Moja córka zakochała się w starszym chłopaku - Netkobiety.pl

A w jaki sposób Ty chcesz to zakończyc? Im bardziej będzjesz zabraniać, tym większa będzie kontra Twojej córki i tym bardziej ona będzie w to wchodzić.
11 lat różnicy to duzo, a fakt, że on nigdy nie miał dziewczyny i jeszcze studiuje niespecjalnie przemawia na jego korzyśc. Gosc prawdopodobnie nie ma szans wśród dziewczyn w jego wieku, więc woli sobie "wychować" młodszą, która ma mniejsze wymagania i go nie odrzuci.

Ja bym to olała, pogadała z nią o zabezpieczeniu się i tyle właściwie, bo co zrobisz? W domu ją zamkniesz? Komputer zabierzesz? Internet odetniesz? Będzie chciała z nim pisac to nie dasz rady jej ograniczyć, a tak to może samo jej z czasem przejdzie.

Myślę że przy rozmowie z matka by wyszło gdyby traktował ja jak koleżankę lub młodsza siostrę. Domyślam się że rozmowa była w kontekście "nie podoba mi się że randkujecie", a nie " nie podoba mi się że się znacie" co jeszcze może faktycznie by zostawiało pole do nieporozumień

Ja też skłaniam się ku opcji że wśród rówieśnic nie ma powodzenia więc szuka gdzie może. Niemniej jednak 15 i 26 to nie jest zdrowa relacja romantyczna, taka różnica wieku jest bez znaczenia jak się ma 30 i 41, ale PIĘTNAŚCIE?

Kiedyś słuchałam podcast o podobnym przypadku, tylko chyba nie z Polski (już nie pamiętam bo to było jakiś czas temu). Tam rodzice zakazali im się spotykać, co jak nie trudno domyślić, przyniosło odwrotny skutek bo dziewczyna jeszcze bardziej wkręciła w tą znajomość, choć już bardziej online. Doszło do tego, że oboje wyznając sobie miłość, planowali ucieczkę a nawet coś znacznie gorszego. Nie będę pisać jak tamta historia skończyła, bo nie chcę siać niepokoju czy budować dramatycznej otoczki.
Trudno coś doradzić, szczególnie, że nie wiadomo, jakie tamten facet ma intencje. Bardzo łatwo stracić kontakt czy kontrolę nad dorastającym dzieckiem, rozumiem obawy Matki, jednak sam fakt, że dziewczyna o tym chłopaku jej powiedziała, przyprowadziła do domu itd., świadczy o tym, że ma do niej zaufanie (jeszcze).
Zabronić całkowitego kontaktu czy choćby ograniczenia do internetowego czy telefonicznego (na kilka lat?!), źle bo prawdopodobnie wejdą do "podziemia", a wtedy nie wiadomo, co im przyjdzie do głowy. Dać pełną swobodę i kredyt zaufania też źle.
Moim zdaniem lepiej wykorzystać sytuację, że córka (wciąż) ufa matce i że Ona poznała tego chłopaka czyli rozmawiać i trzymać rękę na pulsie. 
Jednak może lepiej by się wypowiedziały osoby, które są w podobnej sytuacji.
Ja, pomijając podcast, znam kilka sytuacji z życia, kiedy mode dziewczyny poznały w necie kogoś dużo starszego, ale wtedy po pierwsze trzymały to w tajemnicy, a po drugie intencje facetów nie były "czyste". Wtedy jednak taki facet nie dąży do poznania rodziców.

No przecież wiadomo, że nie traktuje jej jak młodszej siostry. Dziewczynki w tym wieku też zwykle przeżywają swoje pierwsze miłości. Facet jest prawdopodobnie nieśmiały, nie ma szans u rówieśniczek więc "zaopiekował" 15-stolatką, której w jakimś stopniu imponuje, pomaga w lekcjach itd.
Zgadzam się z tym, co wyżej napisała Rita, że czasem taki chłopak, jeśli ogarnięty, może być lepszym wyborem na tą "pierwszą miłość", niż załóżmy, 18-19-stolatek, któremu buzują hormony.
Zresztą, Rita zwróciła uwagę na to co i ja we wcześniejszym poście, czyli relacje matka-córka. Ona jej ufa! Szkoda by było zakazami, nakazami to stracić. Ile nastolatek narzeka, że nie może porozmawiać z rodzicami bo ich nie rozumieją i traktują z góry, jak dziecko? Jakie to rodzi potem problemy?
Oczywiście matce może się to nie podobać ale chyba lepiej jeśli córka wie, że ma w matce nie tylko opiekuna ale też przyjaciela i że z każdym problemem czy sprawą może do niej przyjść i wie, że zostanie wysłuchana i chociaż częściowo zrozumiana. Rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa! Uświadomienie dorastającej dziewczyny co taka znajomość niesie, porozmawianie na spokojnie o zabezpieczeniu itd.

Gość ewidentnie nie ma doświadczenia, proponuje jakieś nieżyciowe rozwiązania i dopiero uczy się życia. Na ten moment obydwoje są w pewnych kwestiach podobnie niedoświadczeni i nieporadni, więc pod tym względem nawet jakoś pasują do siebie. I podejrzewam, że cała ta "impreza" raczej zbyt długo nie potrwa. A nawet jeśli okaże się, że wyjdzie z tego coś trwałego, no to co?

Czy 26-latek jest dla twojej córki bardziej, hm... niebezpieczny niż np. 19-latek? Myślisz, że ludzie w wieku 17-19 lat seksu nie uprawiają?

dla mnie tez mega dziwne, zeby 26latek sie interesowal 15tka... moze pedofil

Mam 2 dorosle córki. 15 latka to dziecko! Byłabym bardzo zaniepokojona.

Ten facet może mieć pedofilskie skłonności, jak już wyżej zauważono. Dziwne, że w swoim wieku nie ma doświadczeń związkowych z rówieśniczkami. Podejrzane, powiedziałabym...

A Panie wiedzą co to jest pedofilia? osiąganie satysfakcji seksualnej z dziećmi w okresie przedpokwitaniowym lub około. 15 latka posiada już kobiece cechy płciowe więc sorry ale się douczcie Akurat takich 26latkó bez kontaktów z pannami to jest cała masa więc nic dziwnego, że biorą się za młodsze. Słabi, nieśmiali, wycofani a i równieśniczki to już nie takie jak kiedyś spolegliwe i cichce... 15 latka to dziecko? To chyba nie wiecie co te 15letnie córki i synowie robią jak rodzice nie widzą Albo nie chcecie wiedzieć i widzieć.

No i bardzo mądry mąż rówieśnicy to najgorsza opcja, są lata świetlne rozwojowo za dziewczynami w swoim wieku. Widać Twoja córka to wie.

Pytasz autorko ile to może potrwać, ano jak będziesz miała pecha, albo szczęście to całe życie Twojej córki. A z drugiej strony to rówieśnicy Twojej córki potencjalnie też mogą zrobić jej krzywdę. Tu wiek nie ma istotnego znaczenia. W tym wieku rozum nie nadąża za dojrzejącym ciałem. Tak z innej beczki, mój brat ma partnerkę 17 lat młodszą, wydają się być szczęśliwi. Kumpel ma żonę 19 lat młodszą, są bardzo zgodnym małżeństwem, mają dwoje dzieci. Życie to niestety loteria i to bez żadnych reguł.

A ja myślę że córka jest rozwojowo lata świetlne za 26 latkami. Tak, nawet takimi co to wcześniej dziewczyny nie mieli. Nieważne jakby się nie było dojrzałym i mądrym na swój wiek to są rzeczy których się nie da rozsądnie ogarnąć majac lat 15 bo przychodzą wraz z różnymi etapami dojrzewania czy też różnymi doświadczeniami życiowymi. Ja sama byłam właśnie jedną z tych super dojrzałych i odpowiedzialnych nastolatek a i tak jak w wieku 18 lat zaczęłam spotykać się z 28 latkiem to sama wyczuwalam pewną przepaść, a przecież byłam 3 lata starsza od córki autorki (w wieku nastoletnim 3 lata to ho ho). Jedna osoba ma widoczna przewagę w takim związku.

A to ma przepraszam dowodzić jakiejś wielkiej dojrzałości? Że popalaja papierosy za szkoła i pomiziają się w szafie na domówce? Wow, faktycznie dojrzali dorośli ludzie

Może doktorant albo miał wcześniej dziekankę lub zaczął później lub drugie?
Tak mi teraz przyszło do głowy, że to on mógł być jej korepetytorem (może nawet z innego przedmiotu).
Był tu nawet na forum przypadek faceta, który podrywał swoją uczennicę na korepetycjach. Nie pamiętam jaka była różnica wieku ale chyba też dość spora. Podobało mu się, że jest taka wesoła i kontaktowa, a on jej może czymś zaimponować. Swoją znajomość przenieśli na smsy czy komunikator, co on traktował jak zielone światło z jej strony. Tam jednak dziewczyna się chyba wycofała kiedy zaczęła podejrzewać, jakie facet ma intencje.
Może to jest rzeczywiście sposób na podryw u takich "nieśmiałych studentów".

Ja bym tych opłaconych korepetycji tak nie demonizowała bo czasem bywa tak, że ktoś np. zawalił jakiś sprawdzian, chce poprawić i wie że jest w stanie a od tego np. zależy ocenia końcowa często szuka "po znajomych" kogoś, kto byłby w stanie się z nimi pouczyć. Może chłopak chciał w ten sposób jej zaimponować i np. poprosił jakąś koleżankę czy kolegę i sam się z nimi dogadał, że im zapłaci czy inaczej odwdzięczy. Przecież ta dziewczyna powiedziała matce, że on pomaga jej w nauce. On może tak palną ze stresu, żeby jakoś przypodobać, co przyniosło nieco odwrotny skutek.

.

Ale czego mama pilnowała? by 15 latka 26 latka nie uwiodła? I żałuje?
Swojemu biegowi?
przecież to oczywiste że dorosły facet z problemami szuka dziewczyny którą ma szansę manipulować i seksu z nią.
nadzieja w tym że uczulisz córkę by była w stanie takie zachowania dostrzec, co i tak będzie trudne.
osobiście bym postawiła na to veto a nie dawała Panu zielone światło.
dziwnego masz męża autorko, tak jakby chciał mieć przede wszystkim świety spokój.
na waszym miejscu zaprosiłabym go na obiad poza domem, oddała długi za korepetycje i zaapelowała do rozsądku.

U brata to była różnica 2 lat, ale z tą dziewczyną zaczęły się wagary ( 100 % nieobecności w liceum), imprezy i alkohol. Mama wtedy myślała że nie jest ona odpowiednią partią ale po latach okazało się że się ogarnęła życiowo.

Wg mnie to albo zupełnie nie znasz swojej córki, nie wiesz, czego się możesz po niej spodziewać, dlatego nie ufasz jej wyborom. Albo wręcz przeciwnie, dobrze ją znasz, dlatego nie ufasz i masz obawy przed zaakceptowaniem jej związku ze starszym chłopakiem.
To, że ustalasz za jej plecami z jej facetem, jaki charakter powinna mieć ta znajomość, jak Ty, czy Wy ją widzicie, to dla mnie jakieś kuriozum. Chyba świadczy to o tym, że oboje niezbyt liczycie się z jej zdaniem i opinią. Ot, dziecko za które należy zdecydować.
Podobnie jak przedmówcy, słabo widzę dalszy rozwój Twojej relacji z córką, gdy nie zaczniesz traktować jej podmiotowo, szanować jej wybory, o jej sprawach rozmawiać z nią, szukać z nią porozumienia, kompromisów itp.

No bo się różnią, i fizycznie i psychicznie, nie ma dwóch zdań.

Hm, a dla kogo  taka znajomość jest potencjalnie bardziej niebezpieczna? Dla młodszej dziewczyny, a jednak tolerancja jest tu większa, niż w drugą stronę, ciekawe dlaczego.

O, to, to!
Serio, jak koleś zbliżający się do 30-tki może interesować się 15-latką? O czym oni gadają? O tym że pani z matmy się na nią uwzięła, albo ta okropna Julka nie podała na lekcji liściku do Asi?
Przecież ona dopiero co dostała okres po raz pierwszy. Życie się przed nią nawet poważnie nie rozpoczęło, jeszcze liceum, studia, a on już taki "dziadek", ma stabilną pracę (przynajmniej powinien ją mieć).
W tym wieku to przepaść pokoleniowa.

To nie w Twojej córce jest problem ale w tym kolesiu.

Tak czy siak, nie zabraniaj, bo osiągniesz odwrotny skutek. Zapraszaj go, kontroluj ich czas.
Chociaż... Powiem jako ciekawostkę, że gdy miałam 19 lat, zbajerował mnie 40-latek. I ja też uważałam że to cudowny facet, poważny itd... Moja mama wymyśliła historyjkę że dowiedziała się że on prowadzi agencję towarzyską. I ja naprawdę z nim urwałam kontakt. Fakt że moja mama źle zrobiła ingerując w czyjeś życie, ale z perspektywy czasu uważam że dobrze się stało.

Jeszcze jedno: gdzie jest ojciec Twojej córki, bo nie wspominasz o nim? Może ją ciągnie do takich "dziadków", bo ma problem na tej płaszczyznie?

Wszystko spoko Elu, tylko w jaki sposób obecnie powstrzymałabyś dziewczynę przed kontaktami z takim facetem?
Zabrałabyś telefon? Komputer? Zabronisz wychodzić z domu?

Nie w starszym chłopaku tylko w 26 letnim przegrywie w dodatku incel, prawiczek.

Nigdy nie wiesz co siedzi w głowie takiego gościa, którego żadna dziewczyna nie chciała. On omotał twoją 15 letnią córkę i nie wiadomo co może jej zrobić.
Twoim obowiązkiem jako matki powinna być ochrona dziecka za wszelką cenę. Nawet jak córka cię znienawidzi, zacznie się buntować - trudno, czasami trzeba zniszczyć dobre relacje, żeby ochronić naiwne dziecko, które może zostać wykorzystane, skrzywdzone. Twoja córka powinna spotykać się z rówieśnikiem lub maks 3 lata starszym chłopakiem, a nie takim starym dziadem.

Powinnaś sobie zadać pytania - czy 26 letni, samotny gość, którego nie chce żadna rówieśniczka i musi wyrywać młode i naiwne, niedojrzałe 15 latki jest na pewno godny zaufania? Czy twoja córka jest przy nim bezpieczna? Dlaczego żadna rówieśniczka go nie chce? Dlaczego w ogóle 26 letni chłopak zamiast myśleć o poważnym związku, ślubie, dzieciach - czyli rówieśniczkach, myśli o 15 latce? Czy chodzi mu o głębokie relacje, czy wykorzystanie naiwnej małolaty do seksu? Co jest z nim nie tak?

Dokładnie tak! To jakis przegryw życiowy. I czemu on  w tym wieku nadal studiuje, zamiast pracować?

Ale jak? Jak będą jej zabraniać, to dla niej wartość tej miłości wręcz urośnie. Zobaczy że jest trudna (miłość), że trzeba o nią walczyć i w ten sposób będzie jej na tym kolesiu zależało mocniej.
Hmmm... Sama nie wiem. Albo jakieś kłamstwo, intryga (tak żeby straciła do niego zaufanie), albo doprowadzanie do sytuacji że młoda sama zobaczy że to nie chłopak dla niej. Przykładowo: skontrastowanie go z innym 26-latkiem (typu: jakiś mąż kuzynki), który już pracuje, robi swojej kobiecie prezenty itd., jest ogólnie lepszy, żeby ona zobaczyła jaki z niego przegryw i gołodupiec.
Lub - jeśli córka nie ukończyła jeszcze 15 lat, a doszło między nimi do czegoś, zgłosić faceta na policję.

Najbardziej niedojrzała to jest tutaj Autorka wątku, skoro roi sobie, że może decydować o tym, czy ta znajomość będzie trwała i w jakiej formie.

Opcje do wyboru są następujące: robisz dobrą minę do złej gry i mniej więcej jesteś na bieżąco w temacie, albo ''kończysz'' tę znajomość i wtedy ona trwa i rozwija się poza Twoimi plecami.

To jest Twój wybór.

Bzdura. Jedna osoba się zbuntuje, druga posłucha. Po co od razu zakładać taki czarny scenariusz?

Jak jej jako matka dobrze wytłumaczy, że nie chce niszczyć jej związku tylko nie podoba jej się TEN KONKRETNY "facet", ale ogólnie związki są akceptowalne i może sobie być z jakimś rówieśnikiem, albo niewiele starszym - to jest duża szansa, że zrozumie. Może jej pokazać jakieś artykuły i filmy odnośnie zaburzonych osób, gwałcicieli, psychopatów. Jeżeli jej pokaże, że nie chce być jej wrogiem jako matka i jej zabraniać dla zasady, tylko chce ją ustrzec przed niebezpieczeństwem - jest duża szansa, że zrozumie. Powtórzy 100 razy itd.

Dobrą opcją może być porozmawianie z koleżankami córki, najbliższymi przyjaciółkami córki i serdecznie poprosić o pomoc. Żeby jej przekazały, że to nie jest normalne, że z gościem jest coś nie tak i jest duża szansa, że stanie jej się krzywda. Jeżeli nie posłucha matki to jest duża szansa, że presja koleżanek zadziała.

Tylko trzeba chcieć chronić swoje dziecko, a nie pozwalać jej spotykać się z niewiadomo kim. A potem się tyle słyszy o brutalnych przestępstwach wobec nastolatek. Jestem ciekawy jak przyprowadzenie tego gościa do domu na obiad miało by niby pomóc? Oni przecież umieją się kamuflować. Raz przyjdzie i poudaje normalnego, a innym razem jak będą sam na sam to już może zrobić co chce. Ile takich tregedii było? Tysiące rocznie przestępstw dokonuje się na młodych kobietach, nastolatkach - wina przeważnie rodziców, niedopilnowali, nie interesowali się, pozwalali. Bezstresowe wychowanie, a potem się dziwić.

Nie rozumiem,  dlaczego corka mialaby nie posłuchać argumentacji rodziców i robić na przekór. W waszych domach rodzice rzucali sobie grochem o ścianę? Nie mieli autorytetu ?
Zapraszanie kolesia do domu i przyglądanie się, jak się to rozwinie, to niebezpieczny eksperyment na własnym dziecku.
Po męskiej rozmowie z moją połówką ten facet nie podchodziłby do córki na kilometr. 15 letnie dziecko i stary koń, a wy radzicie się przyglądać. Nieprawdopodobne

Jeśli serio jest psychopatą to Twoja druga połówka zrobiłaby jeszcze gorzej.
Agresja rodzi agresję, szczególnie u psychopatów.

Noben - większej bzdury nie czytałem. Jak można tak generalizować? Uważasz że każda kobieta jest taka sama i zachowuję się jak jeden organizm? Jedna i ta sama reakcja?

Jedne nastolatki się buntują, drugie nie. Jedne słuchają rodziców, drugie nie.

Spokojna rozmowa z nią, potem z koleżankami, potem z nią i koleżankami - jak każdy jej na spokojnie wytłumaczy - nie na zasadzie "bronie ci bo taki mam kaprys" tylko wytłumaczenie na spokojnie, ze ten zakaz jest z poziomu troski, bo jest duże ryzyko zagrozsnia. Pokazać artykuły, filmy, statystki, namówić koleżanki żeby również z nią pogadaly, do największej buntowniczki dotrze ze nie warto ryzykować życia dla jakiegoś gościa, którego żadna rówieśniczka nie chce i musi szukać wśród 15 latek.

Zawsze myślałem że kobiety lepiej znają się na wychowaniu, a nie idą na łatwiznę i radzą nie robić nic, bo w jakimś filmie się zbuntowały nastolatki. Albo zapraszać potencjalnie zaburzoną osobę do domu na obiad i próbować wróżenia z fusów, masakra.

Nie sądzę, żeby aż tak się różnili. Obie płcie są już w tym wieku fizycznie zdolne do przedłużenia gatunku. Obie płcie są jeszcze bardzo niedojrzałe psychicznie. Taka jest tylko od lat przyjęta "tradycja", która pewnie ciągnie się od pokoleń. Młode, atrakcyjne dla starych chłopów dziewczynki od wieków wydawano za "starych dziadów" w różnych kulturach. Ogólne przyzwolenie na to pewnie wynikało z tego by jak najszybciej wypuścić z domu córkę, balast dla rodziny, póki "atrakcyjna" dla potencjalnych zainteresowanych.

Chyba naturalny odruch, też pierwsza myśl - gościu, co z tobą nie tak, latać za gimnazjalistkami!?
Ogólnie bardzo ciężka sprawa bo nie ma dobrego rozwiązania, najlepiej byłoby dotrzeć do córki i jej pozostawić decyzję ale...
Rozsądek rozsądkiem ale też bym miał ochotę pogonić takiego zaburzeńca w trzy dupy od mojego dzieciaka.

Przede wszystkim chciałabym sprostować jedną rzecz. Coś pokręciłam, chyba z zaskoczenia w jakie wprawiła mnie moja córka ,że poznała studenta to niedosłyszałam od córki  i podałam wam ,że chłopak ma 26 lat . On ma tak naprawdę 23 lata, ale nie wiem czy to jest jakaś różnica.

Przeczytałam wszystkie posty. Wczoraj też chłopak był u nas na obiedzie.  Powiem tak : no fajny jest z niego chłopak. Nie będę mówiła ,że nie jest chociaż wiadomo ,że dopiero drugi raz się widzimy.

Podczas rozmowy okazało się , że mój mąż chodził do klasy podstawowej oraz licealnej z siostrą jego matki czyli z jego najbliższą ciotką. Zna więc tą rodzinę i  twierdzi ,że jego rodzina jest jak najbardziej w porządku. Gdzieś pod koniec zimy tego roku spotkał przypadkowo  jego dziadka  i z nim rozmawiał.  Ja niestety kompletnie ich nie znam.

Jeden z etatowych problemów tego działu polega na tym, że ona już ma parcie na ślub i dzieci, a jemu za wcześnie.
To dotyczy par rówieśniczych.
Przez stulecia było tak, że kobiety wiązały się z mężczyznami zauważalnie starszymi i nie jest to żadna perwersyjna ''tradycja'' wynikająca z chęci pozbycia się z domu małoletnich córek - jak sobie wymyśliła Ajko; tylko jest to zdroworozsądkowe podejście do kwestii dojrzałości obu płci (głównie) do rodzicielstwa, które następuje zasadniczo w różnym wieku, czego nawet argumentować mi się nie chce, bo to oczywiste.

8 lat różnicy to akurat okolice optimum, więc pod tym względem jest ok. Mogłaby córka Autorki mieć wprawdzie lat 18; wtedy byłoby już zupełnie super.
No ale nie ma, więc sceptycyzm matki zrozumiały.

Z drugiej strony Autorko z Twojego niedoszłego zięcia zrobiono tu, na forum już potencjalnego mordercę, gwałciciela, psychopatę, incela, przegrywa i pedofila.
Na tej podstawie możesz, a wręcz powinnaś wywnioskować o wartości rad tutaj udzielanych i raczej szerokim łukiem unikać ich wcielania w życie.