Nieformalny związek? - Netkobiety.pl

Lady Loka napisał/a:

Pipolinka87 napisał/a:

Tak jak pisałam w mojej hierarchii wartości: 1. Dziecko 2. Ślub. Udało się nam i nawet jako samotna matka będę szczęśliwa. Już jestem szczęśliwa. Jakos z biegiem lat facet jest dla mnie mniej ważnym elementem w życiu niż dziecko. Oni raz sa a raz ich nie ma. Dal mi to co najbardziej w życiu chciałam więc nawet jak odejdzie i tak będę wdzięczna.

Juz wspolczuje temu dziecku.
Nie bez powodu ostatnio bardzo duzo mowi sie o tym, ze dziecko nie powinno byc na pierwszym miejscu. Na pierwszym miejscu (ofc po sobie) powinien byc partner/partnerka i relacja z nimi.

To juz nawet tu mowi sie kobietom ze maja oszukiwac nature i dzialac wbrew niej? ciekawe co zaraz jeszcze wspolczesny swiat wymysli. a potem historia za historia gdzie kobieta zostaje z reka w nocniku i z zaniedbana relacja z dzieckiem bo portki najwazniejsze albo jeszcze lepiej- i bez faceta i bez dziecka bo przeciez "on nie byl gotowy" a ona juz potem nie mogla zajsc. nie znam kobiety ktora powiedzialaby ze mezczyzna jest wazniejszy niz dziecko. bedziesz miala dzieci moze zrozumiesz bo w innych watkach na temat suchych madrosci  wieloletniego zycia w malzenstwie i docierania z dziecmi to juz nie reagowalem co za swiat.

Lady Loka napisał/a:

Miroon napisał/a:

To juz nawet tu mowi sie kobietom ze maja oszukiwac nature i dzialac wbrew niej? ciekawe co zaraz jeszcze wspolczesny swiat wymysli. a potem historia za historia gdzie kobieta zostaje z reka w nocniku i z zaniedbana relacja z dzieckiem bo portki najwazniejsze albo jeszcze lepiej- i bez faceta i bez dziecka bo przeciez "on nie byl gotowy" a ona juz potem nie mogla zajsc. nie znam kobiety ktora powiedzialaby ze mezczyzna jest wazniejszy niz dziecko. bedziesz miala dzieci moze zrozumiesz bo w innych watkach na temat suchych madrosci  wieloletniego zycia w malzenstwie i docierania z dziecmi to juz nie reagowalem co za swiat.

A potem przyjdzie taki facet i zacznie mowic o tym, ze zona urodzila dziecko i dla niego juz nie ma czasu, seksu nie ma, w glowie ma tylko dziecko, obiadu mezowi nie zrobi itd. Ale jasne, ja mowie bzdury, oczywiscie

Dlatego się cieszę ,że zadecydowaliśmy współnie chodzić na szkołę rodzenia. Tak kolorowo nie jest, Poród jest ciężki a potem połóg więc można wykreślić sex na jakiś czas. Dobrze ,że tłuką tam do głowy facetom,że sorry ,ale to nie oni będą przez najbliższe miesiące najważniejsi. Będą musieli zrobić obiad, posprzątać,. I tak przez jakiś czas będzie.Dorosły facet MUSI sobie z tego zdawać sprawę inaczej znaczy ,że jest niedojrzały i zwyczajnie nie dorósł do bycia ojcem.

Pipolinka87 napisał/a:

Kleoma napisał/a:

Więc może dlatego zostawia sobie tę furtkę na poznanie kogoś kto go będzie kochał.

Ale ja go kocham i to nie podlega dyskusji. Nawet jak teraz wkurzyłam się dyskusja o ślubie nie przestałam go kochać.
Poza tym,nie mogę powiedzieć ,że to związek pozbawiony miłości. Gdyby ona wygasała na pewno byśmy o tym już dawno wiedzieli i czuli.
Sama wiem jakie to uczucie jak miłość po mału wygasa a każde idzie w swoja stronę. Tutaj tego nie ma.

No nie wiem czy go tak bardzo kochasz.
Może mylisz miłość z czymś innym, wdzięcznością, sympatią.
Wiele razy tu wspomniałaś, że odejście jego czy twoje nie będzie żadnym problemem ani nieszczęściem bo masz dziecko.

A może on takim postępowaniem "bada" twoją miłość do niego?
Chce sprawdzić czy zostaniesz z nim poświęcając swoje marzenia o ślubie?

Kleoma napisał/a:

Lady Loka

Ja nie twierdzę, że rozstanie z partnerem to już koniec świata.
Lecz jeśli kogoś się kocha to przynajmniej się pisze, że trochę żal, że coś się skończyło.
A tu nic.

No bo jeszcze nic się przecież nie skończyło. My się w sumie nawet nie pokłóciliśmy póki co. Każdy powiedział co myśli na ten temat. Z drugiej strony czy na tym polega miłość ,że się na siłę kogoś ciągnie to ołtarza " bo ja tak chcę "  ? Jeżeli zadecyduje inaczej to przecież nie przestanę go przez to kochać albo znienawidzę nagle.
Miałam w sowim życiu rozozstania i wiem ,że siłą się nikogo nie zatrzyma ,ale to nie znaczy ,że się kogos nie kocha.

Roxann napisał/a:

Kleoma napisał/a:

Ostatnio coraz więcej osób ma problemy z płodnością.
Dlatego część par warunkuje dalszy związek możliwością spłodzenia potomka.

Tylko, że oni jeszcze najpierw kupili wspólne mieszkanie (po roku znajomości). Ja przyznam szczerze z taką kolejnością nigdy nie spotkałam. Nawet jak ktoś ma kilka nieruchomości (w spadku).

No bo aby kogoś szybko spłodzić to najlepiej razem zamieszkać. Wygodniej, mniej czasu zmarnowanego na dojazdy, randki.
A gdy się ustali, że w razie rozpadu związku mieszkanie sprzedajemy i kasę dzielimy to jaki problem?

Roxann

Bo w razie rozpadu związku nadal ma się jakby czysta kartę, status: panna, kawaler.
A rozwodnica czy rozwodnik to już budzi jakieś. podejrzenia u nowych partnerów.

Kleoma napisał/a:

Roxann

Bo w razie rozpadu związku nadal ma się jakby czysta kartę, status: panna, kawaler.
A rozwodnica czy rozwodnik to już budzi jakieś. podejrzenia u nowych partnerów.

Niby tak ale ... facet już po 40-stce... nie te lata kiedy na to się zwraca uwagę. Raczej brak żadnych zobowiązań do tej pory działa na niekorzyść.
Ja się zgadzam z jedną z przedmówczyń, że po prostu trafił na kobietę zafiksowaną na dziecko w dodatku majętną... a każdy chce potomka. Wyjdzie, to wyjdzie, nie to nie. Dlatego pewnie zgodził na to mieszkanie i dziecko ale ślubu brać nie chce. Bo dla niego też priorytetem było dziecko, nie związek. On może też ma się gdzie w razie czego wynieść. A to ich wspólne mieszkanie będzie i tak w przyszłości ich dziecka. Jak będzie chciał odejść to odejdzie w każdej chwili. Małżeństwo w tej kwestii ogranicza.

Salomonka napisał/a:

Jest jeszcze coś takiego jak kryzys wieku średniego Żonaci faceci często wydziwiają że np. nie powinni się nigdy żenić, a tu może jest okazaj dla pana, żeby się "wyślżgać" z wcześniej danej obietnicy. Zawsze kawaler to kawaler, i ten wiatr we włosach, gdy się je ma oczywiście.

Tylko ta mają raczej ci po jakich związkach (niekoniecznie małżeńskich), a ten facet zdaje się nigdy (wcześniej) nie dążył do stabilizacji.
A tu nagle raz ciach mach i wspólne (razem kupione) mieszkanie i dziecko w drodze, ale nie ślub...
Ja rozumiem, że w pewnym wieku nie ma po prostu czasu by "chodzić" ze sobą kilka lat i ludzie chcą jak najszybciej ze sobą zamieszkać ale kurcze od razu kupować wspólne mieszkanie? Ok, stać ich, okazja zdarzyła, już nie czepiam.
Ale i tak mi to desperacją, a nie miłością.... 'powiewa'

Widzę, że dużo osób snuje domniemania co i dlaczego nas zmotywowalo do pewnych rzeczy. No mi wiadomo jak każdej kobiecie oberwalo się, ze desperatka. No bo przeciez kazda kobieta która po 30 chce mieć dziecko to desperstka. I to jak zawsze kobieta kobiecie.
No i ze on na moja kase polecial haha bo jestem majetna. No nie jestem w moim odczuciu. Ale fakt mieszkanie bylo dobrym wyborem i inwestycja i dobrze nam się ze sobą mieszka póki co. Ale nic poza tym ze mi splywaja pieniążki a on na nie leci. Nie jest tak. Mniej wiecej mamy po równo.
Co do kolejności tego jak nam się ułożyło to nikt nie był w stanie przewidziec kiedy urodzi się dziecko. I staraliśmy się jakies 7 miesięcy więc cóż. Kto się staral o dziecko ten wie , że ciężko przewidziec.
A juz najlepsze ze rozwodka stoi wyżej w hierarchi od panny z dzieckiem. W hierarchi do czego ? Do meskich spodni ? Trochę szacunku do siebie kobiety. Nie żyjemy cbyba tylko po to żeby przypodobac sie plci przeciwnej.
Czy on chce być wiecznym kawalerem ? Twierdził ze nie wiec zamiast rozmyslac po prostu porozmawiam raz jeszcze. Jezeli chce być to niech będzie. Przeciez nikt sila go nie zmusi a zwalszcza ja. Na razie jest kawalerem i ma wolną wole i póki co jest przy mnie. Grubej babie w ciąży z której żadnej korzyści poki co nie ma . Więc chyba jednak nie szuka zawzięcie szczęścia jak tu inni sugeruja bo juz by go nie było.Jakby polecial za spodniczkami to ja nie mialabym sily nawet za nim latac hahah.Ale szczerze to nie widze go w takiej sytuacji. To typ samotnika. Większość zycia spędził w skalach i wysokich górach a nie na imprezach.

Lady Loka napisał/a:

Pipolinka87 napisał/a:

Tak jak pisałam w mojej hierarchii wartości: 1. Dziecko 2. Ślub. Udało się nam i nawet jako samotna matka będę szczęśliwa. Już jestem szczęśliwa. Jakos z biegiem lat facet jest dla mnie mniej ważnym elementem w życiu niż dziecko. Oni raz sa a raz ich nie ma. Dal mi to co najbardziej w życiu chciałam więc nawet jak odejdzie i tak będę wdzięczna.

Juz wspolczuje temu dziecku.
Nie bez powodu ostatnio bardzo duzo mowi sie o tym, ze dziecko nie powinno byc na pierwszym miejscu. Na pierwszym miejscu (ofc po sobie) powinien byc partner/partnerka i relacja z nimi.

To juz nawet tu mowi sie kobietom ze maja oszukiwac nature i dzialac wbrew niej? ciekawe co zaraz jeszcze wspolczesny swiat wymysli. a potem historia za historia gdzie kobieta zostaje z reka w nocniku i z zaniedbana relacja z dzieckiem bo portki najwazniejsze albo jeszcze lepiej- i bez faceta i bez dziecka bo przeciez "on nie byl gotowy" a ona juz potem nie mogla zajsc. nie znam kobiety ktora powiedzialaby ze mezczyzna jest wazniejszy niz dziecko. bedziesz miala dzieci moze zrozumiesz bo w innych watkach na temat suchych madrosci  wieloletniego zycia w malzenstwie i docierania z dziecmi to juz nie reagowalem co za swiat.

Pipolinka87 napisał/a:

Widzę, że dużo osób snuje domniemania co i dlaczego nas zmotywowalo do pewnych rzeczy. No mi wiadomo jak każdej kobiecie oberwalo się, ze desperatka. No bo przeciez kazda kobieta która po 30 chce mieć dziecko to desperstka. I to jak zawsze kobieta kobiecie.
No i ze on na moja kase polecial haha bo jestem majetna. No nie jestem w moim odczuciu. Ale fakt mieszkanie bylo dobrym wyborem i inwestycja i dobrze nam się ze sobą mieszka póki co. Ale nic poza tym ze mi splywaja pieniążki a on na nie leci. Nie jest tak. Mniej wiecej mamy po równo.
Co do kolejności tego jak nam się ułożyło to nikt nie był w stanie przewidziec kiedy urodzi się dziecko. I staraliśmy się jakies 7 miesięcy więc cóż. Kto się staral o dziecko ten wie , że ciężko przewidziec.
A juz najlepsze ze rozwodka stoi wyżej w hierarchi od panny z dzieckiem. W hierarchi do czego ? Do meskich spodni ? Trochę szacunku do siebie kobiety. Nie żyjemy cbyba tylko po to żeby przypodobac sie plci przeciwnej.
Czy on chce być wiecznym kawalerem ? Twierdził ze nie wiec zamiast rozmyslac po prostu porozmawiam raz jeszcze. Jezeli chce być to niech będzie. Przeciez nikt sila go nie zmusi a zwalszcza ja. Na razie jest kawalerem i ma wolną wole i póki co jest przy mnie. Grubej babie w ciąży z której żadnej korzyści poki co nie ma . Więc chyba jednak nie szuka zawzięcie szczęścia jak tu inni sugeruja bo juz by go nie było.Jakby polecial za spodniczkami to ja nie mialabym sily nawet za nim latac hahah.Ale szczerze to nie widze go w takiej sytuacji. To typ samotnika. Większość zycia spędził w skalach i wysokich górach a nie na imprezach.

Wytłumaczę o co chodzi w tej hierarchii.
W oczach wielu ludzi panna z dzieckiem to nadal nie szanująca się kobieta, która wpadła a on nie chce się z nią ożenić bo nie warta tego, nie nadaje się na partnerkę życiową jedynie do zabawy.
Natomiast rozwódka z dzieckiem jest jak najbardziej OK bo pewnie mąż bił, pił, zdradzał i odeszła, dobrze zrobiła.

Sama zresztą napisałaś, że przyjemniej choćby u lekarza powiedzieć o ojcu swego dziecka ' narzeczony". Czyli, że jesteś dla niego tą jedyną, najważniejszą.

Roxann napisał/a:

Tylko ta mają raczej ci po jakich związkach (niekoniecznie małżeńskich), a ten facet zdaje się nigdy (wcześniej) nie dążył do stabilizacji.
A tu nagle raz ciach mach i wspólne (razem kupione) mieszkanie i dziecko w drodze, ale nie ślub...
Ja rozumiem, że w pewnym wieku nie ma po prostu czasu by "chodzić" ze sobą kilka lat i ludzie chcą jak najszybciej ze sobą zamieszkać ale kurcze od razu kupować wspólne mieszkanie? Ok, stać ich, okazja zdarzyła, już nie czepiam.
Ale i tak mi to desperacją, a nie miłością.... 'powiewa'

Rox, może sprecyzujmy, co dla kogo jest stabilizacją Wydaje mi się, że jednak to słowo nie dotyczy WYŁĄCZNIE kwestii związkowcyh/małżeńskich. W sumie na temat tego faceta nic więcej nie wiadomo a już przykleja mu się łatkę, że nie dążył do stabilizacji, bo nie był w żadnym związku? Nie wiem, ale ja przynajmniej przez stabilizację rozumiem w pierwszej kolejności, kwestie zawodowe czy bycie niezależnym od trzeciej osoby...
Co nie zmienia faktu, że Autorka na pewno bardziej marzy o dziecku niż o ślubie a mimo to twierdzi, że szczerze kocha partnera. Mam podobne zdanie, jak Loka, żę w kwestii priorytetów po sobie powinien być partner a nie dziecko. Co do mieszkania razem po krótkim okresie znajomośći, to już mnie nic nie zdziwi..

W międzyczasie pokazuj się z jak najlepszej strony, niezależna, samodzielna, nie potrzebująca JEGO do NICZEGO.

To świetnie, że wszystko dobrze się skończyło. Czyli tak naprawdę żadnego problemu nie było?