wy, bo jak nie to znaczy że jestem jakaś chora.

I gdzie wasza empatia?

No pytam gdzie? Znaleźli się obrońcy życia kociego, bo w innym temacie są słabi jak guma z pękniętych majtek Więc gdzieś trzeba się wykazać, to padlo na koty Śmieszni jesteście, że nawet nie wiem kiedy przestać się śmiać

Da sie zyc bez faceta,ale pozniej jest nudno jakos. Ja tam nie mam.problemow byc single, ale nie na dlugo,potem.juz musze kogos miec
A zycie kazdej istoty jest wazne

Julia Życie na dłuższą metę  bez faceta jest nudne Faceci czasem  są potrzebni, ale  broń boże na co dzień.

Salomonka napisał/a:

Farmer napisał/a:

Nie musimy.

Przez przeszłość zostałaś pozbawiona części empatii, to jest ten deficyt.
Masz przez to inne postrzeganie świata i relacji międzyludzkich oraz inny system wartości i to rozumiem.

Szanuję ciebie jako człowieka. Uszanuj proszę też innych.

Wiem, jak to wygląda z twojej perspektywy (jakiś sierściuch zdechł i wszyscy płaku, płaku), ale inni są bardziej empatyczni.
Po prostu nie komentuj.

Korzystaj z życia. Może się jeszcze czegoś nauczysz, a życie jak wiesz bywa bardzo przewrotne.

No tak i znowu to samo Mam się nauczyć, że bez faceta nie da się żyć No bo jak ? Kobieta sama sobie radzi? Bez faceta? To po prostu nienormalne jest

(..)

Bardzo ciekawa część wypowiedzi.
Nie odnosi się bezpośrednio do cytowanego tekstu, a z jakiegoś powodu została przytoczona. Więc jest dla Ciebie bardzo ważna...
Dlaczego,Salomonka ?

lody miętowe napisał/a:

Dziękuję wszystkim za miłe słowa i wsparcie. Nie ma co już dodawać, wiecie jak to jest.

Na pewno jeszcze przez jakiś czas będzie trudno, czasem zapewne będzie bardzo bolało, ale pozwól sobie na to przeżywanie i po prostu... daj czasowi czas.

-------------

Karmaniewraca napisał/a:

Bardzo mnie poruszyła historia króliczka. Właściwie to nawet zainspirowała do tego, że może bym króliczka wzięła pod opiekę? Tylko ja nigdy nie zajmowałam się żadnym zwierzakiem, ja nie wiem czy bym umiała się zająć zwierzątkiem. Czy jestem dość uważna np jakby chorował, albo czy umiałabym właśnie udźwignąć chorobę. I to Czy może zostać sam i jak długo? Trochę się boję, że będzie kupki robił wszędzie. Muszę poczytać ale byłoby super mieć takie urocze stworzenie

Bardzo polecam, to było najmilsze, najbardziej wdzięczne i przywiązane zwierzątko, jakie mogłam sobie wymarzyć. Oczywiście natury się nie oszuka i pewnych rzeczy nie przeskoczysz, ale można dostać o wiele więcej niż zapewne większość z nas się spodziewa.

Ja, jak wspomniałam, kiedy zdecydowałam się dać mu dom, też nie wiedziałam, jak opiekować się takim króliczkiem, ale okazało się, że nie jest to specjalnie trudne, a z pomocą przychodzą poświęcone miniaturkom strony poradnikowe.
Mnie udało się uszaka nauczyć czystości, swoje potrzeby załatwiał wyłącznie w kuwecie, a nawet gdyby coś się przydarzyło, to kupki są twarde, bez zapachu, bez problemu usuniesz z pomocą papieru toaletowego. Jeśli chodzi o zostawanie samemu, to wychodząc na kilka godzin nawet nie zamykaliśmy go w klatce, bo nie było takiej potrzeby. Dbaliśmy jedynie, żeby miał dostęp do warzyw (nie kupowałam gotowych karm, bo one im nie służą), do sianka (bardzo ważne) i wody.

Salomonka napisał/a:

Nachlałeś się i pierdzielisz  jak potłuczony. Mam swoje przemyślenia i będę je pisała gdzie chcę, nie  będę czekała na twoje pozwolenie że akurat teraz wolno mi cokolwiek napisać.  Pomyliły ci się portale Snake
Jak coś ci nie pasuje, to spierdzielaj... tam na gorze masz informację, że to portal dla kobiet. Tylko że z tym portalem jest trochę inaczej jak z domem Bo z domu, możesz niechcianego gościa wyprosić, a z tego portalu wredne gnoje nic sobie nie robią z tego, że pokazano im drzwi.

Z tym nachlaniem, to byłoby nawet niezłe, niestety alkohol nie wpływa na trzeźwość moich osądów.
A co do wyrzucania się z tego forum, to nie ty jesteś władna w tej materii. Ja też nie i nie aspiruję
Za to choć nie jesteś władna na tym forum, to jesteś panią swoich wypowiedzi. Jeśli podejmujesz decyzję żeby robić gnój na forum, w cudzym wątku dotyczącym czyichś emocjonalnych dramatów, to ty, jak się przedstawiasz psycholog, świetnie zdajesz sobie sprawę z tego jaki gnój robisz. I robisz to celowo, bo tak sobie postanowiłaś, a nawet masz z tego frajdę.
Przychylam się zatem do sugestii, która tu już padła, że powinnaś skorzystać z pomocy kogoś ze swojej profesji, jeśli twoje emocje zaburzają ci trzeźwą ocenę własnego zachowania.
Prośba o pomoc, to żaden wstyd.

Snake...
Skonczyles 50 lat.
Propagujesz opinie, ze substancje psychoaktywne nie maja wplywu na TWOJ mozg (na trzezwo to napisales?)

Atakujesz kobiete... za to, ze nie zachowala sie racjonalnie krotko po tym jak umarl jej przyjaciel... na forum dla kobiet...

Snake napisał/a:

Jednocześnie nie czerpię przyjemności z bezinteresownego skurwysyństwa, żeby w takich chwilach komuś dokładać lub choćby nabijać sobie czyimś kosztem punktów w rankingu na największego skurwysyna na tym forum.

Wlasnie to robisz.

Salomonka napisał/a:

No pytam gdzie? Znaleźli się obrońcy życia kociego, bo w innym temacie są słabi jak guma z pękniętych majtek Więc gdzieś trzeba się wykazać, to padlo na koty Śmieszni jesteście, że nawet nie wiem kiedy przestać się śmiać

Nasza empatia polega na tym, że nie wbijamy tobie szpili pod każdym twoim postem wskazując na twoje braki. Nie wyśmiewany wpisów, nie gnoimy ciebie psychicznie.

Priscilla napisał/a:

Strasznie to było ze strony Salomonki słabe, zresztą cały ten "występ" w wątku. Zabrakło argumentów, to zaczęło się wyciąganie prywatnych problemów, jakby to się miało przekładać na posiadanie, lub nie, empatii.
I jeśli ktoś uważa, że siłę pokazuje się wtedy, gdy wyśmiewa się czyjeś uczucia, to jest w tym bardzo malutki.

No taka już jest.
Ale ma też dużo dobrych cech.

Hej.
U mnie życie POWOLI wraca do normy.
Jest mi smutno, ale nie płaczę. Szok jak ten czas leci - wczoraj minął tydzień gdy Maluszek odszedł.
Straszny był ten dzień, było ciemno, zimno, wciąż padało. Brrrrr...
Teraz jest o niebo lepiej.
Święta też miałam udane.

Jeszcze raz dziękuję wszystkim za ciepłe słowa i zrozumienie. :* Wydaje mi się że trochę gorzej bym ten czas znosiła, gdyby nie wpisy obcych ludzi którzy przeszli to co ja.

Przykra sprawa z tymi kociętami
A jak się mają inne kocięta? Dożo z nich odeszło czy większość się trzyma i ma szansę na powrót do zdrowia?