Zakochałam się w kochanku - Netkobiety.pl

Masz rację, tylko autorka wie co dla niej dobre.  Ja nie rozumiem stwierdzenia "zostając z mężem musiałabym odejść od kochanka a tak nie potrafię".
Ja nie boję się słów "powinna/nie powinna" , bo czasem to są rzeczy oczywiste.  Dlatego wg mnie powinna podjąć jedyną słuszną dla niej decyzję. Nikt za nią tego nie zrobi.

Zuza, oczywiście że nikt nie lubi być oceniany. Wiem, że wybór nie jest łatwy. Takich decyzji nie podejmuje się z dnia na dzień, ale Ty już trwasz w tej sytuacji co najmniej pół roku. Pobądź ze sobą, zrób sobie za i przeciw. Ale nie porównuj facetów, tylko swoje życie. Co stracisz ale też co zyskasz.

Ja sama dorastałam do decyzji o odejściu długo, chyba za długo. Zostałam z niczym. Bez dachu nad głową, z niskopłatną pracą i z dzieckiem w przedszkolu. Wiesz co zyskałam? Życie. Wolność. Bałam się, że sobie nie poradzę. Ten strach mnie paraliżował. No bo jak ja się sama utrzymam? I wiesz, daję sobie radę. Nie żyję na takim poziomie jak wcześniej, ale jestem w końcu szczęśliwa i spokojna.
Masz przed sobą całe życie, pomyśl nad tym.

Nic dodać, nic ująć.

Dlatego zawsze potrzebny jest własny samochód/ciężarówka/łódka/samolot Wtedy nie trzeba się oglądać na przewoźników. Dopiero wtedy można znaleźć partnerów, kierując się tymi właściwymi kryteriami.

Szczerze mówiąc nie jestem w tej chwili w stanie podjąć żadnej decyzji. Zbyt bardzo się boję. To prawda jestem w tej chwili uzależniona od męża, niepewna siebie, przestraszona. Choćbym chciała odejść nie dam rady teraz. A kochanek, boję się, że go stracę jak będę to przeciągać. Dlatego tak się miotam, chciałabym szybko, już, ale wiem, że pośpiech jest niewskazany.Dziękuję Wam za mądre rady. Będę tu jeszcze pisała o moich rozterkach.

Przyszłaś na forum, żeby posłuchać obiektywnych opinii? Owszem, znajdą się tutaj takie, ale będą one w znacznej mniejszości. Jeśli pobędziesz na tym forum dłużej to zobaczysz kogo warto słuchać, a czyje opinie puścić mimo uszu.
Taką osobą jest np Wielokropek- nie wiem jak ona to robi, ale w każdej jej wypowiedzi można zobaczyć, że jest to wypowiedź "w punkt" i warto wziąć jej słowa pod uwagę. <3

Zuza, też kiedyś przyszedłem tutaj z podobnym tematem z zamiarem wysłuchania obiektywnych opinii. Niestety, zostałem zjechany z góry na dół, szczególnie przez Pana anderstud, który nazwał mnie śmieciem, zerem, krętaczem, kłamcą i nie wiadomo czym jeszcze. A Tobie wręcz rozkazuje co masz robić ze swoim życiem. No, trzymajcie mnie!
Przedstawiając Ci tę historię w skrócie, powiem Ci, że kiedyś zacząłem spotykać się z dziewczyną, która miała już chłopaka (jak to wspomniała na którymś spotkaniu.) Spodobaliśmy się sobie bardzo (wizualnie i z charakterów), w późniejszym czasie zaczęliśmy budować przyjacielski kontakt, z pewną nutką pożądania, które, mimo tego, że byliśmy bardzo blisko siebie, nie zostało spełnione.
Wiem jedno, nie pozwoliłbym jej na to, aby zdradziła ze mną swojego chłopaka, sama też nie chciała traktować mnie jako chłopaka do zabawy, czy tam kochanka. Skoro już udało nam się zbudować kontakt oparty na zaufaniu, nie chcieliśmy tego tracić dla chwili uniesienia, bo wiedziałem, że każde przekroczenie tej linii mogłoby wywołać wyrzuty sumienia. U mnie, dlatego że rozwaliłbym czyiś związek, sprawiając jej kłopot, oraz u niej, gdyż mogłaby czuć się okropnie wobec swojego chłopaka. To też odbiłoby się na naszej znajomości.

W każdym razie, nie warto sobie zawracać głowy opiniami ludzi, którzy umieją tylko i wyłącznie oceniać, nie dając przy tym żadnej konstruktywnej rady. Uważam natomiast, że jakakolwiek zdrada jest zła, ale nie będę Cię tutaj moralizować. Kim ja jestem, żeby oceniać pod tym względem motywy osoby, której nie znam? Myślę, że dla własnego dobra warto tutaj pójść w jedną stronę, albo w drugą. Ryzyko może wiązać się ze stratami, ale w pewnym momencie następuje czas w którym przejęcie odpowiedzialności nad swoimi czynami to najlepsze rozwiązanie.

- Boisz się samotności? Ktoś kiedyś powiedział: "Myślałem, że najgorsze w życiu, to bycie samotnym. Tak nie jest, najgorsze to być z ludźmi, którzy sprawiają, że jesteś samotny." To dobre odniesienie do związku z Twoim mężem, który nie wypalił.
- Chcesz zostać z mężem dla dobra dziecka? Dziecko wyczuwa związki na siłę i w dodatku buduje sobie obraz relacji międzyludzkich na przykładzie swoich rodziców. Nie jesteś pewna swojego kochanka, tak jak i on Ciebie. Dla bezpieczeństwa dziecka, powinno ono w tej sytuacji zostać z Twoim mężem.
- Zastanów się czy nie będzie Ci brakować związku z Twoim męzem i czy nie zostaniesz z nim "z braku laku" lub tym gorzej dla stabilizacji finansowej? Jeśli tak, to najlepszym rozwiązaniem będzie drukowanie pozwu rozwodowego
- Twoja znajomość z kochankiem trwa już jakiś czas. Wygodniej będzie powiedzieć sobie "albo wóz, albo przewóz" bo jakby nie patrzyć, granie na dwa fronty nigdy nie jest w porządku. Dla mnie byłby to czas, aby porozmawiać z mężem, ale to Twoja decyzja.

Poza tym, nie do końca pasuje mi tutaj sprawa z kochankiem, który chyba nie myśli o Tobie tak poważnie jak Ty myślisz o nim. Jak sama to nazwałaś, jest bardzo asekuracyjny, ale co nim kieruje? Może to, że widzieliście się tylko 9 razy, a oboje dobrze wiemy, że 9 razy to nie jest dużo...
Kochanek pokazał Ci, że jesteś nieszczęśliwa w małżeństwie, Ty z kolei masz duże wątpliwości, czy będziesz szczęśliwa z kochankiem. Jest tutaj trochę znaków zapytania, co po takiej liczbie spotkań jest zrozumiałe.
A może to czas by poszukać miłości w zupełnie innym miejscu?

Nie martw się o kochanka. Nie stracisz go
Nie odejdzie, obecny układ nie jest dla niego taki zły .

Inna sprawa wyglada z pośpiechem .
Jeżeli będziesz przeciągała swoje odejście, trwała w obecnym układzie , to będzie rosło ryzyko, ze mąż odkryje ze jest oszukiwany. Co prawda nauczyłaś się już jak zacierać ślady, ale jakiś głupi przypadek sprawi ze sytuacja wymknie Ci się spod kontroli i mąż odkryje prawdę.
A wtedy możesz stracić ich obu...

Lukas25, niczego nie sugeruje.
Przedstawiam szanse i zagrożenia dla wizji świata empatii podporzadkowanej potrzebom Autorki.

Podejmie tę decyzję ale musi do niej dojrzeć. Mało kto jest taki wartki i krytyczne decyzje życiowe podejmuje ot tak.  Ma prawo do tego czasu i do namysłu.

Z tym, że ja nie chcę dłużej żyć w kłamstwie. Pół roku wystarczająco wykończyło mnie psychicznie.Jednak muszę jeszcze wytrzymać, poczekać aż dziecko pójdzie do przedszkola. Iść do pracy.Czuję również presję że strony kochanka, nie chce się ukradkowo spotykać, pyta kim dla mnie jest i kiedy będę wolna.

Dziecko ma już 3 lata, faktycznie mało czasu pozostało.

Tak, masz rację podjęłam decyzję. Myślę, że każda którą w tej sytuacji bym podjęła byłaby trudna i sprawiłaby komuś ból.
Mało czasu do czego?

tom999, jeżeli jak piszesz, jesteś taki fair,
-to  dlaczego wchodziłeś z buciorami w czyjś związek ?

Nie tłumacz, że jedna z osób w tym związku tego chciała.
Bo to nie tłumaczy Twojego zachowania, a tym bardziej że jak piszesz jesteś "fair".
Nie byleś.

Chyba, te "fair" dotyczy bycia "fair" we wspólnym  oszukiwaniu innej osoby.
Czyli takie bycie "fair", w byciu nie "fair" wobec kogoś innego.
Ale to już za  bardzo pokrętna parabola myślowa, jak na mój prosty umysł

Ja nikomu nic nie obiecywałem. Nie ślubowałem.
Co więcej cały czas miałem więcej wyrzutów sumienia niż ta "żona".
I nie wchodziłem w związek buciorami - tylko ta Pani sama się wprosiła w moje życie. Od początku obiecywała rozwód, a że postępowała inaczej - to jest już temat na inny wątek. Autorce wątku polecam - decyzję. Obojetnie jaką. Ale nie bycie tchórzem. Nie musi walczyć o związek - jeżeli wcześniej walczyła i nic to nie dało. Sama wie najlepiej. Ale to ona decyduje - i nie ma absolutnie prawa - zamieniać życia 3 ludzi w koszmar - a jak nie zdecyduje - nic nie zrobić - to tak będzie.

Napisałaś w jednym z poprzednich postów, że podjęłas już decyzję. Czy tą decyzją na tę chwilę jest właśnie "życie w zawieszeniu" jak to nazwałaś? Czy może skierowanie całej uwagi na jedną ze stron?

Właścnie straciłem do Ciebie szacunek.

Nie idź tą drogą. mówię Ci. kilka misięcy to taka sciema - nie kontrolujesz już sytuacji i swoich uczuć, a za rok powiesz - ze kochasz 2 naraz. albo inna bajka sie pojawi. Jesteś w moich oczach niestety przykładem tchórza - to co piszesz już słyszałem. Dla mnie nie bedzie tu rozwiązania.
Bo nie jesteś w stanie podjąc decyzji - i wcalej jej nie podejmujesz. Nie oszukuj się. I tych 2.
Rzuć moneta - 50% szans że będziesz szcześliwa. To więcej niż to co "wybierasz", bo tego nie można nazwać wyborem - tylko ucieczką od odpowiedzialności

Pomyśl o czym Ty piszesz. Patrzysz na mnie przez pryzmat swojej niespełnionej miłości.
To wszystko nie jest takie proste. Nie pracuję w tej chwili, dziecko dopiero od września idzie do przedszkola. Mam odejść od męża, z dzieckiem bez pracy? Mieszkanie jest moje, ale nie wyrzucę z niego męża, nie wystawę mu walizek, nie mam sumienia.A kochanek nie zabierze mnie do siebie, on chce się spotykać, poznawać i ma rację. Dopiero później zastanowimy się co dalej. Muszę mieć poczucie bezpieczeństwa i dać je mojemu dziecku.

wiesz jakie ja bajki słyszałem? te same - ze jak dziecko podrosnie, ze jak zmieni prace, ze jak bedzie miala lepszego szefa, ze ją boli cos i teraz nie moze zdecydowac bo nie mogla od 1.5 miesiaca o tym myslec bo ciągle jest na lekach przeciwbolowych. tych powodów do odwlekania były dziesiąt - niektóre tak przekonujące że to 4 lata zabrało...

Szczerze życzę kochankowi żeby zauważył że nie jesteś zdolna do zmian i żeby on sam to uciał. Bo jego to gówno rozwleczone w czasie najbardziej dotknie, a ty spadniesz na 4 łapy. I wiem to bo usłyszałem kiedyś "jestem perfidną suką, i wiem że zawsze mi wybaczysz. nawet nie wiesz do czego są zdolne kobiety". I dlatego jak czytam teraz Twóje motywacje - to mogę się założyc że to się źle skończy. W związku z tym, że Twój wybór to nie żaden świadomy i odpowiedzialny wybór - życze tym 2 panom - żeby jak najszybciej udało im sie spotkać i rozwiązać tą kwestię. Wtedy przynajmniej będzie mniej strat i cierpienia.

Ja wiele razy błagałem w myślach - żeby ten mąż się w końcu skapnął, zajarzył i wtedy sytuacja by się rozwiązała. Skończyło by sie całe to gówno - te powróty, te rozstania, te huśtawki i braki decyzji jakie ona serwowała - A ty mi wyglądasz niestety na podobny model.. i stąd moja poczatkowa sympatia do Ciebie, teraz zamieniła się w obojetnośc i powiem wprost - jesteś kompletnie niedojrzała emocjonalnie,. Nie powinna być w żadnym związku - najlepiej by Ci zrobiło bycie SAMEJ.

ps. chyba ze widzialas faceta 9 razy na oczy - to wtedy wiadomo - nic o nim nie wiesz. nie znasz go. i prawdziwych uczuc tez nie macie. bo co to jest 9 razy. to jest nic w skali zycia czy zwiazku. po roku to mozna cos powiedziec. no ale po roku w trojkąciku to będzie taki młyn ze sama nie bedziesz wierzyć ze w tym tkwisz i jak to sie stalo

co nie zmienia faktu - ze jak nie kochasz meza to powinnas odejsc. miec Tą odwage a nie byc wygodna

Nie masz pojęcia o czym mówisz. Ale ulżyj sobie.

...bo nie chciał się zgodzić na lot balonem (czyt. nie spełniał moich życiowych potrzeb) a ja zawsze byłam idealna i doskonała,
dlatego teraz mam prawo nadstawiać tyłka ile wlezie komu tylko zechcę, a od męża i tak nie odejdę, no i co mi kto zrobi

A przestań już z tym swoim "nie masz pojęcia" bo najwyraźniej sama nie masz pojęcia.
Nie minęła nawet doba od założenia przez Ciebie tematu i jest już kolejny, identyczny http://www.netkobiety.pl/t104130.html
i tak jest tutaj każdego dnia, świątek piątek i niedziela. Nadal uważasz, że ta twoja historyjka jest jakaś wyjątkowa i nikt nie ma pojęcia?

Off- top @Tom999,

Jak pisałam nie tłumacz , nie usprawiedliwiaj Twojego zachowania, Twoich decyzji wplywem kochanki, jej zalotami, jej obietnicami.
Masz swój rozum i jakiś kręgosłup.

Nie Ty ślubowałes mężowi kochanki, ale wiedziałeś ze ona ślubowała.
I nie przeszkadzało Ci to w takim działaniu by zdradzała , oszukiwała . Przecież by Ciebie nie uwiodła , nie zgwałciła gbybys Ty tego nie chciał .
Stałeś się jej wspólnikiem w oszukiwaniu męża .

A z perspektywy czasu - to ciesz się , ze tak się stało jak się stało .
W czasie romansu, nigdy nie zastanawiałeś się , czy kiedy będziesz na miejscu jej męża , to nie zacznie Ciebie traktować tak samo jak jego ?

Nie chcesz odejść, bo w ogóle nie szukasz żadnej odwagi i niespecjalnie to do siebie dopuszczasz. Nie osłabiaj nikogo tylko tłumaczeniem, że z dzieckiem się nie da. Zbyt wiele osób udowodniło, że to nieprawda. W najbliższym otoczeniu mam koleżankę, która od męża odeszła mając jakoś ze 20 lat, samo gimnazjum, dwójkę malutkich dzieci i żadnej pracy. Było ciężko, ale zaryzykowała. Dzisiaj dzieci są już dość duże, ona pracuje, uczy się zaocznie, pozostaje w normalnym związku z innym facetem. Bo chciała. I nie miała żadnego kochanka, by nie zostać samą.
Nikt Cię nie zmusi, każdy może coś napisać, spróbować nakierować albo doradzić. Tutaj się w zasadzie tłumaczyć nie musisz, w naszych życiach niczego nie zmieniasz. Chyba nikogo nie ruszają tu usprawiedliwienia, za to powinnaś się zastanowić, czemu w ogóle potrzebujesz się usprawiedliwiać.

własnie !!!
ja ja ja ja ja ja ja ja .... ja ja ja ja ja ja ja ja .... aż oczy bolą. Gdzie dobro dziecka, rodzina, szacunek ? Znasz takie pojęcia ?

to nie jest twoje życie, ty bawisz się życiem innych ...męża, dziecka. Kochanek i ty jesteście siebie warci... ale oni nie zasługują na takie traktowanie ...
Nie napisze ci żadnych epitetów bo zapewne moderator nie przepuści tego co myślę ....

Takich niewiernych żon bywają tu duże ilości, tak sezonowo ...

Chcesz rad ? Proszę bardzo...
Poszukaj watek usera o nazwie krotka i zobacz czym kończy się próba przeczekania ...  podpowiem ci, że od momentu gdy rozłożyłaś nogi przed kochankiem twoja wiarygodność jest ZEROWA,
Dla zachowania minimum uczciwości, choć tyle co brudu za paznokciem skoro jest ci źle powinnaś rozwieść się z mężem. Daj mu szansę na życie z jakąś niezakłamaną kobietą, która na to zasługuje.
Skoro tak kochasz kochanka to idź do niego w cholerę, im szybciej tym lepiej by nie marnować lat męża. On co prawda trochę pocierpi ale w końcu stanie na nogi gdy zrozumie kim była jego żona i wtedy gdy kochaś zasunie ci kopa w d..pę, a jm będzie miał już inną kobietę i zacznie się twój skowyt "CO JA ZROBIŁAM !!!" pamiętaj by nie próbować naprawiać relacji z mężczyzną , który jest jeszcze, w tej chwili, twoim mężem.
Oczywiście najuczciwiej będzie zaproponować rozwód z orzekaniem twojej winy, bo przecież ty jesteś winna.
Kolejna rada: dziecko przy mężu niech wychowuje go uczciwy człowiek. Jeśli nie zgodzisz się oby wystąpił z pozwem na wychowywanie dziecka przez niego i w najlepszym przypadku będziesz widywać je zgodnie z wyznaczonym przez sąd harmonogramem.

Potrafisz ?  ... to nie s-f, taki los jest b. prawdopodobny

Ahh, mam tez nadzieję, że mąż się domyśla, zbiera dowody i niedługo pokaże ci gdzie raki zimują.

jaki qwa plan. Niech się wyprowadzi teraz

Dlaczego mąż ma na nią nadal pracować ? Niech idzie w cholerę !! Najlepiej od razu do kochanka, na pewno będzie się cieszył, ze może ją urzymywać. Tylko niech zabierze kanapki bo jak fagas jej zasadzi kopa to w powietrzu z głodu może przymierać.

Na prawdę nie widzisz, ze takie wyrachowanie to marnowanie życia innego człowieka ?
Minimum uczciwości to wyprowadzenie się teraz. Każdy kolejny dzień na utrzymaniu męża to zwykła podłość.

Dlaczego decydujecie o losie dziecka ? Niech autorka nie decyduje o losie innych, sama nawarzyła piwa i niech sama je wypije
Co znaczy spakować dziecko ?
Zabrać od ojca bo tak chcesz, jakim prawem ? Niech sama sobie zafunduje komfort taki jaki chcesz dla jej męża !
Niech się sama wynosi ! W czym jest lepsza od męża ?

Bullet, przeczytaj moje wcześniejsze odpowiedzi. Tak, zgadzam się z Tobą, że to wyrachowanie i podłość. Ostro pisałam o tym co "powinna" zrobić. Że ma się wyprowadzić do kochanka i zacząć układać sobie z nim życie.

Autorce wygodnie i jej przeczekanie nic na tę chwilę nie da. Ale skoro "podjęła" taką decyzję to jej sprawa.
My wiemy , większość z doświadczenia, że to jest obłuda. Nikt z nas nie trafi do niej atakując i obrażając. Trafi do niej w momencie kiedy mąż dowie się o wszystkim. Wtedy będzie za późno i będzie pić naważone piwo. Teraz też nie wyjdzie już z tego obronną ręką, bo oszukuje męża od miesięcy. Ale to jej życie.

Co do dziecka się nie zgadzam. Pewnie dlatego, że sama jestem matką.

Panowie, jak chcecie sobie ulżyć, to idźcie gdzie indziej.  Biedne, sfrustrowane misie, gdyby mogli i nie bali sie bana to wiadro pomyj by powylewali na te wstetne żmije o czym nawet bez wyrzutów pisza. Nie ma juz w sieci męskich for, gdzie wsrod podobnych sobie możecie powyklinac ten grzeszny  puszczajacy sie  rodzaj ludzki?
Siedzą tu takie zuczki i tylko czekają okazji, by poujadac. Źenua.

Za jakie bledy?
Ludzie nie nam decydowac nie znamy faceta. Znamy tylko autorke. Z opisu wynika ze to ona oszukuje bliskich, kochanek jest kawalerem.
I nie ma co sie ludzic, ze najbardziej winny bedzie cierpial proporcjonalnie. Wszyscy ucierpia. Dla wszystmich to bedzie bol. Dla kochanka nawet jesli wygra walke o te kobiete to tez nie jest wymarzona sytuacja. Nikt nie marzy o takiej historii.

Tom... sporo w Tobie jeszcze tego bolu?
Wiem jak straszny musial byc ten moment w ktorym kiedy postanowiles zawalczyc oni oboje staneli przeciwko Tobie. Czy Ty rozmawiales z nia po tym wszystkim? Juz na spokojnie?
Piszesz ze ona spadla na 4 lapy, ze ma wygodne dobre zycie...
Moim zdaniem to malo prawdopodobne

Gratuluję, nabiłaś sobie kolejnego posta ponad te 3 tysiące. Jeszcze trochę takich mądrości i będziesz mieć 4 tys.
Wygrasz wreszcie ten zasłużony bilet w kosmos, w którym mentalnie już jesteś.

Rozumiem, ze niechęć do palenia na stosie to dla Ciebie poklepywanie po pleckach, ale tak nie jest. Rozumiem też, ze cierpisz bo skrzywdziła Cie jakas niewiasta, kłamiąc, zdradzając, wykorzystując i wisząc na Tobie latami, ale odreagowywanie na innych wlasnych krzywd to masakra jakas.

Ty za to nic nie wygrasz, bo juz siedzisz w czarnej dziurze i kwikasz.

To któryś z kolei post, gdzie forumowicze chcą dociekać jakiś głębin, a autor i jego motywacje , zdolność analizy głębokie jak kałuża po burzy...
Tu jest tylko jedno- egoizm- a troska o męża maskuje własną wygodę.  Kochankowi Zuzy życzę powodzenia w skoku na główkę do tej kałuży. Ale chyba On też zaczyna coś podejrzewać.

Jeśli to to małżeństwo autorki topica wygląda tak jak ona je opisuje, to gwarantuje Ci, że znajdzie się laska, która zainteresuje się facetem, który dba o dom, dziecko i utrzymuje żonę łajdaczkę, bo to dobrze o nim świadczy..

Przeczytałam dyskusję i tez jestem zniesmaczona. Wychodzi na to, że ten mąż  nie ma praw tylko obowiązki. I najważniejszym z nich jest utrzymywanie żonki aby ładnie ubrana, najedzona, wypachniona (za kaskę męża) oddawała się kochankowi. A kto wspomni, że to trochę ohydne to pac go w łeb bo pani musi mieć czas na przemyślenia w komfortowych warunkach.

Gdy w innych wątkach kobiety odkrywają zdradę i cierpią jakoś nikt im nie doradza aby dały spokój zdradzaczowi bo on musi przemyśleć i musi mieć czas i najlepiej aby go utrzymywały w tym momencie. Nie wiem skąd ten rozdźwięk?